Απόφαση 1331/9.4.1993 Νομάρχης Αλεξάνδρα ΒακάλογλουΑποχαρακτηρισμός δασικής εκτασης 100_0778.jpgΔιαβάστε την αποφαση 1331 της 9 Απριλίου 1993 της Νομάρχου

Αλεξάνδρας Βακάλογλου(απο την τοπική εφημερίδα ΟΙΚΟΒΗΜΑΤΑ)

Κάντε link δίπλα στο Δίδυμα.Ο κ. Γιώργος Μπροδήμας στήνει εναν τόπο για το χωριό του με πολύ πολύ ενδιαφέρον και αποψη.Απο εκεί δανείζομαι και την φωτογραφία.Σύντομα θα εχω πολλές φωτογραφίες για το θέμα.

Οι δικοί τους παρθενώνες.

Κυτάζω τα κουφάρια των ξενοδοχείων Γιούλη (στό Πόρτο Χέλι)και Σαλάντι.

Στην παραλία πάνω στα ξασπρισμένα βότσαλα (costa biancaλένε το συγκρότημα κατοικιών λίγο πιο πέρα) μια νεκρή χελώνα  καρέτα καρέτα.Στην κορφή του κρανίου η τρύπα απ το σφυρί.

Σπασμένα τζάμια, απογυμνωμένος εξοπλισμός απ τους επαγγελματίες της περιοχής η τους τσιγγάνους συλλέκτες αλουμινίου,πισίνες, χώροι υποδοχής, ενας κρύος αέρας σαν τα φαντάσματα μιάς αλλοτινής αιγλης τότε που τα μέρη αυτά εσφυζαν απο ζωή.

saladimakryno.jpg

Θυμάμε τή δεκαετία του  80, το Σαλάντι στις δόξες του διόρωφα λεωφορεία στο πάρκιγκ, ολες οι γυναίκες απ τα Δίδυμα δουλευαν καμαριέρες στα ξενοδοχεία της περιοχής,οι αντρες σερβιτόροι, τεχνικοί ,οδηγοί.

Μίζες στη ρεσεψιόν για εκδρομές με ταξί σε Αθήνα,Ναύπλιο και Μυκήνες , ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα, συνάλλαγμα.

Ερειπωμένα μεγαθήρια απομεινάρια μιας αλλης εποχής.Εκεί θα μέινουν για πάντα αυτά τα αισθητικά εκτρώματα.Ποιός θα τα γκρεμίσει τι θα κάνουν τα μπάζα τους;

Η εποχή μας τελειώνει μαζί με τα ονειρα της.Δουλιές, φράγκα,ανάπτυξη.

Παραμύθια.Ερείπια

Τώρα λοιπόν ενα καινούργιο παραμύθι ερχεται να διακαιώσει την νέα αρπαχτή.

Το εμπόριο γης και η οικοδομή.

Χτίζονται λοιπόν σε βουνά ραχούλες  και ακτές (κυρίως σε ακτές )εξοχικά κατ΄’ εφημισμό κατοικίες, μιάς και οι ιδιοκτήτες τους τα κατοικούν το πολύ σαράντα μέρες τόν χρόνο.Η οικιστική ανάπτυξη σαν ερπης μολύνει και σκοτώνει αποκλείει και περιφράσει,την φύση τις παραλίες το νερό τα ζώα τους ανθρώπους.

saladi-kontino.jpg

Εχοντας συρματοπλέξει τις παραλίες από Πετροθάλασσα μέχρι Κοιλάδα ανοίγεται τώρα και στα «φιλέτα» από Λαμπαγιανά μέχρι Σαλάντι κι απο εκεί Βουρλιά και Ιρια.

Φιλέτο στο κρέας ειναι εκεινο το μαλακό κομμάτι χωρίς μύς και κολαγόνο που το μόνο του προσόν ειναι οτι σαν μαλακή βάση επιδέχεται γρήγορο μαγέιρεμα.Για να σκεπάσουμε την ανοστη υφή του το καλύπτουμε με μια σάλτσα.

Αυτό λοιπόν κάνουν οι νέοι δρόμοι στις απροσπέλαστες περιοχές.Μαλακώνουν το τοπίο το κάνουν ουδέτερο ετσι που φτηνά και γρήγορα να δεχτεί το στόλισμα της οικοδομής.

Με το ανάλογο κέρδος φυσικά.Και αυτό οι κτασκευαστες τό αποκαλούν φιλέτο.

Η αξία της γής ανεβαίνει το κόστος μεταφοράς υλικών και κατασκευής πέφτει.

Ειναι μονόδρομος αυτή η αναπτυξη;Ειναι βιώσιμη μακροπρόθεσμα;Εχει ορια που ειναι ανυπέρβλητα στον χώρο, το νερό, τα απορρίμματα ;

Ποιές ειναι οι επιπτώσεις της στην ζωή των ανθρώπων που πραγματικά ζουν εδώ και ποιές στην φύση;

Θα επρεπε να ξεκινήσουμε ενα διάλογο .Να γίνει ανοιχτα και σε διάρκεια .Εναν διάλογο που να βγάζει συμπεράσματα απο το πείραμα του τουρισμού τών μεγάλων μονάδωνπου ακολουθήσαμε τα περασμένα χρόνια.

Αλλά και μιά κουβέντα για το τι κάνουμε με τον πλούτο που μαζεύουμε πουλώντας τον τόπο μας.

Εκτός από ντουβάρια σκυλάδικα  και ακριβά αυτοκίνητα τι αφήνουμε στα παιδιά μας.

Τι παραγωγικές δυνάμεις , τι πολιτισμό, τι κοινωνική συνείδηση ,τι φυσικό περιβάλλον.

Ποιά υπερηφάνεια.

Γιατί τα λεφτά δεν κάνουν περηφανό τον ανθρωπο.Τα λεφτά οδηγουν στη βία τα ναρκωτικά τον αλκοολισμό.Η συγκέντρωση του πλούτου  γεννά  ενα κοινωνικό περιθώριο επικίνδυνο για ολους.

Να λοιπόν κάποια ερωτήματα.Παρακαλώ πολύ γράψτε μου την γνώμη σας στα σχόλια

Πρέπει να χτίζονται σπίτια οπουδήποτε χωρις σχεδιασμό και υποδομές η πρέπει να ορισθούν χρήσεις της γής και μετά να χτίζουμε.

Κάνουν κακό τα (ακατοίκητα ετσι κι αλλίως) εξοχικά η μήπως με τους κήπους τους και τις περιφράξεις προστατευουν το περιβάλλον απ την ανεξέλεγκτη βόσκηση και τις φωτιές

Ειναι η πρωταρχική συσώρευση κεφαλαίου (απο την πώληση γης)ωφέλιμη για τον τόποκαι τους ανθρώπους;Φτιάχνονται νέες συνειδήσεις, καλλιτεχνικές δράσεις, ομορφα σπίτια, θεατρικές λέσχες, διαβάζουν οι ανθρωποι περισσότερα βιβλία εχουν πιο ανοικτα μυαλά, ακουνε διάφορα ειδη καλής μουσικής  εχουν ηθος και κοινωνικές αξίες ειναι αλληλέγγυοι στους συμπολίτες τους που εχουν προβλήματα ανεξάρτητα απο φύλλο φυλή και θρησκεία;

Μιά χελώνα καρέτα ειναι νεκρή στην παραλία μας.Της ανοιξανε το κεφάλι γιατι εσκιζε δίχτυα προσπαθώντας να φάει οπως εκανε εδώ και χιλιάδες χρόνια.Της ανοίξανε το κεφάλι γιατί δεν χωρα στον πολιτισμό και τις αξίες μας.Γιατί εμπόδιζε τον ψαρα οχι να επιβιώσει μα να βγαλει λεφτα.Εκεί κολάνε οι δυναμίτες στην θάλασσα οι τράτες στο γυαλό τα αυθαίρετα και οι φωτιές στα δάση

Η φτώχεια για πολλούς ανθρώπους  ειναι τα ιδια  τα λεφτά τους.

saladipanoramic.jpg

Αρχαίες πόλεις βυθισμένες σε Αιγαίο – Ιόνιο

 

Συνολικά 33 από την προϊστορική εποχή μέχρι και την πρωτοχριστιανική

 

Του Μαριου Μαμανεα

Η αντίληψη που επικρατεί στο ευρύ κοινό σχετικά με την υποβρύχια αρχαιολογία είναι σε μεγάλο βαθμό εσφαλμένη, καθώς το ενδιαφέρον επικεντρώνεται κυρίως στην ανακάλυψη και μελέτη των ναυαγίων και των περιεχομένων τους. Ωστόσο το ενδιαφέρον της εναλίας αρχαιολογίας δεν περιορίζεται μόνο στα ναυάγια, αλλά επεκτείνεται και στην έρευνα αγνώστων πολλές φορές οικισμών και βυθισμένων λιμανιών. Τα βυθισμένα οικιστικά συγκροτήματα του ελλαδικού χώρου δεν περιβάλλονται βεβαίως από το μυστήριο που γοητεύει πολλούς, όπως η υπόθεση της χαμένης Ατλαντίδος, αλλά συμπληρώνουν καίρια τον αρχαιολογικό ιστό της χώρας και παρέχουν πολύτιμα πληροφοριακά στοιχεία για την ιστορία, το εμπόριο, τις πληθυσμιακές μετακινήσεις, τη γεωλογία και το κλίμα του Αιγαιακού περιβάλλοντος, στο οποίο κυρίως έχουν εντοπιστεί.

Οι ήδη γνωστές υποβρύχιες αρχαιολογικές θέσεις κατά μήκος των ακτογραμμών της Ελλαδικής επικρατείας καλύπτουν το χρονολογικό πεδίο από την προϊστορική εποχή μέχρι και την πρώιμη βυζαντινή. Συνοπτικά είναι οι παρακάτω:

Σαλάντι Αργολίδας. Ο προϊστορικός οικισμός βρίσκεται στο μέσο του όρμου των Διδύμων, λίγο βορειότερα του γνωστού σπηλαίου Φράγχθι. Εκτείνεται με κατεύθυνση βορειοδυτικά-νοτιοανατολικά σε μια ζώνη μήκους 400 και πλάτους 30 μ. περίπου κατά μήκος της παραλίας και μέχρι την ισοβαθή των 4 μ. κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Λόγω των αλουβιακών αποθέσεων στο μυχό του όρμου και της ανόδου του επιπέδου της στάθμης του ύδατος η συνολική έκταση του οικισμού δεν είναι δυνατόν προς το παρόν να προσδοριστεί. Η επιφανειακή έρευνα, που έγινε το 1998  από τους αρχαιολόγους της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων Δ. Χανιώτη και Α. Τεγονίδου, και Χ. Αγουρίδη το 2000, έδειξε ότι ο οικισμός θα πρέπει να κατελάμβανε μια έκταση 20 στρεμμάτων περίπου και να βρισκόταν κατά την πρώιμη Εποχή του Χαλκού σε χαμηλή κοιλάδα και σε αρκετή απόσταση από  τη θάλασσα, αν κρίνουμε από την ελαφρά κλίση του βυθού. Οι τοίχοι θεμελιώσεως των κτηρίων του οικισμού, που είναι ορατοί σήμερα στην επιφάνεια του βυθού, είναι κατασκευασμένοι από αργούς λίθους και είναι κυρίως δύο τύπων: διπλοί πάχους 50-60 εκατοστών με ενδιάμεσο γέμισμα και μονοί πάχους 30 εκ. Στο δεύτερο τύπο ανήκει και ημικυκλικό κτίσμα διαμέτρου 4 μ. Αμφότεροι οι παραπάνω τύποι συναντώνται συχνά σε οικισμούς της Πελοποννήσου και της Στερεάς Ελλάδος κατά την πρώιμη Χαλκοκρατία.

Από την κεραμική που ανευρέθη, όπου κυριαρχούν οι ραμφόστομες φιάλες, τα χονδροειδή αγγεία οικιακής χρήσεως, τα ανοικτά αγγεία με ανάγλυφες ταινίες στο άνω μερος τους καθώς και μυλόλιθοι και τρυπητήρια από ηφαιστειακό υλικό του Σαρωνικού, ο οικισμός χρονολογείται στην πρώιμη Εποχή του Χαλκού και μάλιστα στην δεύτερη και πιο ώριμη φάση της.