Καλα δειγματα γραφης για το νεο ΔΣ του Μουσικου Συλλογου και δεν αναφερομαι μονο στην αποστολη δελτιων τυπου.    

ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΜΙΟΝΗΣ

Ερμιόνη Αργολίδας   Τ.Κ. 21051

Τηλ. 27540 21101   Fax: 27540 29029 Κιν.   6954353326           e-mail : dimvargr@otenet.gr           Ιστοσελίδα : www.choir.gr

Δελτίο Τύπου

Με το θλιβερό άγγελμα της απώλειας του σπουδαίου καθηγητή πιάνου και μουσικοπαιδαγωγού Γεωργίου Μάνεση, επί μακρόν φίλου, υποστηρικτή και συνεργάτη του Μουσικού Συλλόγου Ερμιόνης, συνεκλήθη εκτάκτως σήμερα το Δ.Σ. του Συλλόγου μας και αποφάσισε τα εξής:

  1. Να εκπροσωπηθεί ο Μουσικός Σύλλογος Ερμιόνης στην εξόδιο ακολουθία.
  2. Να εκφραστούν συλλυπητήρια στους οικείους του εκλιπόντος.
  3. Να δημοσιευθεί το παρόν στα ηλεκτρονικά μέσα.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                           Ο Γ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημήτρης Βαρσόπουλος                                            Δημήτρης Χελιωτης

 

http://www.phifestival.com/

Το κτημα Μανεση στο Πορτο ΧελιManessis-Estate_Entrance-e2027a80

http://diastixo.gr/allestexnes/mousiki/1658-lint-ton-schubert-ravel

της Μαρίας Κοτοπούλη

Οι εκπλήξεις έρχονται από την περιφέρεια και αυτή τη φορά ήρθαν από το πανέμορφο και κοσμοπολίτικο Πόρτο Χέλι, όπου δύο εμπνευσμένοι καλλιτέχνες, ο πιανίστας, παιδαγωγός και μουσικολόγος Γιώργος Μάνεσης και η πιανίστα Μάνια Βλαχογιάννη, διοργάνωσαν το Φεστιβάλ Τέχνης και Πολιτισμού στο Πόρτο Χέλι. Ο πρώτος διέθεσε τον ιδιόκτητο χώρο του για την πραγματοποίηση των εκδηλώσεων και η δεύτερη είχε την ευθύνη για την κατάρτιση του προγράμματος. Εμείς είχαμε τη χαρά να παρακολουθήσουμε και να απολαύσουμε τα λιντ των Σούμπερτ και Ραβέλ, ερμηνευμένα από τη λυρική υψίφωνο Αλεξάνδρα Ματθαιουδάκη και την Κωνσταντίνα Γύφτουλα, που τη συνόδευσε στο πιάνο αλλά και ερμήνευσε σολιστικά έργα των δύο συνθετών.

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B9%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%BF%CF%82_%CE%9C%CE%AC%CE%BD%CE%B5%CF%83%CE%B7%CF%82

Ο Γιώργος Μάνεσης είναι Έλληνας Πιανίστας και Μουσικοπαιδαγωγός. Σαν πιανίστας είχε μια ενδιαφέρουσα πιανιστική σταδιοδρομία στις δεκαετίες του ’60 και του ’70 µε έδρα τη Βιέννη, το Παρίσι, το Μόναχο, τη Λωζάνη και µε εγκωµιαστικές κριτικές

Μουσικοπαιδαγωγική225PX-~1

Απο τον Φεβρουάριο του 1998 ήταν διευθυντής και διδάσκων στη Σχολή Πιάνου του Πανεπιστηµίου Indianapolis (έδρα Αθήνας), επίσης το 1977 ως Καθηγητής πιάνου στο Ωδείο Πειραιά µε µία µεγάλη τάξη Ανωτέρας Σχολής. Από το 2000 μέχρι σήμερα είναι Καθηγητής Πιάνου στο Σύγχρονο Ωδείο Αθήνας.

Από το 1972 γίνεται μουσικός σύµβουλος νέων καλλιτεχνών (µαθητών του και μη), πολλοί εκ των οποίων διαπρέπουν ως σολίστ ή παιδαγωγοί εντός και εκτός Ελλάδας µε µεταπτυχιακές σπουδές και υποτροφίες σε µεγάλα πανεπιστήµια των Η.ΠΑ και της Ευρώπης. Μεταξύ αυτών οι: Madeleine de Ribaupierre, James Juan, Γρηγόρης Ζαµπάρας, Μαριλίνα Τζελέπη, Daisy Knutti, Ιωάννα Παρασκευοπούλου, Λουκία Σπανάκη, Γιάννης Γρηγοράκης, Σοφία Κόκκορη, Βασίλης Θεοφιλίδης, Βούλα Αµιραδάκη κ.ά. Την περίοδο 19871997 είναι Διευθυντής του Δηµοτικού Ωδείου Λαµίας, από το 1987 μέχρι το 2002 Καθηγητής πιάνου στο Δηµοτικό Ωδείο Λαµίας, από το 1973 μέχρι το 1977 Καθηγητής πιάνου στο Institut de Ribaupierre της Λωζάνης και βοηθός και αντικαταστάτης της Alice Pashkus σε Bιέννη, Ν. Υόρκη και Αθήνα το έτος 19601972, στην προετοιµασία νέων ταλαντούχων καλλιτεχνών του πιάνου για τη σολιστική τους σταδιοδροµία. Ιδρυτής του καλλιτεχνικού κέντρου Αρµονία κοντά στη Λωζάννη 19711977, που αποτέλεσε πόλο έλξης πολλών γνωστών καλλιτεχνών από την Ευρώπη, την Ασία και την Αµερική και συγκέντρωνε µία τεράστια συναυλιακή και σεµιναριακή δραστηριότητα, µε ευµενέστατες μάλιστα κριτικές από τον ελβετικό τύπο και ιδρυτής και Πρόεδρος του κοινωφελούς πολιτιστικού σωµατείου «Η Τέχνη της Ζωής» από το 1988, το οποίο οργανώνει το Φεστιβάλ Πορτοχελίου.

Ερευνητής

Ερευνητής από το 1965 µε ένα κύκλο επιστηµόνων, ειδικών και µαθητών του στους τομείς:

α) κινησιολογία-τεχνική-φυσιολογία και

β) Σχέση και επίδραση της ποιότητας ζωής του καλλιτέχνη στον ήχο και την ερμηνεία. Τα συμπεράσματα αυτής της πολύχρονης έρευνας, χάρη στα οποία ο νέος καλλιτέχνης µπορεί να δημιουργήσει µεγαλύτερο ρεπερτόριο, να επικοινωνεί καλύτερα µε το κοινό και να παίζει πιο απελευθερωμένα, θα αποτελέσουν το θέμα σχετικού βιβλίου.

Διεθνές Φεστιβάλ Τέχνης και Πολιτισμού ΠορτοΧελίου

Το Διεθνές Φεστιβάλ Τέχνης και Πολιτισµού Πορτοχελίου ξεκίνησε το 1990 και σήµερα συνεργάζεται µε φορείς παγκοσµίου κύρους όπως η Μουσική Ακαδηµία της Σόφιας, το Πανεπιστήµιο Indianapolis των Ηνωµένων Πολιτειών, το Υπουργείο Πολιτισµού της Δηµοκρατίας της Ρωσίας, γνωστές ανώτατες κρατικές σχολές της Γερµανίας κ.α. Στα πλαίσια του φεστιβάλ πραγματοποιούνται κάθε χρόνο, μεταξύ Ιουλίου και Αυγούστου, δεκάδες συναυλίες, εκθέσεις, σεμινάρια και συνέδρια κ.τ.λ.

Σπουδές

Έως το 1951 στην Ελλάδα µε τη µητέρα του Ιωάννα Γιάπαπα-Μάνεση, πιανίστα και µαθήτρια του Εmil von Sauer (µαθητή του Liszt) καθώς ­και µε τον ΑΙ. Tournaissen, µαθητή του Busoni.

19511959 στο Μόναχο, υπότροφος του γερµανικού Υπουργείου Παιδείας στην Ανώτατη Κρατική Σχολή Μουσικής µε τους Walter Dorfmueller, Erick Then-Bergh, Oskar Koebel και Maria Hindemith. Δίπλωμα πιάνου το 1956 και διδασκαλίας το 1959 µε τον ανώτατο βαθµό της χρονιάς και στις δύο περιπτώσεις.

19541957 Παράλληλες σπουδές στη Νυρεµβέργη µε την πιανίστα Olga Karabai, μαθήτρια στη Μόσχα του Heinrich Neuhaus.

19591962 Βιέννη και Νέα Υόρκη: µετεκπαίδευση κοντά στην Alice Pashkus, σπουδαία µουσικοπαιδαγωγό και καλλιτεχνική σύµβουλο µεγάλων καλλιτεχνών όπως ο Υehudi Menuhin, ο Charles Munch κ.α.

19621972 Συνεχίζει µε την Alice Pashkus ως καλλιτεχνική του σύµβουλό στην σολιστική του πλέον σταδιοδροµία.

19651985 Γαλλία και Ελβετία: έρευνα Μουσικής – Φιλοσοφίας – Μεταφυσικής καθώς και της σχέσης ποιότητας ζωής και Μουσικής Εκτέλεσης κοντά σε μια µεγάλη φυσιογνωµία, τον φιλόσοφο OMRAAM ΜΙΚΗΑΕL AIVANHOV.

Τον Απρίλιο του 1998 προσεκλήθη από το Υπουργείο Πολιτισμού της Ρωσίας στη Μόσχα ως επίτιµο µέλος στο 20o Διεθνές Συνέδριο Καθηγητών πιάνου καθώς και για να παρακολουθήσει και να δώσει σεμινάριο στο Φεστιβάλ Neuhaus.

Την άνοιξη του 1999 «προτείνεται για τον διεθνή προνοµιούχο τίτλο ΜΑΝ OF ΤΗE YEAR 1999 που οφείλεται στα πολλαπλά επιτεύγµατα και συνεισφορές του στην κοινωνία» από το ΑΒΙ (AMERICAN BIOGRAPHICAL INSTITUTE ­InternationaI Board of Research).

Το φθινόπωρο 1999 βραβεύεται µε ειδική τελετή στην αίθουσα του Πολεµικού Μουσείου από την παγκόσµια oργάνωση LΙONS για τα πολλαπλά επιτεύγµατα και τη μεγάλη κοινωνική του προσφορά.

Την άνοιξη του 2000, κατόπιν πρόσκλησης, πραγματοποίησε σεμινάριο στο Πανεπιστήµιο Indianapolis των Η.ΠΑ.

http://matoulapiliouri.blogspot.gr/

Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΚΥΡΙΑ ΣΟΦΙΑ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΣΤΟ ΠΟΡΤΟΧΕΛΙ

Η Βέμπο γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 1910 στην Καλλίπολη της ανατολικής Θράκης……………….
Το ταξίδι του μέλιτος έγινε αφορμή να γνωρίσει η Σοφία το Πορτοχέλι. Επειδή δεν πρόλαβαν το πλοίο για τις Σπέτσες , τους πήγε ο Ανδρέας Βέμπος με το αυτοκίνητο μέχρι το Πορτοχέλι, απ’ όπου με καΐκι , πέρασαν στις Σπέτσες. Ο τότε δήμαρχος του Πορτοχελίου Δημήτρης Πίκουλας ,ενθουσιασμένος που περνούσε η Βέμπο, της πρόσφερε 10 στρέμματα γης της αρεσκείας της. Δεν ξέρω αν τελικά τα πήρε αυτά τα στρέμματα , αλλά το Πορτοχέλι έγινε για τη σοφία το λιμανάκι της γαλήνης τα τελευταία φουρτουνιασμένα χρόνια της ζωής της. Το Πορτοχέλι χρωστάει πολλά στη Βέμπο για τη μετέπειτα φήμη που απέκτησε σαν τουριστικό θέρετρο.
…………………………………………………………………………………………………..
Εκείνη την εποχή είχε αρχίσει να συζητιέται στους καλλιτεχνικούς κύκλους , αλλά και μεταξύ των θαυμαστών της, πως κάτι δεν πήγαινε καλά με την υγεία της. Και πράγματι, το καλοκαίρι που ακολούθησε δεν εμφανίστηκε στο θέατρο. Έφυγε με τη Χάιδω για το Πορτοχέλι. Τα νεύρα της ήταν πολύ κουρασμένα.
Εκείνο το καλοκαίρι τις επισκέφθηκα για πρώτη φορά στο Πορτοχέλι.Η σοφία έκανε ό,τι μπορούσε για να με περιποιηθεί. Πέρασα τρεις αξέχαστες μέρες μαζί τους. Τα βράδια τρώγαμε στο «Καβουράκι», την ταβέρνα του μακαρίτη του Τριγκάκη. Τι αξέχαστα χρόνια! Το Πορτοχέλι επιδρούσε με τρόπο μαγικό στην κουρασμένη της ψυχή………………………………………………………………………….
Η Σοφία ,όσο καιρό βρισκόταν στο Πορτοχέλι , ήταν καλά.Μόλις επέστρεφε στην Αθήνα ,στο σπίτι της, ξαναρρώσταινε.
Τα πράγματα χειροτέρεψαν, όταν ,το Μάρτη του ’77 , η σοφία έπεσε στην κρεβατοκάμαρά της και έσπασε το πόδι της στον αστράγαλο. Αμέσως ειδοποιήσαμε τον αδελφό της και η μεταφέραμε στο ΚΑΤ, όπου της έβαλαν γύψο , κι αμέσως σε κλινική της Κηφισιάς, για να ηρεμήσει και ν’ αναρρώσει. Μετά από ένα περίπου μήνα βγήκε απ΄ την κλινική σε αρκετά καλή κατάσταση κι αμέσως έφυγε για το Πορτοχέλι.Όλα έδειχναν πως είχε ξαναβρεί κάπως το εαυτό της . πως είχε αρχίσει πάλι ν’αποκτά κάποια διάθεση για τη ζωή.
Το καλοκαίρι το περάσαμε παρέα στο Πορτοχέλι . Είχαν έρθει και η Χάιδω με τον άντρα της απ’ το Λονδίνο – γιατί είχε παντρευτεί στο μεταξύ- ενώ κατά καιρούς την επισκέπτονταν και τ’ αδέρφια της. Ο Τραϊφόρος έγραφε σενάριο με θέμα τη ζωή της, που του είχαν ζητήσει Ελληνοαμερικάνοι, με σκοπό να το προωθήσουν για να γίνει κινηματογραφική ταινία στην Αμερική.
Ήταν ένα αξέχαστο καλοκαίρι , το τελαυταίο της ζωής της. Η σοφία σηκωνόταν στις πέντε το πρωί , για να προλάβει τις ψαρόβαρκες και να αγοράσει φρέσκα ψάρια. Της άρεσε πολύ να μιλάει με τους απλούς ανθρώπους , κι αν είχε τύχει να έχουν φτιάξει κακαβιά ,βούταγε κι αυτή το κουτάλι της στην κοινή τσανάκα. Ήξερε πολύ καλά πως αυτοί οι απλοί άνθρωποι ήταν ένα κομμάτι της αληθινής ευτυχίας της ζωής της……..
Κοντά στο σπίτι της έμενε κι ο κλασικός πιανίστας Γιώργος Μάνεσης και πολλές βραδιές συγκεντρωνόμαστε στην ωραία του έπαυλη , όπου, αν είχε κέφια η Σοφία , τραγουδούσε και τη συνοδεύαμε στο πιάνο.
Εκείνο το καλοκαίρι είχε επισκεφθεί το Γιώργο ένας Γερμανός φίλος του , θεατρολόγος. Αν θυμάμαι καλά , το όνομά του ήταν Ουβ. Ο Ουβ ,λοιπόν κατεβαίνοντας τα πρωινά να κολυμπήσει , αναγκαστικά περνούσε μπροστά από το σπίτι της σοφίας. Περνώντας κάποιο πρωινό ,είδε τη Βέμπο να περιποιείται τα λουλούδια της φορώντας μια απλή ρόμπα κι ένα τσεμπέρι στο κεφάλι . όταν επέστρεψε στο σπίτι του Γιώργου , τον ρώτησε για την Σοφία, λέγοντάς του πως δεν μπορεί να ήταν μια απλή γυναίκα ,πως σίγουρα έπρεπε να ήταν κάποια ξεχωριστή προσωπικότητα. Ο Γιώργος του εξήγησε ποια ήταν κι ο Γερμανός έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για να την γνωρίσει. Έτσι,ένα βράδυ η σοφία έβαλε ένα κατακόκκινο μακρύ φόρεμα . ένα άσπρο τσεμπέρι στο κεφάλι , κι όλοι μαζί παρέα πήγαμε στου Μάνεση. Ο Ουβ είχε ξετρελαθεί μαζί της, κι η Σοφία , για να τον ευχαριστήσει ,τραγούδησε μια ολόκληρη ώρα. Ήταν μια αξέχαστη βραδιά, το τελευταίο καλοκαίρι της ζωής της. …………………………………..
Αξέχαστη είναι και η βραδιά της ονομαστικής της γιορτής, το Σεπτέμβριο του ’77. Είχαν έρθει πολλοί φίλοι της από το Πορτοχέλι . Η Σοφία εκείνο το βράδυ έδειχνε ευτυχισμένη………