http://planetermionida.wordpress.com/2014/03/18/

Δεν έχουμε λόγο να αμφιβάλλουμε για την ακρίβεια των στοιχείων.

Επισημαίνουμε όμως ότι χρειάζεται επικαιροποίηση των στοιχείων για τις καλλιέργειες, καθώς παρατηρείται αλλαγή χρήσης αυτών κυρίως για χρήση  παραθεριστικών κατοικιών.

Η μελετη εχει συνταχθει κυριως απο πολιτικους μηχανικους.Και καλειται μια περιβαλλοντικη οργανωση να την κρινει στην ακριβεια των στοιχειων της.Με ποιους ορους;

Οικολογικά ευαίσθητες περιοχές
Στην περιοχή μελέτης δεν υπάρχει σημαντικός αριθμός περιοχών που συμπεριλαμβάνονται σε καταλόγους ευαίσθητων ή/και προστατευόμενων περιοχών με κύριο κριτήριο την οικολογική και αισθητική τους αξία. Το έργο βρίσκεται επίσης σε έμμεση γειτνίαση με μία προστατευόμενη περιοχή του δικτύου NATURA 2000 (βλ. αναλυτικά §4.6.2).
Αρχαιολογικοί χώροι
Το έργο διέρχεται πλησίον του κηρυγμένου και οριοθετημένου αρχαιολογικού χώρου του υψώματος Φράγχθι στην Κοιλάδα (ΥΑ ΥΠΠΕ/ΑΡΧ/Α1/Φ04/55688/2137/22-9-1980 – ΦΕΚ 1046/Β/10-10-1980), χωρίς όμως να εισέρχεται εντός των ορίων προστασίας του. Η υλοποίηση του έργου θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να γίνει με τη σύμφωνη γνώμη και τις
σχετικές υποδείξεις των αρμοδίων υπηρεσιών του ΥΠ.ΠΟ.Τ.

Διαπιστωση πρωτη σε σχεση με την αμφιβολια για την ακριβεια των στοιχειων

Το σπηλαιο Φραγχθι δεν ειναι μονο αρχαιολογικος χωρος αλλα και ενταγμενο στο CORINE κομματι του  NATURA 2000.Και μαλιστα ειναι καταγεγραμενο σαν «σπηλαιο Φραχτή χαμηλης προτεραιοτητας«.

Οι κατοικοι της περιοχης γνωριζουμε για σπανια μεταναστευτικα πουλια και θαλασσιες χελωνες καρετα καρετα που κανουν συχνα την εμφανιση τους .Το γεγονος της ενταξης του σπηλαιου στο  Corine  το γνωριζει η μελετητικη ομαδα και το καταγραφει στην σελιδα 90 της μελετης χωρις αλλες πληροφοριες .

4.6.2 Βιότοποι Corine
Πρόκειται για περιοχές που ανήκουν στην Ευρωπαϊκή λίστα περιοχών ιδιαίτερης  οικολογικής αξίας που καταρτίσθηκε στα πλαίσια του χρηματοδοτούμενου από την  Ευρωπαϊκή Ένωση προγράμματος Corine από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 μέχρι τις
αρχές της δεκαετίας του 1990.
Αποτέλεσε τη βάση για την εκκίνηση του προγράμματος Natura 2000 και αποτέλεσε την πιο  εμπεριστατωμένη για την εποχή εκείνη προσπάθεια καταγραφής σημαντικών οικολογικά  περιοχών σε πανευρωπαϊκή κλίμακα. Δεν συνδέθηκε με συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο  προστασίας και το κενό αυτό συμπληρώθηκε από την Οδηγία 92/43/ΕΟΚ.
Οι Βιότοποι Corine που απαντώνται στην περιοχή του έργου παρουσιάζονται στον  ακόλουθο πίνακα.

Πίνακας 4.6.2: Βιότοποι Corine της περιοχής εφαρμογής του έργου (Πηγή: ΦΙΛΟΤΙΣ –  Βάση Δεδομένων για την Ελληνική Φύση).
Ονομασία τόπου    Κωδικός
Ακροναυπλία & Παλαμίδι     Α00040053
Λιμνοθάλασσα Δρέπανου, Ναύπλιο    Α00060086
Έλος χωριού Καντιά    Α00020018
Υγρότοποι κόλπου Τολού, Ναύπλιο   Α00060085
Σπηλιά Φραχτή Ερμιονίδας    Α00060091

Στο σπηλαιο υπαρχει μικρη λιμνη με υφαλμηρο νερο και τουλαχιστον μια καταγραφη χελιου η νεροφιδου.Στα Βλαχοπουλεικα καταληγει το ρεμα Χουσεινι και μαλιστα στον υγροτοπο ελος Κοιλαδας καταγεγραμενο απο το ΕΚΒΙ με κωδικο 251292000

cf84ceb1cebccf80cebbcf8e

Τον υγροτοπο αυτο φροντιζουν εδω και χρονια κατοικοι της περιοχης εχουν επισκεφτει πολλες φορες σχολεια και περιβαλλοντικες κινησεις για καθαρισμο και εχει δωσει αγωνα η ΠΑΠΟΕΡ για να μην αξιοποιηθει.Η ομαδα μελετης φαινεται να αγνοει την υπαρξη του.

Στην αλλη πλευρα του λοφου στην περιοχη Λαζες και στην ακρη της παραλιας βγαινει μεσα στη θαλασσα γλυκο παγωμενο νερο πιθανα καταληξη απο την περιοχη Παπουλια και φαραγγι Κορακιας Φουρνων.

http://www.ugo.cn/photo/GR/zh/58921.htm

35669433LAZES

Διαπιστωση δευτερη σε σχεση με την αμφιβολια για την ακριβεια των στοιχειων

Στις Λαζες υπαρχει αρχαιοελληνικος Πυργος τον οποιο οι μελετητες δεν μνημονευουν η θεωρουν χαμηλης σημασιας .

My beautiful picture

Διαπιστωση τριτη σε σχεση με την αμφιβολια για την ακριβεια των στοιχειων

Βυθισμενη πολιτεια υπαρχει στην παραλια στο Σαλαντι και δεν βλεπω να καταγραφεται στην μελετη.

http://www.academia.edu/2489569/_Brief_overview_of_underwater_archaeological_research_in_Greece_

Πολυ καλο αρθρο αν εχετε χρονο παρακαλω διαβαστε το.Απο τα Ιρια μεχρι την Τροιζινια η περιοχη μας ειναι ενας παραδεισος για τους αρχαιολογους .Ενα ανεκμεταλευτος θησαυρος για τον τουρισμο.(σελ 34, 38 οπου και η αναφορα στο Σαλαντι¨/ Καζιανης 1997 1185-1187)Ο Δημητρης Καζιανης πεθανε τον Οκτωβρη του 2012.Αναρωτιεμαι αν μια προτομη του θα μπορουσε να στολισει ενα παρκο μας, η ενας δρομος στην επαρχια θα μπορουσε να εχει το ονομα του.

ΤΑΤΟΙ  ΥΠΠΟ  ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ  ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΖ

http://www.underwaterarchaeology.gr/References/gr/indexgr.html

http://www.ienae.gr/index.php/en/publications

http://news.opt.gr/%CE%B2%CF%85%CE

Σαλάντι Αργολίδας.

Ο προϊστορικός οικισμός βρίσκεται στο μέσο του όρμου των Διδύμων, λίγο βορειότερα του γνωστού σπηλαίου Φράγχθι. Εκτείνεται με κατεύθυνση βορειοδυτικά-νοτιοανατολικά σε μια ζώνη μήκους 400 και πλάτους 30 μ. περίπου κατά μήκος της παραλίας και μέχρι την ισοβαθή των 4 μ. κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Λόγω των αλουβιακών αποθέσεων στο μυχό του όρμου και της ανόδου του επιπέδου της στάθμης του ύδατος η συνολική έκταση του οικισμού δεν είναι δυνατόν προς το παρόν να προσδιοριστεί Η επιφανειακή έρευνα, που έγινε το 1998 από τους αρχαιολόγους της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων Δ. Χανιώτη και Α. Τεγονίδου, και Χ. Αγουρίδη το 2000, έδειξε ότι ο οικισμός θα πρέπει να καταλάμβανε μια έκταση 20 στρεμμάτων περίπου και να βρισκόταν κατά την πρώιμη Εποχή του Χαλκού σε χαμηλή κοιλάδα και σε αρκετή απόσταση από τη θάλασσα, αν κρίνουμε από την ελαφρά κλίση του βυθού. Οι τοίχοι θεμελιώσεως των κτηρίων του οικισμού, που είναι ορατοί σήμερα στην επιφάνεια του βυθού, είναι κατασκευασμένοι από αργούς λίθους και είναι κυρίως δύο τύπων: διπλοί πάχους 50-60 εκατοστών με ενδιάμεσο γέμισμα και μονοί πάχους 30 εκ. Στο δεύτερο τύπο ανήκει και ημικυκλικό κτίσμα διαμέτρου 4 μ. Αμφότεροι οι παραπάνω τύποι συναντώνται συχνά σε οικισμούς της Πελοποννήσου και της Στερεάς Ελλάδος κατά την πρώιμη Χαλκοκρατία. Από την κεραμική που ανεβρέθει, όπου κυριαρχούν οι ραμφόστομες φιάλες, τα χονδροειδή αγγεία οικιακής χρήσεως, τα ανοικτά αγγεία με ανάγλυφες ταινίες στο άνω μέρος τους καθώς και μυλόλιθοι και τρυπητήρια από ηφαιστειακό υλικό του Σαρωνικού, ο οικισμός χρονολογείται στην πρώιμη Εποχή του Χαλκού και μάλιστα στην δεύτερη και πιο ώριμη φάση της.

http://www.ienae.gr/index.php/ereunes/item/21

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΘΑΛΑΣΣΙΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΣΤΟΝ ΑΡΓΟΣΑΡΩΝΙΚΟ ΚΟΛΠΟ

Από το 2000 διεξάγεται από το Ι.ΕΝ.Α.Ε., υπό τη διεύθυνση του αρχαιολόγου Χρήστου Αγουρίδη, υποβρύχια αναγνωριστική έρευνα σε επιλεγμένες θέσεις του Αργοσαρωνικού. Μέχρι σήμερα έχουν εντοπιστεί δύο ναυάγια των Πρώιμων Βυζαντινών χρόνων (6ος-7ος αι. μ.Χ.), κοντά στις νησίδες Κορακιά (Πορτοχέλι) και Βλυχός (Ύδρα), καθώς και ένα ναυάγιο της Ύστερης Εποχής του Χαλκού (13ος-12ος αι. π.Χ) στη βραχονησίδα Μόδι (ή Λιοντάρι), νότια του Πόρου.
Τα πλοία που ναυάγησαν στην Κορακιά και τον Βλυχό, μετέφεραν πιθανότατα λάδι μέσα σε σφαιρικούς κυρίως αμφορείς του τύπου Late Roman 2 (LR2). Η εξάπλωση του τύπου αυτού παρακολουθείται από τις ακτές τις Βόρειας Αφρικής, μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα. Ο τόπος προέλευσής του δεν είναι γνωστός, αλλά τοποθετείται με βεβαιότητα στο Αιγαίο. Τα δύο ναυάγια του Αργολικού βρίσκουν τα ακριβέστερα παράλληλά τους σε σύγχρονα ναυάγια που έχουν ερευνηθεί στη Μικρά Ασία και ιδιαίτερα σε αυτό του Yassi Ada του 7ου αιώνα μ.Χ. που έχει ερευνηθεί από τους G. Bass και F. van Doorning.
Η θέση τους, σε συνδυασμό με τα άλλα ιστορικά και αρχαιολογικά δεδομένα στην περιοχή, ενισχύουν την άποψη για τη χρήση των μικρών νησίδων του Αργολικού ως προσωρινών καταφυγίων και σημείων εφοδιασμού των πλοίων, που περιέπλεαν τις ακτές της Αργολίδας, κατά τη διάρκεια της ιδιαίτερα ταραγμένης αυτής περιόδου, λόγω των επιδρομών των Σλάβων από την ξηρά και των Αράβων από τη θάλασσα. Πρέπει να συνδέονται με κάποιο από τα σημαντικά κέντρα της εποχής στην περιοχή που ήταν το Άργος, η Πιτυούσσα (Σπέτσες) και η Ερμιόνη.

ΜΥΚΗΝΑΪΚΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΟΥ 1200 π.Χ. ΣΤΗ ΒΡΑΧΟΝΗΣΙΔΑ ΜΟΔΙ (ΠΟΡΟΣ).

Η βραχονησίδα Μόδι ή Λιοντάρι, βρίσκεται νοτιοανατολικά του Πόρου σε καίρια θέση για τη ναυσιπλοΐα. Το επιβλητικό του σχήμα, που μοιάζει με καθιστό Λιοντάρι, το καθιστούν εμφανέστατο σημάδι για τους ναυτικούς. Μαζί με τον Άγιο Γεώργιο, τα Τσελεβίνια και τη Ζούρβα (ΒΑ άκρο της Ύδρας), αποτελούν τα σημαντικότερα σημεία αναφοράς για τα πλοία που θέλουν, πλησιάζοντας από τον Σαρωνικό ή τον Νότιο Ευβοϊκό, να εισέλθουν στο στενό της Ύδρας και να κατευθυνθούν προς τον Αργολικό.
Η αρχαιολογική έρευνα επί της νησίδας που διεξάγει τα τελευταία χρόνια η αρχαιολόγος Ελένη Κονσολάκη, έχει αποκαλύψει ένα σημαντικότατο ναυτικό σταθμό της Μυκηναϊκής περιόδου (περί το 1200 π.Χ.).

argosaronikos1

Η υποβρύχια έρευνα που πραγματοποιεί το Ι.ΕΝ.Α.Ε. από το 2003 στο θαλάσσιο χώρο γύρω από τη νησίδα, έχει φέρει στο φως πολλά ενάλια ευρήματα (κεραμική και λίθινες άγκυρες), κυρίως της Ύστερης Εποχής του Χαλκού, που επιβεβαιώνουν την ιδιαίτερη σημασία που είχε για τη ναυσιπλοΐα η θέση αυτή κατά την διάρκεια των αιώνων.
Εύρημα μείζονος σημασίας θεωρείται το φορτίο ναυαγίου της μυκηναϊκής εποχής που εντοπίστηκε στη βόρεια πλευρά του Μοδιού. Κατά τις ερευνητικές περιόδους 2005 – 2007 ολοκληρώθηκε η λεπτομερής αποτύπωση των επιφανειακών ευρημάτων, με τεχνικές μεθόδους που έχουν εξελίξει μέλη του Ι.ΕΝ.Α.Ε. Κατά τα έτη 2009 – 2010, διενεργήθηκε συστηματική ανασκαφή του φορτίου του ναυαγίου που παραμένει ακόμη θαμμένο στο βυθό

Ταυτόχρονα, διενεργήθηκε γεω-αρχαιολογική έρευνα στη θαλάσσια περιοχή γύρω από το Μόδι, με τη συνεργασία ομάδας ερευνητών από το Τμήμα Θαλάσσιας Γεωλογίας και Φυσικής Ωκεανογραφίας του Πανεπιστημίου Πατρών, υπό τον καθηγητή Γιώργο Παπαθεοδώρου, με κύριους στόχους:
α) την ανάπλαση της παλαιογεωγραφικής εξέλιξης (προ 3000 ετών) της περιοχής της βραχονησίδας Μόδι. Για την πλήρη μορφολογική αποτύπωση της περιοχής ερευνών θα χρησιμοποιηθεί ένας ισομετρικός πλευρικός ηχοβολιστής (side scan sonar) με ζώνη σάρωσης του ηχοβολιστή 50μ.
β) τον προσδιορισμό της στρωματογραφικής υποδομής του πυθμένα και τον καθορισμό του ρυθμού ιζηματογένεσης της περιοχής και της διαδικασίας ταφής του ναυαγίου. Για την μελέτη της υποδομής του πυθμένα θα χρησιμοποιηθεί ηλεκτρονικός τομογράφος υποδομής πυθμένα 3.5kHz (subbottom profiling system) με πολύ υψηλή διακριτική (20-30cm) και διεισδυτική ικανότητα (20-40m).
γ) τον εντοπισμό πιθανών κινητών μαρτυριών (επιφανειακών και υποεπιφανειακών) της ανθρώπινης δραστηριότητας στον πυθμένα, με τη χρήση του θαλάσσιου μαγνητόμετρου SeaSPY (Marine Magnetics).
Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις το φορτίο του ναυαγίου αποτελείτο κυρίως από μεγάλα μεταφορικά αγγεία (πίθους, πιθαμφορείς και υδρίες) και χρονολογείται στον 13ο-12ο αιώνα π.Χ. Η εποχή αυτή είναι ιδιαίτερα κρίσιμη, καθώς σηματοδοτεί ριζικές ανακατατάξεις στη δομή του μυκηναϊκού κόσμου, αλλά και ευρύτερα της Ανατολικής Μεσογείου.
Είναι το δεύτερο ναυάγιο της Ύστερης Εποχής του Χαλκού που εντοπίζεται από το Ι.ΕΝ.Α.Ε. στις ελληνικές θάλασσες και συγκεκριμένα στο χώρο του Αργοσαρωνικού και μάλιστα κατόπιν συστηματικής αρχαιολογικής έρευνας. Το πρώτο είναι το ναυάγιο του Ακρωτηρίου των Ιρίων (1200 π.Χ.), το φορτίο του οποίου εκτίθεται από το 1998 στο Μουσείο Σπετσών.

Από την πρόοδο της έρευνας αναμένεται να προκύψουν πολύτιμα στοιχεία για την ιστορία και την αρχαιολογία της περιοχής του Αργοσαρωνικού και ευρύτερα του Αιγαίου, κατά την διάρκεια μίας σημαντικότατης περιόδου της αιγαιακής προϊστορίας.
Κατά το 2011 προχώρησε η συντήρηση των ανελκυσθέντων ευρημάτων από το προϊστορικό ναυάγιο, η επεξεργασία των ανασκαφικών δεδομένων και η ψηφιοποίηση του φωτογραφικού και κινηματογραφικού υλικού που έχει προκύψει από τις προηγούμενες ερευνητικές περιόδους με σκοπό την παραγωγή ντοκυμαντέρ. Πραγματοποιήθηκε ολιγοήμερη επίσκεψη στη βραχονησίδα Μόδι για τη λεπτομερή τεκμηρίωση των διάσπαρτων ευρημάτων που βρίσκονται σε μικρό όρμο ΝΔ του χώρου του μυκηναϊκού ναυαγίου., Επίσης, ελήφθησαν δείγματα ιζημάτων από διαφορετικούς τομείς του προϊστορικού ναυαγίου και εστάλησαν για αναλύσεις στα εργαστήρια των Πανεπιστημίων Πατρών και Southampton, για τον προσδιορισμό καταλοίπων ξύλου.