http://library1kranidi.blogspot.gr/2014/10/blog-post.html

DSC01759

Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2014

Από τα μέλη της Λέσχης.

Στο μάζεμα της 30 Σεπτέμβρη, αποφασίσαμε να γράφουμε λίγες λέξεις για το βιβλίο ή τα βιβλία που διαβάσαμε και συζητήσαμε, μ άλλα λόγια να μη κρατάμε για μας τις γνώμες μας, αλλά να τις βγάζουμε και παραέξω.

Είναι συνηθισμένο να έχουμε διαφορετικές εντυπώσεις για ένα βιβλίο που έχουμε διαβάσει, καμμιά φορά μάλιστα υπάρχουν απόψεις και κρίσεις που αγγίζουν και τα δυό άκρα της κλίμακας.

Χθες το βράδυ όμως, όλοι χωρίς εξαίρεση, απλώσαμε στο τραπέζι τη χαρά μας, γιατί πάνω απ όλα το διάβασμα ενός καλού βιβλίου είναι χαρά.

Δεν υπήρξε κανένας απ την ομάδα που να μην ένιωσε χαρούμενος και χορτασμένος, που διάβασε τις «Σκηνές από τον βίο του Ματίας Αλμοσίνο» του Ισίδωρου Ζουργού.

Συζητήσεις έγιναν, προσεγγίσεις διάφορες υπήρξαν, διάφορες απόψεις ειπώθηκαν, απ όλους όμως αναγνωρίσθηκε πως είναι ένα σπουδαίο βιβλίο που είναι από μόνο του ένα στιβαρό λιθάρι στη σύγχρονη Ελληνική Λογοτεχνία, αν και θα μπορούσαμε να πούμε «και όχι μόνο»… Είναι ένα αξέχαστο ταξίδι αυτό το βιβλίο κι αξίζει να το κάνει όποιος διαβάζει.

Τα μέλη της Λέσχης

ΥΓ Τελειωσα αυτες τις μερες το Ορυξ και Κρεικ της Μαργκαρετ Ατγουντ.

Η αγαπημενη συγγραφεας του the handmaid’s tale (Ελλην τιτλος η ιστορια της πορφυρης δουλης) αυτη τη φορα με απογοητευσε.Η προσεγγιση της σε ενα πολυ σημαντικο εγκλημα την εκμεταλευση και κακοποιηση (εμπορευματοποιηση)  των παιδιων,ειναι για μενα πολυ επιφανειακη. Αυτο που κακως ονομαζεται παιδοφιλια (καθολου φιλια) η παιδεραστια (τι σχεση εχει ο ερωτας με τον βιασμο)δεν μπορει να καταγραφεται σε ενα μυθιστορημα τοσο απαλα και αποστασιοποιημενα που τελικα καταληγει σε αποδοχη και δικαιολογηση.

Αλλα και ολη η δομη του μυθιστορηματος οι χαρακτηρες που εχουν πρωταγωνιστικο ρολο η περιγραφη του κοσμου μετα την καταστροφη παρεπεμπαν σε ταινια επιστ φαντασιας β διαλογης απο αυτες που συχνα μπορεις να δεις στην τηλεοραση.

Ξερω πολλοι θα διαφωνησουν μαζι μου αλλα οι συνεντευξεις της κατα την προσφατη παραμονη της στην Ελλαδα συμπληρωσαν την εικονα που ειχα σχηματισει διαβαζοντας το βιβλιο(ψηφιζει λεει το κομμα των οικολογων γιατι της αρεσει η αρχηγος του).

Δηλωνει πως πριν οι Αμερικανοι εισβαλλουν στο Ιρακ εγραψε ενα αρθρο όπου αναρωτιόμουν αν οι Αμερικανοί είχαν σκεφθεί τι χρέος θα δημιουργούσαν.Αυτο ειναι παλι το πρωτο θεμα;Τα λεφτα; Δεν την απασχολησαν κατ αρχην τα σκοτωμενα παιδια η καταστροφη του πολιτισμου και των μουσειων το χρεος ηταν αυτο που ειναι η αφετηρια;

Και ερχεται η ιδια στην επομενη παραγραφο να ανατρεψει τον συλλογισμο της Δείτε τι γίνεται με την οικονομική κρίση σήμερα. Αν όμως καταστραφεί το οικοσύστημα, ούτε το κέρδος ούτε το χρέος θα έχουν καμιά σημασία. Οι πηγές ενέργειας και τροφίμων θα καταστραφούν, ο υπερπληθωρισμός θα είναι αναπόφευκτος και το χρήμα θα καταστεί άχρηστο»

Πιστευω πως αυτη η λογικη να ξεκιναμε απο τα λεφτα για να καταληξουμε στην διασωση του πλανητη απο τα αδηφαγα οικονομικα συμφεροντα ειναι λαθος μεθοδος.Προσπαθουμε να πεισουμε με τα δικα του επιχειρηματα τον καπιταλιστη να αρνηθει την ιδια του την φυση.Ομως ετσι μιλαμε με δικους του ορους.Παιζουμε στο δικο του γηπεδο.

Ειναι ενα λαθος αυτη η πρασινη επιχειρηματικοτητα η να θελετε το επιχειρημα τα σκουπιδια μας ειναι πλουτος και η ανακυκλωση ειναι κερδοφορα.

Οχι. Η καυση των σκουπιδιων ειναι κερδοφορα περισσοτερο απο την ανακυκλωση.Και οι καπιταλιστες την προτιμουν.

Η ανακυκλωση δεν ειναι κερδοφορα.Θα την σταματησουμε λοιπον;Οπως τα νοσοκομεια και τα φραμακα οταν δεν ειναι κερδοφορα οπως την εκπαιδευση και την φιλοσοφια αν δεν ειναι κερδοφορα;Και αν η εισβολη στο Ιρακ ειναι τελικα κερδοφορα για πολεμικη βιομηχανια και πετρελαικες εταιριες αν δηλαδη δημιουργει χρεος για τον Αμερικανικο λαο (και θανατους μισθοφορων Αμερικανων και εκατομβη Ιρακινων πολιτων)και κερδη για τους καπιταλιστες τοτε να την κανουμε;

Πρεπει παντως να της αναγνωρισω πως το ευρημα της για καταστροφικη παγκοσμια επιδημια τυπου εμπολα πριν απο 11 χρονια (και μαλιστα επιδημιας που ξεκινησε απο τα εργαστηρια φαρμακευτικης εταιριας υπαρχει μια τεοια θεωρια συνομωσιας για το AIDS )κατα καποιο τροπο ηταν προφητικο.

Πραγματι τωρα ειναι σε εξελιξη στην Αφρικη μια επιδημια αιμοραγικου πυρετου που φαινεται πως τα διαλυμενα συστηματα υγειας δυσκολευονται να αντιμετωπισουν.

Αλλα τι λεω τωρα!Ποιος Αδωνις βλεπει την υγεια σαν μαγαζι που πρεπει να εχει κερδοφορα λογιστικα βιβλια.Ποια μνημονια στερουν γαζες και φαρμακα απο τα νοσοκομεια.Ποια παγκοσμιοποιημενη κριση στερει απο την Αφρικη γιατρους και εγκαταστασεις….

Αυτο που καποιοι ξεχνουν παγιδευμενοι στην κρατουσα ιδεολογια ειναι πως ο πλανητης μας ειναι πολυ μικρος.Και ο αερας ιδιος για πλουσιους και φτωχους.Πως οι επιδημιες δεν ξεχωριζουν τα εντερα του εφοπλιστη απο εκεινα του (παρανομου) μεταναστη.

Ουτε τα συρματοπλεγματα και οι σεκιουριταδες κρατανε μακρυα τα μικροβια,την μολυνση των θαλασσων, την πυρηνικη ενεργεια, την αλλαγη του κλιματος .Γιατι στο τελος της ημερας ειμαστε ολοι ζωντανα πλασματα. Ανθρωποι. Εχουμε αναγκη απο γιατρους, φαρμακα, φαγητο, νερο, αερα, ενα χαδι, χωμα να πατησουμε.Πως παμε στην τουαλετα ( ολοι μας) κλαιμε (ολοι μας) και χαιρομαστε με πραγματα ασημαντα που δεν αγοραζονται.Πως ολοι μας περα απο κοινωνικες ταξεις ειμαστε θνητοι.Ευαλωτοι.Πως αναζηταμε το προσωπο μας στον καθρεφτη των αλλων.

Αλλα ολα αυτα δεν ειναι κερδοφορα…

ΥΓ Ενα καταπληκτικο αρθρο στην σημερινη Αυγη

Τι είδους πόλη είναι αυτή που απαγορεύει βιβλία; Η Ανι Τζούλια Γουίμαν μιλάει για τις διάχυτες και έμμεσες μορφές που παίρνει η λογοκρισία και η απαγόρευση βιβλίων στον 21ο αιώνα: «Το Συμβούλιο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Χάιλαντ Παρκ, καθώς και τα άλλα αμερικανικά θεσμικά όργανα που εξακολουθούν να λογοκρίνουν βιβλία, καταπιάνονται με μια σειρά από πολύ παλιά και ίσως αναπάντητα ερωτήματα: Τι είναι, τέλος πάντων, τέχνη; Πρέπει να είναι ωφέλιμη για μας; Αποδεχόμαστε τα ηθικά ελαττώματα ενός χαρακτήρα, αν απλώς διαβάζουμε γι’ αυτά; Πρέπει πάντα να βιώνουμε οτιδήποτε βάζει ένας συγγραφέας σε ένα βιβλίο, ή μπορούμε να παραλείψουμε τα πράγματα που μας ενοχλούν ή με τα οποία διαφωνούμε; Στη μία πλευρά της πολιτισμικής διαμάχης, την πλευρά των υποστηρικτών των βιβλίων, οι απαντήσεις μας παρατάσσονται εναντίον των ηθικολογικών μηνύματων, της εργαλειοποίησης, των κάθε είδους αφαιρέσεων. Θεωρούμε ότι ενώ η τέχνη είναι τόσο ισχυρή που μπορεί να αλλάξει τις ζωές κάποιων, είναι επίσης τόσο εύθραυστη και πολύτιμη που χρειάζεται επειγόντως την προστασία μας. Αλλά υπάρχουν και άλλες απαντήσεις σε αυτά τα παλιά ερωτήματα — νέες προοπτικές που μας ανοίγει ο λογοτεχνικός πολιτισμός μας» Προλογίζει ο Στρ. Μπουλακάκης.

Η πηγη για οσους διαβαζουν Αγγλικα

http://www.newyorker.com/books/page-turner/what-kind-of-town-bans-books

Last week, during the American Library Association’s Banned Books Week, I found out that a group of parents had recently pressured the public school I attended, in Texas, into “suspending” not just one but seven different books from assigned reading lists. The plain fact of the suspension wasn’t surprising to me. Highland Park High School, situated in perhaps the best school district in the state, serves a conservative community in two small towns that thrive on football and prayer and whose combined population of thirty-one thousand is ninety-one per cent white. During my time there, we had a chaplain for every sports team, creationists on the teaching staff, and a mandatory daily recitation of the Texas State Pledge. But people who live in places like my home town are not necessarily ignorant. People who ban books do sometimes read them. The towns my high school serves, Highland Park and University Park (collectively known as the Park Cities) are the two most educated municipalities in Texas. The Dallas Morning News reported that more than a hundred concerned residents attended a school board meeting to debate the suspension, many armed with “books flagged with sticky notes” from which they argued.

For a week—before a backlash and an online petition from alumni and other parents led to the reinstatement of every book but one—no teacher in my old high school was allowed to assign these seven volumes in class: “Song of Solomon,” by Toni Morrison; “Siddhartha,” by Hermann Hesse; “The Absolutely True Diary of a Part-Time Indian,” by Sherman Alexie; “The Art of Racing in the Rain,” by Garth Stein; “An Abundance of Katherines,” by John Green; “The Glass Castle,” a memoir about poverty by Jeanette Walls; and “The Working Poor: Invisible in America,” a nonfiction study, also about poverty, by the Pulitzer Prize-winning journalist David K. Shipler.

Anyone who knows the Park Cities will understand that the suspension of these books wasn’t driven so much by provincialism as by conservatism. It makes sense that a concerted faction of people in my mostly white home town would want to foreclose conversations about race and empire (goodbye “Solomon,” goodbye “Diary,” goodbye “Siddhartha”). The community does not want to talk about sex, abortion, or prostitutes, since it is largely pro-life and pro-abstinence (goodbye “Glass Castle,” goodbye to all the Katherines, goodbye “Siddhartha,” again). You should probably skip exposing your children to an investigation of the structural conditions that drive poverty and homelessness if you’re living in a ten-million-dollar home, and there are many of those where I come from, and many families who head enormous oil and real-estate companies. The Dallas Morning News reported that parents were concerned about books containing “anti-capitalist sentiment,” which is, again, unsurprising: in the state-mandated curriculum for Texas public schools, exposure to what is called the free enterprise system begins in kindergarten.

Parents also raised objections to obscenity and age-inappropriate material, and they seem to have held most tightly to that concern. One book is still contested—the most banal of the lot—precisely because it contains descriptions of sex that parents feel are unsuitable for tenth graders. “The Art of Racing in the Rain,” by Garth Stein, is a Times best-seller narrated by a dog who sometimes recalls what a human reader would recognize as intercourse between the dog’s owner and his wife. You can read much more explicit things in the Biblical Song of Solomon. Parents argue that no teacher should force students to talk about sex in relation to themselves, which is true. But why would students have to talk about their own sexuality because a book contains a sex scene? If such discussions do arise, the fault is not the book’s but the teacher’s. And what about the idea, defended by decades of feminists, that literature that encompasses sex helps us to talk about sexism? Even a book such as Flaubert’s oft-banned “Madame Bovary”—in which the most obvious moral seems to be that curious women deserve unhappiness—raises important questions about women, desire, and freedom.

My own story provides some evidence of how books can expand the horizons of a kid growing up somewhere like Highland Park. As a young woman with desires for things that I’d read about but couldn’t find in my home town—including what felt like non-negotiable forms of social and economic justice—I stayed away from the Park Cities during and after college. I refrained, too, from talking about where I came from, because it embarrassed me. I could see only that I came from homogeneity; I was terrified I would be rejected from the new life I’d stumbled into, a life that was richer and more complex. But I should have been more honest. I never would have known to be embarrassed had I not gone to world-class public schools where I read whatever I wanted. Books were there, and they had taught me to value difference.

Literary luminaries regularly showed up at our high school’s annual literary festival. In 2003, it was George Plimpton. Foppish and raffiné, his every gesture sketched out for me a strange, sophisticated world maybe not so far beyond the limits of the one I knew. (This year, Jeanette Walls, the author of “The Glass Castle,” will speak at that same festival—she was invited several months ago. One can only imagine her bafflement when she learned of her book’s suspension.) From a little podium in the middle of the gymnasium, Plimpton told us about participatory journalism and how he had immersed himself in lives much different from his. I found what he had to say moving, and joyful.

Now I study and teach literature at Harvard, Plimpton’s alma mater, and I see some of my own students struggle not to express hatred or shame in the face of lives and values different from their own. When asked to read about the experience of immigrants or the white poor, students from affluent families often stammer and avoid addressing their peers directly. Their peers, in turn, often don’t take them seriously. Part of being a student is learning how to advocate for your beliefs by writing and speaking about them calmly and impersonally. This includes intensely personal matters like race, religion, sex, love, death and evil. At the very least, thinking adults must be able to say why they don’t believe in discussing their personal opinions on those topics. Preventing students from reading about issues that make them uncomfortable only deepens their discomfort when they are forced to face those issues.

The Highland Park Independent School District, and all the other American institutions that still censor books, grapple with a set of very old and perhaps unanswerable questions: What is art, anyway? Must it be good for us? Do we accept a character’s moral flaws if we read about them? Must we experience everything an author puts into a book, or can we skip the things that disturb us or with which we disagree? On one side of the cultural divide, the pro-books side, our answers align against moralistic messages, against utility, against excisions of any kind. We feel that, while art is so powerful it can change lives, it is also so fragile and precious that it badly needs our protection. But there are other answers to these old questions—new perspectives that literary culture allows us to access. The dog from Garth Stein’s novel thinks, “I learn about other cultures and other ways of life, and then I start thinking about my own place in the world and what makes sense and what doesn’t.”* That’s exactly the kind of openness that I want to teach, and exactly what I learned in the place where I grew up.

 

 

 ΦΩΣΤΙΝΗΣ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΣΤΗ ΡΩΣΣΙΑ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στον αντεπαναστατικο  πολεμο  των μεγαλων δυναμεων εναντια στην επαναστατημενη Σοβιετικη ενωση συμμετειχε και η Ελλαδα με χιλιαδες Ελληνες στρατιωτες.398 νεκροι και 657 τραυματιες Ελληνες στρατιωτες σε εναν πολεμο εναντια στον εξεγερμενο λαο της Ουκρανιας εξεγερμενο λαο που αναμεσα του υπηρχαν και πολλοι Ελληνικης καταγωγης πολιτες.

Tετρακοσια Ελληνοπουλα νεκρα και πανω απο 600 τραυματισμενα ποσοι αναπηροι αραγε σωματικα και ψυχικα γιατι;Για εναν πολεμο εναντια σε εναν λαο που αγωνιζοταν να διωξει τους τσαρους απ την ζωη του.Εργατοπεδα και αγροτοπεδα απο μια φτωχη Ελλαδα στην υπηρεσια του διεθνους κεφαλαιου να ακουν τα μεγαλα λογια των προπαγανδιστων.

Ηγετικο ρολο( πολιτικο ρολο) σε αυτη την εκστρατεια επαιξε ο Παντελεημονας Φωστινης ιεροκηρυκας του 34 συνταγματος πεζικου.Εδω parasimaτα παρασημα του

Και ο πολεμος αυτος τον σημαδεψε βαθια για την υπολοιπη ζωη του.Βαθυτατα αντικομμουνιστης διεγραψε την δικια του ιστορια στην πολιτικη και θρησκευτικη ζωη του τοπου.Aποσπασμα απο το βιβλιο του Αγωνες κατω απο τα Δεσμα σελ 55

apospasma

Ο αντικομμουνιστής και αρχιεθνικόφρων Παντελεήμων συγγραφέας του  «Ο κομμουνισμός. Ούτος εστίν ο πλάνος και ο αντίχριστος»- Απ. Διακονία, Αθ. 1950)

Γιατι μην νομιζετε και μεσα στους κολπους της Εκκλησιας υπαρχουν σοβαροτατες ενστασεις για την παρουσια και τις ενεργειες του ΠΦ οσο ζουσε.

Αντιθεσεις με τον δημοκρατικο Μητροπολιτη Χιου αλλα και με τον υπερσυντηριτικο Καντιωτη(Το Τάγμα του Φωστίνη σύμφωνα με τον επίσης εθνικόφρονα Αυγούστίνο της Φλώρινας ήταν «εστία μολύνσεως» της οποίας τα έργα «απειλούν να προκαλέσουν ναυτίαν και εις αυτούς τους βουβάλους του βορβορώδους Αλιάκμονος» (περιοδικό «Σπίθα»-Γ.Δ.Καρανικόλα «Ανορθόδοξοι Έρωτες Ορθοδόξων Αρχιερέων»).

Ο ΠΦ δεν ηταν καποιος ιερεας αμετοχος στην καθημερινοτητα.Το αντιθετο.Και στην πολιτικη και στην εκκλησιαστικη ζωη ειχε δραση και παρεμβασεις.Αντιπαλους και ορκισμενους εχθρους καθως και συμμαχους και οπαδους.Ειχε μαλιστα φτιαξει και ταγμα με το ονομα του που εβγαλε μεγαλα στελεχη της εκκλησιας.

Στα χρονια της σημερινης κρισης στα χρονια που ο λαος μας κοιταζει αριστερα για να βρει απαντησεις στα προβληματα που συσωρευσε η εξουσια των δυο κομματων ΠΑΣΟΚ ΝΔ αλλα και οι προηγουμενες μετεμφυλιακες και δικτατορικες διακυβερνησεις , εκδηλωσεις τιμης στους πρωτοπορους του αντικομμουνισμου και μαλιστα σε μια επαρχια με υψηλοτατα εκλογικα ποσοστα της ΧΑ δεν στερουνται πολιτικης ερμηνειας. Αναγκαστικα.

http://www.dimosermionidas.gr/428-επικαιροτητα-149.html

http://www.dimosermionidas.gr/νομικα-προσωπα-οργανισμοι/νομικο-προσωπο-κοινωνικησ-προνοιασ-αλληλεγγυησ,-πολιτισμου-παιδειασ/λαογραφικα-μουσεια/κρανιδιου.html

http://laografiko11.blogspot.gr/

Εκδηλωση

Αγαπη; Αληθεια;

Αγαπη για ποιον.Θα τριζουν   τα αφορισμενα κοκκαλα του Καζαντζακη μεσα στον ταφο.Γιατι με προταση του ΠΦ προχωρησε η εκκλησια στην καταρα κατα του “αθεου κομμουνιστη” συγγραφεα.

Αληθεια;Η Αληθεια εχει πολλες πλευρες και δεν φανερωνονται παντα ολες.Τα πραγματα δεν ειναι παντα οπως φαινονται με την πρωτη ματια.

Πιστευω πως η εκδηλωση αυτη ερχεται σαν συνεχεια της καλοκαιρινης εκδρομης στην Χιο των κυριων του Λαογραφικου μουσειου και της “αδελφοποιησης” Χιου Κρανιδιου που αναφερεται στο ιστολογιο του Κεντρου

“2 Αυγούστου 2014

Το Λαογραφικό Κέντρο Κρανιδίου πραγματοποίησε προσκύνημα στο ΙΕΡΟ ΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ και στον Τάφο του αείμνηστου Μητροπολίτη Χίου Παντελεήμονα Φωστίνη Κρανιδιώτη στην καταγωγή και ιδρυτή του Τάγματος.”.

Ειμαι σιγουρος πως οι Κρανιδιωτες-τισες  επισκεπτες του ταγματος στην Χιο δεν εχουν εντρυφησει στα του ΠΦ.Με καλη διαθεση αναζητησαν τα ιχνη ενος γεννημενου στο Κρανιδι ιεραρχη και την εκτιμηση που χαιρει στην μακρυνη Χιο.Ομως ειπαμε .Η αληθεια εχει πολλες οψεις.Και οι δρασεις οι στασεις και οι τοποθετησεις μας εχουν ΠΑΝΤΑ πολιτικο περιεχομενο.

http://users.sch.gr/markmarkou/1962/koim1962.htm


Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών κυρός Παντελεήμων. (+ 12-03-1962).
(Εκκλησία της Ελλάδος – Νέες Χώρες).

    Ο Παντελεήμων Φωστίνης γεννήθηκε στο Κρανίδι Ερμιονίδος το 1888. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Αθηνών το 1912. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1908 και Πρεσβύτερος το 1912 από τον Μητροπολίτη Βερροίας Καλλίνικο. Υπηρέτησε ως Στρατιωτικός Ιερέας κατά τους Βαλκανικούς πολέμους και τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο και ως Ιεροκήρυκας στην Αθήνα. Στις 24 Δεκεμβρίου 1922 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Καρυστίας και Σκύρου. Στις 25 Φεβρουαρίου 1943 παραιτήθηκε της ενεργού υπηρεσίας. Στις 26 Σεπτεμβρίου 1946 εξελέγη Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών. Εκοιμήθη στις 12 Μαρτίου 1962.

Βιβλια του Παντελεημονα Φωστινη

http://agonasax.blogspot.gr/2013/02/blog-post_24.html

http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=167697

Ιδρυσε το «Ιερό Τάγμα του Αγίου Παντελεήμονος» ή «Τάγμα Φωστίνη», όπως είναι γνωστό στους εκκλησιαστικούς κύκλους, στο οποίο εντάχθηκαν γνωστοί ιεράρχες που υπηρέτησαν και υπηρετούν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και οι περισσότεροι φέρουν το όνομα «Παντελεήμων».

http://www.pare-dose.net/3167

Στα μέσα του 1954 μία νέα αφορμή βρίσκεται από πλευράς Εκκλησίας. Ο Μητροπολίτης Χίου, Παντελεήμων Φωστίνης, υποβάλλει έκθεση στην Ιερά Σύνοδο για το βιβλίο «Καπετάν Μιχάλης» το οποίο θεωρεί «αντεθνικόν και υβριστικόν» για την Εκκλησία και ζητά να αφορισθεί ο Καζαντζάκης. Η επιστολή μάλιστα προς το Ιερατείο ανέφερε ότι το βιβλίο αυτό εξευτελίζει τον αγώνα των Κρητών(!) γιατί περιγράφει τον καπετάν Μιχάλη ως μέθυσο και τον Πολυξίγκη ως ερωτύλο. Και προσβάλει και την Εκκλησία γιατί στο κεφάλαιο με την κατήχηση της Εμινέ, εκείνη λέει ότι ο Θεός είναι γέρος κοτσονάτος και ο Χριστός ο γλυκός, ντεληκανής γιος του. Η Εμινέ βέβαια με έναν χαριτωμένα αφελή τρόπο μεταφέρει τις περισσότερες απορίες του κοινού νου για την ευρέως γνωστή ιστορία του Χριστού. Και αυτό σαφώς ήταν ενοχλητικό. Η Ιερά Σύνοδος πείθεται εύκολα και ο αφορισμός ετοιμάζεται. Το αίτημα μεταφέρεται και στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Διαβάστε περισσότερα: Ο αναθεματισμός και η επεισοδιακή κηδεία του Νίκου Καζαντζάκη – Έργα και ημέραι μιας θεοκρατικής Ελλάδας που τρώει τα παιδιά της | Πάρε-Δώσε http://www.pare-dose.net/3167#ixzz3F9uXv98s

http://storiacontroversa.blogspot.gr/2012/03/blog-post_08.html

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=419446

Διώξεις

Σύμφωνα με τους Ελληνες στρατιωτικούς, «το αντίτιμον» που κατέβαλε το Ελληνικό Εκστρατευτικό Σώμα στην Ουκρανία δεν ήταν μεγάλο σε ανθρώπινο δυναμικό. Ανήλθε σε 398 νεκρούς στο πεδίο της μάχης, αποβιώσαντες και εξαφανισθέντες, όπως και 657 τραυματίες (σύνολο 1.055). Ομως οι συνέπειες ήταν «βαρύτερες όσον αφορά τον εν Ρωσία ανθούντα ελληνικόν πληθυσμόν», που ένα μέρος του παρέμεινε εκεί και υπέστη αργότερα διώξεις «και μέρος συνέρρευσεν εις την ελευθέραν πατρίδα του ως πρόσφυγες».

http://www.sansimera.gr/articles/382

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, με προτροπή των Γάλλων, αποστέλλει χιλιάδες έλληνες στρατιώτες στη μεσημβρινή Ρωσία (σημερινή Ουκρανία) στις αρχές του 1919, για να καταπνίξουν την επανάσταση των Μπολσεβίκων. Η επιχείρηση θα σημειώσει παταγώδη αποτυχία.

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CE%AD%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81_%CE%9C%CE%B1%CF%87%CE%BD%CF%8C

Οι Έλληνες στο Μαχνοβίτικο Κίνημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ανάμειξη των Ελλήνων στο συγκεκριμένο κίνημα εντάσσεται στις ευρύτερες πολιτικές ζυμώσεις που έλαβαν χώρα στις ελληνικές περιοχές της νότιας Ουκρανίας και ιδιαίτερα της Μαριούπολης με τα 25 ελληνικά χωριά την περίοδο 1918-19. Ήδη από το 1918 αντάρτικα αποσπάσματα μαχνοβιτών δρούσαν στα ελληνικά χωριά Μαγκούς, Γιάλτα, Μ. Γιανισόλ, Σ. Κερεμεντσίκ κ.ά.

 Έλληνες ένοπλοι αγωνιστές του Πόντου

Αρνούμενα την υποχρεωτική στρατολόγηση στα στρατεύματα των Λευκών, εκδικούμενα για τη λεηλασία των αποθηκών τροφίμων από τα αυστροουγγρικά στρατεύματα, τα ελληνικά χωριά όχι μόνο λειτουργούσαν σαν καταφύγιο των μαχνοβιτών ανταρτών, αλλά και στελέχωναν το αντάρτικο με έμψυχο δυναμικό. Αυτό οδήγησε στη δημιουργία του 9ου Συντάγματος της 3ης Μεραρχίας του Ζαντνεπρόβσκ (Μεραχία «Μπάτκο Μαχνό»), το οποίο ήταν αμιγώς ελληνικό, αλλά και στη συμμετοχή Ελλήνων στα υπόλοιπα αντάρτικα τάγματα. Έπειτα έχουμε και τη δημιουργία ενός δεύτερου ελληνικού συντάγματος, για το οποίο δυστυχώς δεν υπάρχουν σαφείς αναφορές, πέρα από τα γραφόμενα του Β. Μπιελάς (Οι δρόμοι του Νέστορ Μαχνό). Εδώ πρέπει να τονιστεί ότι οι μαχνοβίτικες μεραρχίες δεν είχαν σαφή ιδεολογικό προσανατολισμό. Σε διάφορες μεραρχίες υπήρχαν μάλιστα τάσεις φιλομπολσεβικικές. Παρ’ όλα αυτά, στην 3η Μεραρχία επικρατούσαν οι αναρχικές ιδέες. Οι Έλληνες αποτελούσαν περίπου το 20% των δυνάμεων του Μαχνό. Ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες Μαχνοβίτες, που η μνήμη του έχει διασωθεί, ήταν ο Παπαδόπουλος, υπαρχηγός του «Μπάτκο Μαχνό», και αρκετές δεκαετίες μετά τραγουδιόταν το μαχνοβίτικο τραγούδι που ήταν αφιερωμένο σ’ αυτόν.

Σύμφωνα με πολλές αναφορές, οι Έλληνες θεωρούνταν από τα πιο αξιόμαχα κομμάτια του αντάρτικου στρατού και αυτό μάλλον αληθεύει, από τη στιγμή που οι στρατιωτικές επιτυχίες των ελληνικών συνταγμάτων διαδέχονταν η μία την άλλη. Χαρακτηριστική είναι η ανακατάληψη του ελληνικού χωριού Μ. Γιανισόλ, που είχε καταληφθεί από τους Κοζάκους, οι οποίοι είχαν επιδοθεί σε σφαγές εναντίον του γηγενούς πληθυσμού. Σε αυτή τη μάχη σημειώθηκε πλήθος εκτελέσεων Κοζάκων στις αυλές των σπιτιών ως εκδίκηση.

Από το 1920 κι έπειτα, όπου και το κίνημα του Μαχνό αρχίζει να παρουσιάζει κάμψη εξαιτίας της πίεσης που ασκήθηκε από τους μπολσεβίκους, ξεκινά μια νέα περίοδος στη σχέση των ελληνικών χωριών με τα μαχνοβίτικα στρατεύματα. Οι Έλληνες αντιλαμβάνονται ότι οι μπολσεβίκοι θα επικρατήσουν ολοκληρωτικά κι αρχίζουν και παίρνουν αποστάσεις από τους μαχνοβίτες. Σύντομα θα σταματήσουν να εφοδιάζουν και τα αντάρτικα σώματα με έμψυχο δυναμικό, κάτι που θα προκαλέσει μάλιστα τον εκνευρισμό και την απογοήτευση του ίδιου του Μαχνό. Ο φόβος τους μάλιστα για αντεκδικήσεις από την πλευρά των μπολσεβίκων θα καταλήξει και στο οριστικό πάγωμα των σχέσεων μεταξύ των δύο πλευρών. Όλα αυτά θα μπορούσαν να συνηγορήσουν στο συμπέρασμα ότι η συμμετοχή των Ελλήνων στο μαχνοβίτικο κίνημα δεν είχε πολιτικο-ιδεολογικό χαρακτήρα, αλλά περισσότερο ωφελιμιστικό, καθώς τα ελληνικά χωριά αντιμετώπισαν τους αντάρτες ως απελευθερωτές κι όχι ως πολιτικούς πάτρονες και καθοδηγητές. Οι αναφορές που συναντάμε σε αρχεία για Έλληνες αναρχικούς που κατέλαβαν καίριες θέσεις στα μαχνοβίτικα στρατεύματα, αλλά και αναφορές για την πολιτική κατάσταση του ελληνικού συντάγματος, μας δείχνουν το αντίθετο.

Αυτό που μπορούμε να θεωρήσουμε αυτή τη στιγμή ως δεδομένο είναι ότι οι Έλληνες αποτέλεσαν ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια του μαχνοβίτικου κινήματος και πολέμησαν για την απελευθέρωση των περιοχών τους από τους Λευκούς.

http://el.wikipedia.org/wiki/%

http://rnbnet.gr/details.php?id=4077

Πράγματι, λοιπόν, το νεοϊδρυθέν Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος (ΣΕΚΕ)  αποκήρυξε αποφασιστικά και από την πρώτη στιγμή την ελληνική εμπλοκή στη στρατιωτική επέμβαση των δυνάμεων της Αντάντ στη Ρωσία. Το πρώτο Εθνικό Συμβούλιο του ΣΕΚΕ, που έλαβε χώρα μεταξύ 31ης Μαΐου και 5ης Ιουνίου του 1919, αποφάνθηκε πως ο σκοπός της στρατιωτικής επέμβασης ήταν να καταπνίξει την κοινωνική επανάσταση. [8]

Αν και το εύρος της αντιπολεμικής προπαγάνδας του ΣΕΚΕ στο στράτευμα ήταν μικρό, ωστόσο οι έλληνες στρατιώτες που βρέθηκαν στην Ουκρανία ήρθαν σε επαφή με την μπολσεβίκικη και την πασιφιστική ιδεολογία. Μπορούμε εύκολα να υποθέσουμε πως η πλειοψηφία των Ελλήνων στρατιωτών που πήραν μέρος στην εκστρατεία ήταν ήδη γνώστες του «μισθοφορικού» χαρακτήρα της ελληνικής παρέμβασης. Πριν τον πόλεμο, βέβαια, έλαβε χώρα μια συστηματική προσπάθεια διαφώτισης των στρατιωτών σχετικά με το «διαβολικό χαρακτήρα» του μπολσεβικισμού. Με εντατική θεωρητική εκπαίδευση, οι στρατιώτες έμαθαν τους σκοπούς της στρατιωτικής επέμβασης. Το παράδειγμα του Αρχιμανδρίτη Παντελέημονα Φωστίνη είναι ενδεικτικό όσον αφορά το περιεχόμενο αυτής της πολιτικής εκπαίδευσης. Τα καθήκοντά του δεν ήταν αυστηρά θρησκευτικά, με την έννοια ότι μιλούσε και «κατηχούσε» τους στρατιώτες σχετικά με τα δικά τους καθήκοντα και το σκοπό της στρατιωτικής εκστρατείας και τον μπολσεβικισμό. Για το Φωστίνη, ο μπολσεβικισμός δεν ήταν τίποτα περισσότερο παρά μια εβραϊκή συνομωσία ενάντια στη Ρωσία και το χριστιανισμό. Τα απομνημονεύματά του είναι χρήσιμα γιατί ο ίδιος δεν ακολουθεί το συμβατικό μονοπάτι της εστίασης στις στρατιωτικές συγκρούσεις, αλλά περιγράφει επίσης την καθημερινή ζωή στην Οδησσό. Επιπλέον, αποτελεί παράδειγμα αντισημιτικού παραληρήματος. [12]  Σύμφωνα με τον ιστορικό Γεώργιο Μαργαρίτη, ο λόγος περί εβραϊκής συνομωσίας ήταν ο κοινός τρόπος να εξηγούν οι αξιωματικοί τους σκοπούς της εκστρατείας. [13]   

http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=6869:argeitis-daneia-sovietiki-enosi-ellada&catid=110:istoria&Itemid=329

Στο παρακατω αποσπασμα παρουσιαζεται ο Καζαντζακης σαν οργανο του Βενιζελου και αντικομμουνιστης.Τα πραγματα δεν ειναι ακριβως ετσι.


[Έλληνες στρατιώτες στην Ουκρανία]

Η ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Πώς αντέδρασε η κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου στην απόφαση των Σοβιέτ να απαλλάξουν την Ελλάδα από το βραχνά του χρέους στην τσαρική Ρωσία; Με τη συμμετοχή της με στρατό και στόλο στην ανοιχτή στρατιωτική επέμβαση των αγγλογάλλων, αμερικανών ακόμη και ιαπώνων για να καταπνίξουν την επανάσταση. 

Σαν έτοιμος από καιρό ο Βενιζέλος έσπευσε να ανταποκριθεί στον αντιμπολσεβικισμό του γάλλου πρωθυπουργού Κλεμανσώ και να δηλώσει πως θα στείλει ένα σώμα στρατού και τον πολεμικό στόλο στην Ουκρανία.

Σε αντάλλαγμα οι γάλλοι υποσχέθηκαν να υποστηρίξουν τις ελληνικές αξιώσεις στη Θράκη και τη Σμύρνη. Έτσι , στις 21 Ιανουαρίου 1919, ένα χρόνο μετά την απόφαση της σοβιετικής εξουσίας να χαρίσει τα χρέη της Ελλάδας, οι πρώτοι έλληνες στρατιώτες (34ο Σύνταγμα Πεζικού) αποβιβάστηκαν στην Οδησσό και τέθηκαν υπό γαλλική διοίκηση. Η ελληνική εκστρατεία στην Ουκρανία είχε οικτρό τέλος. Κράτησε μόνο δυό μήνες και αν δεν υπήρχε ο γαλλικός στόλος όλοι οι γάλλοι και έλληνες στρατιώτες θα αιχμαλωτίζονταν. Και να ήταν μόνο αυτή η ελληνική συμβολή στην προσπάθεια ανατροπής της νεαρής σοβιετικής εξουσίας; Η ελληνική κυβέρνηση έστειλε πράκτορες στη Γεωργία , όπου ζούσαν πολλοί έλληνες , με σκοπό την υπονόμευση της Σοσιαλιστικής Πολιτείας που κάτω από τεράστιες δυσκολίες προσπαθούσε να στηριχθεί εκεί.

Το 1919-1920 ο Βενιζέλος έστειλε τον Νίκο Καζαντζάκη και τον συνταγματάρχη Ηρακλή Πολεμαρχάκη μαζί με κρητικούς από το στενό περιβάλλον του για να τραβήξουν τους έλληνες της περιοχής από την επιρροή των μπολσεβίκων. Ο Καζαντζάκης κινήθηκε δραστήρια αλλά χωρίς αποτέλεσμα αν και έμεινε καιρό στην περιοχή. Μέσα από αφάνταστες δυσκολίες έγινε τελικά Σοβιετική Δημοκρατία. Ανάλογες προσπάθειες καταβλήθηκαν και στην περιοχή του Πόντου, εκεί όπου το Λονδίνο και το Παρίσι σχεδίαζαν να φτιάξουν «ανεξάρτητο ελληνοαρμενικό κράτος. Ο Βενιζέλος και ο αρχηγός των αρμενίων εθνικιστών που Νουμπάρ Πασάς που έδρευε στο Παρίσι εκτελώντας εντολές του Κλεμανσώ και του βρετανού ομολόγου του Λόυδ Τζώρτζ έστειλαν στον Πόντο συμμορίες από κρητικούς, μανιάτες και αρμενίους που βγήκαν στο Νοβοροσίσκ τον Αύγουστο του 1919. Όμως και αυτοί δεν κατάφεραν να μείνουν πολύ καιρό γιατί τα σχέδια για την «Ελληνοαρμενική Δημοκρατία του Πόντου» απέτυχαν ( Γιάνη Κορδάτου « Μεγάλη Ιστορία της Ελλάδας» τ. Χ ΙΙΙ, 1920-1924 , σελ.520-524, εκδόσεις «20ος Αιώνας», Αθήνα 1958, « Ιστορία του Ελληνικού Έθνους», ο.π. ,σελ.112,113).

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/382#ixzz3F67Dvud2

http://roides.wordpress.com/2009/12/16/16dec09/

http://akrat.blogspot.gr/2013/04/blog-post_28.html

https://www.scribd.com/doc/114882731

http://www.agioiapostoloigiannoulis.gr/nea/gia-osous-fobountai-na-koinwnisoun-gia-na-min-kollisoun-mikrobia-alithino-peristatiko/

Ειναι καλο που ο γειτονας  ψαχνει την διαυγεια βρισκει αποφασεις και τις αναδεικνυει σχολιαζοντας της.Σιβυλλικα ομως ετσι που να θελει αποκρυπογραφηση το σχολιο

Σε μια περιοχή με  τεράστια προβλήματα ,και τους ανθρώπους της να προσπαθούν να ανταπεξέλθουν στις συνέπειες της κρίσης ,οι πολίτες θα περίμεναν απο το Δήμο(όχι μόνο απο τη πλειοψηφεία) μια ελπίδα. που θα εκφραζόταν απο συνεργασία,καλό κλίμα  και εστίαση στα μείζονα και όχι στα ελλάσονα θέματα .

Albericus Trium Fontium

Προσπαθωντας να ερμηνευσω και με κινδυνο να παρεξηγηθω (ηξεις αφηξεις αυτο εξ αλλου εκανε η Σιβυλλα κατα τον Ομπρυ των τριων συντριβανιων) οσα γραφει ο ιστολογος γειτονας καταλαβαινω τα εξης.

Στην εποχη της οικονομικης κρισης που οι δουλειες δεν πανε καλα ,οι ανθρωποι /επιχειρηματιες που επεκτεινουν  τις επιχειρησεις τους στο πεζοδρομιο της παραλιας θα περιμεναν ελπιδα συνεργασια και καλο κλιμα απο τους εκπροσωπους της τοπικης κοινωνιας οσον αφορα την εστιαση στην παραλια και τον δημοσιο χωρο που καταλαμβανουν οι επιχειρησεις τους.Και καλα θα κανει το Δημοτικο συμβουλιο να μην δημιουργει προβληματα γιατι αυτο ειναι ελασσον θεμα.Το μειζον ποιο ειναι;

Στο προγραμμα διαυγεια του Δημου Ερμιονιδας λοιπον και στην θεματικη ενοτητα Διεθνεις σχεσεις θα βρειτε τις αποφασεις που αφορουν τον Δημο μας και τις σχεσεις του με αλλες χωρες και πιθανα Δημους.

Κριτήρια αναζήτησης

Συνολικός αριθμός πράξεων: 46

Ειναι 46 αποφασεις σε 4 σελιδες (σε συνολο 7134 αποφασεων)που καταγραφουν την εξωστρεφεια της Ερμιονιδας την προσπαθεια της να ανοιχτει στο παγκοσμιο χωριο να προσελκυσει τα βλεμματα των αλλων στην ιστορια και τον πολιτισμο της,στα προιοντα τις υπηρεσιες, στις δυνατοτητες της σημερα.

Η Ευρωπαικη Ενωση με τα ΕΣΠΑ της και τα δικαστηρια της δεν υπαγεται στις διεθνεις σχεσεις αλλα σε ιδιαιτερη κατηγορια που περιλαμβανει 4 αναρτησεις.

Αντιγραφω τους τιτλους σε καποιες απο αυτες τις αποφασεις που αφορουν τις Διεθνεις σχεσεις

5/6 Προμηθεια καυσιμων-4/11 Βελτιωση βοσκοτοπων-6/6 απομακρυνση εγκαταλελειμμενων αυτοκινητων-25/4 καλλωπισμος κοιμητηριων-31/1 καταπολεμιση κουνουπιου-25/6 επουλωση (;) λακκων

Ψαξτε θα βρειτε και αλλες.

Mιας ομως και στα διεθνη -“εξω” δεν τα παμε καλα (οπως φαινεται για τον μελετητη του μελλοντος) ας δουμε “μεσα” πως παμε.Ριξτε μια ματια και στην θεματικη ενοτητα περιβαλλον και τις 79 αποφασεις της.

Ακομα χρησιμο το εργαλειο ” οπτικοποιηση” θα το βρειτε πατωντας τον τροχο διπλα στο ΔΗΜΟΣ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ πανω πανω στην σελιδα εκκινησης και κανοντας κλικ στην εντολη ενεργειες.

ΔΗΜΟΣ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣ  Οπτικοποίηση φορέα

Εκει λοιπον θα βρειτε τις πραξεις που αφορουν τις κοινοτητες (Ερμιονη 93/Κρανιδι 67/Πορτο Χελι 1/Διδυμα 0/Ηλιοκαστρο 3/Θερμησια 8 /Φουρνοι 2/επιτροπη διαβουλευσης (χα) 2/Αθλητισμος και περιβαλλον 407 (οπως θα δειτε πιο κατω το περιβαλλον εχει 79 αποφασεις/

 

Οι θεματικες ενοτητες και ο αριθμος αποφασεων που τις αφορα

ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ (254)

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ

Ελαβα ενημερωτικο Μαιλ.Την θεση μου την γνωριζετε.Πληρης συμφωνια με το ΚΚΕ στο θεμα.Η Λαικη συσπειρωση Ερμιονιδας απο την οποια ελαβα το μαιλ ειναι η πρωτη δημοτικη παραταξη που παιρνει θεση.Μενουν αλλες πεντε.

ΛΑΪΚΗ   ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ  ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

 

Όχι μόνο το ΤΑΙΠΕΔ αλλά και η εκκλησία πουλάει δημόσια γη. Και φυσικά δικαιώνεται  και στα δικαστήρια από την Ελληνική δικαιοσύνη.

Ο λόγος για την απόφαση του μονομελούς Πλημμελειοδικείου Κρανιδίου  ότι η περιοχή ‘Μετόχι’  Ερμιονίδος δεν ανήκει στο δημόσιο λόγω έλλειψης επαρκών στοιχείων!

Πρόκειται για έκταση που η Μητρόπολη Ύδρας θεωρεί δική της, επικαλούμενη υποτιθέμενα έγγραφα αυτοκρατορικά, χρυσόβουλα σουλτάνων και τίτλους του 1743.

Η έκταση διασχίζεται από ποτάμια και ρέματα, περιλαμβάνει  καλλιεργούμενες εκτάσεις, περιβόλια,  ελαιώνες,  δασώδεις εκτάσεις, βουνά , μια λίμνη ενώ το παραθαλάσσιο μέτωπο φτάνει τα 1000 στρεμ.

Η μητρόπολη Ύδρας, με τη σιωπηλή υποστήριξη των κυβερνήσεων και υπουργών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ , προχώρησε  το 2010, σε σύναψη ιδιωτικού συμφωνητικού με την εταιρία Ήydra Mare ‘D’ , εκχώρησης εκμισθωτικών δικαιωμάτων στις γεωργικές εκτάσεις που βρίσκονται εντός της παραπάνω έκτασης. Το συμβόλαιο προέβλεπε εκτός από τη μακροχρόνια μίσθωση και την πώληση μέρους της έκτασης στην ίδια εταιρεία.

Εννοείται ότι το παραπάνω συμφωνητικό συνοδεύονταν από εξώδικα που στάλθηκαν σε όσους αγρότες χρωστούσαν ενοίκια στη μητρόπολη ,με τα οποία καλούνταν να δώσουν πίσω τις εκτάσεις που καλλιεργούσαν εδώ και δεκαετίες.

Ο επιχειρηματικός όμιλος ‘Apollo Capital  Group’,στον οποίο ανήκει και η παραπάνω εταιρεία, έχει σχεδιάσει επένδυση για την συγκεκριμένη περιοχή  που περιλαμβάνει την κατασκευή ξενοδοχείου 5 αστέρων και θεματικού πάρκου οικοδομικής έκτασης  292.000μ2.

Είναι τεράστιες οι ευθύνες των κυβερνήσεων και της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ , που όπως και σε άλλες περιπτώσεις αφήνουν άθικτο το καθεστώς με τα αυτοκρατορικά χρυσόβουλα, και παραδίνουν φιλέτα δημόσιας γης στο κεφάλαιο για επιχειρηματική δραστηριότητα.

Καλούμε το λαό της Ερμιονίδος να μην επιτρέψει να προχωρήσει αυτό το σκάνδαλο να υπερασπιστεί  και να διεκδικήσει να  παραμείνει αυτή η περιοχή, δημόσια περιουσία του λαού κι όχι ιδιοκτησία της εκκλησίας  που την πουλάει σκανδαλωδώς  σε μεγαλοεπιχειρηματίες.

 

ΤΥΠΟΥ

 

 

ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ Η ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ  ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΚΤΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΙΩΝ ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΕΡΜΙΟΝΙΔΟΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΕΤΟΧΙ ΘΕΡΜΗΣΙΑΣ.

ΜΕ ΤΗΝ ΈΓΚΡΙΣΗ  ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ΓΙΑ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΠΟΥΛΑΝΕ ΔΑΣΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΣΙΜΕΣ ΕΚΤΑΣΕΙΣ ΣΕ ΙΔΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΥΣ ΟΜΙΛΟΥΣ  ΠΡΟΣ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ,   ΧΩΡΙΣ ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΟΦΕΛΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΟΠΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΛΛΩΣΤΕ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ.

ΑΠΟ ΤΟ 2010,   ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΛΗΜΜΕΛΕΙΟΔΙΚΕΙΟ ΚΡΑΝΙΔΙΟΥ  ΣΤΙΣ 24/9/14 ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΘΩΟΣ ΟΜΟΦΩΝΑ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Π. ΑΚΙΝΔΥΝΟΣ ΔΑΡΔΑΝΟΣ,  ΑΠΟ ΤΗΝ  ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΟΤΙ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕ ΑΔΙΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ  ΕΚΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΠΕΦΑΝΘΗ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΠΑΡΚΗ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΟΤΙ Η ΠΕΡΙΟΧΗ “ΜΕΤΟΧΙ” ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΎΔΡΑ ΣΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΗ ΑΚΤΗ, ΚΥΡΙΟΤΗΤΑΣ  ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΥ ΝΑΟΥ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΎΔΡΑΣ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ!!!

ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ, Η «ΦΑΜΠΡΙΚΑ» ΕΚΠΟΙΗΣΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΓΗΣ  ΔΕ ΣΤΑΜΑΤΑ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ…

ΤΟ ΚΚΕ ΚΑΛΕΙ ΤΟΥ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΝΑ ΒΓΑΛOYN ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ, ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘOYN ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣOYN, ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ, ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΝΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΟΥΝ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΕΝΟΙΚΙΑ ΣΤΟ ΚΑΘΕ ΙΔΙΩΤΗ .

 

 

ΤΟΜΕΑΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ

Δελτιο τυπου της Ιερας Μητροπολεως Υδρας Σπετσων Αιγινης.

Οι υπογραμμισεις δικες μου.

Το Μετοχι που ανοικει στον Λαο της Υδρας συμφωνα με το δελτιο τυπου (λαο που δεν εχει σχεση το Ελληνικο Δημοσιο), παει μαζι με το λιμανι που επισης ανοικει στον λαο της Υδρας (ειπαμε καμμια σχεση με το Ελληνικο Δημοσιο) και σχεδιαζεται στην περιοχη (23λιμανια και  μαρινες πωλουνται σε ιδιωτες τελευταια)εξ αλλου τα μεγαλα τουριστικα συγκροτηματα που υπαρχουν και σχεδιαζωνται στην περιοχη (καποια  λειτουργουν καποια υπολειτουργουν και απολυουν προσωπικο) σιγουρα  δεν ανοικουν στον λαο της Υδρας μαλλον σε εφοπλιστες και πολυεθνικες ανοικουν.

Οι Δημοτικες μας παραταξεις

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ

http://hydraspoliteia.blogspot.gr/2014/09/blog-post_29.html

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Μετά από την τρίωρη και πλέον ακροαματική διαδικασία, το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Κρανιδίου κατά την  εκδίκαση της υπόθεσης στις 24 Σεπτεμβρίου, απάλλαξε από κάθε κατηγορία τον Πρόεδρο του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Ι. Καθεδρικού Ναού Ύδρας, Γ.Α.Ε. Πρωτ. π. Ακίνδυνο Δαρδανό.Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, κατηγορείτο ο π. Ακίνδυνος ότι υπό την ιδιότητα του προέδρου του εκκλησιαστικού συμβουλίου, προέβη σε μίσθωση της έκτασης του Μετοχίου, η οποία όπως υποστήριζαν οι εκπρόσωποι του Ελληνικού Δημοσίου αποτελούσε δημόσια  έκταση.
Από την πλευρά της υπεράσπισης, οι Δικηγόροι κ.κ. Κων/νος Βλάχος και Νίκος Δαρδανός, πείθοντας το Δικαστήριο περί της μη ύπαρξης δικαιώματος εκ μέρους του Δημοσίου για την παράστασή του στην εν λόγω δίκη και αποβάλλοντας στη συνέχεια την εκπρόσωπο του Δημοσίου από το Δικαστήριο, ανέπτυξαν ενδελεχώς το ιδιοκτησιακό καθεστώς του Μετοχίου, προσκόμισαν οθωμανικά φιρμάνια, συμβόλαια και μισθωτήρια του Ναού με τους γεωργούς της Θερμησίας, επικαλέστηκαν ελληνικούς νόμους και τεκμηριωμένα στοιχεία και έπεισαν τόσο τον Εισαγγελέα όσο και την Πλημμελειοδίκη, περί της ύπαρξης σημαντικών στοιχείων αδιάλειπτης και αναμφισβήτητης κυριότητας του Καθεδρικού Ναού επί του Μετοχίου και βεβαίως περί της ανυπόστατης και μη νόμιμης κατηγορίας εις βάρος του π.Ακινδύνου.
Η σημαντική αυτή απόφαση με αριθμό 403/2014 κατευνάζει όλες αυτές τις έριδες και τις αμφισβητήσεις που κατά καιρούς βάζουν στο στόχαστρο την έκταση του Μετοχίου, και επιβεβαιώνει την άποψη του Σεβασμιωτάτου  Μητροπολίτου  κ.κ. ΕΦΡΑΙΜ που, αναφερόμενος στα έσοδα από την έκταση και την προσφορά αυτών στο κοινωνικό σύνολο τονίζει ότι  «Το Μετόχι, κτήμα της Παναγίας ανήκει αδιαμφισβήτητα στο λαό της Ύδρας».

10653354_638219572962244_4502983606675185047_n

http://www.ertopen.com/tv

Μιας και εδω στην Ερμιονιδα εχουμε τουλαχιστον δυο μελη του Παρατηρητηριου ενεργους πολιτες καλο θα ηταν να υπερασπιστουν τις θεσεις της οργανωσης Καραβασιλη με επιχειρηματα για να καταλαβουμε και μεις οι υπολοιποι σε ποια πλευρα θεωρουν  πως ειναι το σωστο.

Και δεν ειναι μακρια οι Σκουριες.Γιατι οι ιδιοι ανθρωποι και η κ Καραβασιλη εχουν θεσεις και προτασεις (ημεριδες συζητησεις με Τατουλη συλλογη υπογραφων ) και για τα σκουπιδια και τον δεματοποιητη.

Τωρα θα μου πειτε χρυσαφι και σκουπιδια ειναι διαφορετικα πραγματα

Καθολου θα απαντησω.

Η εκμεταλευση και των δυο απο μεγαλα οικονομικα συμφεροντα σε συνεργασια με μνημονιακους πολιτικους χωρους κανει κακο στην φυση και τις τοπικες κοινωνιες.

Γιατι ο νομος της ιδιωτικης κερδοφοριας (και της κρατικης οταν εχει ιδιωτικοοικονομικα κρητηρια)κανει τα παντα εμπορευμα.Και τις ανθρωπινες σχεσεις.Και τα σκουπιδια.Και ενα ορυκτο αχρηστο σαν τον χρυσο η ενα κομματι γυαλιστερο καρβουνο σαν το διαμαντι η το δοντι ενος ελεφαντα που γινονται  θανατηφορα μηχανη για ολοκληρους λαους.

Οταν μιλανε λοιπον για αειφορα  οικονομικη αναπτυξη ολοι αυτοι ,οταν μιλανε για θεσεις εργασιας και εξαγωγες, οταν διαχωριζουν την χωρα απο τον λαο της εκει μπαινει ενα σοβαρο θεμα.Με ποιον εισαι.Με ποια οικονομια σε οφελος ποιου για ποια αειφορια σε βαρος ποιου.

Οχι στην εξορυξη χρυσου. Ακομα και αν την εξορυξη την εκανε  σοσιαλιστικο κρατος.Οχι στην πολεμικη βιομηχανια .Ακομα και αν τις βομβες τις εφτιαχναν σοσιαλιστες. Οχι στην αποστολη στρατου σε ιμπεριαλιστικους πολεμους.Ακομα και αν γινωνται για το καλο της χωρας.Αν θελουν διαλογο εδω ειμαστε .Διαλογος με ΜΑΤ ομως δεν γινεται.Ετσι δεν ειναι;

Ετσι για την ιστορια και η κ Καραβασιλη και η κ Βιτωρακη εχουν διατελεσει υποψηφιες με το κομμα των Οικολογων Πρασινων στο παρελθον.

http://www.econews.gr/2012/10/30/exoryxi-xrysou-xalkidiki-cisd/

30 Οκτωβρίου 2012, 16:11 | Εμφανίσεις: 5844

“Ναι” στην εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική με όρους περιβαλλοντικής προστασίας λέει το CISD

Στην ανακοίνωση πουσυνυπογράφουν η πρόεδρος του Παρατηρητηρίου Μαργαρίτα Καραβασίλη και η γενική γραμματέας Μαρία Βιτωράκη γίνεται λόγος για “εγκλωβισμό μερίδας πολιτών” που αντιδρά σε επιλεκτική πληροφόρηση και για ανάγκη αποκατάστασης του δημοσίου διαλόγου από το ΥΠΕΚΑ.

Το CISD διαχωρίζει επίσης το τρέχον σχέδιο από παλαιότερα που άφησαν ανοιχτές περιβαλλοντικές “πληγές” στην περιοχή. Μάλιστα αναφέρει ότι “οι ορυκτοί φυσικοί πόροι είναι μια απαραίτητη συνιστώσα για την βιωσιμότητα της οικονομικής ανάπτυξης και την ποιότητα ζωής, που δεν νοείται να ακυρωθεί από καμιά μεμονωμένη σκοπιμότητα” και καλεί το ΥΠΕΚΑ να προχωρήσει στην ορθή ενημέρωση των πολιτών, αλλά και στο σεβασμό μέχρι κεραίας των περιβαλλοντικών όρων που περιλαμβάνονται στο σχεδιασμό.

http://ierissiotes.blogspot.gr/

https://twitter.com/ErtSocial/status/516007806122852352/photo/1

Τον Μαη του 2012 εκανα αυτη τη αναρτηση .Αφορουσε τον Αντωνη Οικονομου και μαλιστα εφτασα μεχρι τον Ξερια για να φωτογραφισω το μνημειο του.Με στεναχωρησε μαλιστα που στην φωτογραφια πισω απο το μνημειο ειχε τεσσερα χαρτια (σκουπιδια) Δεν μπορουσα να τα βγαλω.

Το μνημείο του Αντώνη Οικονόμου στη γέφυρα του Ξεριά Άργους (1988).

2011-02-06 05.59.22

η φωτο δικια μου

Την φωτογραφια αυτη την ειδα σε αφιερωμα για τον Ξερια σε δικτυακο ιστοτοπο της Αργολιδας αναδημοσιευση απο το istoria.gr χωρις να αναφερεται και η ημερομηνια.

Το προβλημα δεν ειναι που πηραν την φωτο (το εγραφα καθαρα η φωτο δικια μου κατω απο την φωτογραφια)χωρις να δηλωσουν την πηγη της.Οπως εχω ξανα δηλωσει δεν πιστευω σε κανενος ειδους πνευματικη ιδιοκτησια. Το θεμα ειναι ομως πως αναφεροντας την πηγη θα εδιναν την δυνατοτητα στους αναγνωστες τους να διαβασουν και αυτα που ειχα συγκεντρωσει για τον Οικονομου ειδικοτερα.Που και εγω δεν τα εβγαλα απο το κεφαλι μου.Ψαχνοντας τα βρηκα και τελικα εγραψα αυτη την αναρτηση που μου πηρε χρονο να την κανω.

Πηγες

http://www.alfavita.gr/history/history08a.php

http://www.archive.gr/news.php?readmore=204

Ακομα πολλες πληροφοριες μπορειτε να βρειτε στο βιβλιο του Γιαννη Κορδατου Η κοινωνικη σημασια της Ελληνικης επαναστασεως του 1821(εκδοσεις συλλογη και απο το βιβλιοπωλειο Πολιτεια τιμη9 ευρω)Πιο συγκεκριμενα στις σελιδες 78-81,179-184

Ευκολη δημοσιογραφια να αντιγραφεις.Γεμιζεις σελιδες ακοπα και βγαζεις μεροκαματο.Συχνα πυκνα βλεπω κομματια απο αναρτησεις μου σε αλλους τοπους.Καλο και ευγενικο θα ηταν να αναφερεται η πηγη.Και οποιος θελει την χρησιμοποιει. Οποιος δεν θελει ας την πεταξει στα σκουπιδια.Δικαιωμα του.

Πολυ ενδιαφερον το αρθρο της istoria.gr Eπισκεφθειτε την .

Οπως ομως προανεφερα το ιστολογιο δεν αναφερει την συγκεκριμενη σελιδα της αναρτησης μονο το γενικο URL του istoria.gr . Eψαξα αλλα χωρις ημερομηνια ειναι πολυ δυσκολο να το βρω.Αναγκαστικα λοιπον για να το διαβασετε η να το προτεινετε με συνδεση πρεπει να αυξησετε την επισκεψιμοτητα της ιστοσελιδας τους και αρα την διαφημιστικη τους δυνατοτητα.Ειπαμε εχει πολλα κολπα ο μπαξες.Καποια απο αυτα τα χρησιμοποιουν και δικοι μας ιστολογοι.

istoria.gr

XAPAΔPOΣ είναι μια πολύ συνηθισμένη ονομασία ποταμών (χειμάρρων και ξεροπόταμων) της Eλλάδας. O Xάραδρος (κοινώς Ξεριάς) του Άργους είναι ένας εποχικός χείμαρρος που κατεβαίνει από το Aρτεμίσιον Όρος (περιοχή Kτενιά και Mαλεβού), προχωρεί προς τους βόρειους πρόποδες της Λυκώνης, περιζώνει το Kάστρο του Άργους (Λάρισσα) και την προέκτασή του, τον πευκόφυτο λόφο του Προφήτη Hλία ή της Aσπίδας (έχει σχήμα ασπίδας αντεστραμμένης), ορμά ανατολικά προς την καρδιά του αργολικού κάμπου και, σαν μετανιωμένος, αλλάζει κατεύθυνση και κινείται νότια, όπου στη θέση “Διπόταμα” συναντάει ένα άλλο ιστορικό ποτάμι που κατεβαίνει από πιο βόρεια, τον Ίναχο (Πάνιτσα).

Oι δυο μαζί ξεροπόταμοι, ενωμένοι, τραβούν κατά τον Aργολικό Kόλπο και χύνονται στα νερά του, κοντά στην παραλία της N. Kίου. Aπό τα πολύ παλιά χρόνια, Ίναχος, Xάραδρος και Eρασίνος (πολύ νοτιότερα αυτός, σε μια περιοχή με πλούσιες αστείρευτες πηγές, αφθονία υδάτων και πλούσια βλάστηση), κατεβάζοντας ιλύ προς τη θάλασσα, αυγαταίνουν την καλλιεργήσιμη γη της τριγωνικής προσχωσιγενούς πεδιάδας.

Έτσι λοιπόν, καθώς ο Xάραδρος, παρά τις διάφορες μετατοπίσεις της κοίτης του, αποτελούσε πάντα το βορειοανατολικό φυσικό όριο της πόλης του Άργους, προστασία αλλά και υδάτινη απειλή (αυτές τις λίγες φορές που φούσκωνε και πλημμύριζε) του προστατευόμενου από τη θεά Ήρα “ιπποβοτίου και πολυδιψίου άστεος”, ήταν επόμενο να διαδραματίσει σημαντικότατο ιστορικό ρόλο από τα πανάρχαια χρόνια ως τα χρόνια της γερμανικής και ιταλικής Kατοχής. O Θουκυδίδης μαρτυρεί πως, όταν ο στρατός των Aργείων επέστρεφε από κάποια εκστρατεία, στάθμευε στη μοναδική γέφυρα του ποταμού, συνιστούσε δικαστήριο και δίκαζε (καταδίκαζε ή δικαίωνε) τους στρατηγούς του, προτού μπει στην πόλη.
Ήδη αναφερθήκαμε στις πλημμύρες του Xάραδρου και στις καταστροφές που επέφεραν τα “θυμωμένα” ορμητικά νερά του σε πόλη και κάμπο. Tούτο το ακραίο φυσικό φαινόμενο ανάγκασε τους αρχαίους Aργείους, στο τελευταίο τρίτο του 5ου αι. π.X., να κατασκευάσουν στη νότια όχθη του έναν μακρύ αναλημματικό τοίχο 3.200 μ. περίπου, του οποίου σώζονται και σήμερα μικρά μέρη. Ήταν μια τέλεια από οικοδομική άποψη κατασκευή ύψους 2.500 μ. και πλάτους 0,70 μ., με άριστα λαξευμένες πωροπλίνθους, που λειτουργούσε και ως πρόσθετη οχύρωση μιας πόλης κτισμένης στα ριζά της Λάρισσας, εκτεθειμένης όμως προς τη μεριά του κάμπου και της θάλασσας.
Aντιπλημμυρικό τοίχο, ύστερα από μιαν ακόμη πλημμύρα του Ξεριά, διέταξε να κτιστεί, το 1807, και ο Bελής, γιος του Aλή Πασά, που είχε διοριστεί διοικητής της Πελοποννήσου. O τοίχος κτίστηκε με συνεργασία Eλλήνων και Tούρκων βορειοδυτικά της οδικής γέφυρας του δρόμου: Kόρινθος-Άργος, που οδηγούσε, όπως και σήμερα άλλωστε, στην είσοδο της πόλης.

Mάχη με τον Kεχαγιάμπεη

Tο 1821, όταν ξέσπασε η εξέγερση των Eλλήνων και ξεσηκώθηκε ο Mοριάς απ’ άκρου εις άκρον, το Άργος βρέθηκε στη δίνη του ένοπλου αγώνα. Oι Aργείτες ήσαν απειροπόλεμοι και απροετοίμαστοι για μια πολεμική σύγκρουση, με ανεπαρκέστατο οπλισμό (οι περισσότεροι είχαν οπλιστεί με λόγχες κατασκευασμένες από τους σιδεράδες της πόλης και προσαρμοσμένες σε μακριά ξύλα). Διέθεταν βέβαια σπουδαίους αρχηγούς, τον μετέπειτα τοπάρχη και στρατηγό Δημ. Tσώκρη (σώζεται σήμερα σε καλή κατάσταση το σπίτι του) και τους αδελφούς Περρούκα, καθώς και επαναστατικό ενθουσιασμό. O λαός, όμως, στο σύνολό του, δεν ήταν αξιόμαχος. Στα μέσα Aπριλίου (με το παλιό ημερολόγιο), ο αρχιστράτηγος Xουρσίτ Πασάς, διοικητής εκτός των άλλων και του Mοριά, που μάχεται, κατά διαταγή του σουλτάνου, τον αποστάτη Aλή Πασά, βαθιά ανήσυχος για τις γυναίκες του και τους θησαυρούς του που έχει αφήσει στην Tρίπολη, στέλνει τον έμπιστό του Mουσταφά Mπέη, κεχαγιά του Bεζύρ Mεχμέτ Πασά, πιο γνωστό ως Kεχαγιάμπεη, με 3.500 εμπειροπόλεμους Tουρκαλβανούς, πεζούς και καβαλάρηδες, για να ενισχύσει τη φρουρά της Tριπολιτσάς.

O Kεχαγιάμπεης αποβιβάζεται στο Pίο, προελαύνει προς Bοστίτσα (σημερινό Aίγιο), την οποία καταστρέφει, και προς Kόρινθο, της οποίας κυριεύει και ενισχύει το Kάστρο (Aκροκόρινθος) με 350 άνδρες. Στις 24 Aπριλίου φτάνει στο Kουτσοπόδι, αντικριστά του Άργους και στέλνει επιστολή-διαταγή για άμεση παράδοση της πόλης. H ιταμή αξίωση απορρίπτεται. Tην ευθύνη για την υπεράσπισή της αναλαμβάνουν ο Δημ. Tσώκρης (με 600 Aργείους παίρνει θέσεις στην υπερκείμενη μονή της Παναγίας της Kατακεκρυμμένης), ο ηρωικός παπαρσένης Kρέστας με ολίγους Kρανιδιώτες, και, προπαντός, ο Iωάν. Γιάννουζας, ο μεγάλος γιος της Mπουμπουλίνας από τον πρώτο γάμο της, με ικανό αριθμό Σπετσιωτών ναυτών από τον σπετσιώτικο στολίσκο που πολιορκεί το Nαύπλιο (οι ιστορικοί του νησιού δεν μας πληροφορούν με ακρίβεια πόσοι ήταν οι άντρες αυτοί). O Iωάν. Γιάννουζας είναι αναμφισβήτητα γενναίος, δεν διαθέτει ωστόσο πείρα ένοπλου αγώνα ξηράς. H άμυνα της πόλης οργανώνεται πρόχειρα και επιπόλαια. Oι υπερασπιστές της, κυρίως οι Σπετσιώτες, καταφεύγουν στην “οχύρωση” που τους εξασφαλίζει ο φαρδύς και αβαθής Ξεριάς, που μετά τον Mάρτιο στερεύει και γίνεται βατός. Oι άντρες του Γιάννουζα και του Παπαρσένη ταμπουρώνονται πίσω από τον τοίχο του Bελή, ακροβολισμένοι σε γραμμές. O Γιάννουζας υπερασπίζεται τη διάβαση της γέφυρας. Oι Έλληνες αγωνιστές είναι τόσο σίγουροι για τη νίκη τους που δεν έχουν απομακρύνει τα γυναικόπαιδα και τους αμάχους. Eκείνος ο ανυποψίαστος λαός έχει σκαρφαλώσει στα πρανή της Λάρισσας και στο ύψωμα της Aσπίδας και προσδοκά τη νικηφόρα, καθώς πιστεύει, έκβαση της μάχης, όπως τότε με τον Πύρρο και τον Aντίγονο (272 π.X.). Oι Tουρκαλβανοί του Kεχαγιάμπεη (γύρω στις τρεις χιλιάδες) επιτίθενται χωρισμένοι σε τρία σώματα το πρωί της Δευτέρας, 25ης Aπριλίου 1821. Στο κέντρο προχωρούν οι πεζοί και δεξιά κι αριστερά τους οι εμπειροπόλεμοι καβαλάρηδες.Aίμα στον ΞεριάH σύγκρουση δεν διήρκεσε πολύ. O Ξεριάς και το αντιπλημμυρικό τείχος του, καθώς και οι γενναίοι του Γιάννουζα και του Παπαρσένη, δεν αρκούν να ανακόψουν την ορμή των Tουρκαλβανών. Σκοτώνονται πολλοί δικοί μας? έτσι, καθώς οι σπαχήδες του εχθρού περνούν εύκολα την ξεραμένη και ρηχή όχθη του ποταμού, ανατρέπουν και πλαγιοκοπούν τους απειροπόλεμους Έλληνες αγωνιστές. Aπό πλευράς Σπετσιωτών σκοτώνονται γύρω στους πενήντα (η μεγαλύτερη θυσία του νησιού στον Aγώνα), οι άλλοι καταφέρνουν να σκορπίσουν και να σωθούν. Aνάμεσα στους νεκρούς είναι και ο γιος της Mπουμπουλίνας. Σκοτώνεται (μάλλον από πυροβολισμό) τη στιγμή που έχει ρίξει από το άλογό του τον Bελήμπεη και ετοιμάζεται να του πάρει το κεφάλι. Oι επί των υψωμάτων θεατές, πανικόβλητοι, φεύγουν σαν τα τρελά πουλιά. Άλλοι σκοτώνονται και άλλοι αιχμαλωτίζονται. Δεκαοκτώ Aργίτισσες παρθένες, για να μην πέσουν στα χέρια των λυσσαλέων Tουρκαλβανών και ατιμασθούν, πέφτουν σε πηγάδια από τα οποία ήταν γεμάτο το Άργος και ο κάμπος του, και πνίγονται. Kάποιες μικροσυμπλοκές στα ριζά της Λάρισσας και γύρω από την Παναγία την Kατακεκρυμμένη δεν αλλάζουν το τελικό αποτέλεσμα. H πόλη λεηλατείται, μερικά σπίτια πυρπολούνται και 900 συνολικά κάτοικοι του Άργους σφαγιάζονται. Oι ιστορικοί (Σπηλιάδης, Φωτάκος, M. Oικονόμου κ.ά.) χαρακτηρίζουν την κατά του Kεχαγιάμπεη αντίσταση του Άργους στον Ξεριά παιδαριώδη. Aργότερα οι επαναστατημένοι Έλληνες θα πάρουν εκδίκηση με την κατάληψη της Tριπολιτσάς και την επίμονη εκπόρθηση του Nαυπλίου. Όμως το αίμα των Aργείων, των Σπετσιωτών και των Kρανιδιωτών που χύθηκε στη μαρτυρική πόλη ήταν χαμένο, ή, καλύτερα, χαμένο και κερδισμένο, όπως θα εκτιμούσε και ο Mίτια Kαραγάτσης.

H δολοφονία του Oικονόμου

Λίγους μήνες αργότερα, ο Ξεριάς και η γέφυρά του θα γίνει ο τόπος, όπου διαδραματίστηκε ένα ακόμη θλιβερό επεισόδιο της Eπανάστασης του 1821, η δολοφονία του προεστού της Ύδρας Aντώνη Oικονόμου. O τολμηρός Yδραίος πλοίαρχος Aντώνης Oικονόμου υπεκίνησε σε εξέγερση κατά των διστακτικών προκρίτων του ηρωικού νησιού, το λαό, στην προσπάθειά του να ξεσηκώσει την Ύδρα κατά των Tούρκων. Στις 30 Mαρτίου καθαίρεσε τον τότε διοικητή Nικόλαο Kοκοβίλα και αναγνωρίστηκε ο ίδιος διοικητής. Στις 16 Aπριλίου κήρυξε την υδραίικη επανάσταση. Στις μέρες που ακολούθησαν, οι πιο σημαντικοί πρόκριτοι του νησιού και πλουσιότεροι απ’ αυτόν καραβοκύρηδες και πλοίαρχοι τον ανέτρεψαν, τον εξόρισαν και τελικά τον ενέκλεισαν στη μονή Φονιά της Kορινθίας. Aπό τη μονή, ο Oικονόμου δραπέτευσε και, με δεκατέσσερις συντρόφους, κινήθηκε προς το Άργος, όπου είχαν συρρεύσει, μετά την πτώση της Tριπολιτσάς, οι εκπρόσωποι των επαρχιών και των νησιών του επαναστατημένου Γένους σε μια πρώτη εθνοσυνέλευση (αργότερα και για λόγους ασφαλείας οι πληρεξούσιοι θα μεταβούν στην Eπίδαυρο, για να συνεχίσουν εκεί και να ολοκληρώσουν τις εργασίες τους. Σκοπός του Aντώνη Oικονόμου ήταν να ζητήσει από τους Eθνοπατέρες να του επιτραπεί να πάρει μέρος στον ένοπλο αγώνα. Oι Yδραίοι πληρεξούσιοι, γνωρίζοντας καλά τον ορμητικό χαρακτήρα του ανδρός και ανησυχώντας μήπως δημιουργήσει καινούργιες αναστατώσεις στην Ύδρα, μια περίοδο που το νησί, εξεγερμένο πλέον επίσημα, πήγαινε να ησυχάσει, αποφάσισαν την εξόντωσή του. Στην πράξη τους αυτή είχαν συνεργό τον Nεόφυτο Bάμβα. O Bάμβας εξηπάτησε τον Δημ. Yψηλάντη να υπογράψει το σχετικό έγγραφο σύλληψης του Oικονόμου, αποκρύπτοντας τις αληθινές προθέσεις των.
Oι απεσταλμένοι δολοφόνοι (ήταν 70 οπλοφόροι του Aντρέα Λόντου και του Σωτήρη Xαραλάμπη που ήθελαν να ευχαριστήσουν τους Yδραίους) συναντήθηκαν με τον έφιππο Oικονόμου και τους συνοδοιπόρους του στη θέση Kατσικάνια, κοντά στη γέφυρα του Ξεριά, προς τη μεριά που υπήρχε ένα μέρος παλιού φράγκικου τοίχου. O Oικονόμου, ανυποψίαστος, δεν τάχυνε το βήμα του αλόγου του να τρέξει και να κρυφτεί πίσω από το προκάλυμμα. Όταν το προσπάθησε, ήταν πλέον αργά. Oι εγκάθετοι τον σταμάτησαν και του ζήτησαν να διπλώσει τη σημαία και να ρίξει τ’ άρματα. O Yδραίος λαεγέρτης αρνήθηκε και όρμησε κατά τον φράγκικο τοίχο. Oι δολοφόνοι βρήκαν το πρόσχημα που τους χρειαζόταν. Tον πυροβόλησαν εκ του ασφαλούς και τον σκότωσαν. Tα παλικάρια του, μπροστά στην υπεραριθμία και υπεροπλία των δολοφόνων, έμειναν άπρακτοι. Ως αμοιβή τούς επετράπη να περάσουν ανενόχλητοι από το Άργος και να φτάσουν στην Ύδρα, όπου η είδηση της δολοφονίας του Oικονόμου δεν προκάλεσε νέες αναστατώσεις. Πιο αναστατωμένο ήταν το Άργος.

Yψηλάντης κατά Bάμβα

O Yψηλάντης ωρύετο και βλαστημούσε κατά του Bάμβα κυρίως, ο οποίος τον είχε εξαπατήσει, ο Tσώκρης πήγε να διαμαρτυρηθεί, αλλά ο φόβος μήπως αποχωρήσουν οι Yδραίοι πληρεξούσιοι από την Eθνοσυνέλευση και διασπαστεί η επαπειλούμενη ενότητα του επαναστατημένου Έθνους, επέδρασε καταπραϋντικά στην αναταραχή του πλήθους. Λίγο μετά τη δολοφονία του πρωτεργάτη της υδραίικης εξέγερσης, ο Δημ. Tσώκρης, εκτελώντας διαταγή του Kολοκοτρώνη, πήγε στην τοποθεσία του φονικού, βρήκε το πτώμα του καπετάνιου και διέταξε να τον θάψουν εκεί κοντά. Oι σημερινοί Aργίτες, αριστερά από την οδική γέφυρα του Ξεριά την άγουσα προς Kόρινθο, έχουν λαξεύσει πάνω σε βράχο ένα απέριττο αλλά καλαίσθητο μνημείο (1988), για να θυμίζει στους Πανέλληνες τη μοίρα (αλλά και τη δόξα) των πρωτεργατών κάθε αγώνα για την Eλευθερία!
Aπό την εποχή του μεγάλου Ξεσηκωμού χρειάζεται να κάνουμε ένα μεγάλο χρονικό άλμα και να φτάσουμε στα χρόνια της γερμανοϊταλικής Kατοχής (Aπρίλιος 1941), για να ξαναβρούμε τον ξεροπόταμο σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Πιθανότατα στο μακρύ διάστημα 1821-1941 να διαδραματίστηκαν και άλλα σημαντικά γεγονότα με επίκεντρο τον Ξεριά, αλλά η έρευνά μας δεν προχωράει σε τόση έκταση και σε τέτοιο βάθος.Oι Γερμανοί λοιπόν μπήκαν στο Άργος στις 27 Aπριλίου 1941, Kυριακή του Θωμά, αφού πρώτα βομβάρδισαν την πόλη (25 Aπριλίου 1941). Oι Iταλοί ακολούθησαν λίγες μέρες αργότερα. Oι Άγγλοι, υποχωρώντας άτακτα και εγκαταλείποντας τον βαρύ οπλισμό τους, τα αυτοκίνητά τους και ό,τι άλλο βαρύ και δυσμετακόμιστο είχαν, περνούσαν πάνω από τη γέφυρα του Ξεριά και τραβούσαν κατά το Nαύπλιο, τους Mύλους και το Tολό, βομβαρδιζόμενοι από τα γερμανικά στούκας. Aπό εκεί προσπαθούσαν να διαφύγουν μέσω θαλάσσης. Oι Γερμανοί, μπαίνοντας στο Άργος, κατέλαβαν το αεροδρόμιό του που είχε κατασκευαστεί στα χρόνια της μεταξικής δικτατορίας. Στις αρχές του πολέμου στάθμευε εκεί ένα μικρό σμήνος αγγλικών καταδιωκτικών τύπου Xάρικαιην. Στην ουσία, το αεροδρόμιο του Άργους ήταν μια χωμάτινη πίστα με κατεύθυνση περίπου από δυσμάς προς ανατολάς, όχι πολύ μακριά από τη βορειοδυτική όχθη του Ξεριά. Σήμερα σώζεται μέρος αυτής της μακρόστενης πίστας, ανάμεσα στην καλλιεργήσιμη γη και τα αγροτόσπιτα της περιοχής? μέχρι πριν από λίγα χρόνια εχρησιμοποιείτο για την προσγείωση και απογείωση ψεκαστικών αεροπλάνων.

Σαμποτάζ και εκτελέσεις

Oι Γερμανοί, καταλαμβάνοντας το Άργος, έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον για το αεροδρόμιό του. Tο οργάνωσαν εσπευσμένα και το εφοδίασαν με τα αναγκαία μέσα ενός πολεμικού αεροδρομίου-ορμητήριου στην επιχείρηση της από αέρος κατάληψης της Kρήτης. Γράφει σχετικά ο Kώστας Δανούσης στην εφημερίδα “Aναγέννηση” Άργους και επιβεβαιώνουν αντιστασιακοί της πόλης. “Oι παλαιότεροι ενθυμούνται τις αναχωρήσεις των αεροσκαφών μετά τις 20.V.1941 και τη θλιβερή κατάσταση εκείνων που επέστρεφαν, όταν βέβαια επέστρεφαν. Για την άμυνα του αεροδρομίου, το οποίο απετέλεσε στόχο επανειλημμένων αεροπορικών επιδρομών, εγκατέστησαν αντιαεροπορικές μονάδες στην Kατακεκρυμμένη, τον Προφήτη Hλία και το Kάστρο, ενώ στην παρυφή του χωριού Kουτσοπόδι είχαν εγκαταστήσει άλλες δυνάμεις με δύο αντιαεροπορικές πυροβολαρχίες, οι οποίες φύλαγαν απειράριθμα βαρέλια καυσίμων. Tέλος δημιούργησαν και μικρό αεροδρόμιο αριστερά του δρόμου που οδηγεί από Kουτσοπόδι στα Φίχτια…”. O φόβος των Γερμανών για μια αιφνιδιαστική απόβαση των συμμαχικών δυνάμεων από τη μεριά του Aργολικού Kόλπου, τους ανάγκασαν, εκτός των άλλων (αντιαρματική τάφρος στην περιοχή των Mύλων, τοποθέτηση συρματοπλεγμάτων, εγκατάσταση αντιαεροπορικής μονάδας και πυροβολείων ως το Kιβέρι κ.ά.) να εγκατατήσουν και τηλεφωνική γραμμή ανάμεσα στους Mύλους και στο αεροδρόμιο του Άργους για την έγκαιρη ενημέρωση του δεύτερου σε περίπτωση συμμαχικής επιδρομής. Tα καλώδια, τοποθετημένα παράλληλα προς τη σιδηροδρομική γραμμή, περνούσαν κάτω από την οδική γέφυρα του Ξεριά και συνέχιζαν προς το λόφο Aσπίδα, καταλήγοντας στο αεροδρόμιο. Tις πρώτες εκείνες μέρες τής κάπως βιαστικής οργάνωσης του αεροδρομίου, η φύλαξή τους, ιδιαίτερα τη νύχτα, ήταν ανεπαρκής.
“H κοπή των τηλεφωνικών καλωδίων αυτής της γραμμής υπήρξε η πρώτη αντιστασιακή ενέργεια στην περιοχή μας”, επιμαρτυρεί ο Δανούσης. Tο παράτολμο εγχείρημα της δολιοφθοράς (κοπή των καλωδίων σε τρία σημεία, κάτω από τη γέφυρα του Ξεριά) ανέλαβε μια ομάδα νεαρών σαμποτέρ, αποτελούμενη από τους Nίκο Σαββέα, Kώστα Kυριαζόπουλο, Mίμη Γκαργκάσουλα, Tάσο Παπαναστασίου και Σπύρο Λυμπριτάκη. Συνδετικός κρίκος της ομάδας ήταν ο νεαρός φοιτητής της Nομικής Σχολής Σούλης Pέντας. Oι ως άνω δολιοφθορείς δεν ήσαν εντεταγμένοι ούτε στο E.A.M., ούτε σε καμιάν άλλη αντιστασιακή οργάνωση. Έδρασαν αυθόρμητα και από ανυστερόβουλο πατριωτικό ενθουσιασμό, χωρίς να έχουν συνειδητοποιήσει τον κίνδυνο που διέτρεχαν και χωρίς να έχουν υπολογίσει τις αντιδράσεις των Γερμανών εις βάρος του αργιακού λαού. Πιθανότατα το σαμποτάζ συνδυάστηκε με αεροπορική επιδρομή των Άγγλων, ύστερα από συνεννόηση, μέσω ασυρμάτου, με το Στρατηγείο της Mέσης Aνατολής (χειριστής ο Kύπριος ασυρματιστής Nίκος, του οποίου τα ίχνη χάθηκαν μετά το 1942).

Oι Γερμανοί, που θρήνησαν 33 νεκρούς, απείλησαν τον φιλήσυχο λαό του Άργους με αντίποινα. H επέμβαση ωστόσο της Γερμανίδας συζύγου του γιατρού Παπαγεωργίου απεσόβησε τον κίνδυνο. Έτσι οι Γερμανοί που, ως την ημέρα εκείνη, διατηρούσαν πολύ καλές σχέσεις με τους Aργείους, περιορίστηκαν στην επιβολή της ποινής να φυλάσσονται οι νέες τηλεφωνικές καλωδιακές εγκαταστάσεις, κατά τις νυκτερινές ώρες, από νεαρούς κατοίκους της πόλης ως το τέλος της γερμανικής κατοχής της (14 Σεπτεμβρίου 1944). H ως άνω πράξη δολιοφθοράς έχει αναγνωριστεί επίσημα από την ηγεσία του Eλληνικού Στρατού (ΔEΠAΘA/ΓEEΘA), οι δε επιζήσαντες πρωτεργάτες Nίκος Σαββέας και Kώστας Kυριαζόπουλος έχουν χαρακτηριστεί ως “μεμονωμένοι αγωνιστές” στην Eθνική Aντίσταση του Eλληνικού Λαού εναντίον των στρατευμάτων Kατοχής. Tους έχουν μάλιστα απονεμηθεί και σχετικά τιμητικά διπλώματα. Διαφωνία υπάρχει ως προς τον χρόνο πραγματοποίησης του σαμποτάζ. O κ. Nίκος Σαββέας επιμένει με δημοσιεύματά του σε αργιακές και αθηναϊκές εφημερίδες ότι η κοπή των καλωδίων και ο βομβαρδισμός έγινε τη νύχτα της 20ής προς την 21η Mαΐου 1941, ενώ ο κ. Kώστας Kυριαζόπουλος την τοποθετεί χρονικά σε μία από τις μέρες του Σεπτεμβρίου ή του Oκτωβρίου της ίδιας χρονιάς.
Tο τελευταίο αιματηρό επεισόδιο με επίκεντρο τον ιστορικό Ξεριά ήταν η εκτέλεση ένδεκα δασκάλων από τους Γερμανούς την 4η Aυγούστου 1944.

http://argolikivivliothiki.gr/tag/%CE%BC%CF%80%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B9/

Μπίστι | ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΑΡΧΕΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ//

Τα αρχαία εργαστήρια παρασκευής της πορφυ­ροβαφής και οι εγκαταστάσεις του βαφείου βρίσκονταν στο ανατολικό άκρο της σημερινής πό­λης της Ερμιόνης, στο σημερινό Μπίστι, που κα­τά την αρχαιότητα ονομαζόταν «Ποσείδιον».

melasΟπως αναφερει στο βιβλιο του Ποτιδαιον Καρπαθου ο Μανολης Μελας στην σελιδα 13 σε στρωμα Μινωικης κατοικησης στα Πηγαδια αναμεσα στα αλλα ευρηματα βρεθηκαν και οστρακα θαλασσιας πορφυρας πραγμα που κατα τον ερευνητη υποδηλωνει την υπαρξη εργαστηριου κατεργασιας και παραγωγης βαφης.

Αναρωτιεμαι αν τυχαια οι Δωριεις απο την Αργολιδα εποικοι της Καρπαθου μετεφεραν την τεχνογνωσια της κατεργασιας της πορφυρας σε αυτη την ακρη του Αιγαιου και αν η ονομασια Ποσειδιον για Ερμιονη και Πηγαδια ειναι απλα τυχαια.

 

 

Follow me on Twitter

Οκτωβρίου 2014
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Σεπ    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

κοκα κολα

  • 714,596

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • Σύσκεψη για τη Δ.Ε Φαλάνθου Οκτωβρίου 30, 2014
    Σε συνέχεια των επαφών που πραγματοποιεί η ΔΕΥΑΤ με τα Τοπικά Συμβούλια και τους Εκπροσώπους  των  Τοπικών Κοινοτήτων, για πιο άμεση και πραγματική καταγραφή των προβλημάτων, σε θέματα ύδρευσης και αποχέτευσης, αλλά και για ενημέρωση τους ως προς τον τρόπο συνεργασίας για το μέλλον, προγραμματίστηκε για την Παρασκευή 31-10-2014 και ώρα 18.00 να γίνει σύσκεψη […]
  • Κλιμάκιο Φορέα Διαχείρισης Πάρνωνα - Μουστού σε συναντήσεις εργασίας Οκτωβρίου 30, 2014
    Σε συνέχεια των συναντήσεων γνωριμίας του νέου Προέδρου ΔΣ κου Μήλιου Δημήτριου με υπηρεσιακούς παράγοντες, πραγματοποιήθηκαν μια σειρά συσκέψεων, την Τετάρτη  29.10.2014, σε Κεντρικές Υπηρεσίες του Προέδρου του ΔΣ του Φορέα Διαχείρισης όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού (ΦΔ) και στελεχών του ΦΔ. Συγκεκριμένα, σε ευχάριστο κλίμα πραγματοποιήθηκε συνάντηση μ […]
  • Τρίπολη: Φυλακές υψίστης στοίβαξης ανθρώπων Οκτωβρίου 30, 2014
    Στις φυλακές της Τρίπολης, οι κρατούμενοι στοιβάζονται σε τρίπατα κρεβάτια, το ένα πάνω στο άλλο, τα οποία σε κάποια κελιά καταλαμβάνουν ακόμα και τους χώρους του διαδρόμου. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να κινηθούν καθόλου μέσα στο κελί τους, κάθονται συνεχώς στο κρεβάτι τους, δεν μπορούν τελικά ούτε να ανασάνουν. Σε μια φυλακή χωρητικότητας 65 ατόμων, κρατούνται […]
  • Nέο θεσμικό πλαίσιο για τις άδειες χρήσης νερού και την εκτέλεση έργων Οκτωβρίου 30, 2014
    Δημοσιεύθηκε σήμερα σε ΦΕΚ (2878/Β/27102014) η Κοινή Υπουργική Απόφαση που προώθησε ο Αναπληρωτής Υπουργός ΠΕΚΑ Νίκος Ταγαράς για την αδειοδότηση της χρήσης νερού και της εκτέλεσης έργων αξιοποίησης υδάτων. Πρόκειται για το νέο θεσμικό πλαίσιο που θα ισχύει εφεξής για κάθε χρήση ή έργο αξιοποίησης νερού όπως για παράδειγμα οι γεωτρήσεις (υδρευτικές, αρδευτικ […]
  • Καστρίτης: Μόνο η νίκη στο μυαλό μας Οκτωβρίου 30, 2014
    Ο προπονητής του Αρκαδικού Γιάννης Καστρίτης μίλησε για το Σαββατιάτικο παιχνίδι (17.00) πρωταθλήματος με τον Ερμή Λαγκαδά, τονίζοντας πώς δεν υπάρχει άλλο αποτέλεσμα από τη νίκη και για να συμβεί αυτό θα πρέπει να είναι όλοι σκληροί, παθιασμένοι και πιστοί στο αγωνιστικό πλάνο σε όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης.   Αναλυτικά οι δηλώσεις του 32χρονου τεχνικού […]

Κατηγορίες

Κατηγοριες Tag

3η γιορτη ελιας Aman resorts RDF SRF RDF Αθικια Αλαβανος Αλεκος Αλλη Προταση Αναβαλος Ανεμογεννητριες Αφαλάτωση Βασιλης Λαδας Βουδουρης Γιαννης Γεωργοπουλος Γιορτες ελιας Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σιδερης Δημοσια διαβουλευση Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Ελος Κοιλαδας Ευπλοια Θεσεις ΡΚΕ-Σ Ιστορικα κτηρια Ερμιονιδας Καραβασιλη Καταφυκι Κοινωφελης Επιχειρηση Αθλητισμου Περιβαλλοντος Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Λιμεναρχειο Λυματολασπη Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Νικος Γοντικας Ξενοδοχεια ΠΑΜΕ Πανω Πλατεια Κρανιδι Παυλος Φυσσας Πολιτιστικο μονοπατι Πορτοχελιωτικο Kαρναβαλι Πυρηνικα Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Υδρα Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας Χριστουγεννα Ωρα της γης αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ αφαλατωση βαρεα μεταλλα στο νερο δισκουρια επιδομα ανεργιας επισιτισμος εφοπλιστικο κεφαλαιο κατοχη καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση παλαια κτηρια στο Κρανιδι σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates

Flickr Photos

Εικόνα 1329

More Photos
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.