Τις φωτογραφιες πηρα απο τον γειτονα.  http://ermionida1.blogspot.com/2011/01/blog-post_29.html

Πρωτα απο ολα μια διευκρινηση. Καποιοι καλοθελητες -συκοφαντες ενημερωσαν τον κ Λιακοπουλο  πως ιστολογος τον κατηγορησε οτι στην τελευταια συναντηση των ξενοδοχουπαλληλων δεν εδωσε απαντησεις σε ερωτηματα των εργαζομενων. Ο κ Λιακοπουλος ζητησε μεσα στην αιθουσα να παρουσιαστει αυτος ο αγνωστος ιστολογος του αγνωστου αρθρου.

Αμεσως πηρα τον λογο (και μετα το τελος ξαναπηγα στον ιδιο) και ειπα πως εγω εχω γραψει ενα αρθρο με κριτικη στην συνδικαλιστικη ηγεσια σε καμμια περιπτωση δεν αναφερθηκα στον κ Λιακοπουλου (του οποιου το χερι ειχα σπευσει να σφιξω μετα το τελος εκεινης της συναντησης). Ετσι κι αλλιως κανεις δεν μπορουσε να ισχυριστει πως το δικο μου αρθρο ηταν το «συκοφαντικο» προς τον κ Λιακοπουλο αλλα απο την αλλη δεν διαβασα στο διαδικτυο και καμμια αλλη κριτικη απεναντι στους διοργανωτες.

Ας σπευσουν λοιπον οι καλοθελητες να τυπωσουν το επιμαχο αρθρο η καλυτερα ας το βρει ο ιδιος ο κ Λιακοπουλος γιατι δεν μου φανηκε να πειθεται απο οσα του ειπα. Βρωμικος πολεμος.  http://ermionida1.blogspot.com/2011/01/blog-post_29.html

Τα αλλα αρθρα σχετικα με το θεμα ειναι αυτα

1  /  http://stamdamd.blogspot.com/2011/01/blog-post_8944.html / http://ermionida1.blogspot.com/2011/01/blog-post_7549.html

Τωρα στην ουσια.

Καποιο μπερδεμα εγινε και εκατο ανθρωποι περιμεναμε εξω απο τις κλειστες πορτες για πανω απο μιση ωρα.

Οι καλεσμενοι μας αργησαν και αυτοι να ερθουν .

Πρωτα ηρθε ο προεδρος του εργατικου κεντρου με καθυστερηση μετα σχεδον αμεσως  ο κ Μητροπουλος και τελος η ομαδα νομικων του δικηγορικου του γραφειου .Ετσι ξεκινησαμε μετα απο μια ωρα στις 7 το βραδυ. Ο κ Μητροπουλος μιλησε για μια ωρα περιπου μεχρι τις οκτω. Ακολουθησαν ερωτησεις τοποθετησεις. Τελειωσαμε γυρω στις εννεα.

Σιγουρα  πολλοι απο τους  παρισταμενους θα γινουμε πελατες  του δικηγορικου του γραφειου αν φτασουμε ποτε στην συνταξη. Ειναι τοσο χαοτικο και μεταβαλλομενο το τοπιο που ο υποψηφιος συνταξιουχος θελει επιστημονικη βοηθεια για να βγαλει συνταξη.

Αν δεν πτωχευσει η χωρα μεχρι τοτε.

Παροντες εκπροσωποι του Εμπορικου συλλογου (μην ξεχασετε την κοπη της πιτας αποψε) ο κ Σφυρης εκπροσωποντας την αντιπολιτευση,και ο Δημαρχος Κρανιδιου κ Καμιζης.

Βαθια πολιτικος και ο χαιρετισμος αλλα και η τοποθετηση του κ Καμιζη στο θεμα του προσδοκιμου ορου ζωης.

Δεν μιλησε σαν Δημαρχος (μπλα μπλα χαιρετιζω) αλλα σαν εργαζομενος και σαν επιστημονας.

Πραγματι οπου καταρεει το κοινωνικο κρατος τα δημισα νοσοκομεια οπου αυξανονται οι ανεργοι οι χαμηλοσυνταξιουχοι και οι φτωγοι εργαζομενοι τ5ο προσδοκιμο οριο ζωης πεφτει. Οι εργαζομενοι στα βαρεα και οι φτωχοι πεθαινουν πιο νεοι.

Απ την αλλη μερια οσο μεγαλωνει η φτωχια μιας κοινωνιας τοσο το 10-20% των ευκαταστατων η και πλουσιων περνα καλυτερα τρωει καλυτερα μενει σε καλυτερα σπιτια εχει προσβαση σε φαρμακα και ιδιωτικα νοσοσκομεια και ξεπρενα καποτε τα 100 χρονια τραβωντας τα ορια ηλικας προς τα πανω.

Ετσι οι μεσοι οροι οπως και το κατα κεφαλην εισοδημα ειναι ψευτικα.

Αν το 80 % του λαου πεθαινει στα 65 δεν μπορει να παιρνουμε συνταξη στα 66 επειεδη το 20%  (που δεν ειναι και χειρωνακτες μαλιστα )ζει μεχρι τα 100  (βλ Μητσοτακη).

Οι περισσοτερες ερωτησεις ηταν οπως ειναι φυσικο προσωπικου χαρακτηρα. Εξειδικευμενες. Ειχαν φυσικα και ενα γενικωτερο ενδιαφερον αλλα μαλλον ηταν υποψηφιων πελατων της νομικης ομαδας του δικηγορικου γραφειου του κ καθηγητη γι αυτο και μοιραστηκαν τα τηλεφωνα τους σε οσους ενδιαφερονταν.

Εκπληξη δημιουργησε η παρουσια καποιων εργαζομενων και συνδικαλιστων  της περιοχης  απο τα κλωστηρια του Λαναρα στην Μιλιντρα.

Φαινεται πως τους εχουν ξεχασει ολοι ζητησαν βοηθεια πο τον κ Μητροπουλο με τον οποιο ειχαν συνεργαστει στο περελθον οπως καταλαβα και αυτος τους παρεπεμψε σε συνεργατη του.

Απο το ΠΑΜΕ ο κ Τσιχλιας ζητησε συνεργασια  στην απεργια του Φλεβαρη αναμεσα σε οικοδομους και ξενοδοχουπαλληλους.

Απ την δικια μου μερια ξαναεβαλα το θεμα των επιχειρησιακων και πιθανες λυσεις στο προβλημα. Επιμενω Πρεπει να βρουμε αλλους τροπους αντιδρασης εκτος της απεργιας.

Η απεργια σε εναν κλαδο που περνα κριση με μισοκλειστα ξενοδοχεια και μεγαλη ανεργια δεν ειναι αποτελεσματικο μεσο πιεσης.

Φαινεται πως αυτη η τοποθετηση μου βρηκε συμφωνο μεγαλο μερος των παρισταμενων.

Το δικο μου το μυαλο δεν βρισκει λυση οποιος -α μπορει ας μιλησει.Περικοπη

Φοβαμαι πως η εργατικη ταξη ειναι ετοιμη να συναινεσει σε πτωση του βιωτικου της επιπεδου προκειμενου να παει ενα βημα πιο περα.

Για να το πως  αλλιως  οι παρισταμενοι και παρισταμενες και  χτες το βραδυ δεν πιστευω πως συμμετειχαν εχοντας συνειδηση πως ειναι μελη της εργατικης ταξης.

Καταλαβαινουν πως η επιθεση που δεχονται ειναι ταξικη αλλα αντιδρουν σαν ατομα.

Ο καθενας ηρθε για να δει πως  θα εχει τις μικροτερες δυνατες απωλειες σε προσωπικο επιεπδο μεσα στο νεο τοπιο. Και τετοιες ηταν οι ερωτησεις.

Αν δεν ανατραπει αυτη η συνειδηση της ηττας και του αδιεξοδου φως δεν θα δουμε.

Και για να πως και κατι αλλο. Ολη αυτη η μαυριλα που μας παρουσιαζουν συνεχως  για τους νεους νομους σπρωχνει προς την εξατομικευση του προβληματος. Οι νομοι αυτοι και οι σχεδιασμοι δεν θα εφαρμοστουν γιατι η χωρα θα πτωχευσει. Αφου πρωτα την στραγγιξουν σαν οικονομια και σαν εργατικο δικαιο.

Τα σωματεια αντι να μας ενημερωνουν για ολα αυτα τα νομοθετικα τερατουργηματα (που πηγαν τα λεφτα που μου κρατησαν τοσα χρονια για βαρεα ενσημα) της επισημης κρατικης κλεψιας καλο θα ηταν να προτεινει τροπους αντιδρασης. Συλλογικους καθημερινους αμεσοδημοκρατικους αποτελεσματικους.

Το ξαναγραφω. Οι σημερινη ηγεσια του σωματειου ειναι καλοι ανθρωποι.

Ειναι ομως στο ιδιο επιπεδο φοβισμενοι σαστισμενοι και αναποτελεσματικοι οσο και τα μελη, οσο ολοι μας.

Με αυτη την αποψη εκπροσωπουν το σημερινο επιπεδο συνειδησης των εργαζομενων αλλα δεν ηγουνται για να το ξεπερασουμε να το υπερβουμε.

Κατι πρεπει να αλλαξει αυτο λεω. Χωρις και εγω να μπορω να εχω συγκεκριμενες προτασεις σημερα. Μονο να παραδεχτουμε την αδυναμια μας .Ειναι το πρωτο βημα νομιζω.

Ο κ Λιακοπουλος μιλησε ξανα γι αυτο που κανεις δεν μιλα. Για την εκ περιτροπης εργασια. Οι νεοι νομοι δινουν το δικαιωμα να σε απασχολουν για μια ωρα την βδομαδα Να δουλεουμε σε ενα ποστο εκ περιτροπης  απο λιγες ωρες την βδομαδα πολλοι ανεργοι. Και τι θα τρωμε; Αερα κοπανιστο;

Εχει τελος αυτος ο κατηφορος αλλο, εκτος απο μια εξεγερση τυπου Τυνησιας;

Εκει θα οδηγησουν τον τοπο οι απληστοι. Να φαγωθουμε μεταξυ μας.

Οσο υποχωρουμε στο ονομα του ρεαλισμου τοσο θα ζητανε κι αλλα.