ΦΩΣΤΙΝΗΣ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΣΤΗ ΡΩΣΣΙΑ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στον αντεπαναστατικο  πολεμο  των μεγαλων δυναμεων εναντια στην επαναστατημενη Σοβιετικη ενωση συμμετειχε και η Ελλαδα με χιλιαδες Ελληνες στρατιωτες.398 νεκροι και 657 τραυματιες Ελληνες στρατιωτες σε εναν πολεμο εναντια στον εξεγερμενο λαο της Ουκρανιας εξεγερμενο λαο που αναμεσα του υπηρχαν και πολλοι Ελληνικης καταγωγης πολιτες.

Tετρακοσια Ελληνοπουλα νεκρα και πανω απο 600 τραυματισμενα ποσοι αναπηροι αραγε σωματικα και ψυχικα γιατι;Για εναν πολεμο εναντια σε εναν λαο που αγωνιζοταν να διωξει τους τσαρους απ την ζωη του.Εργατοπεδα και αγροτοπεδα απο μια φτωχη Ελλαδα στην υπηρεσια του διεθνους κεφαλαιου να ακουν τα μεγαλα λογια των προπαγανδιστων.

Ηγετικο ρολο( πολιτικο ρολο) σε αυτη την εκστρατεια επαιξε ο Παντελεημονας Φωστινης ιεροκηρυκας του 34 συνταγματος πεζικου.Εδω parasimaτα παρασημα του

Και ο πολεμος αυτος τον σημαδεψε βαθια για την υπολοιπη ζωη του.Βαθυτατα αντικομμουνιστης διεγραψε την δικια του ιστορια στην πολιτικη και θρησκευτικη ζωη του τοπου.Aποσπασμα απο το βιβλιο του Αγωνες κατω απο τα Δεσμα σελ 55

apospasma

Ο αντικομμουνιστής και αρχιεθνικόφρων Παντελεήμων συγγραφέας του  «Ο κομμουνισμός. Ούτος εστίν ο πλάνος και ο αντίχριστος»- Απ. Διακονία, Αθ. 1950)

Γιατι μην νομιζετε και μεσα στους κολπους της Εκκλησιας υπαρχουν σοβαροτατες ενστασεις για την παρουσια και τις ενεργειες του ΠΦ οσο ζουσε.

Αντιθεσεις με τον δημοκρατικο Μητροπολιτη Χιου αλλα και με τον υπερσυντηριτικο Καντιωτη(Το Τάγμα του Φωστίνη σύμφωνα με τον επίσης εθνικόφρονα Αυγούστίνο της Φλώρινας ήταν «εστία μολύνσεως» της οποίας τα έργα «απειλούν να προκαλέσουν ναυτίαν και εις αυτούς τους βουβάλους του βορβορώδους Αλιάκμονος» (περιοδικό «Σπίθα»-Γ.Δ.Καρανικόλα «Ανορθόδοξοι Έρωτες Ορθοδόξων Αρχιερέων»).

Ο ΠΦ δεν ηταν καποιος ιερεας αμετοχος στην καθημερινοτητα.Το αντιθετο.Και στην πολιτικη και στην εκκλησιαστικη ζωη ειχε δραση και παρεμβασεις.Αντιπαλους και ορκισμενους εχθρους καθως και συμμαχους και οπαδους.Ειχε μαλιστα φτιαξει και ταγμα με το ονομα του που εβγαλε μεγαλα στελεχη της εκκλησιας.

Στα χρονια της σημερινης κρισης στα χρονια που ο λαος μας κοιταζει αριστερα για να βρει απαντησεις στα προβληματα που συσωρευσε η εξουσια των δυο κομματων ΠΑΣΟΚ ΝΔ αλλα και οι προηγουμενες μετεμφυλιακες και δικτατορικες διακυβερνησεις , εκδηλωσεις τιμης στους πρωτοπορους του αντικομμουνισμου και μαλιστα σε μια επαρχια με υψηλοτατα εκλογικα ποσοστα της ΧΑ δεν στερουνται πολιτικης ερμηνειας. Αναγκαστικα.

http://www.dimosermionidas.gr/428-επικαιροτητα-149.html

http://www.dimosermionidas.gr/νομικα-προσωπα-οργανισμοι/νομικο-προσωπο-κοινωνικησ-προνοιασ-αλληλεγγυησ,-πολιτισμου-παιδειασ/λαογραφικα-μουσεια/κρανιδιου.html

http://laografiko11.blogspot.gr/

Εκδηλωση

Αγαπη; Αληθεια;

Αγαπη για ποιον.Θα τριζουν   τα αφορισμενα κοκκαλα του Καζαντζακη μεσα στον ταφο.Γιατι με προταση του ΠΦ προχωρησε η εκκλησια στην καταρα κατα του «αθεου κομμουνιστη» συγγραφεα.

Αληθεια;Η Αληθεια εχει πολλες πλευρες και δεν φανερωνονται παντα ολες.Τα πραγματα δεν ειναι παντα οπως φαινονται με την πρωτη ματια.

Πιστευω πως η εκδηλωση αυτη ερχεται σαν συνεχεια της καλοκαιρινης εκδρομης στην Χιο των κυριων του Λαογραφικου μουσειου και της «αδελφοποιησης» Χιου Κρανιδιου που αναφερεται στο ιστολογιο του Κεντρου

«2 Αυγούστου 2014

Το Λαογραφικό Κέντρο Κρανιδίου πραγματοποίησε προσκύνημα στο ΙΕΡΟ ΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ και στον Τάφο του αείμνηστου Μητροπολίτη Χίου Παντελεήμονα Φωστίνη Κρανιδιώτη στην καταγωγή και ιδρυτή του Τάγματος.».

Ειμαι σιγουρος πως οι Κρανιδιωτες-τισες  επισκεπτες του ταγματος στην Χιο δεν εχουν εντρυφησει στα του ΠΦ.Με καλη διαθεση αναζητησαν τα ιχνη ενος γεννημενου στο Κρανιδι ιεραρχη και την εκτιμηση που χαιρει στην μακρυνη Χιο.Ομως ειπαμε .Η αληθεια εχει πολλες οψεις.Και οι δρασεις οι στασεις και οι τοποθετησεις μας εχουν ΠΑΝΤΑ πολιτικο περιεχομενο.

http://users.sch.gr/markmarkou/1962/koim1962.htm


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών κυρός Παντελεήμων. (+ 12-03-1962).
(Εκκλησία της Ελλάδος – Νέες Χώρες).

    Ο Παντελεήμων Φωστίνης γεννήθηκε στο Κρανίδι Ερμιονίδος το 1888. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Αθηνών το 1912. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1908 και Πρεσβύτερος το 1912 από τον Μητροπολίτη Βερροίας Καλλίνικο. Υπηρέτησε ως Στρατιωτικός Ιερέας κατά τους Βαλκανικούς πολέμους και τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο και ως Ιεροκήρυκας στην Αθήνα. Στις 24 Δεκεμβρίου 1922 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Καρυστίας και Σκύρου. Στις 25 Φεβρουαρίου 1943 παραιτήθηκε της ενεργού υπηρεσίας. Στις 26 Σεπτεμβρίου 1946 εξελέγη Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών. Εκοιμήθη στις 12 Μαρτίου 1962.

Βιβλια του Παντελεημονα Φωστινη

http://agonasax.blogspot.gr/2013/02/blog-post_24.html

http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=167697

Ιδρυσε το «Ιερό Τάγμα του Αγίου Παντελεήμονος» ή «Τάγμα Φωστίνη», όπως είναι γνωστό στους εκκλησιαστικούς κύκλους, στο οποίο εντάχθηκαν γνωστοί ιεράρχες που υπηρέτησαν και υπηρετούν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και οι περισσότεροι φέρουν το όνομα «Παντελεήμων».

http://www.pare-dose.net/3167

Στα μέσα του 1954 μία νέα αφορμή βρίσκεται από πλευράς Εκκλησίας. Ο Μητροπολίτης Χίου, Παντελεήμων Φωστίνης, υποβάλλει έκθεση στην Ιερά Σύνοδο για το βιβλίο «Καπετάν Μιχάλης» το οποίο θεωρεί «αντεθνικόν και υβριστικόν» για την Εκκλησία και ζητά να αφορισθεί ο Καζαντζάκης. Η επιστολή μάλιστα προς το Ιερατείο ανέφερε ότι το βιβλίο αυτό εξευτελίζει τον αγώνα των Κρητών(!) γιατί περιγράφει τον καπετάν Μιχάλη ως μέθυσο και τον Πολυξίγκη ως ερωτύλο. Και προσβάλει και την Εκκλησία γιατί στο κεφάλαιο με την κατήχηση της Εμινέ, εκείνη λέει ότι ο Θεός είναι γέρος κοτσονάτος και ο Χριστός ο γλυκός, ντεληκανής γιος του. Η Εμινέ βέβαια με έναν χαριτωμένα αφελή τρόπο μεταφέρει τις περισσότερες απορίες του κοινού νου για την ευρέως γνωστή ιστορία του Χριστού. Και αυτό σαφώς ήταν ενοχλητικό. Η Ιερά Σύνοδος πείθεται εύκολα και ο αφορισμός ετοιμάζεται. Το αίτημα μεταφέρεται και στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Διαβάστε περισσότερα: Ο αναθεματισμός και η επεισοδιακή κηδεία του Νίκου Καζαντζάκη – Έργα και ημέραι μιας θεοκρατικής Ελλάδας που τρώει τα παιδιά της | Πάρε-Δώσε http://www.pare-dose.net/3167#ixzz3F9uXv98s

http://storiacontroversa.blogspot.gr/2012/03/blog-post_08.html

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=419446

Διώξεις

Σύμφωνα με τους Ελληνες στρατιωτικούς, «το αντίτιμον» που κατέβαλε το Ελληνικό Εκστρατευτικό Σώμα στην Ουκρανία δεν ήταν μεγάλο σε ανθρώπινο δυναμικό. Ανήλθε σε 398 νεκρούς στο πεδίο της μάχης, αποβιώσαντες και εξαφανισθέντες, όπως και 657 τραυματίες (σύνολο 1.055). Ομως οι συνέπειες ήταν «βαρύτερες όσον αφορά τον εν Ρωσία ανθούντα ελληνικόν πληθυσμόν», που ένα μέρος του παρέμεινε εκεί και υπέστη αργότερα διώξεις «και μέρος συνέρρευσεν εις την ελευθέραν πατρίδα του ως πρόσφυγες».

http://www.sansimera.gr/articles/382

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, με προτροπή των Γάλλων, αποστέλλει χιλιάδες έλληνες στρατιώτες στη μεσημβρινή Ρωσία (σημερινή Ουκρανία) στις αρχές του 1919, για να καταπνίξουν την επανάσταση των Μπολσεβίκων. Η επιχείρηση θα σημειώσει παταγώδη αποτυχία.

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%AD%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81_%CE%9C%CE%B1%CF%87%CE%BD%CF%8C

Οι Έλληνες στο Μαχνοβίτικο Κίνημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ανάμειξη των Ελλήνων στο συγκεκριμένο κίνημα εντάσσεται στις ευρύτερες πολιτικές ζυμώσεις που έλαβαν χώρα στις ελληνικές περιοχές της νότιας Ουκρανίας και ιδιαίτερα της Μαριούπολης με τα 25 ελληνικά χωριά την περίοδο 1918-19. Ήδη από το 1918 αντάρτικα αποσπάσματα μαχνοβιτών δρούσαν στα ελληνικά χωριά Μαγκούς, Γιάλτα, Μ. Γιανισόλ, Σ. Κερεμεντσίκ κ.ά.

 Έλληνες ένοπλοι αγωνιστές του Πόντου

Αρνούμενα την υποχρεωτική στρατολόγηση στα στρατεύματα των Λευκών, εκδικούμενα για τη λεηλασία των αποθηκών τροφίμων από τα αυστροουγγρικά στρατεύματα, τα ελληνικά χωριά όχι μόνο λειτουργούσαν σαν καταφύγιο των μαχνοβιτών ανταρτών, αλλά και στελέχωναν το αντάρτικο με έμψυχο δυναμικό. Αυτό οδήγησε στη δημιουργία του 9ου Συντάγματος της 3ης Μεραρχίας του Ζαντνεπρόβσκ (Μεραχία «Μπάτκο Μαχνό»), το οποίο ήταν αμιγώς ελληνικό, αλλά και στη συμμετοχή Ελλήνων στα υπόλοιπα αντάρτικα τάγματα. Έπειτα έχουμε και τη δημιουργία ενός δεύτερου ελληνικού συντάγματος, για το οποίο δυστυχώς δεν υπάρχουν σαφείς αναφορές, πέρα από τα γραφόμενα του Β. Μπιελάς (Οι δρόμοι του Νέστορ Μαχνό). Εδώ πρέπει να τονιστεί ότι οι μαχνοβίτικες μεραρχίες δεν είχαν σαφή ιδεολογικό προσανατολισμό. Σε διάφορες μεραρχίες υπήρχαν μάλιστα τάσεις φιλομπολσεβικικές. Παρ’ όλα αυτά, στην 3η Μεραρχία επικρατούσαν οι αναρχικές ιδέες. Οι Έλληνες αποτελούσαν περίπου το 20% των δυνάμεων του Μαχνό. Ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες Μαχνοβίτες, που η μνήμη του έχει διασωθεί, ήταν ο Παπαδόπουλος, υπαρχηγός του «Μπάτκο Μαχνό», και αρκετές δεκαετίες μετά τραγουδιόταν το μαχνοβίτικο τραγούδι που ήταν αφιερωμένο σ’ αυτόν.

Σύμφωνα με πολλές αναφορές, οι Έλληνες θεωρούνταν από τα πιο αξιόμαχα κομμάτια του αντάρτικου στρατού και αυτό μάλλον αληθεύει, από τη στιγμή που οι στρατιωτικές επιτυχίες των ελληνικών συνταγμάτων διαδέχονταν η μία την άλλη. Χαρακτηριστική είναι η ανακατάληψη του ελληνικού χωριού Μ. Γιανισόλ, που είχε καταληφθεί από τους Κοζάκους, οι οποίοι είχαν επιδοθεί σε σφαγές εναντίον του γηγενούς πληθυσμού. Σε αυτή τη μάχη σημειώθηκε πλήθος εκτελέσεων Κοζάκων στις αυλές των σπιτιών ως εκδίκηση.

Από το 1920 κι έπειτα, όπου και το κίνημα του Μαχνό αρχίζει να παρουσιάζει κάμψη εξαιτίας της πίεσης που ασκήθηκε από τους μπολσεβίκους, ξεκινά μια νέα περίοδος στη σχέση των ελληνικών χωριών με τα μαχνοβίτικα στρατεύματα. Οι Έλληνες αντιλαμβάνονται ότι οι μπολσεβίκοι θα επικρατήσουν ολοκληρωτικά κι αρχίζουν και παίρνουν αποστάσεις από τους μαχνοβίτες. Σύντομα θα σταματήσουν να εφοδιάζουν και τα αντάρτικα σώματα με έμψυχο δυναμικό, κάτι που θα προκαλέσει μάλιστα τον εκνευρισμό και την απογοήτευση του ίδιου του Μαχνό. Ο φόβος τους μάλιστα για αντεκδικήσεις από την πλευρά των μπολσεβίκων θα καταλήξει και στο οριστικό πάγωμα των σχέσεων μεταξύ των δύο πλευρών. Όλα αυτά θα μπορούσαν να συνηγορήσουν στο συμπέρασμα ότι η συμμετοχή των Ελλήνων στο μαχνοβίτικο κίνημα δεν είχε πολιτικο-ιδεολογικό χαρακτήρα, αλλά περισσότερο ωφελιμιστικό, καθώς τα ελληνικά χωριά αντιμετώπισαν τους αντάρτες ως απελευθερωτές κι όχι ως πολιτικούς πάτρονες και καθοδηγητές. Οι αναφορές που συναντάμε σε αρχεία για Έλληνες αναρχικούς που κατέλαβαν καίριες θέσεις στα μαχνοβίτικα στρατεύματα, αλλά και αναφορές για την πολιτική κατάσταση του ελληνικού συντάγματος, μας δείχνουν το αντίθετο.

Αυτό που μπορούμε να θεωρήσουμε αυτή τη στιγμή ως δεδομένο είναι ότι οι Έλληνες αποτέλεσαν ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια του μαχνοβίτικου κινήματος και πολέμησαν για την απελευθέρωση των περιοχών τους από τους Λευκούς.

http://el.wikipedia.org/wiki/%

http://rnbnet.gr/details.php?id=4077

Πράγματι, λοιπόν, το νεοϊδρυθέν Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος (ΣΕΚΕ)  αποκήρυξε αποφασιστικά και από την πρώτη στιγμή την ελληνική εμπλοκή στη στρατιωτική επέμβαση των δυνάμεων της Αντάντ στη Ρωσία. Το πρώτο Εθνικό Συμβούλιο του ΣΕΚΕ, που έλαβε χώρα μεταξύ 31ης Μαΐου και 5ης Ιουνίου του 1919, αποφάνθηκε πως ο σκοπός της στρατιωτικής επέμβασης ήταν να καταπνίξει την κοινωνική επανάσταση. [8]

Αν και το εύρος της αντιπολεμικής προπαγάνδας του ΣΕΚΕ στο στράτευμα ήταν μικρό, ωστόσο οι έλληνες στρατιώτες που βρέθηκαν στην Ουκρανία ήρθαν σε επαφή με την μπολσεβίκικη και την πασιφιστική ιδεολογία. Μπορούμε εύκολα να υποθέσουμε πως η πλειοψηφία των Ελλήνων στρατιωτών που πήραν μέρος στην εκστρατεία ήταν ήδη γνώστες του «μισθοφορικού» χαρακτήρα της ελληνικής παρέμβασης. Πριν τον πόλεμο, βέβαια, έλαβε χώρα μια συστηματική προσπάθεια διαφώτισης των στρατιωτών σχετικά με το «διαβολικό χαρακτήρα» του μπολσεβικισμού. Με εντατική θεωρητική εκπαίδευση, οι στρατιώτες έμαθαν τους σκοπούς της στρατιωτικής επέμβασης. Το παράδειγμα του Αρχιμανδρίτη Παντελέημονα Φωστίνη είναι ενδεικτικό όσον αφορά το περιεχόμενο αυτής της πολιτικής εκπαίδευσης. Τα καθήκοντά του δεν ήταν αυστηρά θρησκευτικά, με την έννοια ότι μιλούσε και «κατηχούσε» τους στρατιώτες σχετικά με τα δικά τους καθήκοντα και το σκοπό της στρατιωτικής εκστρατείας και τον μπολσεβικισμό. Για το Φωστίνη, ο μπολσεβικισμός δεν ήταν τίποτα περισσότερο παρά μια εβραϊκή συνομωσία ενάντια στη Ρωσία και το χριστιανισμό. Τα απομνημονεύματά του είναι χρήσιμα γιατί ο ίδιος δεν ακολουθεί το συμβατικό μονοπάτι της εστίασης στις στρατιωτικές συγκρούσεις, αλλά περιγράφει επίσης την καθημερινή ζωή στην Οδησσό. Επιπλέον, αποτελεί παράδειγμα αντισημιτικού παραληρήματος. [12]  Σύμφωνα με τον ιστορικό Γεώργιο Μαργαρίτη, ο λόγος περί εβραϊκής συνομωσίας ήταν ο κοινός τρόπος να εξηγούν οι αξιωματικοί τους σκοπούς της εκστρατείας. [13]   

http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=6869:argeitis-daneia-sovietiki-enosi-ellada&catid=110:istoria&Itemid=329

Στο παρακατω αποσπασμα παρουσιαζεται ο Καζαντζακης σαν οργανο του Βενιζελου και αντικομμουνιστης.Τα πραγματα δεν ειναι ακριβως ετσι.


[Έλληνες στρατιώτες στην Ουκρανία]

Η ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Πώς αντέδρασε η κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου στην απόφαση των Σοβιέτ να απαλλάξουν την Ελλάδα από το βραχνά του χρέους στην τσαρική Ρωσία; Με τη συμμετοχή της με στρατό και στόλο στην ανοιχτή στρατιωτική επέμβαση των αγγλογάλλων, αμερικανών ακόμη και ιαπώνων για να καταπνίξουν την επανάσταση. 

Σαν έτοιμος από καιρό ο Βενιζέλος έσπευσε να ανταποκριθεί στον αντιμπολσεβικισμό του γάλλου πρωθυπουργού Κλεμανσώ και να δηλώσει πως θα στείλει ένα σώμα στρατού και τον πολεμικό στόλο στην Ουκρανία.

Σε αντάλλαγμα οι γάλλοι υποσχέθηκαν να υποστηρίξουν τις ελληνικές αξιώσεις στη Θράκη και τη Σμύρνη. Έτσι , στις 21 Ιανουαρίου 1919, ένα χρόνο μετά την απόφαση της σοβιετικής εξουσίας να χαρίσει τα χρέη της Ελλάδας, οι πρώτοι έλληνες στρατιώτες (34ο Σύνταγμα Πεζικού) αποβιβάστηκαν στην Οδησσό και τέθηκαν υπό γαλλική διοίκηση. Η ελληνική εκστρατεία στην Ουκρανία είχε οικτρό τέλος. Κράτησε μόνο δυό μήνες και αν δεν υπήρχε ο γαλλικός στόλος όλοι οι γάλλοι και έλληνες στρατιώτες θα αιχμαλωτίζονταν. Και να ήταν μόνο αυτή η ελληνική συμβολή στην προσπάθεια ανατροπής της νεαρής σοβιετικής εξουσίας; Η ελληνική κυβέρνηση έστειλε πράκτορες στη Γεωργία , όπου ζούσαν πολλοί έλληνες , με σκοπό την υπονόμευση της Σοσιαλιστικής Πολιτείας που κάτω από τεράστιες δυσκολίες προσπαθούσε να στηριχθεί εκεί.

Το 1919-1920 ο Βενιζέλος έστειλε τον Νίκο Καζαντζάκη και τον συνταγματάρχη Ηρακλή Πολεμαρχάκη μαζί με κρητικούς από το στενό περιβάλλον του για να τραβήξουν τους έλληνες της περιοχής από την επιρροή των μπολσεβίκων. Ο Καζαντζάκης κινήθηκε δραστήρια αλλά χωρίς αποτέλεσμα αν και έμεινε καιρό στην περιοχή. Μέσα από αφάνταστες δυσκολίες έγινε τελικά Σοβιετική Δημοκρατία. Ανάλογες προσπάθειες καταβλήθηκαν και στην περιοχή του Πόντου, εκεί όπου το Λονδίνο και το Παρίσι σχεδίαζαν να φτιάξουν «ανεξάρτητο ελληνοαρμενικό κράτος. Ο Βενιζέλος και ο αρχηγός των αρμενίων εθνικιστών που Νουμπάρ Πασάς που έδρευε στο Παρίσι εκτελώντας εντολές του Κλεμανσώ και του βρετανού ομολόγου του Λόυδ Τζώρτζ έστειλαν στον Πόντο συμμορίες από κρητικούς, μανιάτες και αρμενίους που βγήκαν στο Νοβοροσίσκ τον Αύγουστο του 1919. Όμως και αυτοί δεν κατάφεραν να μείνουν πολύ καιρό γιατί τα σχέδια για την «Ελληνοαρμενική Δημοκρατία του Πόντου» απέτυχαν ( Γιάνη Κορδάτου « Μεγάλη Ιστορία της Ελλάδας» τ. Χ ΙΙΙ, 1920-1924 , σελ.520-524, εκδόσεις «20ος Αιώνας», Αθήνα 1958, « Ιστορία του Ελληνικού Έθνους», ο.π. ,σελ.112,113).

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/382#ixzz3F67Dvud2

http://roides.wordpress.com/2009/12/16/16dec09/

http://akrat.blogspot.gr/2013/04/blog-post_28.html

https://www.scribd.com/doc/114882731

http://www.agioiapostoloigiannoulis.gr/nea/gia-osous-fobountai-na-koinwnisoun-gia-na-min-kollisoun-mikrobia-alithino-peristatiko/