filalilias2

Μου εκανε εντυπωση η λεξη φιλαλληλια στην αρχη της ανακοινωσης ΠΑΠΟΕΡ -Καραβασιλη.Οπως και να το κανουμε δεν ειναι τρεχουσα και δειχνει καλο γνωστη και χειριστη της Ελληνικης γλωσσας.

Συνηθως ο συντακτης των ανακοινωσεων της ΠΑΠΟΕΡ εχει εναν λογο τηλεγραφικο πυκνο καποτε δυσκολο να αποκωδικοποιησεις(Γερμανικης προελευσης θαλεγα) οποτε υπεθεσα πως αυτη τη λεξη (καθως και το υπολοιπο κειμενο εξ αλλου) εχει συνταχθει στην ανακοινωση  απο την οργανωση της κ Καραβασιλη και συνυπογραφει-εγκριθει απο το ΔΣ της ΠΑΠΟΕΡ.

Θυμιζω την πολιτικη συνεργασια τα τελευταια χρονια της κ Καραβασιλη με τον κ Τατουλη (ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ-ΝΔ) καθως και την πρωην θεση της στο ΠΑΣΟΚικης  κυβερνησης ΥΠΕΚΑ της κ Μπιρμπιλη -Μανιατη.

Η φιλαλληλια λοιπον Περιφερειας -Δημου Ερμιονιδας θα μπορουσε και να σημαινει συναισθημα , πολιτικη φιλια η συνεργασια αναμεσα σε παραταξεις (πλειοψηφικες-μειοψηφικες) που κινουνται σε αυτους τους δυο χωρους για την υλοποιηση των πολιτικων τους προγραμματων οσον αφορα την διαχειριση των απορριμματων

Ως οφειλουν  σε παρενθεση στο κειμενο(υπαρχει δεσμευση που οριζει την οφειλη και απεναντι σε ποιον;) οπως γραφεται χαρακτηριστικα σην ανακοινωση.

Η φιλαλληλος θεση της ΔΗΣΥΕΡ απεναντι στον κ Τατουλη ειναι δεδομενη. Εξ αλλου υπαρχει συνεχεια στις πολιτικες και στην εγκατασταση του δεματοποιητη. Η ΠΠΣΕ ομως;

Η ΠΠΣΕ λοιπον,σαν πλειοψηφια  υπεβαλε ενα προγραμμα  δημοτικης κομποστοποιησης το Νοεμβριο του 2011.Το προγραμμα εγκριθηκε και το ποσο ηταν ενα εκατομμυριο οκτακοσιες χιλιαδες.

Ομως η Περιφερεια δεσμευσε το ποσο   την ανοιξη του 2012 για να κανει αυτη την κομποστοποιηση.

Παμε προς την ανοιξη του 2013.Εκανε την κομποστοποιηση η Περιφερεια;Αν οχι που πηγαν τα περιπου 2 εκατομμυρια ευρω;

Ρωταω γιατι ο χρονος τρεχει και σε λιγο ο κ Τατουλης ελπιζω να αποτελει παρελθον για την Πελοποννησο(τα κομματα που τον ανεβασαν ψαχνουν να βρουν ψηφοφορους)οπως παρελθον μακρυνο αποτελουν οι κκ Αγγελοπουλος και Χατζημιχαλης που εγκατεστησαν τον δεματοποιητη.

Ποτε και που θα κανει κομποστοποιηση του οργανικου φορτιου της Ερμιονιδας η περιφερεια με τα δυο εκατομμυρια του Δημου μας που δεσμευσε;

Φιλαλληλια ,φιλαλληλια αλλα τα λεφτα τα πηρε ο «φιλος».

Και μαλλον θα πανε στον αλλο «φιλο» του εργοστασιου ολοκληρωμενης διαχειρισης με την δεσμευση μαλιστα να μην χρησιμοποιηθουν σε ανταγωνιστικο του εργοστασιου προγραμμα.

Τι εργοστασιο θα ειναι αυτο που θα κανει κομποστοποιηση στην Ερμιονιδα;

Εκτος και αν αυτο που ξεκινησε σαν λογοπαιγνιο ειναι πραγματικοτητα. Αν δηλαδη στα πλαισια της φιλαλληλιας ετοιμαζονται να φτιαξουν εργοστασιο καυσης στην φιλαλληλη Ερμιονιδα. Η αλλιως δωσε θαρρος στο χωριατη να σου μπει και στο κρεβατι.

ΥΓ με τους 50 οικιακους κομποστοποιητες της Ερμιονης  (παραχωρηθηκαν επι δημαρχιας Λεμπεση) τι γινεται; Υπαρχουν; Μπορουν να συμπληρωσουν ενα ερωτηματολογιο οι κατοχοι τους και να παρουσιασουν τα καλα και τα μειονεκτιματα αυτης της πρακτικης;Ακομα καλυτερα να συγκεντρωθουν σε μια αιθουσα και να παρουσιασουν την εμπειρια τους.Δεν μπορει για να ζητησαν τους καδους απο τον τοτε Δημο Ερμιονης θα ειναι ευαισθητοι για το περιβαλλον και ενημερωμενοι πολιτες-σες.

Παντως η ΠΑΠΟΕΡ δειχνει στην κοινη της ανακοινωση με την κ Καραβασιλη να αγνοει το θεμα.Ετσι ο (η) συντακτης του κειμενου αναφερεται γενικολογα στην κομποστοποιηση με το παρακατω αποσπασμα στο οποιο προτεινεται μονο η δημοτικη μοναδα κομποστοποιησης (κοντα στον χωρο του δεματοποιητη) και καθολου η οικιακη.

Πιθανα γιατι το οργανικο φορτιο δεν αντιμετωπιζεται σαν εν δυναμη χουμους αλλα σαν ξηραμενη καυσιμη υλη διπλα στο χαρτι και το πλαστικο.Αυτο που λενε κομποστοποιηση ειναι αεροβια ξηρανση του οργανικου φορτιου.Προσοχη παιζουν με τις λεξεις αυτη ειναι η δουλεια τους.Εξ αλλου προκειμενου να χρηματοδοτηθουν τα εργοστασια καυσης εχουν βαφτισει τα σκουπιδια ανανεωσιμη πηγη ενεργειας σαν τον αερα και τον ηλιο.Ενω στοχος μας πρεπει να ειναι η ΜΕΙΩΣΗ των απορριμματων (που φυσικα θα μειωσει και τα κερδη του εργοστασιου τους)

Η καλυτερη κομποστοποιηση ειναι αυτη που δεν στελνει το οργανικο φορτιο σε κανενα καδο σε κανενα απορριμματοφορο.

genaris2013

Μια γωνια στον κηπο η στο κτημα η κοπρια απο τις κοτες η τα ζωα τα οργανικα της κουζινας και τα χορταρια και αν δεν φτιαξεται χουμους παντως σιγουρα θα μετατραπουν ξανα σε χωμα. Απλα πραγματα.

genariw2013

Το εκανε η γιαγια σας δεν χρειαζεται να ερθουν επιστημονες απο την Αθηνα  και να τους πληρωσουμε μαλιστα για να μας το δειξουν.

compost

Η μεγαλη τουμπα.

Αυτο που ξεκινησε απο αποφαση μιας μικρης πλειοψηφιας σε μια αμαζη γενικη συνελευση  (34 μελων) της ΠΑΠΟΕΡ (η  αποδοχη του δεματοποιητη με δικαιολογια την συσκευασια των ανακυκλωσιμων υλικων) εγινε πλεον οριστικα η αποδοχη της δεματοποιησης συμμεικτων (χωρις να δηλωνεται ο τελικος αποδεκτης) σαν πολιτικη διαχειρισης των απορριμματων.

Απο την πρωτη στιγμη ειχα καταγγειλει αυτη τη μεθοδευση σαν τεχνασμα της τοτε δημοτικης πλειοψηφιας και του ΥΠΕΚΑ για να γινει αποδεχτος ο δεματοποιητης. Γιατι αν η ΠΑΠΟΕΡ ειχε προσβαλει την διατρητη ΜΠΕ στο συμβουλιο επικρατειας πριν εγκατασταθει ο δεματοποιητης  σημερα δεν θα ειχαμε τον ΧΑΔΑ Σταυρου Διδυμων. Τοσο απλα.

Το κειμενο αυτο ειναι αυθαιρετο και δεν βγαινει απο μια συζητηση  αναμεσα στα μελη του σωματειου.

Δεν μπορει το ΔΣ να αποφασιζει (ομοφωνα αραγε;Υπαρχει αποφαση του ΔΣ που να αποδεικνυει αυτη την ομοφωνια και ποτε εγινε ΔΣ με αυτο το θεμα;) απο κοινου με μια νεοπαγη εταιρεια (στην οποια ηγετικο ρολο εχει στελεχος του τοτε ΥΠΕΚΑ που εγκατεστησε τον δεματοποιητη) σε μια ανοικτη συγκεντρωση (διαβουλευση το αποκαλουν) λιγων πολιτων κυριως ψηφοφορων της αντιπολιτευσης  (που εγκατεστησε τον δεματοποιητη) βουλευτων  και ψηφοφορων του κ Τατουλη (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) σε περιφερειακο επιπεδο (που προωθει τους δεματοποιητες και την καυση) να εγκρινει την λειτουργια του δεματοποιητη και μαλιστα να επικαλειται την τηρηση των ορων  της υφισταμενης ΣΥΜΒΑΣΗΣ

Σημ Οι εκπροσωποι της Λαικης συσπειρωσης και του ΚΚΕ παρεστησαν για να αποκαλυψουν και καταγγειλουν αυτους τους σχεδιασμους ας μην τους επικαλουνται λοιπον οι διοργανωτες για να διευρυνουν το κυρος του δημοκρατικου πλαισιου της διαβουλευσης τους.

simbasi

Απλα ερωτηματα που δεν απαντουν οι συντακτες του σχεδιου .

1.Μας συμφερει σαν δημοτες οικονομικα και περιβαλλοντικα η συμβαση;

2.Ειμαστε υπερ του να κανει πακετα τα σκουπιδια μας ενας ιδιωτης και να τον πληρωνουμε γι αυτο εκατονταδες χιλιαδες ευρω καθε χρονο;

3.Γιατι αραγε ειμαστε υπερ;

4. Που θα πανε τα δεματα ;

5.Σε αλλον ιδιωτη;

6.Θα τον πληρωνουμε κι αυτον;

7.Τι θα κανει με τα σκουπιδια μας ποτε και που θα τα παει;

xronos

Αυτο και αν ειναι μπερδεμενο.

Ο χρονος λειτουργιας του δεματοποιητη ειναι η αιωνιοτητα.

1.Οσο θα υπαρχουν σκουπιδια προς αποστολη εκτος επαρχιας ο δεματοποιητης θα τα συσκευαζει.

2.Απο ποιον ζητανε τον προσδιορισμο.Την περιφερεια που προχωρα τον διαγωνισμο για εργοστασιο (επιδοτουμενο απο το κρατος) με πεντε εταιρειες, απο τον Δημο Ερμιονιδας απο την Ευρωπαικη ενωση, απο ποιον.

3.Ο Δημος Ερμιονιδας καλειται να συναρτησει τον προσδιορισμο του χρονου λειτουργιας με τις λοιπες ενεργειες (δικες οτυ προφανως) για την ολοκληρωμενη διαχειριση των απορριμματων του.

Ομως

Στις 1/11/2012 ο Περιφερειάρχης κος Τατούλης απέστειλε επιστολή με αριθμό πρωτοκόλλου 66165/24594  και θέμα «Θέμα: Ολοκληρωμένη διαχείριση απορριμμάτων στην Περιφέρεια Πελοποννήσου»

Στην επιστολη αυτη ο κ Τατουλης γραφει σε μια παραγραφο

  • Η Περιφέρεια Πελοποννήσου, ως Αναθέτουσα Αρχή. ολοκλήρωσε με επιτυχία τον 3″ κύκλο του ανταγωνιστικού διαλόγου με τους 5 προεπιλεγέντες του διαγωνισμού για το έργο “Ολοκληρωμένη διαχείριση απορριμμάτων Περιφέρειας Πελοποννήσου” με ΣΔΙΤ.

Κατά τη διάρκεια του κύκλου επιβεβαιώθηκε και πάλι το έντονο ενδιαφέρον και η επιθυμία όλων των προεπιλεγέντων για άμεση υλοποίηση του έργου.

και πιο κατω

3.         Θέματα Γ. Δ. Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων – Ομάδας Δράσης για την Ελλάδα (Task Force for Greece -TFGR)

  • Ρυθμίσεις για την έγκαιρη μεταφορά πόρων απο τα ανταποδοτικά τέλη στην Αναθέτουσα Αρχή
  • Ρυθμίσεις για την διοικητική παύση λειτουργίας μη συμβατών με το έργο εγκαταστάσεων.

Αν λοιπον ο Δημος μας επιλεξει και ξεκινησει ανακυκλωση -κομποστοποιηση πως θα ειναι συμβατες οι εγκαταστασεις του με τον δεματοποιητη που θα ετοιμαζει δεματα RDF οπως τωρα για να τροφοδοτηθει ΤΟ ΕΡΓΟ με καυσιμα.

Και αν ο Δημος μας μεταφερει(sic) δημοτικα τελη στην εταιρεια που θα διαχειριζεται το εργο μεσω της αναθετουσας αρχης (Περιφερεια) που θα βρει λεφτα για εργαλεια και μεροκαματα για την ανακυκλωση;

Το χαλι στα Διδυμα ειναι φτιαγμενο επιτηδες για να λειτουργησει σαν μοχλος πιεσης για τον μονοδρομο της καυσης.Διπλα στα συσωρευμενα δεματα που θα στεγνωνουν για χρονια πριν πανε στον κλιβανο θα υπαρχουν παντα χυμα σκουπιδια. Απ την αλλη το ξεραμενο χυμα υλικο δεματοποιηται πιο ευκολα. και εχει λιγωτερα ζουμια (υγρασια που μειωνει το κερδος στην καυση)

60 meres

Ποσα ειναι τα χυμα σκουπιδια;Τα εχουμε κυβισει μηπως; Τα εχουμε ζυγισει ;Προφταινει να τα συσκευασει ο δεματοποιητης σε 60 μερες χωρις βλαβη και αν ναι που θα τα στοιβαξει.Αυτο το 60 μερες δυο μηνες δηλαδη απο που προκυπτει;Συμφωνα με τις προδιαγραφες στην ΜΠΕ σελ 15  (ενας εκ των μελετητων ειναι και αντιπροσωπος της αβερμαν) το εργαλειο μπορει να δεματοποιει 250 -1000 κιλα δεματα * 15 δεματα την ωρα .Οι εξηντα μερες για τα χυμα σκουπιδια απο που προκυπτουν.

oikonomikh lysh

Το ΥΠΕΚΑ (στελεχος του οποιου διετελεσε η κ Καραβασιλη) καθως επισης οι διαδοχικοι διακομματικοι διορισμενοι και εκλεγμενοι περιφερειαρχες (που ειναι οι κκ Αγγελοπουλος και Χατζημιχαλης σημερα)οπως επισης και η ΔΗΣΥΕΡ να πληρωσουν τα χρηματα που χρειαζονται για να απομακρυνθουν τα δεματα και το χυμα σκπουπιδαριο που μαζευτηκε στα Διδυμα με τους δικους τους σχεδιασμους και υποσχεσεις για απομακρυνση τον Αυγουστο του 2012.Οι πολιτικες ευθυνες εχουν και αντικρισμα.

Οικονομοτεχνικοι και επιχειρισιακοι οροι,βελτιστη οικονομικη λυση ,και καθε αλλη ομορφη προταση ειναι υπεκφυγη ευθυνων.Πιστευω πως η δικη μου προταση ειναι τεκμηριωμενη μεσα απο τους παραπανω συλλογισμους και την υποβαλλω δημοσιως.

Τα σκουπιδια χυμα και δεματα να πανε στην Φυλη και τον λογαριασμο να πληρωσουν ΥΠΕΚΑ και περιφερεια.Σε εφαρμογη και υλοποιηση των υποσχεσεων τους, βαση των οποιων η κοινοτητα Διδυμων αποδεχτηκε τον δεματοποιητη και την νεα μεγαλο χωματερη.Γιατι η αποδοχη εγινε με βαση τον χρονικο οριζοντα του Αυγουστου 2012.

perivallon

Και η απαραδεκτη  ΜΠΕ  που σε προηγουμενες ανακοινωσεις του εχει κατακρινει το σωματειο;Το μονο που μας ενδιαφερει ειναι να δουλευει το μηχανημα;Και αν δεν φτανει ενας δεματοποιητης, μηπως να αγορασουμε και αλλον εναν (ενα εκατομμυριο κανει μοναχα η αγορα και εχει πολλα μηχανηματα η γερμανικη εταιρεια στις αποθηκες της) .

Τα υπολοιπα, επιτροπες παρακολουθησης, χρονοι και δεσμευσεις κλπ ειναι λογια χωρις αντικρισμα.Οι καμερες με βιντεο και συστηματα πυροσβεσης ειναι μπιζνες.Περισσοτερες μπιζνες και λεφτα που θα κληθουμε να χρεωθουμε (γιατι δεν τα εχουμε) οι δημοτες.Θα τα εισπραξουν καποια στιγμη οι επιχειρηματιες κατασχωντας δημοτικη περιουσια , γη και κτηρια.

kday

Αντε λοιπον να φτιαξουμε ΚΔΑΥ στα Διδυμα.

Τι θα διαχωριζουμε ;

Αφου προτεινουμε διαλογη στη πηγη με σακουλακια λιγο πιο κατω.

Θα τα ξαναδιαχωριζουμε στα Διδυμα;

Το ΚΔΑΥ παει μαζι με τον μπλε καδο της αμαρτωλης ΕΕΑΑ ΑΕ οπου πεταμε ολα τα ανακυκλωσιμα μαζι.

Εμεις στον Δημο μας εχουμε αποφασισει διαχωρισμο στην πηγη.

Χωρια πλαστικο -γυαλι-αλουμινιο -χαρτι.

ΧΩΡΙΑ

σε χωριστους καδους.

Δεν θελουμε κανενα ΚΔΑΥ .

Θελουμε ενα συστημα οικιακης -Δημοτικης κομποστοποιησης και αποστολη των συμπιεσμενων σε πρεσοκοντεινερ (εδω κεντρο συγκεντρωσης ανακυκλωσιμων σε χωρο σουπερ μαρκετ στην Αγγλια)

My beautiful picture

ηδη διαχωρισμενων υλικων κατ ευθεια στα εργοστασια ανακυκλωσης

Γιουλα για το γυαλι, Τριπολη για το πλαστικο(εισαγουμε πρωτη υλη απο Ρουμανια) οπου δωσουν καλυτερη τιμη το χαρτονι και το εντυπο υλικο με χαμηλωτερη τιμη λογω μελανιου συμπληρωματικα.

Το αλουμινιο- σιδηρο η να το π0υλαμε η να το χαριζουμε στους Ρομα να φανε και αυτοι ενα κομματι ψωμι.

Προσοχη!

Διαχωρισμος στο χωρο του δεματοποιητη πισω απο το συρματοπλεγμα δεν σημαινει Κεντρο Διαχωρισμου Ανακυκλωσιμων Υλικων.ΚΔΑΥ.

Στα σχεδια της καυσης υπαρχει διαχωρισμος και ξηρανση του οργανικου φορτιου σε σχεση με το υπολοιπο συμμεικτο καυσιμο RDF.

Επισης καθολου δεν θα τους στεναχωρησει αν με δικα μας εξοδα μεσα στο δεματοποιητη και μετα την παραλαβη απο τον ιδιωτη βγαζουμε απο το συμμεικτο φορτιο γυαλι και σιδηρο.Αυτα ειναι τα ανακυκλωσιμα του «ΚΔΑΥ» τους .Ανακυκλωσιμα γιατι δεν καιγωνται.

Αρκει η παραλαβη στην εισοδο του δεματοποιητη να ζυγιζεται με ολα μεσα. Γιατι θα τους πληρωνουμε με τον τονο.Οσο πιο βαρια τοσο πιο καλα.

kompost

Το καλυτερο κομποστ γινεται σε μια γωνια στον κηπο η το χτημα μας.Ο Δημος μπορει να διαχειριστει φυσικα και τα κλαδεματα που ειναι προβλημα αφου πρωτα τα θρυματισει.Συνοικιακοι κομποστοποιητες  σε μια πλατεια λυνουν το προβλημα επι τοπου για οσους μεσα στις πολεις δεν εχουν η δεν θελουν το οργανικο τους υπολοιμα στο σπιτι.Το οργανικο φορτιο στις επαρχιες δεν πρεπει να φτασει σε καδο και σε συλλογη απο απορριμματοφορο. Ειναι χασιμο χρονου και χρηματος.Τα υπολοιπα ειναι μπιζνες.Μελετες,διαγωνισμοι και χωροθετησεις ειναι ευκαιρια για τους επαγγελματιες του χωρου να βγαλουν μεροκαματο εκει που δεν χρειαζεται.

Η επομενη παραγραφος γαι ενημερωση των κατοικων δειχνει πως οσοι την εγραψαν δεν εχουν λερωσει τα χερια τους με ανακυκλωση ουτε κοιταζουν τους καδους του Δημου.Οι δημοτες συνεχιζουμε να βαζουμε διαχωρισμενα υλικα στα πρασινα σημεια ΠΡΑ.ΣΗ ανακυκλωσης παρ ολο που τα υλικα πανε στη χωματερη.Ενημερωση στα σχολεια και εντυπα του Δημου εχουν υπαρξει.Στο ΚΕΠ Κρανιδιου θα βρειτε πολλα.Δεν περιμενουμε την κ Καραβασιλη να μας μαθει την ανακυκλωση στην Ερμιονιδα Την κανουμε οι πολιτες απο το 1990.Περισσοτερες πληροφοριες στην ενορια Κοιλαδας.

Κριμα που η ΠΑΠΟΕΡ συνυπογραφει αυτο το κειμενο.Κριμα που η ενασχοληση του σωματειου με την ανακυκλωση ξεκινησε και τελειωσε σε μιας μερας συλλογη πλαστικου πριν απο χρονια.

Το κειμενο τελειωνει με τα γνωστα γενικολογα περι μελετων ιδιωτων χορηγων και παλι μελετων (εχει ανεργια και ο κλαδος των περιβαλλοντολογων).

Να κλεισω ομως.

Πανω απ ολα δεν μπορει το ΔΣ να αποφασιζει και να αποδεχεται την συσκευασια συμμεικτων δεματων που δεν εχουν αποδεκτη.Δεν μπορει να κλεινει τα ματια του στην πραγματικοτητα πως ο μονος αποδεκτης του RDF ειναι η καυση και μονο αυτη.

Τα σακουλακια της ανακυκλωσης ειναι σταχτη στα ματια.Δεν μπορουμε να προτεινουμε καυση και ανακυκλωση. Ειμαστε μια μικρη χωρα με μικρο ογκο απορριμματων (100 χιλιαδες τονους χρειαζεται καθε χρονο για τα λειτουργικα του εξοδα το εργοσασιο, 200 χιλιαδες παραγουμε στην περιφερεια απο που θα βγει το κερδος του ιδιωτη αν κανουμε ανακυκλωση) και οι δυο αυτες πρακτικες ειναι αντιθετες και ανταγωνιστικες.Στην φιλοσοφια τους και στην εφαρμογη τους.

Το ερωτημα ειναι γιατι το σωματειο της ΠΑΠΟΕΡ δεν κανει γενικη συνελευση των μελων να δουμε ποσοι εχουμε απομεινει και τι γνωμη εχουμε για οσα αποφασιζωνται με την υπογραφη μας σαν μελη της ΠΑΠΟΕΡ.

Για να δουμε  το προτεινομενο απο το ΔΣ της ΠΑΠΟΕΡ και την κ Καραβασιλη δεσμευτικο σχεδιο

ΠΑΠΟΕΡ

119774244-121220-01-Ολοκληρωμένη-Πρόταση-Δεσμευτικού-Πλαισίου-Ενεργειών-1_Page_1

119774244-121220-01-Ολοκληρωμένη-Πρόταση-Δεσμευτικού-Πλαισίου-Ενεργειών-1_Page_2

119774244-121220-01-Ολοκληρωμένη-Πρόταση-Δεσμευτικού-Πλαισίου-Ενεργειών-1_Page_3

DSCF1330

Οπως ξερετε μου αρεσουν τα γκραφιτι.Οποτε παω στην Αθηνα κατα γραφω με την μηχανη μου ζωγραφιες σε τοιχους.

Το θεμα με τη ζωγραφικη σαν εμπορευμα ειναι πως σπαζωντας τους κανονες εχει περασει στην απολυτη αυθαιρεσια.Καλα εκαναν και εσπασαν οι κανονες αλλα αυτη την ελευθερια την πηρε ο καπιταλισμος και γεννησε ενα νεο εμπορευμα με μεγαλη αξια.

Μια γραμμη μπλε σε ασπρο φοντο μπορει να συμβολιζει πολλα και τιποτα, αλλα να αγοραζεται για εκατονταδες χιλιαδες ευρω.Και αυτο χαρι στις γκαλερι χωρους εμποριου ,τους κριτικους τεχνης μεγαλους διαφημιστες,και τους δημοσιογραφους με τους δικους τους καλοπληρωμενους μυθους.Μην το ξεχναμε ενα κομματι χρυσος δεν ειναι παρα μια πετρα και μια ζωγραφια τιποτα περισσοτερο απο χρωματα και πανι.Κι ομως τελειως αυθαιρετα ασημαντα πραγματα αναγορευονται σε πολυτιμα σε τετοιο βαθμο που ανθρωποι να σκοτωνονται για την αποκτηση τους.Για την ιδιοκτησια.

Το γκραφιτι η τεχνη του δρομου συνηθως επιρεασμενη απο τα κομικς αλλα οχι παντα εχει την καταγωγη του στην αυγη της ανθρωπινης υπαρξης.Τα τοιχωματα της σπηλιας αντικατεστησαν οι τοιχοι των δρομων ο συμβολισμος των πρωτων σχεδιαστων συνεχιζεται μεσα απο τις παραμορφωμενες ,γκροτεσκες φιγουρες και πανω απ ολα, υπαρχει τις πιο πολλες φορες ενα μηνυμα.

Ενα μηνυμα φευγαλεο κρυμμενο αναμεσα σε τοιχους, γωνιες, διαφημισεις, ενα μηνυμα που «γραφει» την στιγμη που περναμε με το αυτοκινητο  για δευτερολεπτα κι ομως καποτε μενει στη σκεψη για πολυ ωρα.

Τα γκραφιτι δεν εχουν σκοπο να ομορφυνουν την γκριζα πολη.Δεν ζωγραφιζουν πολυχρωμα » φυσικα» λουλουδια, καταρακτες και γαλαζιο ουρανο, σαν ενα παραπετσμα που πισω του υπαρχει η πραγματικοτητα.

Αντιθετα μεγαλωνουν την ασχημια στις μορφες , παραμορφωνουν τα σχηματα, συμβολιζουν τις περισσοτερες φορες, συναισθηματα, σκεψεις, αγωνιες.

Ακομα και στην περισσοτερο καταγγελτικη τους μορφη, τα γκραφιτι δεν παυουν να ειναι αφαιρετικα μη ρεαλιστικα.Ο λογος που τα συνοδευει καποτε (συμπληρωματικα απο αλλους διαβατες) ειναι τηλεγραφικος κοφτος σαν την ματια του περαστικου.Βλεπετε ο χρονος στην πολη ειναι πολυτιμος.Τα γκραφιτι δεν ειναι για τους αργοσχολους ειναι γι αυτους που τρεχουν να προλαβουν τον χαμενο χρονο και οσοι τα κανουν εχουν πολυ φωτια μεσα τους για δαντελες και φιοριτουρες.

Κι ομως !Εμεις που πηγαινουμε στην Αθηνα (για λιγο καθε φορα) ας σταθουμε μπροστα στη ζωγραφια που μας αρεσει κι ας ευχαριστησουμε τον ανωνυμο καλλιτεχνη που μας δινει αυτη ακριβως την δυνατοτητα.Να σταθουμε.Να ξανααποκτησουμε για λιγο τον χαμενο μας χρονο παντα αφιερωμενο σε καποιο πρεπει και ποτε δικο μας.Και αυτα τα λιγα δευτερολεπτα που θα βρεθουμε απεναντι στη ζωγραφια μας δινεται η ευκαιρια να μπουμε μεσα μας .Και να αναζητησουμε αυτο που μας οριζει, μας φοβιζει, μας εμπνεει.Δειτε την Αναρκια Μπολαντονα (Παμελα Καστρο)την Βραζιλιανα φεμινιστρια του πολιτικου γκραφιτι.

Δειτε και την οργανωση ΝΑΜΙ (αναγραμματισμος του mina=γυναικα)που με την τεχνη του δρομου προωθει τα δικαιωματα των γυναικων και καταγγελει την βια σε βαρος τους μεσα και εξω απ το σπιτι.

opct_d7573cfeb5677ecb852b63726352a864cc8ea96f

Η τεχνη η ζωγραφικη ξαναβρισκει τον ρολο της στην ανθρωπινη αισθητικη. Λεει κατι.Διαμαρτυρεται, δηλωνει, παροτρυνει, καταγγελει.Ειναι μια γλωσσα δηλαδη που στοχο εχει να φερει κοντα διαφορετικους ανθρωπους η και να εκφρασει πολιτικη διαμαρτυρια

dsc_5140__1504_x_1000_.

Αυτο ειναι γκραφιτι στο τειχος του αισχους στην Παλαιστινη.ΕΔΩ θα βρειτε περισσοτερα γκραφιτι μοναδικης ομορφιας πανω στο τειχος

banksy4gal

Δειτε αυτο το βιντεο για το γκραφιτι στην Κινα και μαλιστα στο Πεκινο.

Πολλα εγραψα ομως.Μοιραστειτε μαζι μου τον ανωνυμο καλλιτεχνη της Αθηνας.Γιατι η Αθηνα γινεται με τα χρονια μια πρωτευουσα του γκραφιτι.ΕΔΩ θα βρειτε γκραφιτι απο ολο τον κοσμο

Δειτε και αυτο

Ξερω «κλεβοντας » τις ζωγραφιες απο τον τοιχο χωριζοντας της απο την βρωμα τους ανθρωπους την κινηση το φως το καυσαεριο τις σκοτωνω κατα καποιο τροπο.Συγχωρειστε την αυθαιρεσια μου.Απλα προσπαθω να στρεψω το βλεμα σας πανω τους.Δεν ειαι δικες μου ετσι κι αλλιως ουτε δικες σας. Και με τις προσθηκες που δεχονται καθημερινα, απο ενα μαρκαδορο, μια διπλανη ζωγραφια, ακομα και το χρωμα η το σχημα ενος σταθμευμενου οχηματος μπροστα τους, αλλαζουν στιγμη στη στιγμη αποκτουν ζωη και κινηση, δεν ειναι ιδιοκτησια  ουτε του πρωτου που τις ξεκινησε. Ειναι της πολης.Του χρονου του χωρου και των ανθρωπων της.

kopelaklounhsyxoshitlerheroinDSCF1332

DSCF1323

DSCF1320

DSCF1319

DSCF1318

DSCF1316

DSCF1315

http://bicycletouringpro.com/blog/athens-greece-graffiti/

http://www.ypovrixio.gr/article.php?issues_no=33&contents_id=202

Της Τζίνας Παπαμιχαήλ

Ο Δρόμος
Δοκιμασμένη μέθοδος σε «λερωμένους» δρόμους.Τοίχοι γεμάτοι με μπογιές και σχέδια. Τα γκράφιτι είναι η τέχνη του δρόμου. Κραυγές αποτυπωμένες συνήθως με σπρέι από ομάδες νέων που επιθυμούν να δώσουν το στίγμα τους στην ανώνυμη μουντάδα της πόλης. Πολλοί είναι αυτοί που δεν τους αρέσουν και τα θεωρούν μουντζούρες ενώ άλλοι τα θαυμάζουν και τα βλέπουν ως μικρά έργα τέχνης. Το γκράφιτι που σημαδεύει τις επιφάνειες της πόλης είναι ο απόγονος των συμβόλων και εικόνων που βρέθηκαν στις σπηλιές της προϊστορικής περιόδου και σα στόχο είχαν την υπενθύμιση της ανθρώπινης ύπαρξης στο χώρο αλλά και την επικοινωνία.
Ο εικοσάχρονος Κώστας Στανέλλος aka Dreyk είναι ένας ταλαντούχος καλλιτέχνης του δρόμου. Εδώ κι 6 χρόνια γεμίζει με πολύχρωμα σχέδια τους τοίχους της πρωτεύουσας. Κανείς, αναγνωρίζει τις δημιουργίες του από τους πειρατές του, που ταξιδεύουν σε πολύχρωμες θάλασσες και μυστικά ποτάμια μετατρέποντας την πόλη σε έναν απέραντο γαλήνιο ωκεανό χρωμάτων. Είχε πολύ ενδιαφέρον η βόλτα που κάναμε μαζί πριν μου δώσει τη συνέντευξη πηγαίνοντας προς την περιοχή του Ψυρρή. Μου έδειξε χιλιάδες δημιουργίες που υπάρχουν στο δρόμο, από χειροποίητες αφίσες και στένσιλ μέχρι κολάζ και κλασικά γκράφιτι. Ένιωσα σα να ανακαλύπτω ένα νέο υπόγειο κόσμο, αυτόν της Τέχνης που ξεφεύγει από τον κλασικό ορισμό της, της Τέχνης που γεννά ο ίδιος δρόμος.
-Πόσο καιρό ασχολείσαι με το graffiti;
Ασχολούμαι με το γκράφιτι 6-7 χρόνια. Από 14 ετών. Ξεκίνησα τελείως διαφορετικά από αυτό που κάνω τώρα. Ζωγράφιζα διάφορα είδη πραγμάτων με πολύ διαφορετικό στυλ. Πριν έπαιζα με τις σκιές των χρωμάτων, ενώ τώρα παίζω με πιο καθαρές μορφές, πιο εικονογραφικά. Πλέον φτιάχνω μόνο πειρατές. Ξεκίνησα να τους φτιάχνω πριν από δύο χρόνια. Είχα πάει για bomb=(το παράνομο στη γλώσσα του γκράφιτι) με ένα φίλο και κάποια στιγμή μου ήρθε ως εικόνα στο μυαλό ένας πειρατής. Έτσι, τον έφτιαξα, μου άρεσε και επηρεασμένος από το εξωτερικό που εκεί οι γκραφιτάδες παίζουν με κάποια μοτίβα, μου ήρθε η ιδέα κι εγώ να έχω σα μότο τους πειρατές. Όταν φτιάχνω πειρατές κι ιδιαίτερα σε επιφάνειες που δεν πέφτει εύκολα το μάτι νιώθω ότι κάνω μια «πειρατεία». Και όπως ξέρεις οι πειρατές ήταν ομάδα. Οπότε όπου υπάρχει ένας πειρατής κάπου υπάρχει κι ένας άλλος. Οι πειρατές μου έχουν πολλά κωμικά στοιχεία. Δεν είναι οι συνηθισμένες μορφές που συνήθως έχεις στο μυαλό σου. Για παράδειγμα δε φορούν σκουλαρίκια. Μου αρέσει να σχεδιάζω άσχετα πράγματα, όπως έναν πειρατή που τον έχω φτιάξει να κάθεται πάνω σε μια ιπτάμενη μπανάνα κι από πίσω να έχει συννεφάκια
-Ποιες επιφάνειες επιλέγεις για να ζωγραφίζεις;
Η αγαπημένη μου επιφάνεια είναι ο τοίχος. Γενικά όμως παντού. Επίσης, όταν μου αρέσει ένα μέρος ή ένας τοίχος πάντα το σημειώνω για να μην το ξεχνάω. Ζωγραφίζω με οτιδήποτε. Από σπρέι μέχρι μπογιές με πινέλα, με μαρκαδόρους, με οτιδήποτε μπορώ να ζωγραφίσω έναν τοίχο.
-Πόση διάρκεια ζωής έχει ένα γκράφιτι;
Από μια μέρα έως πολλά χρόνια. Εξαρτάται. Μια φορά έκανα κάτι στα Εξάρχεια. Την επόμενη μέρα πήγα να το βγάλω φωτογραφία και δεν υπήρχε καν, το είχαν σβήσει
-Ποιες είναι οι περιοχές που επιλέγεις συνήθως;
Μοναστηράκι, Ερμού, Ψυρρή, Εξάρχεια είναι τα μέρη που συχνά επιλέγω. Μου αρέσει όμως και να πηγαίνω σε μέρη που δεν έχω πάει ποτέ. Περνώντας από μικρά δρομάκια και στενά μπορεί να ανακαλύψεις μικρούς θησαυρούς.
-Το όνομα Dreyk πώς το επέλεξες ;
Από έναν πειρατή που πράγματι υπήρξε γύρω στα 1600, τον Ντρέικ Φράνσις. Ο τύπος ήταν λίγο πουλημένος. Η Βασίλισσα Ελισάβετ του έδινε λεφτά κι αυτός κατακτούσε γαλλικά πλοία. Δανείστηκα το όνομα μόνο και μόνο γιατί μου άρεσε.
-Τι είναι το γκράφιτι για σένα;
Το γκράφιτι για μένα είναι τρόπος ζωής. Σχεδόν οτιδήποτε στη ζωή μου το βλέπω σα γκράφιτι. Δηλαδή αν μια μέρα δεν το κάνω δε μπορώ. Η τωρινή μου εργασία δεν έχει καμία σχέση με τη γραφιστική που έχω σπουδάσει και μ” αυτά που μ” αρέσουν… ακόμα κι εκεί όμως όταν βρίσκω καμία κούτα κάθομαι και της βάζω την υπογραφή μου.
-Ρωτάς πριν βάψεις έναν τοίχο;
Υπάρχουν φορές που ρωτώ τον άλλον αν θέλει να του βάψω τον τοίχο υπάρχουν βέβαια και φορές που δε ρωτάω. Δε με νοιάζει η άδεια. Οι μισοί τοίχοι που έχω βάψει ή μάλλον τα 3/4 των έργων που έχω κάνει ήταν σε τοίχους που δε με απασχολούσε να ρωτήσω αν επιτρέπεται ή όχι. Έχω κάνει και σε ασανσέρ και σε ιδιωτικούς χώρους απλά ο δημόσιος χώρος είναι ο χώρος που θα φανεί η δουλειά μας. Θα τη δουν περισσότεροι.
-Είναι μια φωνή ύπαρξης μέσα στην ανωνυμία της πόλης. Είναι μουντζούρα ή τέχνη;
Το γκράφιτι πολλές φορές είναι μουντζούρα. Βελτιώνει όμως την αισθητική μιας πόλης είτε είναι μουντζούρα, είτε είναι μια ζωγραφιά. Αν δω μια ταινία που ένας ηθοποιός περπατά μπροστά από έναν άδειο τοίχο ή έναν τοίχο που είναι τίγκα στα tagsκαι τις υπογραφές θα γουστάρω εννοείται το δεύτερο τοίχο γιατί δίνει ένα χαρακτήρα.
-Τα γκράφιτι θεωρούν κάποιοι πως είναι μια αντίδραση στο κατεστημένο, στην ησυχία των κατοίκων της πόλης.
Υπάρχουν γκραφιτάδες που το έχουν συνδέσει κι έτσι. Προσωπικά δεν το βλέπω με αυτόν τον τρόπο. Δε θέλω να περάσω κάποιο μήνυμα. Μου αρέσει να δημιουργώ εικόνες, να παίζω με το χώρο και τα χρώματα. Αυτό μας λείπει άλλωστε από την Αθήνα και σε κάθε πόλη. Το χρώμα, η αισθητική. Τον τελευταίο καιρό κάτι πάει να γίνει καλύτερο στην πόλη. Ε, εντάξει το γκράφιτι έχει συνδεθεί και με το χιπ χοπ κατάλοιπο από τα γκετό, από τις δυτικές συνοικίες. Αυτό όμως άλλαξε. Τώρα είναι στυλ, είναι η φάση και είναι ο τρόπος που το υιοθετεί κάποιος… είναι δημιουργία.
-Τα έξι χρόνια που είσαι στο δρόμο πια θα έλεγες ότι είναι κατάσταση στον χώρο του γκράφιτι;
Το γκράφιτι στην Ελλάδα ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων και τώρα τα άτομα στο χώρο είναι άπειρα. Όταν ήταν περισσότερο της μόδας, έβγαιναν περισσότεροι. Έχουμε λιγοστέψει, αλλά συνεχώς ο χώρος ανανεώνεται με νέους ανθρώπους. Το γκράφιτι έχει βελτιωθεί πολύ από το παρελθόν. Παλιά δεν υπήρχαν περιοδικά, το διαδίκτυο, δεν ασχολιόταν ο κόσμος και ήταν πολύ πιο δύσκολο. Τώρα ένα παιδί που ξεκινά να ζωγραφίσει στο δρόμο έχει χίλιες δυο πηγές να εμπνευστεί.
-Ποια είναι η επιφάνεια-πρόκληση για να ζωγραφίσει κανείς;
Τα τρένα. Είναι πολύ δύσκολο να ζωγραφίσεις ένα τρένο. Το μετρό και το τραμ είναι όσο δε πάει δύσκολο. Ανεβαίνει βέβαια η αδρεναλίνη. Αν και είμαι ήπιων τόνων και δε με νοιάζει και τόσο, είμαι υπέρ.
-Μεταξύ των γκραφιτάδων υπάρχει ανταγωνισμός;
Υπάρχουν κόντρες όπως παντού. Δεν υπάρχει η άμιλλα τόσο πολύ. Υπάρχει ζήλια και η τάση να θάψεις τον άλλον. Για μένα μετράει να δεις τη δουλειά του άλλου, να σε κάνει να τον εκτιμήσεις κι εσύ να κάνεις κάτι καλύτερο. Όχι για να τον ξεπεράσεις, αλλά για να νιώσεις κι εσύ πιο όμορφα. Αν υπήρχε συνεργασία θα ανέβαινε και το επίπεδο. Θυμάμαι μια φάση που είχα βγει με έναν φίλο για να βάψουμε. Πριν είχαμε πάει για καφέ και συναντήσαμε κάτι άλλους γκραφιτάδες, γνωστοί κι αυτοί στο χώρο. Δεν τους ήξερα προσωπικά, αλλά το ίδιο βράδυ βγήκαμε όλοι μαζί κι αρχίζαμε να ζωγραφίζουμε σ” ένα μέρος. Ήταν φοβερή νύχτα, γιατί ζωγραφίζαμε, συζητάγαμε, για το τι έχει κάνει ο καθένας, ανταλλάζαμε απόψεις και ήταν σούπερ.
-Είναι ακριβό χόμπι;
Όταν σου αρέσει κάτι τόσο δε θεωρείς ότι ξοδεύεις. Άλλοι τα δίνουν για ρούχα, κινητά. Ε, εγώ τα δίνω για σπρέι και χρώματα. Δε με ενδιαφέρει το οικονομικό. Υπάρχουν και οι πλαστικές μπογιές όταν ξεμένω.
-Πρόσφατα ξεκίνησε στο ίδρυμα «Δέστε» μια πρωτοποριακή για τα ελληνικά δεδομένα έκθεση με τίτλο «Anathena» (20/10-20/1) η οποία περιλαμβάνει και τοιχογραφίες. Μπορεί το γκράφιτι να κλειστεί σε μια έκθεση;
Το γκράφιτι είναι κατεξοχήν «Τέχνη του δρόμου», όταν παίρνει κάποιος μέρος σε μια έκθεση πάει να πει ότι κάτι έχει να δείξει, δε πάει εκεί τυχαία να εκθέσει. Γενικά πιστεύω πως είναι για το δρόμο, δεν είναι για έκθεση. Έτσι πιστεύω. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που θέλεις να δείξεις κάπου τη δουλειά σου και τότε δεν είναι κακό να εκθέσεις.
Ιστορία του graffiti
Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία κι αυτός που πρώτος την έγραψε στον τοίχο με μπογιά, δεν ήταν άλλος από τον ελληνικής καταγωγής Δημήτρη που υπέγραφε τα έργα του με το ψευδώνυμο Τaki 183 έχοντας γεμίσει με σχέδια τον υπόγειο σιδηρόδρομο της Νέας Υόρκης. Ο αριθμός δήλωνε τον αριθμό του δρόμου στον οποίο διέμενε. Ανάλογα υπέγραφαν τα έργα τους και όλοι οι υπόλοιποι γκραφιτάδες που ακολούθησαν.
Το graffiti γεννήθηκε το 1960 στη Νέα Υόρκη. Παράξενες συνθέσεις γραμμάτων και ήρωες των κόμικς άρχισαν να καλύπτουν τα βαγόνια του υπογείου μετατρέποντας τους συρμούς σε κινούμενα κόμικ στριπ. Ο αστικός χώρος της πόλης ήταν διασπασμένος εθνικά, φυλετικά, ταξικά. Τα γκέτο της Νέας Υόρκης ήταν γεγονός. Τη δεκαετία ’70-’80 το grafiti υπήρξε το μέσο οριοθέτησης των απομονωμένων συνοικιών της πόλης από ομάδες νεαρών gangsπου τις έλεγχαν. Οι έφηβοι δε διαμαρτύρονταν για το κοινωνικό και πολιτικό προσκήνιο, αλλά διεκδικούσαν την ταυτότητά τους μέσα στην κοινωνία. Αν και οι επίσημες αρχές κήρυξαν το grafitiπαράνομο εξαιτίας της σχέσης του με τα γκέτο και τις συμμορίες, οι κριτικοί τέχνης του Manhattan ξεκίνησαν να το αναγνωρίζουν ως πρωτοπορία στο χώρο της τέχνης. Το graffiti έγινε το μέσο έκφρασης της κουλτούρας του δρόμου και ταυτόχρονα αποτέλεσε ένα underground κίνημα το οποίο σύντομα εξαπλώθηκε και στον υπόλοιπο κόσμο.
Το graffiti στην Ελλάδα
Σε αντίθεση με τα αστικά γκέτο των Η.Π.Α., στην Ελλάδα το γκράφιτι δεν αποτελεί έκφραση του περιθωρίου. Μάλιστα επειδή τα σπρέι είναι αρκετά ακριβά, θεωρείται ακριβό χόμπι και πολλοί από τους νεαρούς γκραφιτάδες ανήκουν πλέον στην αστική και μεγαλοαστική τάξη. Οι περισσότεροι είναι ηλικίας 12-30, βγαίνουν σε ομάδες όταν πέσει η νύχτα και στόχο έχουν να κάνουν την πόλη πιο φωτεινή και χαρούμενη. Το γκράφιτι στην Ελλάδα δεν έχει κάποια συγκεκριμένη ταυτότητα, αν και πολλές φορές συνδέεται με την αμφισβήτηση και την ανυπακοή, καθώς το λεγόμενο bombingγίνεται σε απαγορευμένες επιφάνειες.
Όλες οι ομάδες graffitiξεκίνησαν στην Ελλάδα με αφορμή το ελληνικό Hip Hop συγκρότημα TerrorXCrew.To πρώτο Wall Fame έγινε στην Ελλάδα το 1994. Αγαπημένες επιφάνειες οι εξωτερικοί τοίχοι κτιρίων αλλά κι εγκαταλελειμμένα αυτοκίνητα, λεωφορεία, τρένα, ρολά καταστημάτων. Όπως σε κάθε ομάδα έτσι και σ” αυτή των γκραφιτάδων υπάρχουν αξίες όπως η φήμη, η καλλιτεχνική έκφραση, η δύναμη. Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει το στυλ. Είναι η προσωπική φωνή που βγαίνει μέσα από το graffiti. Όσο πιο αυθεντικό είναι το στυλ τόσο πιο γνωστός και σεβαστός θα γίνει στο χώρο του ο γκραφιτάς. Ο χώρος του graffiti είναι κατά κύριο λόγο ανδρικός. Οι γυναίκες μειοψηφούν και είναι δύσκολο να καταξιωθούν στο χώρο αυτό. Πολλές είναι εκείνες που χρησιμοποιούν ανδρικά ψευδώνυμα. Τις προδίδει όμως το σχέδιο που συνήθως είναι πιο φωτεινό και φίνο.
Για τη κυρίαρχη κουλτούρα τα graffiti ισοδυναμούν με βανδαλισμό. Οι γκραφιτάδες είναι «οι βάνδαλοι» που καταστρέφουν την αισθητική όψη της πόλης και τα έργα τους είναι «βρομιές» στους τοίχους των κτιρίων. Από την άλλη μεριά το γκράφιτι αναγνωρίζεται πλέον από ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού ως μορφή τέχνης. Εξάλλου οι δρόμοι της Αθήνας έχουν γεμίσει από δημιουργίες καλλιτεχνών του δρόμου.
Σχετικά Sites
Παγκόσμιος ιστός
  • Woostercollective.com
  • ekosytem.org
  • artcrimes.com
  • graffiti.org
Ελληνικά
  • spikesixtyniner.com
  • newstyle.gr
Περιοδικά
  • carpe Diem
  • Vandal Art

Προσοχη παρακαλω δεν ξερω αν εχω και εγω κολησει μονο ο Δαμαλιτης φαινεται καθαρος για την ωρα η Πρωτοβουλια Ενεργων Πολιτων Ερμιονης   και οι Παρεμβασεις. Στα αλλα ανοιγεις τη σελιδα και μετα απο λιγο εμφανιζεται ειδοποιηση του google για κακοβουλο προγραμμα.Ολη σχεδον  η γειτονια ειναι παγιδευμενη.

Την πρωτη φορα εκανα σκαν και βγηκαν καμποσες προσβολες που καθαρισα.

Ο ταφος του Κωνσταντινου Ζερβα σημερα στο νεκροταφειο Κρανιδιου.Ειναι πανω στην μαντρα μπροστα απο τα οστεοφυλακια.

Λαδας  Βασιλης

ΔΩΡΕΕΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΖΕΡΒΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΗΜΟ ΚΡΑΝΙΔΙΟΥ!
 
Αρ 25623 πράξης δωρεάς αγροτικού ακινήτου.
Αντικειμενική αξία 64.687,17 ευρώ
Δηλωθείσα αξία 64.700 ευρώ
Στις 12 του μηνός Δεκεμβρίου του έτους 2003 ημέρα Παρασκευή, στο συμβολαιογραφείο Κωνσταντ. Θεοφάνη Βασαγιάννη, εμφανίστηκαν ο Βασίλειος Παπαδημητρίου του Γεωργίου, δικηγόρος (Σκουφά 60, Αθήνα) σαν ειδικός πληρεξούσιος του Κωνσταντίνου Ζέρβα συνταξιούχου που γεννήθηκε το 1921 στο Κρανίδι, και ο Δημήτριος Καμιζής του Άγγελου και της Καλλιρόης, ιατρός και δήμαρχος Κρανιδίου με απόφαση Δ.Σ του δήμου.
 
Ο Καμιζής απεδέχθη την δωρεά προς τον δήμο του πληρεξουσίου του Ζέρβα, δικηγόρου Παπαδημητρίου που περιέχει τα εξής ακίνητα:
1) Ένα αγροτικό κτήμα στην «Αγία Παρασκευή» του δήμου και του ιδίου, έκτασης 1478 τ.μ. (με την μέτρηση του τοπογράφου Γεωργίου Μήτσου) αξίας περίπου 45.000 ευρώ με αρχή το γνωστό τρίγωνο «Γκούρι Βιτόρες» απ’ όπου ξεκίνησε ο Παπαρσένης με τους Κρανιδιώτες που πήραν μέρος στην απελευθέρωση του Ναυπλίου κατά τον αγώνα του 1821.
2) Ένα μικρό κομμάτι, από τον δρόμο προς το πηγάδι «Πύργος» που ανεβαίνει στον υπέροχο λόφο με θέα την γραφική Μπαρδούνια (ανατολικά) με τα υπέροχα τριώροφα καπετανέικα σπίτια, μέχρι το σημερινό γήπεδο της ΑΕΚ και τον δρόμο προς Λάκκες – Δωρούφι.
 

Την δωρεά του Ζέρβα και την δωρεά του «πρόσφυγα» Φωστίνη τις περιγράφω αναλυτικά στο βιβλίο μου «ΤΟ ΚΡΑΝΙΔΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΤΟΥ» όπου αναφέρομαι σε πολλές σημαντικές οικογένειες του Κρανιδίου.

Η δικια μου ερωτηση ειναι .Μπορει στην δημοτικη γη στους μυλους  να γινει ενα θεματικο περιβαλλοντικο παρκο με μετατροπη του ενος Μυλου σε ανεμογεννητρια, μικρο θεατρο στα χορταριασμενα αλωνια, βιολογικο και βοτανικο κηπο παρουσιασης της χλωριδας της περιοχης, χωρο καλοκαιρινων εκδηλωσεων μουσικων και θεατρικων παραστασεων, χωρο αναψυχης και παιχνιδιου για τα παιδια και τους μεγαλους……

Μπορει να γινουν ολα αυτα;

Η θα περιμενουμε το χρεωμενο Ελληνικο κρατος, ο χρεωμενος Δημος Ερμιονιδας να δει την κατασχεση και αυτων των φιλετων με συμβολαιογραφικες πραξεις στα κρυφα απο τους ξενους κατακτητες μας.

Γιατι αν γινει το δευτερο οπως παει να γινει με την δημοσια περιουσια στη ΔΕΠΟΣ ,οι επομενες γενιες θα λενε πως αφου χαθηκε η δημοτικη περιουσια καλο ηταν που εχτισε ο πριγκιπας του Καταρ τον πυργο του, βρηκαν δουλεια και οι οικοδομοι.Και ετσι σιγα σιγα τα επομενα χρονια στο ερημο απο ζωη μερος (και αποκλεισμενο με μαντρες συρματοπλεγματα και σεκιουριταδες), θα κανουν διακοπες  ξενοι πριγκιπες και βασιλιαδες θα γινωνται χρηματηστηριακες  επενδυσεις πολυεθνικων και μεις θα εχουμε ξεχασει αυτον το Ντινο που δεν πουλησε το χτημα να φαει τα λεφτα στα μπουζουκια μονο το εδωσε στους συμπολιτες του.Ακομα και τον ΠαπαΑρσενη που παλεψε να φυγουν οι Τουρκοι πριγκιπες και βασιλιαδες απο εδω για να κυβερνα ο ιδιος ο λαος την ζωη και την γη του.

Αυτη ειναι η βαθια σημασια της πατριδας.Η ζωη μεσα και περα απο εμας. Η συνεχεια. Η κοινοτητα. Η αγαπη για τον τοπο και τους ανθρωπους του.Ολα τα αλλα ειναι φραγκα και φουμαρα. Γιατι οσα λεφτα και να μαζεψεις, οσα σπιτια και γη, το τελος ειναι για ολους συντομο και το ιδιο. Περαστικοι ειμαστε ενας κρικος σε μια παλια αλυσιδα.Και οταν σπαει η αλυσιδα τοτε ερχεται ο πραγματικος θανατος.Οταν παει τελικα στους ιδιωτες  η δημοτικη γη που αφησε κληρονομια τοτε θαχει στ αληθεια πεθανει για παντα ο Ντινος Ζερβας.

Διαβαστε Βασιλη Λαδα απο το ιστολογιο του. Παλιοτερα αρθρα του θα βρειτεεδω και 38 αρθρα στο ιστολογιο του Σταματη Δαμαλιτη  που τον φιλοξενει καποιες φορες .Τα βιβλια του μπορειτε να βρειτε απο τον ιδιο στο τηλεφωνο 27544οοο13 και 6973002769

Μεσα στις γραφες αυτου του συμπολιτη μας θα βρειτε πικρες αληθειες.Τις δικες του αληθειες. Για την ζωη για την ιστορια του τοπου μας.

Με αλλες θα συμφωνησετε με αλλες οχι.

Ετσι κι αλλιως η αληθεια ειναι ενα κοφτερο διαμαντι με πολλες πλευρες.Και καθενας διαλεγει αυτη που του ταιριαζει.

Ο φιλος μου Βασιλης ο συντροφος Βασιλης  ελευθερος πια απο καθε κοινωνικη δεσμευση μπορει να πει ολα οσα εχει μεσα του.Και καθε κοινωνια χρειαζεται εναν τουλαχιστον ελευθερο ανθρωπο.Του ευχομαι το 2013 να συνεχισει οπως παντα το ταξιδι του δημιουργικα με πολυ γραψιμο πολλες αγωνιες πολλα ονειρα για μια καλυτερη κοινωνια που οπως λεει και ο ιδιος θα ερθει οταν αυτος θα εχει φυγει πια.

Με ολη μου την αγαπη και βαθια εκτιμηση αναδημοσιευω  ενα αποσπασμα απο την τελευταια του αναρτηση, ενα αποσπασμα που πυκνο καθως ειναι περιγραφει μια ολοκληρη ζωη.Ισως εκει μεσα να βρειτε καποιο κομματι σας.

δικηγοροι

Μεγάλωσα με πέντε αδελφές σε μια τοπική κοινωνία με άρρωστη σκληρότητα και υποταγή σε τρεις οικογένειες αμόρφωτων πλουσίων που ο λόγος τους ήταν νόμος για τις κατώτερες κοινωνικές τάξεις οι οποίες σπαράσσοταν από εγκλήματα αυτοδικίας, τις περισσότερες φορές για ασήμαντους λόγους (κτηματικές διαφορές, ένα μέτρο χαντάκι για σύνορο κλπ). Υπήρχαν και εγκλήματα για λόγους ηθικής, όμως οι νέοι των «καλών» οικογενειών με άνεση γλεντούσαν και βίαζαν κατά βούληση. Σιχάθηκα αυτήν την κοινωνία και εφτά χρονών (το 1932) πίστεψα ότι μόνο η πίστη στο Θεό και στις 10 εντολές θα υπάρξει κοινωνία δικαιοσύνης και αγάπης! Παράλληλα με τη σκληρή αγροτική δουλειά, ήμουν παπαδάκι και βοηθός επιτρόπου στην εκκλησία, ψάλλοντας και υμνώντας το Θεό. Όταν όμως είδα το 1940 – 1942 νεκρούς από την πείνα και εκτελέσεις, συγκλονίστηκα σκεφτόμενος πως ο πανάγαθος Θεός επιτρέπει στα τέκνα του να αλληλοσπαράσονται σαν τα θηρία. Πως άφηνε ατιμώρητους τους προδότες και τους βασανιστές; Στις 23 Νοέμβρη του 1943 οργανώθηκα στην ΕΠΟΝ. Αγωνίστηκα, βασανίστηκα, εξορίστηκα στην Μακρόνησο (1947-1950) όπου έζησα τον «διάβολο» με ανθρώπινο πρόσωπο. Γιατί ο Θεός να αφήνει τόση ελευθερία στον διάβολο; Τέτοια ερωτήματα είναι για αφελείς, που πιστεύουν στην μετά θάνατον ζωή της ψυχής και την απόδοση θεικής δικαιοσύνης στον Βιβλικό Παράδεισο! Δεν πιστεύω σε Θεούς, διαβόλους, Παράδεισο και Κόλαση.

Παρακαλουμε πολυ διορθωστε το προβλημα γρηγορα γιατι δεν μπορουμε να μπουμε πλεον σε καμμια σελιδα στην γειτονια.Εχει εγκατασταθει κακοβουλο προγραμμα στις σελιδες της πλειοψηφιας.

img4

“Το μπλόκο της Κοκκινιάς”. Χαρακτικό του Τάσσου

Και ιδού η εργαλειακή χρησιμότητα ορισμένων αφηγήσεων στη μεταμοντέρνα εποχή μας: από τους Ελασίτες ως τους μαχητές του Στάλινγκραντ και του Κιούρσκ, από το «κόμμα των εκτελεσμένων» (ΚΚΓ) ως τους μαχητές των Βιετκόγκ, από τα υπόγεια της παρανομίας ως τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, από το μαχόμενο εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα ως τις απόπειρες θεμελίωσης λαϊκής εξουσίας, όλα αυτά, άνθρωποι, ιδέες, αγώνες ήταν όργανα του κακού

Αγγελος Ελεφαντης

Πρωτα απ ολα  ο ιστορικος αρνητισμος  ειναι ενα παγκοσμιο κινημα 50 περιπου χρονων που προσπαθει να ξαναγραψει την ιστορια υπερ των ναζι.Το ολοκαυτωμα δεν υπηρξε ποτε ειναι ολα υπερβολες των Εβραιων.Οι συνεργατες των Γερμανων ηταν εθνικιστες αντικομμουνιστες πατριωτες.Οι ιδιοι οι Γερμανοι ναζι δεν εκαναν εγκληματα παρα μονο αμυνονταν στις επιθεσεις κατσιαπλιαδων κομμουνιστων.Αυτοι οι αναθεωρητες εχουν προπυργιο τους τις χωρες της Βαλτικης.

Στην πιο εξευγενισμενη μορφη του ο ιστορικος αναθεωρητισμος ειναι η «αντικειμενικη» αναγνωση της ιστοριας οπου υπαρχουν τα δυο ακρα κομμουνισμος φασισμος που τα εγκληματα τους ζυγιαζωνται απο τον επιστημονα με μια ζυγαρια που παντα βγαζει την αριστερα με περισσοτερα και βαρυτερα εγκληματα. Ο αναθεωρητισμος ειναι σημερα η πολιτικη των δυο ακρων (της τροικας εσωτερικου) που εχει ανοιξει μετωπο υποτιθεται εναντια στην ΧΑ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Οπου με εναν μαγικο τροπο η ΧΑ εχει αστυνομικη ασυλια στα εγκληματα της ενω ο ΣΥΡΙΖΑ ενοχοποιηται πιθανα ακομα και για την υπογεννιτικοτητα.

Ο αναθεωρητισμος μας κανει την τιμη να επισκεφτει καθυστερημενα την δικτυακη γειτονια μας με τα αηδιαστικα κατασκευασματα του.Πες πες κατι θα μεινει.

http://www.rednotebook.gr/details.php?id=7304

Ιστορικός αναθεωρητισμός: κομμουνισμός=ναζισμός
 
Το πρόβλημα δεν είναι ο Πρετεντέρης, αλλά η γιγαντιαία επιχείρηση του «ιστορικού αναθεωρητισμού».
 
Του Άγγελου ΕλεφάντηΔιάβαζα προ ημερών ένα από τα γνωστά για την «τσαχπινιά» τους κείμενο του κ. Πρετεντέρη στο Βήμα. Κι αφού καθάρισα και ξανακαθάρισα τα γυαλιά μου πείστηκα ότι, τελικά, δεν είχα κάνει λάθος στην ανάγνωση. Τετρακόσια εκατομμύρια, έγραφε το κείμενο, ήταν οι φόνοι που διέπραξαν ο Στάλιν, ο Πολ Ποτ, ο Μάο Τσε Τούνγκ και οι ανά τον κόσμο κομμουνιστές. Καϋμένε Στεφάν Κουρτουά που υποστήριξες στη γνωστή Μαύρη Βίβλο ότι τα θύματα του κομμουνισμού ήταν μόνον εκατό εκατομμύρια… Σε είχαν όλοι αποπάρει, ακόμη και συνεργάτες σου στη Μαύρη Βίβλο, έτσι που αναγκάστηκες να περιορίσεις το φονικό κατά μερικά εκατομμύρια. Αν είχες υπόψη σου τα νούμερα του Πρετεντέρη δεν θα αναγκαζόσουν να ρίξεις νερό στο κρασί σου.Το πρόβλημα όμως, ειλικρινά, δεν είναι ο Πρετεντέρης, αλλά η γιγαντιαία επιχείρηση του «ιστορικού αναθεωρητισμού», την οποία ξεκίνησαν Γερμανοί ιστορικοί, ήδη από τη δεκαετία του ΄60, την συνέχισαν επαξίως Γάλλοι, Άγγλοι, Αμερικανοί, εσχάτως προστέθηκαν και οι ημέτεροι ιστορικοί Στάθης Καλύβας και Νίκος Μαραντζίδης, με τις «ακριβείς» καταμετρήσεις σκοτωμένων από την ΟΠΛΑ αφ΄ ενός, τους ταγματασφαλίτες και λοιπούς δωσίλογους αφ΄ ετέρου. Σύμφωνα όμως με αυτές τις καταμετρήσεις η κόκκινη τρομοκρατία ήταν αγριότερη και μαζικότερη από τη μαύρη τρομοκρατία.Για τους μη εξοικειωμένους σ΄ αυτού του είδους την ιστορική μπακαλική, να προσθέσω ότι ο «ιστορικός αναθεωρητισμός», όχι όμως και το τέκνο του ο «ιστορικός αρνητισμός» (:»δεν υπήρξε ολοκαύτωμα») κ.λπ. – δεν αποσιωπούν τα εγκλήματα του ναζισμού. «Απλώς», λιγοστεύουν, τεχνηέντως ή χονδροειδώς, το μερίδιο αίματος του ναζισμού κατά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο, το επιρρίπτουν στην ευθύνη αποκλειστικά μιας μερίδας γνωστών ηγετών ναζί και των SS – μέχρι του σημείου ώστε οι θανατωθέντες Εβραίοι στα στρατόπεδα να μην ξεπερνούν, κατ΄ αυτούς, τα δύο με τρία το πολύ εκατομμύρια. Απ΄ την άλλη μεριά αυγατίζουν τα θύματα εις βάρος των Γερμανών και των συμμάχων τους, π.χ. εξαιτίας των συμμαχικών βομβαρδισμών πόλεων και μη στρατιωτικών εγκαταστάσεων, και έτσι, στον σχετικό ισολογισμό, ναζί και σύμμαχοι έρχονται πάτσι.Όχι ακριβώς: ένα μεγάλος λογαριασμός εγκλήματος μένει ανεξόφλητος, δεν συμψηφίζεται με αριθμητικώς ισόποσα εγκλήματα του ναζισμού. Πρόκειται για τα εγκλήματα, τα δεκάδες εκατομμύρια θύματα του κομμουνισμού, αυτής της άλλης μάστιγας της ανθρωπότητας που χρησιμοποίησε τον φόνο ως τρόπο άσκησης της πολιτικής: ο κόκκινος και ο μαύρος φασισμός, η μαύρη και η κόκκινη τρομοκρατία ή, κατά κομψότερο τρόπο, ο κόκκινος και ο μαύρος ολοκληρωτισμός. Αυτή είναι η «θεωρία», ήδη λεπτουργημένη στα χρόνια του Μεσοπολέμου και κύριο ιδεολογικό και θεωρητικό εργαλείο του «ελεύθερου κόσμου» τα ατέλειωτα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου. Ο Ψυχρός Πόλεμος τέλειωσε, έδωσε την ήττα στα καθεστώτα του Υπαρκτού σοσιαλισμού και γενικότερα τις δυνάμεις του ιστορικού κομμουνισμού. Ίσως, θα νόμιζε κανείς, ότι τώρα πλέον η πολεμική δεν έχει ανάγκη τα μέσα που χρησιμοποίησε επί Ψυχρού Πολέμου: ο κομμουνισμός, ο σταλινισμός και οι συνοδοιπόροι αυτών είναι πεθαμένοι και νεκροί, πτώματα τυμπανιαία και οδωδώτα. Άφετε τους τεθνεώτας θάψαι τους εαυτών νεκρούς.Α, μπα. Ουδαμώς. Οι ιδεολόγοι τους γνωρίζουν πολύ καλά αυτό που γνωρίζουμε όλοι. Ότι δηλαδή το παρελθόν νοηματοδοτεί το παρόν και στο παρόν επινοείται το μέλλον μολονότι όχι γραμμικά και όχι νομοτελειακά. Στη μεταμοντέρνα μας όμως εποχή, που εδράζεται αποκλειστικά στο παρόν, όπου τα πάντα είναι παροντικά, δεν μπορεί να επιβιώνει μια ζώσα ιστορία, ένα παρελθόν δηλαδή που κάτι ακόμη μπορεί να προσκομίσει στο παρόν. Σ΄ αυτή την περίπτωση οι διαχειριστές του παρόντος ανακατασκευάζουν το παρελθόν αυθαιρέτως αλλά αληθοφανώς, ώστε να συνάδει και να συνηγορεί προς τη χρεία του παρόντος. Μια κατασκευή, λέγεται, είναι η ιστορία, το πραγματικό κατασκευάζεται κι αυτό: μια αφήγηση είναι και το παρελθόν. Έκαστος και η αφήγησή του περί του παρελθόντος. Δεν μπορεί, λοιπόν, να επιβιώνουν περί της πραγματικότητος του ιστορικού κομμουνισμού αντιλήψεις που να μην τον θεωρούν εγκληματικό εκ φύσεως, διότι εκεί τον οδήγησε, στο έγκλημα, η θεωρία της πάλης των τάξεων. Η «ουσία» του κομμουνισμού αρχίζει και τελειώνει με το έγκλημα. Άρα, εις την γέενναν του πυρός. Καλά, το πράξαμε αυτό με τον ναζισμό και ορθώς. Ενώ όμως ο κομμουνισμός νικήθηκε κοινωνικά και πολιτικά, διατηρούνται ακόμη ανάμεσά μας κάποιες σκιές του παρελθόντος του με δυναμογόνα και ιδαλγικά φωτοστέφανα που τον συντηρούν ως ιστορική ενδεχομενικότητα που οι άνθρωποι (η πάλη των τάξεων) μπορεί να την επικαιροποιήσουν ξανά, διότι το φάντασμα εξακολουθεί να πλανιέται ακόμη πάνω απ΄ την Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο.Πρέπει, λοιπόν, το παρελθόν να εξορκισθεί ανέκλητα και οριστικά, να μην ταράξει ξανά τις συνειδήσεις των ανθρώπων και να τους εμπνεύσει παραδείγματα. Και ιδού η εργαλειακή χρησιμότητα ορισμένων αφηγήσεων στη μεταμοντέρνα εποχή μας: από τους Ελασίτες ως τους μαχητές του Στάλινγκραντ και του Κιούρσκ, από το «κόμμα των εκτελεσμένων» (ΚΚΓ) ως τους μαχητές των Βιετκόγκ, από τα υπόγεια της παρανομίας ως τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, από το μαχόμενο εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα ως τις απόπειρες θεμελίωσης λαϊκής εξουσίας, όλα αυτά, άνθρωποι, ιδέες, αγώνες ήταν όργανα του κακού. Ο τρόπος της καταδίκης και της ιστορικής αναθεώρησης είναι θεολογικός και η πρακτική συνέπεια, όπως η θεολογία επιτάσσει, είναι η ανάνηψις, ή μετάνοια. Άπειρες οι μορφές της μετάνοιας, κι όχι ίδιες μ΄ εκείνες που εξάγονταν παλιά στα κρατητήρια της Ασφάλειας.Έρχεται, λοιπόν, λειτουργός της Ε.Ε., ο Σουηδός βουλευτής Λίντμπλατ, και υποβάλλει στο Συμβούλιο της Ευρώπης ένα μνημόνιο στο οποίο καταγράφεται το νέο credo: «Τα εγκλήματα στα οποία οδηγεί η κομμουνιστική θεωρία της πάλης των τάξεων δεν έχουν καταδικασθεί διεθνώς όπως αυτά των ναζί». Από την αποτίμηση της κομμουνιστικής εγκληματικής κληρονομιάς απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά στον Κόκκινο Στρατό και την τεράστια προσφορά της ΕΣΣΔ στη συντριβή του ναζισμού. Απουσιάζει, επίσης, κάθε αναφορά στις κομμουνιστικής εμπνεύσεως δυνάμεις της ευρωπαϊκής Αντίστασης.

Δεν ξέρουμε τι θα ψηφίσει η κοινοβουλευτική ομάδα της Ευρωβουλής στην οποία έχει παραπεμφθεί το μνημόνιο. Στο Συμβούλιο εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία. Ήδη όμως μεγάλα τμήματα του ευρωπαϊκού πολιτικού φάσματος, μαζί και όλα τα ελληνικά πολιτικά κόμματα καταδίκασαν το μνημόνιο του Σουηδού, αρνούμενα να εξισώσουν την εγκληματική πολιτική του ναζισμού που ερείπωσε και ματοκύλησε την Ευρώπη με την ιστορική προσφορά της ΕΣΣΔ και των κομμουνιστών στον αγώνα κατά του φασισμού. Κι αυτό είναι πολύ σημαντικό• οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να καταπιούν το δόγμα του Σουηδού (αν και οι Ανατολικοευρωπαίοι, μέλη πλέον της Ε.Ε., τάσσονται ανεπιφύλακτα στο πλευρό του, είναι οι κυρίως επισπεύδοντες).

Υπάρχουν, βέβαια και βεβαιωμένα και τα εγκλήματα του κατά την σταλινική εκδοχή ιστορικού κομμουνισμού, αυτά που τον αμαύρωσαν και κατέστησαν αφερέγγυα την ιδέα του σοσιαλισμού. Εμείς, κομμουνιστογενείς και γενικά οι αριστεροί δεν κάνουμε γαργάρα τα γκουλάγκ, τις δίκες, τις διώξεις, τις μαζικές εκτελέσεις. Ούτε καλυπτόμαστε από την αισχυντηλή καλύπτρα της «παραβιάσεως της σοσιαλιστικής νομιμότητας», που κάποια εποχή προσπαθούσε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Μετά την αποκάλυψη της έκθεσης Χρουστσώφ το 1956, που έριξε κάποιο φως στο τοπίο, και έκτοτε συνεχώς, οι ανανεωτικοί κομμουνιστές, οι μαρξιστές, οι αριστεροί έρχονται και επανέρχονται στα ανομήματα του σταλινισμού, αυτοί πήραν το ζήτημα στην πλάτη τους, αυτοί κατάφεραν να αναλύσουν επαρκώς τη σταλινική περίοδο, αν και το ζήτημα έχει ακόμα πολύ δρόμο μπροστά του. Απ΄ αυτή την κριτική προέκυψαν όλες οι θεωρητικές και πολιτικές τάσεις της σύγχρονης ευρωπαϊκής αριστεράς, αναδεικνύοντας και πληθώρα πραγματολογικών στοιχείων. Όσο και να πονούσε το ζήτημα –και πονούσε πολύ– οι κομμουνιστές καταδίκασαν την αιμόφυρτη σταλινική πολιτική, χωρίς να έχουν ανάγκη τα credo του ιστορικού αναθεωρητισμού και την αρνήθηκαν, ακριβώς, στο όνομα του σοσιαλισμού. Χωρίς να γίνουν ριψάσπιδες και ρενεγκάδες. Και πολύ πριν την κατάρρευση του Υπαρκτού όσο υπήρξαν ιδέες και αγώνες απελευθερωτικοί για την χειραφέτηση των εργαζομένων απ΄ αυτήν τη ρίζα, κυρίως, προέρχονται. Εκτός από κάποιους που αγκυρώθηκαν για τα καλά στη σαγήνη των ιδεών του μπρεζνιεφισμού και τον αγγελικό κόσμο που αυτός οικοδομούσε.

Από τη σκοπιά του σοσιαλισμού, ο Υπαρκτός για μας ήταν το προς αποφυγήν παράδειγμα. Θεωρητικοί μαρξιστές-κομμουνιστές ήταν εκείνοι που στην ΕΣΣΔ τα χρόνια ΄60 με ΄80 θεωρούσαν ότι στη Σοβιετική Ένωση είχε επικρατήσει ένας «τρομοκρατικός τρόπος παραγωγής» (Ανρί Λεφέβρ κι άλλοι πολλοί). Αυτά δεν είναι εκ των υστέρων αφηγήσεις, αλλά θέσεις μάχης από τη σκοπιά του σοσιαλισμού, διατυπωμένες συγχρονικά, ενώ ξετυλίγονταν η ιστορία. Από την ίδια σκοπιά συνέχιζαν οι αριστεροί να βλέπουν ότι η πραγματική «υπαγωγή» των εργαζομένων στο κεφάλαιο (Μαρξ) πραγματοποιείται με ποικίλες μορφές βίας. Κι ότι στη διάρκεια της ταξικής πάλης η βία, συμβολική και υλική, μονίμως ερχόταν από τη μεριά του κεφαλαίου και του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού κράτους. Από την παράταξή μας όμως ξεπήδησε ένας στοχαστής που έλεγε ότι ο σοσιαλισμός ή θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα υπάρξει. Δεν ξέρω κανένα που να υποστηρίζει ότι ο καπιταλισμός ή θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα υπάρξει. Στα καπιταλιστικά λογιστήρια η δημοκρατία δεν έχει ανοιγμένη μερίδα. Ο ιστορικός αναθεωρητισμός έχει.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε στα «Ενθέματα» της Αυγής, 16.9.2001

Σημαντικα κειμενα που αφορουν την ιστορια της Ελλαδας και μαλιστα αναφερονται στην Εθνικη Αντισταση που φτανουν με ανωνυμο μαιλ στα χερια μας εφ οσον αναρτωνται στο προσωπικο μας ιστοχωρο ανωνυμα θεωρειται πως υπογραφωνται απο εμας τους διαχειριστες και κανενα αλλο.Φανταζομαι πως σαν συνεχεια το μαιλ το εμπευστηκε ο αναγνωστης σου απο αναδημοσιευση σου τις προηγουμενες μερες.

Προσπαθησα να διαβασω παρ ολη την αηδια μου οσα εγραψε ο ανωνυμος.Θα μπορουσε να ειναι ενα αρθρο αξιωματικου του Γερμανικου στρατου κατοχης και μαλιστα εκεινα τα χρονια. Οι εκτελεσμενοι ομηροι ηταν θυματα οχι των κατακτητων αλλα αποτελεσμα της αντιστασιακης  δρασης .Ανταρτες δεν σκοτωσαν οι Γερμανοι ουτε ο Ελληνικος λαος πεθανε απο την πεινα.ΤΟ ΕΑΜ -ΕΛΑΣ ηταν μασκαρεμενο ΚΚΕ. Μπραβο στο ΚΚΕ που εφτασε να εχει το συνολο του Ελληνικου λαου μαζι του εκτος απο τους συνεργατες των κατακτητων (και μαλιστα παρ ολο που το συνολο του Ελληνικου λαου ηταν δολοφονοι θρασυδηλοι).Ολο αυτο το κειμενο ειναι το ιδιο αηδιαστικο σαν ενας βιαστης δολοφονος να ισχυριζεται πως ενοχη ειναι η γυναικα που τον προκαλεσε.

Ετσι αγαπητε γειτονα εμαθα μολις απο τον ανωνυμο γεροντα πολυδιαβασμενο  πραγματι αρθρογραφο σου (που εζησε τα χρονια της Κατοχης σε πολη μαλιστα -Τον ΕΛΑΣ δεν τον γνωρίσαμε στις πόλεις-χωρις να διευκρινιζει σε ποιο ακριβως μπλοκο ηταν παρων.) πως οι συγγενεις μου που ηταν οργανωμενοι στο ΕΑΜ ΕΛΑΣ ηταν » λεβεντες» που....

Σκότωναν φτωχές γυναικούλες γιατί έπλεναν ρούχα Ιταλών ή Γερμανών στρατιωτών. Θανάσιμο έγκλημα, επαίσχυντη αντιπατριωτική πράξη. Από πόσο πατριωτικό πάθος θα φλέγονταν αυτός ο λεβέντης για να σκοτώσει μια μάνα που έπλενε ρούχα για ένα κομμάτι ψωμί για τα παιδιά της.
 
Σκότωσαν εργάτες γιατί δούλευαν σε γερμανικές επιχειρήσεις. Στους ομαδικούς τάφους που άνοιξαν στο Περιστέρι, μπροστά στην αντιπροσωπεία των αγγλικών εργατικών συνδικάτων όλα τα πτώματα φορούσαν μπαλωμένα κουρέλια και τα χέρια τους ήταν χέρια εργατών. [...]
 
Σκότωσαν γυναίκες γιατί από την πείνα ή για να σώσουν τα παιδιά τους δόθηκαν για μια πανιότα ή για μια κονσέρβα σε Ιταλούς ή Γερμανούς στρατιώτες. [...]
 
Χιλιάδες αθώοι ανύποπτοι άνθρωποι σφαγιάσθηκαν δίχως να ξέρουν γιατί, ούτε αυτοί ούτε εκείνοι που εν ψυχρώ τους εκτελούσαν. Ολόκληρες οικογένειες έχουν ξεκληριστεί με το πρόσχημα της συνεργασίας με τον εχθρό, ενώ στην πραγματικότητα κρύβονταν πίσω απ’ αυτά οικογενειακά ή προσωπικά μίση. [...]
 
 
Με την ονομασία «Τάγματα Ασφαλείας» υποδηλώνονται εδώ οι ένοπλοι σχηματισμοί που συγκροτήθηκαν το 1943-44 από τις γερμανικές αρχές κατοχής για την καταπολέμηση των ανταρτών του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Σκοπός του όλου εγχειρήματος, όπως αυτός αποτυπώνεται στην επίσημη υπηρεσιακή αλληλογραφία των κατοχικών αρχών, ήταν η υπόθαλψη του ενδοελληνικού εμφυλίου έτσι ώστε να αυξηθεί η ευστοχία των κατασταλτικών μέτρων εναντίον του ΕΑΜ και, το κυριότερο, «να εξοικονομηθεί γερμανικό αίμα». Σύμφωνα με την πασίγνωστη διατύπωση του στρατιωτικού διοικητή της Ελλάδας Αλεξάντερ Λέερ (24.1.44), έπρεπε «να αξιοποιηθεί πλήρως η αντικομμουνιστική μερίδα του ελληνικού λαού, έτσι ώστε να εκδηλωθεί φανερά και να εξαναγκαστεί σε απροκάλυπτη εχθρότητα κατά της κομμουνιστικής μερίδας».
……...Τυπική περίπτωση, η είσοδος του τάγματος του Βρεττάκου στην Καλαμάτα, τον Ιανουάριο του 1944, για την «απελευθέρωση» της πόλης από την «αφόρητον τρομοκρατίαν του ΕΛΑΣ». Η επιχείρηση, που πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της εκκαθαριστικής επιχείρησης «Κότσυφας» της 117ης μεραρχίας καταδρομών της Βέρμαχτ, κατέληξε σε μαζικές συλλήψεις (142 σύμφωνα με τα γερμανικά αρχεία, 200 κατά το Βρεττάκο), οι περισσότεροι δε από τους ομήρους αυτούς τουφεκίστηκαν ένα μήνα αργότερα, σε αντίποινα για μια επιτυχημένη επίθεση του ΕΛΑΣ σε γερμανική εφοδιοπομπή…….
Αυτό που οι υπηρεσιακές περιγραφές αποκρύπτουν συνήθως, είναι το ανθρώπινο και υλικό κόστος αυτής της συνεργασίας. Μολονότι απουσιάζει μια συνολική καταγραφή του σε πανελλαδική κλίμακα, οι πηγές δεν αφήνουν επ’ αυτού την παραμικρή αμφιβολία. Γερμανοί και ταγματασφαλίτες καίνε από κοινού σπίτια κι εκτελούν χωρικούς στο Λεβίδι (30.4.44), τον Άγιο Πέτρο και τα Βούρβουρα (23.6.44) της Αρκαδίας, στις Λίμνες (26.5.44), το Γκέρμπεσι (27.5.44), το Χέλι (29.5.44) και τη Φρουσούνα (17-18.7.44) της Αργολίδας, στους Καλλιανούς (8.7.44) της Κορινθίας, στον Αγ. Δημήτριο (6.6.44) και τη Ζούπενα της Λακωνίας (11.6.44), στο Αγρίνιο (14.4.04), τα Καλύβια (30.7.44) και τα Θέρμα (30.7.44) της Αιτωλο¬ακαρνανίας, στους Κουρκουλούς (20.3.44) και το Θεολόγο (4.6 & 17.7.44) της Εύβοιας, για να αναφέρουμε μερικές μόνο περιπτώσεις. Στην περιοχή της Ολυμπίας, πάλι, γερμανοί στρατιώτες με πολιτικά και οπλίτες του πρόσφατα συγκροτημένου εκεί «ευζωνικού τάγματος» οργώνουν επί βδομάδες την ύπαιθρο, σκοτώνοντας κάθε άντρα που συναντούσαν στο διάβα τους. Αλλά και στην Κεφαλονιά, όπου τον Ιούλιο του 1944 τα ένοπλα τμήματα της ΠΟΚ διεξάγουν κοινές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις με το γερμανικό στρατό, υπολογίζεται από τρίτες πηγές πως εξοντώθηκαν «220 Εαμίτες, ως επί το πλείστον άοπλοι». ……
 Το τάγμα του Σούμπερτ, πάλι, θα συμμετάσχει στην σφαγή 146 κατοίκων του Χορτιάτη, οι περισσότεροι απ’ τους οποίους κάηκαν ζωντανοί στο φούρνο του χωριού (2.9.44). Αξίζει τέλος να μνημονευθεί η μαρτυρία του Θρασύβουλου Παπαστρατή για την ειδική μεταχείριση που οι ταγματασφαλίτες της Εύβοιας επιφύλαξαν στην εβραία δασκάλα του χωριού Στρόπωνες: την «παλούκωσαν όπως οι Τούρκοι το Διάκο, αφού την ατίμασαν και τη βασάνιζαν όλη μέρα».
 
 
Πραγματικα νιωθω μια μεγαλη δυσκολια να σφιξω την θεια μου την Βιβη (90 χρονων σημερα) στην αγκαλια μου μετα απο οσα διαβασα. Κοιταζω τα ματια της και βλεπω πιθανα αθωο αιμα εργαζομενων με μπαλωμενα ρουχα(0σων δηλαδη δεν ειχαν σταλει στα στρατοπεδα συγκεντρωσης των Ναζι για καταναγκαστικη εργασια )  και γυναικων συνεργατων των κατακτητων «για μια πανιοτα η μια κονσερβα» .
Η πορνεια εξ αλλου παντα εχει σαν κινητρο μια κονσερβα ακομα και απο τον κατακτητη.Και χωρις να καταδικασω ηθικιστικα  την πορνη δεν θα φτασω να την σηκωσω κιολας σε ηρωικο βαθρο απεναντι στον ανταρτη του ΕΛΑΣ (αν οι ανταρτες του ΕΛΑΣ εκτελουσαν πορνες που γνωριζε στα νεανικα του χρονια ο αρθρογραφος σου). 
Και αναρωτιεμαι πως αυτη η αιμοσταγης δολοφονος συγγενης μου συνεχισε να εργαζεται και να αγωνιζεται στην υπολοιπη ζωη της για δημοκρατικα εργατικα και ανθρωπινα δκαιωματα. Πως γινεται να ηταν και να ειναι τοσο τρυφερος ανθρωπος που ακομα σημερα διαβαζει βιβλια και λατρευει την ζωγραφικη. Φανταζομαι η περιοδος της κατοχης ηταν ενα συντομο εγληματικο διαλειμμα στην ζωη της και απο τοτε μετανιωμενη αναζητα την συγχωρεση.Και οχι μονο αυτη αλλα και η μανα μου η γιαγια μου ο παπους μου υπασπιστης του Σαραφη,οι αλλοι συγγενεις απο την πλευρα του πατερα μου.Και οχι μονο αυτοι αλλα και ολος ο κοσμος της αριστερας που περασε απο τις συμπληγαδες του εμφυλιου της μεταπολεμικης τρομοκρατιας και της χουντας χωρις ποτε να σταματησει να γραφει ποιηματα να κανει σινεμα να γραφει λογοτεχνια και θεατρο μουσικη και φιλοσοφια. Μυστηριοι αυτοι οι φονιαδες αριστεροι.
Τωρα η ο αρθρογραφος σου και εσυ που συνυπογραφεις γνωριζετε καλα ενα συλλογικο μυστικο που τοσα χρονια μας ξεγελασε εμας τους νεωτερους οποτε Χωρίς γνώση της ιστορίας δεν υπάρχει μέλλον σε ένα λαό!! – συνέχεια...η τελικα αγαπητε γειτονα πρεπει να παρεις θεση απεναντι στην ιστορια του τοπου μας. Γιατι η ιστορια δεν ειναι μια και αντικειμενικη.Αλλη εκεινη του κουκουλοφορου δωσιλογου και αλλη του εκτελεσμενου αγωνιστη.Αυτοι οι δυο συναντηθηκαν καποια στιγμη στο ιδιο πεδιο μαχης αλλα θα ιστορισουν τα γεγονοτα ο καθεις απο την πλευρα του. Και για να ακριβολογω ο φασιστας  εκτελεστης κρατησε για παρτη του το δικαιωμα της καταγραφης της  ιστοριας οπως την περιγραφει ο γκεμπελισκος Γεωργαλας.Οι ητημενοι η σκοτωθηκαν η το βουλωσαν με πιστοποιητικα κοινωνικων φρονηματων βασανιστηρια εξορια.Το γραφω για να λυσω την απορια του γκεμπελισκου αποστολεα που ξεκινα τον λιβελο του με την εξης φραση.
Ένας απ’ τους μεγαλύτερους μύθους της νεότερης Ελλάδος, είναι αυτός που ακούει στο όνομα «Εθνική Αντίσταση» και αναγνωρίστηκε κι από την ελληνική βουλή, 40 χρόνια αργότερα, το 1981 από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου (χρειάζονταν άραγε πρωθυπουργικό «φιρμάνι», για να εμπεδώσουν οι Έλληνες ότι έγινε αντίσταση;).
 
Eπειδη ειναι διαβασμενος ο ταγματασφαλητης   ακουστε και δειτε τι λεει για το Κυριακι ο αρχηγος των ταγματων ασφαλειας και αστυνομιας στο παρακατω βιντεο λεπτο 5.15
 
 
 

«ΟΙ5000 ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΑΝΔΡΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ, ΜΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ ΟΠΙΣΘΕΝ ΑΥΤΩΝ, ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΒΑΘΥΤΑΤΗΝ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΙΝ ΤΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΑΣ ΑΠΟΠΕΙΡΑΝ ΣΧΕΔΙΑΣΘΕΙΣΑΝ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΘΕΙΣΑΝ ΥΠΟ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΩΝ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΗΘΕΛΟΝ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΤΟΥ. ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΧΑΡΑΝ ΤΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΘΑΥΜΑΣΤΗΝ ΔΙΑΣΩΣΙΝ ΣΑΣ ΚΑΙ ΚΛΙΝΟΥΝ ΜΕ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΤΟ ΓΟΝΥ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΥ ΘΕΟΥ, ΟΣΤΙΣ ΗΠΛΩΣΕΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΗ ΧΕΙΡΑ ΕΠΑΝΩ ΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΣΑΣ, ΔΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΔΙΑΦΥΛΑΞΕΙ ΕΙΣ ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΝ ΕΘΝΟΣ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΝ ΑΓΩΝΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΝΩΛΗΣ ΗΝΩΜΕΝΗ ΕΥΡΩΠΗΝ. ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΘΕΛΟΝΤΑΣ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ Η ΕΝΔΕΙΞΙΣ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΡΟΡΜΗΣΙΣ, ΟΠΩΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΔΙ’ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΜΕΧΡΙΣ ΕΣΧΑΤΩΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΩΝ ΟΡΔΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ. ΑΠΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΓΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΣΠΑΡΤΗΣ, ΕΚ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΠΡΟΗΛΘΕΝ Η ΔΡΑΞ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΟΥ, Η ΟΠΟΙΑ ΕΣΩΣΕΝ ΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΝ, ΥΨΟΥΤΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΑΣ: ΚΥΡΙΕ ΔΙΑΦΥΛΑΣΣΕ ΤΟΝ ΦΥΡΕΡ!»

- Συνταγματάρχης Παπαδόγκωνας (Ταγμάτων Ασφαλείας).


«ΑΓΑΠΗΤΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΑ, ΠΑΠΑΔΟΓΚΩΝΑ, Ο ΦΥΡΕΡ ΕΛΑΒΕ ΓΝΩΣΙΝ ΤΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΥΜΩΝ,ΤΩΝ 5000 ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΠΛΙΤΩΝ ΤΩΝ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ,ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΕΙΤΑΙ ΕΠΙ ΤΟΥΤΟΙΣ ΕΓΚΑΡΔΙΩΣ. Ο ΦΥΡΕΡ ΔΙΑΒΙΒΑΖΕΙ ΥΜΙΝ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΝ ΤΟΥ ΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ. HEIL HITLER.»

- Heinrich Himmler
(Reichsfurher και αρχηγός του SS)

«Είμαι υπερήφανος για την δράση του πατρός μου κατά την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής…»

- Γιόκας του Παπαδόγκωνα και πρώην Υπουργός Αμύνης (Νέας Δημοκρατίας).

Αλλα ισως τοτε ειχε φυγει απο την πολη ο αρθρογραφος, ισως και απο την Ελλαδα και μαλλον δεν διαβαζε και πολυ εφημεριδες πολυ περισσοτερο δεν συγκεντρωνε πρωτοτυπα ιστορικα ντοκουμεντα σαν αυτα που σου εστειλε  με μαιλ.Αυτα ολα τα εκανε ο τουριστας της ιστοριας τωρα στα γεραματα.
Πραγματι τα χρονια της μεταπολιτευσης δοθηκε η ευκαιρια σε ολους εμας τους αλλους να μιλησουμε και κυριως να ακουσουμε.Και τωρα οι φασιστες σηκωνουν ξανα κεφαλι.Με γροθιες και επιστολες.
 
Διαβαστε τα παρακατω και θα δειτε πως η ΧΑ δεν ψηφιζεται απο ασχετους μπερδεμενους αντιμνημονιακους. Ο φασισμος εχει βαθιες ιστορικες ριζες στην Ελληνικη κοινωνια.Δεν ξερω αν οι δεκαδες χιλιαδες ενοπλοι κατσαπλιαδες συνεργατες των κατακτητων ηταν πεινασμενες πορνες η εργατες με κουρελιασμενα ρουχα η ακομα χειροτερο ανυποπτοι ανθρωποι που σφαγιασθηκαν για προσωπικους λογους παντως σιγουρα στην Ελλαδα κατα την διαρκεια της κατοχης ξεκινησε ενας εμφυλιος.
Απο την μια Ελληνες που αγωνιζονταν οι μονο κατα του κατακτητη αλλα και για μια δικαιοτερη δημοκρατικη κοινωνια και απο την αλλη αποβρασματα , αντικομμουνιστες, κλεφτες, βιαστες και συνεργατες των κατακτητων.Και αυτος ο εμφυλιος ειχε τις ριζες του στα προηγουμενα χρονια και συνεχιστηκε στα επομενα.
 

ΟΜΑΔΕΣ ΔΟΣΙΛΟΓΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ

ΤΑΓΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
Ι Σύνταγμα – Αθήνα [Ι, ΙΙ, ΙΙΙ Τάγματα]
ΙΙ Σύνταγμα – Τρίπολη [Ι, ΙΙ, ΙΙΙ Τάγματα]
ΙΙΙ Σύνταγμα – Ιωάννινα [Ι, ΙΙ, ΙΙΙ Τάγματα]

ΤΑΓΜΑΤΑ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ
Ι Κατερίνη
ΙΙ Βέροια
ΙΙΙ Κοζάνη
ΙV Γιαννιτσά
V Κοζάνη
VI Κοζάνη
VII Κιλκίς
VIII Λαχανάς
ΙΧ Κρύα Βρύση

Τάγμα Χωροφυλακής «Καρδίτσα»
Τάγμα «Λάρισα»
Τάγμα «Λαμία»
Τάγμα «Άμφισσα»
Τάγμα Αστυνομίας «Θεσσαλονίκη»
Ι Τάγμα Αστυνομίας Αθήνα
ΙΙ Τάγμα Αστυνομίας Βόλος
ΙΙΙ Τάγμα Αστυνομίας Ιωάννινα
Τάγμα Χωροφυλακής «Εύβοια Ι»
Τάγμα Χωροφυλακής «Εύβοια ΙΙ»
Τάγμα Εθελοντών «Λεωνίδας»

ΟΜΑΔΑ ΑΝΤΩΝ ΤΣΑΟΥΣ (Του Αντώνη Φωστερίδη), που συνεργαζόταν ανοικτά με τους Βούλγαρους κατακτητές της Θράκης. Σε ένα ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΓΛΥΞΜΠΟΥΡΓΚ του 1950 με θέμα «Περί Αναγνωρίσεως Εθνικών Ανταρτικών Ομάδων και Εθνικών Οργανώσεων Εσωτερικής Αντιστάσεως, ως και των Αρχηγών και Διοικουσών Επιτροπών αυτών», διαβάζουμε περί της αναγνωρίσεως «Της Οργανώσεως ΕΣΕΑ … [του] ΦΩΣΤΕΡΙΔΗΝ ΑΝΤΩΝΙΟΝ.»…ΜΕΤΑΞΥ ΑΛΛΩΝ!

ΟΜΑΔΑ ΠΟΥΛΟΣ (Poulos Verband – Εθνικός Ελληνικός Στρατός)

ΟΜΑΔΑ ΕΑΣΑΔ (του Τάκη Μακεδόνα)
(Εθνικός Αγροτικός Σύνδεσμος Αντικομμουνιστικής Δράσεως) – Θεσσαλία

ΟΜΑΔΑ SCHUBERT (οι “Σουμπερτανοί’) – Κρήτη

V ΡΩΜΑΪΚΗ ΛΕΓΕΩΝΑ (Διαμάντη / Ματούση)
“Πριγκιπάτο της Πίνδου’!

ΠΑΟ – ΕΕΣ – ΕΣΟ – ΥΒΕ
(Πανελλήνιος Απελευθερωτική Οργάνωσις)

(Εθνικός Ελληνικός Στρατός)
(Εθνικοσοσιαλιστική Οργάνωσις)

(Υπερασπισταί Βορείου Ελλάδος)

ΠΟΚ (Πατριωτική Οργάνωσις Κεφαλληνίας)

ΟΠΝΕ (Οργάνωσις Πρωτοπόρων Νέας Ευρώπης)

ΕΦΕ (Εθνικοσοσιαλιστική Φρουρά Ελλάδος)

ΠΑΤ (Πατριωτική Αντικομμουνιστική Ταξιαρχία)

ΟΕΔΕ (Οργάνωσις Εθνικών Δυνάμεων Ελλάδος)

ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ Χ (Συνεργάτες της ΕΣΠΟ)

ΟΜΑΣ 3000

ΕΦΧ (Ένωσις Φίλων Χίτλερ)

ΟΜΑΔΕΣ ΤΟΥΡΚΟΦΩΝΩΝ

(Κίτσα Μπατζάκ, Μιχάλ Αγά, Αντών Τσαούς)

ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ
Εθνική Ένωσις Ελλάδος (ΕΕΕ)
Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΕΚΕ)
Εθνική Σοσιαλιστική Πατριωτική Οργάνωσις (ΕΣΠΟ)
Οργάνωσις Εθνικών Δυνάμεων Ελλάδος (ΟΕΔΕ)

http://panosz.wordpress.com/2011/10/15/civil_war-121/

Όσο ψάχνει κανείς, βρίσκει. Ο Στράτος Δορδανάς έψαξε για τους δωσίλογους της Θεσσαλονίκης και το αποτέλεσμα είναι το βιβλίο «Έλληνες εναντίον Ελλήνων», Εκδόσεις επίκεντρο, 2006. Με το βιβλίο αυτό μαθαίνουμε ποιοι ήταν οι δωσίλογοι της Θεσσαλονίκης, πόσοι ήταν, ποιες ήταν οι διαφοροποιήσεις τους, τι ακριβώς έκαναν και ποια τύχη τους περίμενε μετά την αποχώρηση των Γερμανών.

Ο Δορδανάς χρησιμοποιεί τον υπότιτλο «ο κόσμος των Ταγμάτων Ασφαλείας στην κατοχική Θεσσαλονίκη, 1941-1944», παρ’ όλο που και ο ίδιος δεν τον θεωρεί ικανοποιητικό: οι ένοπλες ομάδες στη Θεσσαλονίκη και τη Μακεδονία δεν είχαν καμιά σχέση με την κατοχική κυβέρνηση Ράλλη, ούτε λογοδοτούσαν σε αυτήν. Η εξάρτηση τους ήταν αποκλειστικά από τους Γερμανούς, οι οποίοι τις εξόπλιζαν και τις έλεγχαν, για να έχουν ήσυχο το κεφάλι τους στη σφηκοφωλιά της Μακεδονίας, την οποία, ας μη ξεχνάμε ότι διεκδικούσαν οι σύμμαχοί τους Βούλγαροι. Ακόμα περισσότερο, στη Θεσσαλονίκη ευδοκίμησε ένα φρούτο που δεν πρόκοψε ιδιαίτερα αλλού: κάποιοι «ηγέτες» του δωσιλογικού χώρου ήταν όχι απλά τυχοδιώκτες ή αντικομμουνιστές, αλλά εθνικοκοσοσιαλιστές. Ταυτίζονταν δηλαδή και ιδεολογικά με το Τρίτο Ράιχ. Τα ένοπλα αυτά μορφώματα βρισκόντουσαν συνήθως σε αντιπαράθεση και με τους ελληνικούς κατοχικούς θεσμούς (πχ τη Χωροφυλακή ή τις πολιτικές διοικήσεις διάφορων περιοχών). Στην πραγματικότητα, με το πανίσχυρο άλλοθι της προσήλωσης στο Τρίτο Ράιχ, δρούσαν ως ομάδες αδίσταχτων κακοποιών εις βάρος του πληθυσμού και δεν έδιναν λογαριασμό πουθενά. Με προτεραιότητα την προσπάθεια εξόντωσης των «κομμουνιστών», βεβαίως, η οποία όμως δε μπορούσε να σταθεί σε οποιονδήποτε σοβαρό έλεγχο, καθώς οι ίδιοι διάλεγαν τους «στόχους», οι ίδιοι ήταν εκτελεστικά όργανα και δικαστές, οι ίδιοι ήταν οι βασανιστές αλλά και οι δήμιοι των θυμάτων τους.

Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημανθεί η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις εγκληματικές δωσιλογικές συμμορίες (Πούλου, Βήχου, Δάγκουλα κλπ) οι οποίες δεν ξεπέρασαν ποτέ τις λίγες εκατοντάδες ενόπλων και σπιούνων και του πραγματικά μαζικού ένοπλου (με Γερμανικά όπλα) αντικομουνιστικού κινήματος (ποντιακού, κυρίως) των τριών Παπαδόπουλων, που είχε τραγική κατάληξη στην πολυαίμακτη μάχη του Κιλκίς.

Είμαι σίγουρος ότι έχετε ήδη μπερδευτεί. Ας προσπαθήσουμε να τα βάλουμε σε μια σειρά.

Οι σημαντικότεροι δωσίλογοι στην κατοχική Θεσσαλονίκη

1. Γεώργιος Πούλος

Καταγόταν από τον Πλάτανο της ορεινής Ναυπακτίας. Απότακτος αντισυνταγματάρχης, βενιζελικός. Συμμετείχε στη Μικρασιατική Εκστρατεία και στο κίνημα του 1935. Μετά την κατάκτηση της χώρας από τους Γερμανούς προσπάθησε να δραστηριοποιηθεί πολιτικά, ως εθνικοσοσιαλιστής πλέον, με μηδαμινά αποτελέσματα. Σχημάτισε στη Θεσσαλονίκη μια ομάδα ενόπλων τραμπούκων, από 120 περίπου μέλη, τα οποία επιδόθηκαν κυρίως σε πλιάτσικο, με αποτέλεσμα οι Γερμανοί να τους διαλύσουν. Η συνεργασία όμως με τον Πούλο συνεχίστηκε. Το καλοκαίρι του ’43 ο Πούλος εγκαταλείπει την «πολιτική» και στρέφεται στον ένοπλο αγώνα κατά του ΕΛΑΣ στη Δυτική και Κεντρική Μακεδονία, επικεφαλής 300 περίπου ανδρών, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους ήταν τυχοδιώκτες. Οι άντρες αυτοί κατατάχτηκαν για τα προνόμια που εξασφάλιζαν και δευτερευόντως εξαιτίας του μαχητικού αντικομμουνισμού τους, σε συνδυασμό με τον αντισλαυϊσμό και αντιβουλγαρισμό. Πολλοί ήταν άνεργοι Θεσσαλονικείς, που δελεάστηκαν από το συσσίτιο, το μισθό, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη (και για τις οικογένειες) και τα λοιπά προνόμια. Το σώμα του Πούλου διακρίθηκε για τη σκληρότητα εναντίον των αμάχων και για το πλιάτσικο στο οποίο επιδόθηκε. Οι Γερμανοί τον χρησιμοποιούσαν, τον ανεχόντουσαν αλλά και τον περιφρονούσαν. Την ίδια περιφρόνηση προς τον Πούλο έδειχναν οι ελληνικές κατοχικές αρχές (πχ ο Χρυσοχόου, η αστυνομία της Θεσσαλονίκης κλπ) αλλά και οι Άγγλοι. Ένας μικρός αριθμός ενόπλων του Πούλου παρέμεινε εντός της Θεσσαλονίκης, όπου συνελάμβανε και βασάνιζε «κομμουνιστάς», οι οποίοι στη συνέχεια οδηγούνταν στο στρατόπεδο «Παύλος Μελάς».

Ο Πούλος και οι άντρες τους ακολούθησαν συντεταγμένοι τους αποχωρούντες Γερμανούς και πολέμησαν για λογαριασμό του Τρίτου Ράιχ σε βορειότερα κλίματα. Επέστρεψε στην Ελλάδα για να δικαστεί ως δωσίλογος και μετά τη δίκη του εκτελέστηκε.

2. Γεώργιος Σπυρίδης

Πόντιος πρόσφυγας. Ήταν εγκατεστημένος στη Δράμα, όπου δραστηριοποιήθηκε ως Γερμανόφιλος πριν τον πόλεμο, ως αρχηγός κόμματος. Ο «αρχηγός» ήταν πολιτικά εντελώς ασήμαντος, κατάφερε όμως να αναγνωριστεί στη Θεσσαλονίκη, στις αρχές της κατοχικής περιόδου ως αρχηγός του δεύτερου φιλοναζιστικού κόμματος (το πρώτο ήταν του Πούλου). Η καριέρα του τελείωσε σύντομα και άδοξα, καθώς βρέθηκε στο Γεντί Κουλέ, καταδικασμένος για καταχρήσεις. Φεύγοντας οι Γερμανοί τον ελευθέρωσαν και τον πήραν μαζί τους, αλλά αργότερα ξαναβρέθηκε, άθελά του, στην Ελλάδα για να δικαστεί ως δωσίλογος.

3. Γρηγόριος Παζιώνης

Δραμινός κι αυτός, ήταν υπαρχηγός του Σπυρίδη και τον διαδέχτηκε στην ηγεσία του «κόμματος» μετά τη φυλάκισή του. Μισούσε θανάσιμα τη Βουλγαρία (ο πατέρας του είχε πεθάνει αιχμάλωτος των Βουλγάρων, σε καταναγκαστικά έργα και ο ίδιος υπήρξε όμηρος, σε σκληρές συνθήκες) και είχε προσανατολιστεί μετά τη Μικρασιατική καταστροφή προς τη Γερμανία. Το 1929 εκλέχτηκες δήμαρχος Δράμας και αργότερα διορίστηκε νομάρχης Χαλκιδικής και Έβρου. Με την κατοχή ήρθε στη Θεσσαλονίκη, διορισμένος σε ανώτερη υπαλληλική θέση και δραστηριοποιήθηκε πολιτικά. Σε αντίθεση με τον Σπυρίδη ήταν πολιτικά συγκροτημένος, αλλά κι αυτός επιδόθηκε στην κλοπή και στους εκβιασμούς των πολιτών, εκμεταλλευόμενος τη θέση του. Ταυτόχρονα, καλλιεργούσε το «κόμμα» του και τις σχέσεις του με τους Γερμανούς, στους οποίους πρότεινε τη δημιουργία εθνικοσοσιαλιστικής κυβέρνησης στην Ελλάδα. Το καλοκαίρι του ’44 μπήκε κι αυτός στο Γεντί Κουλέ και λίγο αργότερα ακολούθησε τους αποχωρούντες Γερμανούς. Δικάστηκε ως δωσίλογος, αλλά δεν μπόρεσα να εντοπίσω την ποινή που του επιβλήθηκε.

4. Διονύσιος Αγάθος.

Κερκυραίος. Αντίθετα με τους Σπυρίδη και Ποζιώνη, αυτός ήταν εκτός από Γερμανόφιλος και Βουλγαρόφιλος (σερσέ λα φαμ, η γυναίκα του ήταν Βουλγάρα). Συνταγματάρχης του Μηχανικού, πολέμησε στον ελληνο-ιταλικό πόλεμο, καταδικάστηκε από στρατοδικείο σε θάνατο και γλίτωσε την εκτέλεση λόγω της κατάρρευσης του μετώπου. Ήταν πολλά χρόνια πριν τον πόλεμο πράκτορας των Γερμανών, με τους οποίους συνεργάστηκε αμέσως στη Θεσσαλονίκη, σε Γραφείο Πληροφοριών (αντικατασκοπίας). Το μπουμπούκι αυτό κατέδιδε Έλληνες, τους οποίους οι Γερμανοί φυλάκιζαν. Στη συνέχεια έπαιρνε από τους οικείους τους λίρες, για να τους απελευθερώσει. Υπήρξε ο στενότερος συνεργάτης του σημαντικότερου (πλην, αφανούς) δωσίλογου της Θεσσαλονίκης, του Λάσκαρη Παπαναούμ, περί του οποίου στη συνέχεια. Όταν φυλακίστηκε και ο Παζιώνης, ο Αγάθος ανέλαβε αρχηγός, τρίτος κατά σειρά, του φιλοναζιστικού «κόμματος». Δικάστηκε ως δωσίλογος, αλλά δεν μπόρεσα να εντοπίσω την ποινή που του επιβλήθηκε.

5. Βασίλειος Έξαρχος

Kαθηγητής Θεολογικής του ΑΠΘ. Αθηναίος, με καταγωγή από το Καλέντζι Ιωαννίνων. Συνεργάστηκε με τους Γερμανούς ως μεταφραστής, αλλά και ως προπαγανδιστής. Ανέλαβε αρχηγός κέντρου Θεσσαλονίκης του φιλοναζιστικού «κόμματος» ΕΕΕ. Ήταν ο σοβαρότερος ίσως Έλληνας ιδεολόγος εθνικοσοσιαλιστής. Τον Αύγουστο του ’44, μετά από πέντε μήνες «πολιτικής» δράσης ως αρχηγός του κέντρου πόλεως, κατέφυγε στην Αθήνα. Προφανώς είναι αυτός που ενέπνευσε την καρικατούρα του δωσίλογου καθηγητή της Φιλοσοφικής του ΑΠΘ στο μυθιστόρημα «απόψε δεν θα έχουμε φίλους» ( 1)

6. Νικόλαος Ζωγράφος

Από τη Βέροια, δικηγόρος, εθνικοσοσιαλιστής. Τον αναφέρω γιατί έπαιξε σημαντικό πολιτικό ρόλο στους «πολιτικούς» κύκλους των δωσίλογων και γιατί από το καλοκαίρι του ’43 βρέθηκε επικεφαλής ενός γραφείου πληροφοριών υπό την αιγίδα των ΕΕΕ Αθηνών. Κυρίως όμως διότι το Σύνδεσμό του στελέχωσαν άνθρωποι της αστικής και μεγαλοαστικής τάξης της Θεσσαλονίκης, μεταξύ αυτών βιομήχανοι, πολιτευτές, δικηγόροι, γιατροί, έμποροι, δημοσιογράφοι, στρατιωτικοί, ανώτεροι κρατικοί υπάλληλοι, επιχειρηματίες, αρχιτέκτονες, μηχανικοί (Δορδανάς, σελ. 141). Θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να τη δούμε αυτή τη λίστα της μεγαλοαστικής και αστικής Θεσσαλονίκης…

7. Αντώνιος Βήχος

Μεταλλειολόγος, από την Κερατέα Αττικής. Μόλις ο Πούλος αποχώρησε από τη Θεσσαλονίκη, τον αντικατάστησε σχηματίζοντας ένοπλη ομάδα από 500-700 άτομα, σύμφωνα με τον Χρυσοχόου. 200 έμεναν εντός της Θεσσαλονίκης και οι υπόλοιποι 500 ήταν εγκατεστημένοι στα χωριά δυτικά, περί τον Αξιό. Ο μεγάλος αριθμός των ανδρών του Βήχου αμφισβητείται από άλλες πηγές, οι οποίες τονίζουν ότι ο Βήχος «είχε» μονάχα περί τους 50 και οι υπόλοιποι ανήκαν σε άλλους οπλαρχηγούς, δηλαδή στους τρεις Παπαδόπουλους (της Κοζάνης, του Κιλκίς και του Κούκου). Σύντομα έπεσε διχόνοια στην ομάδα Βήχου, η οποία άρχισε να φυλλορροεί, ειδικά από τους αξιωματικούς που είχαν αρχικά προσχωρήσει. Στο μεταξύ, μέσα στη Θεσσαλονίκη οι ένοπλοι του Βήχου επιδόθηκαν σε πλιατσικολογία («αναγκαστικές εισφορές») αλλά και συλλήψεις και εκτελέσεις, συνήθως μετά από φριχτά βασανιστήρια, τα οποία γινόντουσαν στο άντρο της δωσιλογικής συμμορίας, Πολωνίας 20 (Αλεξάνδρου Σβώλου, σήμερα). Την ίδια συμπεριφορά έδειχναν και οι «Βηχικοί» στην επαρχία, ενώ η οργάνωση είχε τις χειρότερες δυνατές σχέσεις με την αστυνομία της πόλης. Ο Βήχος, ο οποίος είχε πάρει πολύ ψηλά τον αμανέ, συνελήφθη και φυλακίστηκε από τους Γερμανούς, οι οποίοι κρέμασαν το πρωτοπαλίκαρό του Αϊβαλιώτη στον Άγιο Αθανάσιο. Ο Βήχος μεταφέρθηκε στη Γερμανία και επέστρεψε στην Ελλάδα για να δικαστεί, ως δωσίλογος. Στην ηγεσία τον διαδέχτηκε, για τον ελάχιστο χρόνο που απέμενε, ο έφεδρος Ταγματάρχης Πέτρος Ιωαννίδης, από την Καβάλα, ο οποίος στα 1961 οδηγήθηκε στη φυλακή καταδικασμένος σε ισόβια κάθειρξη, ως δωσίλογος. Οι άντρες του Βήχου, μετά το απαραίτητο κοσκίνισμα, εντάχτηκαν στις ομάδες των τριών Παπαδόπουλων. Ο ΕΕΣ (Εθνικός Ελληνικός Στρατος) με επικεφαλής τον τουρκόφωνο πόντιο Κυριάκο Παπαδόπουλο, ήταν από το καλοκαίρι του ’44 ως το τέλος η κύρια ελληνική ένοπλη δύναμη που συνεργαζόταν με τους Γερμανούς, μέσα και έξω από τη Θεσσαλονίκη.

Ο Βήχος πέθανε στις 30 Οκτωβρίου 1948 στην Αθήνα από παθολογικά αίτια. Επάνω στη ληξιαρχική πράξη θανάτου του κάποιος έγραψε με κόκκινη μελάνη τη φράση «λειτουργία της Θείας Δίκης ως προς τον Βήχον». (2)

8. Κυριάκος Παπαδόπουλος (Κισά Μπατζάκ)

Εδώ τα πράγματα σοβαρεύουν. Γιατί αν όλοι οι προηγούμενοι υπηρέτησαν τους Γερμανούς με τη θέλησή τους, σε ένα συνδυασμό απατεωνίστικου καιροσκοπισμού και ιδεολογίας, ο Κισά Μπατζάκ (Κοντοπόδαρος) τους προσέγγισε κάτω από την αδήριτη ανάγκη της σύγκρουσής του με τον ΕΛΑΣ. Είναι αστείο ακόμα και να ειπωθεί ότι ο τουρκόφωνος αυτός επαγγελματίας πολεμιστής (ήταν οπλαρχηγός στον Πόντο) είχε την παραμικρή ροπή προς τον εθνικοσοσιαλισμό, τον οποίο πιθανότατα δεν καταλάβαινε. Είναι γεγονός όμως ότι ενόψει του μείζονος (κατ’ αυτόν) καθήκοντος, δηλαδή της αντιπαράθεσης με τον ΕΛΑΣ, συνεργάστηκε με τους Γερμανούς και μάλιστα λίαν επωφελώς γι’ αυτούς, καθώς δεν ήταν στρατηλάτης της φακής, όπως ο Πούλος ή ο Βήχος, αλλά πραγματικός, σκληροτράχηλος πολεμιστής. Επέκτεινε έτσι την προσωπική του τραγωδία σε χιλιάδες τουρκόφωνους (κυρίως) πόντιους που τον ακολούθησαν και σφαγιάστηκαν στο Κιλκίς, ακολουθώντας πιστά τις επιλογές των αρχηγών τους και κυρίως τις δικές του.

Ο Κυριάκος Παπαδόπουλος γεννήθηκε στον Δυτικό Πόντο, όπου και σχημάτισε την πρώτη αντάρτικη ομάδα. Υπήρξε επικεφαλής του ποντιακού αντάρτικου ως το τέλος. Στα 1924 εγκαταστάθηκε στον Κούκο της Πιερίας. Στην αρχή της κατοχής πήγε στην Ήπειρο για να αγοράσει όπλα που είχε εγκαταλείψει ο ελληνικός στρατός. Λέγεται ότι έφερε περί τα 1500 όπλα στην Πιερία, αριθμός που φαντάζει υπερβολικός. Δείχνει ωστόσο την απόφαση των τουρκόφωνων ποντίων να υπερασπιστούν μόνοι τους, με το όπλο στο χέρι, τα χωριά τους και τις οικογένειές τους.

Ο ΕΛΑΣ, όπως και η ΠΑΟ, προσπάθησε να εντάξει τον Παπαδόπουλο στις γραμμές του, γεγονός που θα σήμαινε ταυτόχρονη ένταξη και όλου του τουρκόφωνου ποντιακού στοιχείου της περιοχής. Η προσπάθεια όμως έγινε άτσαλα, με τον συνήθη τρόπο του ΕΛΑΣ, χωρίς να δίνεται κανένα περιθώριο αυτονομίας στις κινήσεις και τη διοίκηση. Από την πλευρά του οπλαρχηγού υπήρχε ήδη έντονη εχθρότητα προς τους Ρώσους κομμουνιστές, οι οποίοι είχαν βοηθήσει τον Κεμάλ, εις βάρος του δικού του αγώνα. Για τους λόγους αυτούς, ο αρραβώνας με τον ΕΛΑΣ δεν έγινε ποτέ. Και σα να μην έφτανε αυτό, στο τέλος μιας συνάντησης στελεχών του ΕΛΑΣ με τον Κισά Μπατζάκ, έγινε μια αποτυχημένη απόπειρα εναντίον του. Ακολούθησαν εμφύλιες συγκρούσεις μεταξύ ΕΛΑΣ και ΠΑΟ, από την άνοιξη ως το φθινόπωρο του 1943, με επικράτηση του ΕΛΑΣ και αποχώρηση των άλλων αντιεαμικών από την περιοχή. Ωστόσο, ο Κισά Μπατζάκ παρέμεινε επιτόπου, ως επικεφαλής όσων ένοπλων αντι-εαμικών είχαν απομείνει.

Τότε μπήκαν στο παιγνίδι οι Γερμανοί. Ο Κισα Μπατζάκ τους ζήτησε να μην έρθουν στον Κούκο, ο οποίος ήταν γεμάτος όπλα, για να μπορέσει να συνεχίσει την άμυνά του έναντι του ΕΛΑΣ. Οι Γερμανοί συμφώνησαν ευχαρίστως, χωρίς όμως να δώσουν πρόσθετο οπλισμό, όπως ζητούσε ο πόντιος οπλαρχηγός. Κάτι που έκαναν αργότερα, όταν ο Κούκος κατόρθωσε να αποκρούσει τις πρώτες επιθέσεις του ΕΛΑΣ, στο τέλος του 1943. Αποχωρώντας οι Ελασίτες πήραν μαζί τους περίπου 150 ομήρους, μεταξύ των οποίων η γυναίκα και η κόρη του Κισά Μπατζάκ. Η μάχη κράτησε από τις 17 έως τις 24 Νοεμβρίου 1943, οπότε επενέβησαν οι Γερμανοί υπέρ των αμυνομένων. Ένα μήνα αργότερα οι Γερμανοί απελευθέρωσαν τους ομήρους που είχε πάρει ο ΕΛΑΣ, εκτός από 8 που εκτελέστηκαν. Μεταξύ των 8 ήταν η γυναίκα και η κόρη του πόντιου αρχηγού.

Μετά από όλα αυτά ο Κισά Μπατζάκ βρέθηκε πολύ ενισχυμένος. Μπόρεσε να επεκτείνει την «άμυνα» εναντίον του ΕΛΑΣ σε πολλά χωριά της περιοχής, στα οποία δημιουργήθηκαν αντικομμουνιστικές επιτροπές, οι οποίες εξοπλίστηκαν και σχημάτισαν μεταξύ τους δίκτυο. Το άμεσο όφελος για τους Γερμανούς ήταν προφανές: ο ΕΛΑΣ δεν μπορούσε πλέον να απειλεί την Κατερίνη και τη σιδηροδρομική γραμμή, ενώ και οι γραμμές ανεφοδιασμού του έγιναν επισφαλείς. Σε μια από τις τοπικές συγκρούσεις με τον ΕΛΑΣ σκοτώθηκε και ο γιος του Κισά Μπατζάκ, γεγονός που αντί να κάμψει σκλήρυνε ακόμα περισσότερο το φρόνημα του οπλαρχηγού.

Το καλοκαίρι του ’44 ο Κισά Μπατζάκ, αδιαμφισβήτητος πλέον αρχηγός των αντιεαμικών δυνάμεων που συνεργάζονταν με τους Γερμανούς, μετέφερε την έδρα του στη Θεσσαλονίκη και από εκεί διηύθυνε τον πόλεμο κατά του ΕΛΑΣ σε ολόκληρη την Κεντρική και Δυτική Μακεδονία. Παράλληλα, βρέθηκε χρόνος για μια επίσκεψη στη Βιένη (!) και, φυσικά, για συγχαρητήριο τηλεγράφημα στον Χίτλερ, μετά την απόπειρα δολοφονίας του. Αλλά, οι Γερμανοί αποχωρούσαν. Έτσι, το τέλος του καλοκαιριού βρήκε τον Κισα Μπατζάκ να διαπραγματεύεται την ένταξή του στον ΕΔΕΣ, προκειμένου να σώσει την κατάσταση: ο ΕΛΑΣ περίμενε έτοιμος να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς και η κυβέρνηση του Καΐρου είχε καταδικάσει απερίφραστα τους συνεργάτες των Γερμανών.

Οι διαπραγματεύσεις με τον ΕΔΕΣ παραλίγο να πετύχουν, αλλά απέτυχαν – και ο βασικός λόγος ήταν η συμμετοχή του ΕΑΜ στην κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία, ως μείζων πολιτικός στόχος, επέβαλε στους Άγγλους την (καιροσκοπική και ανειλικρινή) καταδίκη των “Ταγμάτων”. Ο επίλογος γράφτηκε στο Κιλκίς (3), όπου μετά τη μάχη, προσπαθώντας να οδηγήσει εκτός μια μεγάλη ομάδα ανδρών του, ο Κισά Μπατζάκ τραυματίστηκε και αυτοκτόνησε.

Δε μπορεί κανείς να μη σκεφτεί ότι αν οι διαπραγματεύσεις με τον ΕΛΑΣ, για την ένταξη του Κυριάκου Παπαδόπουλου, άρα και των χιλιάδων ένοπλων τουρκόφωνων ποντίων, είχαν ευτυχή κατάληξη, η ιστορία της Αντίστασης και του Εμφυλίου πιθανόν να ήταν εντελώς διαφορετική, στην Κεντρική Μακεδονία. Σήμερα το όνομά του βρίσκεται επικεφαλής της λίστας με τους «φονευθέντες» στο ηρώο του Κούκου (4)

9. Αντώνιος Δάγκουλας

Ο Δάγκουλας ήταν πρόσφυγας από τη Μικρά Ασία, βενιζελικός. Ήταν, προπολεμικά, αυτοκινητιστής στα Γρεβενά. Ξεκίνησε εντασσόμενος στον ΕΛΑΣ, αλλά αποχώρησε. Χαρακτηρίστηκε έτσι «αντιδραστικός» και επιχειρήθηκε η εξόντωσή του, χωρίς επιτυχία. Οι Γερμανοί τον έφεραν στη Θεσσαλονίκη, τον Μάρτιο του ’44, όπου τέθηκε επικεφαλής της πλέον κακόφημης ομάδας, των «Δαγκουλαίων». Η ομάδα τους, γύρω στα 100 άτομα, είχε άμεση σχέση με τις Γερμανικές αρχές, από τις οποίες εξοπλίστηκε και «εκπαιδεύτηκε» για 15 μέρες, στο γήπεδο της ΧΑΝΘ. Είχαν δήθεν αστυνομικά καθήκοντα, αλλά στην πραγματικότητα ήταν εκτελεστικό απόσπασμα. Δε δίσταζαν δε να ξυλοφορτώνουν ακόμα και αστυνομικά όργανα. Βασικός τους στόχος, βέβαια, ήταν το ΕΑΜ. Οι Δαγκουλαίοι έκαναν μαζικές δολοφονίες το καλοκαίρι του ‘44 και μέχρι την αποχώρηση των Γερμανών, είτε στην κοίτη του Γαλλικού ποταμού, είτε αλλού. Η ομάδα αυτή έκανε και μπλόκα: Νέα Ευκαρπία, 31 Ιουλίου – 14 εκτελέσεις. Καλαμαριά, 13 Αυγούστου – 11 εκτελέσεις. Κάτω Τούμπα, 24 Σεπτεμβρίου – 7 εκτελέσεις. Επιδρομή 4ης Οκτωβρίου – 5 εκτελέσεις. Εννοείται ότι οι εγκληματίες αυτοί δεν παραμελούσαν καθόλου το πλιάτσικο, εις βάρος των θυμάτων τους, αλλά και του υπόλοιπου πληθυσμού. Ας μη θεωρηθεί όμως ότι οι 100 Δαγκουλαίοι ήταν μόνοι ή ξεκάρφωτοι: είχαν πολιτικές επαφές με τον εσμό των φιλοναζιστών της Θεσσαλονίκης, αλλά και με πολύ «καλό κόσμο», σύμφωνα τουλάχιστον με τις καταθέσεις που δόθηκαν στο δικαστικό τμήμα του ΕΛΑΣ, μετά την αποχώρηση των Γερμανών. Ότι υπήρχε σχέση συνευθύνης με κόσμο πέρα από την ομάδα είναι προφανές. Αλλιώς, δεν θα μπορούσε να ευδοκιμήσει ένα τέτοιο λουλούδι.

Όσο για το Δάγκουλα, πέθανε νοσηλευόμενος (τραυματίας) και το πτώμα του διαπομπεύτηκε στους δρόμους της Θεσσαλονίκης.

10. Τα μικρά πιράνχας του δωσιλογισμού

Τα ονόματα Κυλινδρέας (από τη Σμύρνη), Γραμματικόπουλος (πρόσφυγας από την Τραπεζούντα) Σούμπερτ (Γερμανός υπαξιωματικός), Βασιλείου (από το Ηράκλειο Κρήτης) δεν μας λένε πολλά. Όλοι αυτοί όμως έδρασαν επικεφαλής μικρών ή μεγαλύτερων ομάδων, στο πλευρό των Γερμανών και ο πληθυσμός της Θεσσαλονίκης και της Μακεδονίας υπέφερε πολύ από αυτούς. Οι περισσότεροι είχαν κακό τέλος. Ανάμεσά τους βρισκόταν και ο Ξενοφών Γιοσμάς, ο οποίος έγινε πασίγνωστος αργότερα, με την εμπλοκή του στη δολοφονία του Λαμπράκη. Ακολούθησε κι αυτός τους Γερμανούς, έγινε και «υπουργός» της «κυβέρνησης» Τσιρονίκου στη Βιέννη, καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο, φυλακίστηκε και πήρε χάρη (μετατροπή της ποινής σε ισόβια) από τον Βασιλέα Γεώργιο Β’, στα 1950. Τη επόμενη χρονιά αποφυλακίστηκε, έχοντας μείνει συνολικά τρία (ή πέντε) χρόνια στη φυλακή. Πέθανε από εγκεφαλικό, στα 1975.

11. Λάσκαρης Παπαναούμ

Αφανής, πλην όμως ο σημαντικότερος δωσίλογος από όσους έδρασαν στη Θεσσαλονίκη. Καταγόταν από το Μοναστήρι, γιος δασκάλου, έμπορος ο ίδιος, έζησε προπολεμικά στη Γερμανία και πήρε γυναίκα Γερμανίδα (όπως και στην περίπτωση του Διονύσιου Αγάθου, σερσέ λα φαμ…). Από το 1938 είχε διοριστεί στο Γραφείο Αλλοδαπών της Αστυνομίας και ήταν πληροφοριοδότης των Γερμανών. Λέγεται ότι τη μέρα εισόδου των γερμανικών στρατευμάτων ο Παπαναούμ ανέβηκε σε ένα τανκ και γύρισε όλη την πόλη, πανηγυρίζοντας για το «ευτυχές» γεγονός.

Εξαρχής εργάστηκε ως αξιωματικός στη Γερμανική αντικατασκοπεία, δημιουργώντας ένα δίκτυο πρακτόρων σε όλη τη Μακεδονία. Καταδίωξε τους Άγγλους στρατιώτες που είχαν απομείνει σε ελληνικό έδαφος, αλλά και τους «αγγλόφιλους». Φυσικά, η δράση του ως επικεφαλής της αντικατασκοπίας ήταν έντονη μέσα στην πόλη της Θεσσαλονίκης: το δίκτυο των πρακτόρων του εντόπιζε και συλλάμβανε τους υπόπτους, οι οποίοι στη συνέχεια παραδίνονταν στους Γερμανούς.

Ο Παπαναούμ χρησιμοποίησε τη θέση του και την ισχύ του για να πλουτίσει, καθώς παράλληλα ασκούσε και το ευγενές επάγγελμα του μεγαλο-μαυραγορίτη. Αλλά το πεδίο στο οποίο διακρίθηκε ήταν άλλο: υπήρξε ο πρώτος (και ίσως ο μόνος) Έλληνας που έθεσε δημόσια, με αρθρογραφία, το «Εβραϊκό ζήτημα» – και μάλιστα κατηγορούσε τις Γερμανικές αρχές κατοχής για την ανοχή τους απέναντι στους Εβραίους της πόλης! Οι Γερμανοί αξιωματούχοι πικαρίστηκαν, αλλά το κατάπιαν. Άλλωστε, πολλοί από αυτούς έπαιρναν γενναίες μίζες από τα κέρδη του Παπαναούμ στη μαύρη αγορά.

Βέβαια, οι Γερμανοί δεν περίμεναν τον Παπαναούμ να τους καθοδηγήσει στο θέμα των Εβραίων – στις αρχές του 1943 άρχισαν τα πρώτα περιοριστικά και καταπιεστικά μέτρα, τα οποία ολοκληρώθηκαν με τη μεταφορά ολόκληρης της Εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης στα στρατόπεδα του θανάτου. Και τότε ήρθε η ώρα για τον σκοτεινό Παπαναούμ να πλουτίσει πραγματικά: έπεσε σαν το κοράκι πάνω στις εγκαταλειμμένες περιουσίες των Εβραίων και ιδιοποιήθηκε τις σημαντικότερες εβραϊκές επιχειρήσεις, από τις οποίες αποκόμισε εκατοντάδες χιλιάδες λίρες (μόνο από τη λεηλασία του καταστήματος υαλικών Μπενρουμπή, η λεία υπολογίστηκε σε περισσότερες από 150.000 λίρες). Το ίδιο συνέβη με όλα τα σημαντικά στελέχη του δωσιλογικού εσμού της Θεσσαλονίκης, τα οποία μοιράστηκαν μεταξύ τους τις επιχειρήσεις και τα σημαντικότερα καταστήματα, ενώ τα «μικρά πιράνχας» μοιράστηκαν τα ευτελέστερα μερίδια, από τις 2000 περίπου εβραϊκές επιχειρήσεις και καταστήματα.

Η εκμετάλλευση των καταδιωκόμενων Εβραίων πήρε και μιαν άλλη μορφή: οι πράκτορες του Παπαναούμ τους έπιαναν, αυτοί έδιναν μεγάλα ποσά για να εξαγοράσουν την ελευθερία τους και στη συνέχεια παραδίνονταν στους Γερμανούς. Κοντά στον Λάσκαρη, έγινε πάμπλουτος από τη λεηλασία των εβραϊκών περιουσιών και ο αδερφός του Ηφαιστίωνας Παπαναούμ. Αυτός έμεινε στην Ελλάδα μετά την αποχώρηση των Γερμανών και μάλλον δεν τον ενόχλησε κανείς.

Ο Παπαναούμ αποχώρησε και αυτός μαζί με τους Γερμανούς, μεταφέροντας μαζί του μεγάλο μέρος της λείας που είχε αποσπάσει από Έλληνες και Εβραίους και όχι μόνο δεν τιμωρήθηκε ποτέ, αλλά έζησε το υπόλοιπο της ζωής του στη Γερμανία, η οποία υπήρξε εξαιρετικά στοργική μαζί του, καθώς του πρόσφερε και την Γερμανική υπηκοότητα! Ίσως εξαιτίας της σωστής χρήσης των εβραϊκών λιρών, ίσως λόγω της Γερμανίδας συζύγου του, ίσως γιατί οι Γερμανοί είδαν στο πρόσωπό του έναν «δικό τους» και τον προστάτεψαν. Ίσως για όλους αυτούς τους λόγους μαζί.

Επίλογος

Είδαμε τα σημαντικότερα πρόσωπα του δωσιλογισμού που έδρασαν στη Θεσσαλονίκη. Με την εξαίρεση του Κισά Μπατζάκ (Κυριάκου Παπαδόπουλου) ο οποίος συνιστά ειδική περίπτωση, όλοι οι υπόλοιποι συνδύαζαν χαρακτηριστικά υποκόσμου (ήταν δηλαδή κακοποιοί του κοινού ποινικού δικαίου, ληστές, κλεπταποδόχοι, εκβιαστές κλπ – ακόμα και οι αρχηγοί «κομμάτων», ακόμα και ο «ιδεολόγος» Παπαναούμ), με έναν ακραίο αντικομμουνισμό. Οι μισοί περίπου ήταν πρόσφυγες, οι υπόλοιποι από διάφορα μέρη της Ελλάδας. Κανένας δεν ήταν από καταγωγή Θεσσαλονικιός!

Μαζί με τους άντρες τους ήταν συνολικά λίγες εκατοντάδες (δεν συμπεριλαμβάνω τους ένοπλους του Παπαδόπουλου, ο οποίος άλλωστε έδρασε κυρίως εκτός Θεσσαλονίκης). Δεν ήταν πολλοί, αλλά δεν ήταν και λίγοι.

Τα θύματά τους ήταν εκατοντάδες ή μάλλον χιλιάδες. Πιθανότατα τα περισσότερα από αυτά δεν είχαν σχέση με το ΕΑΜ ή άλλες αντιστασιακές οργανώσεις. Αλλά όταν αυτό το αποφάσιζαν οι άντρες του Βήχου ή του Δάγκουλα, δεν μπορούσε κανείς να περιμένει τίποτα διαφορετικό.

Η ελίτ της Θεσσαλονίκης συνεργάστηκε με τους Γερμανούς και με τους δωσίλογους, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Χειροπιαστή απόδειξη υπάρχει στη λίστα των συνεργατών του Νικόλαου Ζωγράφου. Αλλά το έκανε με… διακριτικότητα, φροντίζοντας να μην εκτεθεί κανένα από τα μέλη της ανεπανόρθωτα.

Και οι επίσημες ελληνικές κατοχικές αρχές, πολιτικές και αστυνομικές; Η δράση τους στο θέμα της Μακεδονίας (εναντίον των Βουλγάρων) η παρουσία τόσων κραυγαλέων περιπτώσεων δωσιλογισμού, όπως τις είδαμε, οι απευθείας επαφές τους με την κυβέρνηση του Καΐρου και το Συμμαχικό Στρατηγείο, αλλά και οι πολιτικές εξελίξεις της ταραγμένης εκείνης περιόδου, τους άφησαν στο απυρόβλητο. Το «δικαστικό» του ΕΛΑΣ είχε έτοιμη μια μεγάλη και πλήρη λίστα με ονόματα (Χρυσοχόου, Σιμωνίδης, ηγεσία αστυνομίας Θεσσαλονίκης, στελέχη του κατοχικού κρατικού μηχανισμού κλπ), με δεδομένο ότι όλοι αυτοί συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς σε ένα τουλάχιστον ειδικό θέμα: κατά του ΕΑΜ. Η λίστα αυτή έμεινε ανενεργή.

Σε κάθε περίπτωση, τα ερωτήματα και οι απορίες, ειδικά για τη στάση της Θεσσαλονικιώτικης ελίτ, παραμένουν ακόμα αναπάντητα. Ελπίζω, όχι για πάντα.

http://www.madata.gr/diafora/9023.html

7 διαστάσεις της ένοπλης συνεργασίας

Αναμφίβολα, η πλέον πολυσυζητημένη μορφή συνεργασίας με τους ναζί είναι η ένοπλη. Ομως, όπως λέει ο επίκουρος καθηγητής Νίκος Μαραντζίδης (Πανεπιστήμιο Μακεδονίας), «αντίθετα απ’ ό,τι πιστεύει ο μέσος φιλίστορας, η ένοπλη συνεργασία στην Ελλάδα δεν υπήρξε ένα περιθωριακό φαινόμενο». Η μελέτη του δωσιλογισμού απαιτεί μια προσέγγιση ικανή να εξηγήσει, εμπειρικά τουλάχιστον, τις διαστάσεις του φαινομένου, όπως τις αναλύει ο Ν. Μαρατζίδης.

-Πρώτη διάσταση, η έκταση του δωσιλογισμού. Η συνεργασία με τις κατοχικές αρχές καλύπτει ένα ευρύτατο πλέγμα κυμαινόμενων συμπεριφορών και έλαβε σημαντικές διαστάσεις, συμπεριλαμβανόμενου και του σκληρού της πυρήνα, της ένοπλης συνεργασίας. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, τα Τάγματα Ασφαλείας (Τ.Α.) και άλλοι ανάλογοι σχηματισμοί ενέταξαν στις τάξεις τους 17 με 23 χιλιάδες άνδρες. Αν προστεθούν σ’ αυτά η Χωροφυλακή (που συμμετείχε σε επιχειρήσεις εναντίον του ΕΛΑΣ και υπήρξε στόχος του), οι διάφορες τοπικές πολιτοφυλακές και φρουρές χωριών που οπλίστηκαν από τους Γερμανούς, παραστρατιωτικοί, άτακτοι κ.ά., οι αριθμοί αυξάνονται δραματικά.

-Δεύτερον, η πολιτική και κοινωνική σύνθεση του δωσιλογισμού. Ως προς τις πολιτικές προτιμήσεις της ηγεσίας, διαθέτουμε πρόσφατα ερευνητικά πορίσματα, σύμφωνα με τα οποία η πλειοψηφία των περίπου 1.000 αξιωματικών που στελέχωσαν τα Τ.Α. είχε βενιζελικό φρόνημα. Για τις πολιτικές προτιμήσεις των οπλιτών δεν γνωρίζουμε κάτι συγκεκριμένο. Προφανώς υπήρξαν αντικομμουνιστές, αλλά το ερώτημα είναι αν συμμετείχαν στα σώματα αυτά επειδή ήταν αντικομμουνιστές ή αν έγιναν αντικομμουνιστές λόγω της συμμετοχής τους σε αυτά – και τι σήμαινε ακριβώς ο αντικομμουνισμός γι’ αυτούς.

-Τρίτον, οι πολιτικοί στόχοι του δωσιλογισμού. Τι επεδίωκαν εκείνοι που συνεργάστηκαν ένοπλα με τους Γερμανούς;

-Τέλος, η μεταπολεμική αντιμετώπιση του δωσιλογισμού και των δωσίλογων από τις αντίπαλες παρατάξεις, τόσο κατά τη διάρκεια του πολέμου όσο και μεταπολεμικά. Υπήρξαν τέσσερις κατηγορίες δωσίλογων:

Ελαβα μαιλ απο τον φιλο Σταυρο Γεωργιου (ανταποδιδω τις ευχες )και το σηκωνω χωρις να αλαξω ουτε ενα κομμα φυσικα .Προφανως αναφερεται στην αναρτηση μου σχετικα με τα γεγονοτα του Ιουλιου.Πιστευω πως συμπληρωνει την εικονα με τον προσωπικο του λογο γιατι πραγματικα δεν εχω αμεση αποψη μιας και ελειπα.Στην αναρτηση μου προσπαθησα να καταγραψω οσα βρηκα στο διαδικτυο για εκεινες τις μερες.Σιγουρα υπαρχουν και αλλα που δεν βρηκα και δεν γνωριζω.Ελπιζω να μην μπουμε στην διαδικασια απαντησεων απο οσους νομιζουν πως θιγονται απο την γραφη του.Ετσι κι αλλιως ολα αυτα αποτελουν παρελθον σημερα.

Με την ευκαιρια διαβασα πως ο κ Κουστας αλλαξε θεση και δεν ειναι πλεον υπευθυνος για την καθαριοτητα.Λυπαμαι που το λεω αλλα ο κ Κουστας παρα τις καλες του προθεσεις απετυχε στον ρολο του.Και πανω σε αυτο η συζητηση ειναι σημαντικη και επικαιρη.

Αν ο (συμπαθης σε εμενα )κ Κουστας εχει να μιλησει για επιτυχιες κατα την διαρκεια της θητειας του ας το κανει.

Αν ηθελε και δεν μπορεσε ας μας το πει και να μας εξηγησει ποιος τον εμποδισε.

Αν παλι καταλαβε πως δεν μπορουσε υπηρχε παντα η δυνατοτητα της παραιτησης.

Η σιωπηλη απομακρυνση του την στιγμη που επικρατει αυτο το χαλι στην διαχειριση των απορριμματων και μαλιστα με μεγαλο μερος της διαχειρισης ιδιωτικοποιημενο δεν τον τιμα σε καμμια περιπτωση.Και σιγουρα δεν συμβαδιζει  με την αριστερη του στρατευση.

Η σιωπη δεν ειναι χρυσος.

ΥΓ Το  ΦοΔΣΑ σημαινει  - Φορείς Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων .Οσο για τον χαρακτηρισμο  για την ΠΑ.ΠΟ.ΕΡ σε πληροφορώ ότι απο τα δικαστήρια και τα τρεξίματα όπως πάντα<απούσα σαν κακιά μαθήτρια> τον πιστευω. Η ΠΑΠΟΕΡ ειναι ξανα σε κρισιμο σημειο.Πιστευω πως χρειαζεται μια γενικη συνελευση να δουμε που παταμε.Και αν μπορουμε( και ποιοι) να συνεχισουμε.Σιγουρα χρειαζεται ενα ξεκαθαρισμα του αρχειου των μελων.Πολλοι γραφτηκαν μελη στο παρελθον  (ποσοι αληθεια) αλλα ποσοι δραστηριοποιηθηκαν και  το σημαντικοττερο ποσοι συμμετεχουν πλεον;Το εχω ξαναγραψει.Ας μεινουμε οι ελαχιστοι που οριζει ο νομος για να ειναι νομιμο το σωματειο αλλα αυτοι οι λιγοι να συμμετεχουν δημοκρατικα στην διαμορφωση των θεσεων και πολυ περισσοτερο στην πραξη και τις δρασεις.Ο σκοπος δεν ειναι να εχουν στα χερια τους δυο τρεις τη σφραγγιδα.Γιατι αργα η γρηγορα θα βαρεθουν θα πικραθουν θα απογοητευτουν.Ο σκοπος ειναι να λειτουργησει το σωματειο ανοιχτα συλλογικα δημοκρατικα.Και μικρο να ειναι αν τα εχει ολα αυτα θα δουμε αποτελεσματα.

Αγαπητέ Φίλε Μάκη
Χρόνια Πολλά και με το καλό ο καινούργιος χρόνος να μας φέρει καλύτερες μέρες απο αυτόν που φεύγει γιατί τέτοιες ιστορίες εγώ άκουγα απο τους γονείς μου για την περίοδο της κατοχής.
Θέλω να σε πληροφορόσω σχετικά τι συγκεκριμένα έγινε στη διάρκεια που εσύ έλειπες για δουλειά όπως πολλοί ξενητεύωνται για να ζήσουν τις οικογενειές τους.
Ο συγκεκριμένος δεματοποιητής πότε δούλευε και πότε δεν δούλευε με αποτέλεσμα το σκουπίδι να φτάσει εκεί που έφτασε(και προσοχή Μάκη ο δεματοποιητής είχε σταματήσει πρίν ακόμα μπεί ο Νοέμβρης του2012 δεν ξέρω τώρα τι γίνεται δένει δεν δένει-λόγω απουσίας μου στο εξωτερικό).
Ετσι Μάκη φτάσαμαι στο σημείο γύρω τέλος Μάρτη με αρχές Απριλίου να συντονιστούμαι η ομάδα πολιτών Φούρνοι-Δίδυμα και να κάνουμαι προσφυγή στον εισαγγελεία Ναυπλίου -και ο δήμος δήλωσε στον εισαγγελέα κάτι λίγα σκουπιδάκια,ενω τα σκουπίδια είχαν φτάσει σύμφωνα με το βίντεο του δημάρχου που έπαιξε στην περιφερειακή ένωση δημάρχων Πελοποννήσου τα δέκα μέτρα:23Ιουλίου2012.
Το δικαστήριο έγινε στις:20Ιουλίου2012 ημέρα Παρασκευή και ώρα:12.20μ.μ.
Τοδικαστήριο έγινε εναντίον του δημάρ χου,του αντιδημάρχου καθαριότητος και του εργολάβου,δεν έγινε εναντίον του ΦΟΣΔΑ ή ΠΕΣΔΑ διότι στην κατάθεση μας δεν είχε δημιουργειθεί ΦΟΣ ΔΑ, το ΦΟΣΔΑ έγινε στις:23Ιουλίου2012 ημέρα Δευτέρα και ώρα :18.15 στην αίθουσα στην Τρίπολη.
Εμείς η ομάδα τι ζητάγαμαι να δεθεί όλο το σκου πίδι γιατι έμπαινε καλοκαίρι και η κατάσταση θα γινόταναι τραγική για την ζωή των κατοίκων .
Οπως και τώρα που βρέχει και όλο το χύμα σκουπίδι και τα δέματα κολυμπάναι στο νερό.
Η μεγάλη αποθέωση είναι σε ερωτήσεις μας προς τον αντιδήμαρχο καθαριότητας τι γίνεται με την μόλυνση και τα βα ρέα μέταλλά η απαντησή του προς εμένα ήτανε η εξής: δεν υπάρχουν μόλυνση και βαρέα μέταλλα.
Τώρα Μάκη εσύ βγάλε τα συμπερασματάσου,μάθε και το άλλο σε ερωτησή μου και χύμα σκουπίδι τι θα γίνει η κυρία αντιδήμαρχος, μου  απάντησε :σιγά να μήν το δέσουμαι τώρα μόλις ψηφίσαμαι την ΄νέα περιβαντολογική μελέτη για ανακύκλωση στην πηγή και την κομποστοποίηση, που έχουν σκοπό να κάνουναι όποτε γίνει.
Εγώ σε ρωτώ για άσχε τους μας περάσαναι ή νομίζουναι ότι είναι πιό ξύπνοι ,απλώς βρήκαναι τον καιρό και τον αρμενίζουναο όπου τούς πάει.
Οσο Μάκη για την ΠΑ.ΠΟ.ΕΡ σε πληροφορώ ότι απο τα δικαστήρια και τα τρεξίματα όπως πάντα<απούσα σαν κακιά μαθήτρια> εγώ με άλλα πέντε άτομα επιτροπή τρέξαμαι να ενημε ρώσουμαι τον κόσμο -πολιτικούς-υπουργεία-επιθεωρητές κ.λ.π.
Αλλά εν πάση περιπτώση όπως σου ειχα γράψει έλα στην συγκέντρωση και θα καταλά βαινες πολλά πράγματα.
Και θέλω να μάθεις γιατί βουλιάξαναι την ανακύκλωση που τρέχαται όλοι οι εθελοντές να προσφέρεται εργασία<με το που έφυ γες και πρίν προλάβεις να φτάσεις στο χώρο της δουλειά σου > την ανακύκλωση την ανελαβε ο εργολάβος με ψευτοπροσχήματα.
Αμα έλθω Ελλάδα ένα μια μέρα στο χωριό να πιούμαι καφέ με νερό εμφιαλωμένο.
Σε κούρασα Μάκη σου εύχωμαι καλή ξεκόυραση και με το καλό να δεχθείται εσύ και η οικογενειά σου τον καινούργιο χρόνο.
Σταύρος.Α.Γεωργίου.LUXERBURG.

Follow me on Twitter

Νοεμβρίου 2014
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Οκτ    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

κοκα κολα

  • 734,596

Αρχείο

RSS arcadia portal

  • Εκδήλωση Ενόπλων Δυνάμεων στην Τρίπολη (photos+video) Νοεμβρίου 21, 2014
    Στο πλαίσιο του εορτασμού της ημέρας των Ενόπλων Δυνάμεων  η Διοίκηση Κέντρων της IV Μεραρχίας Πεζικού διοργάνωσε ανήμερα της εορτής Παρασκευή 21 Νοεμβρίου εκδήλωση στο Αποστολοπούλειο Πνευματικό Κέντρο Τρίπολης. Η εκδήλωση ξεκίνησε λίγο μετά τις 19:30 και περιελάμβανε ομιλία από τον κ. Χρήστου Αθανάσιο, Επίκουρο Καθηγητή του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου καθώς […]
  • Να μείνει ανεπηρέαστος από τη διακοπή θέλει ο Αστέρας Νοεμβρίου 21, 2014
    Το Ελληνικό ποδόσφαιρο κλιδωνίζεται από τη νέα διακοπή του πρωταθλήματος που έχει ως συνέπεια ομάδες που έχουν μέσα στην εβδομάδα που έρχεται Ευρωπαϊκές υποχρεώσεις να μένουν εκτός αγώνων. Στην περίπτωση του Αστέρα Τρίπολης ασφαλώς και η διακοπή ήταν επιβεβλημένη για να πάρουν οι ποδοσφαιριστές της Αρκαδικής ομάδας τις απαραίτητες ανάσες όμως με την νέα διακ […]
  • Ας ...μαγειρέψουμε κεφτεδάκια «προβενσάλ» Νοεμβρίου 21, 2014
    Το Arcadia Portal με τη νέα του στήλη "Ας μαγειρέψουμε" θα σας παρουσιάζει κάθε φορά μία συνταγή για φαγητό ή για γλυκό. Μία στήλη με νόστιμες συνταγές για τις νοικοκυρές και όχι μόνο. Η σημερινή μας συνταγή Κεφτεδάκια «προβενσάλ» Υλικά: -2 μέτρια ψιλοκομμένα κρεμμύδια -μία σκελίδα σκόρδο -1/2 φλιτζάνι τσαγιού βούτυρο -αλάτι, πιπέρι -1 μεγάλο κουτί […]
  • Εορτασμός των Εισοδίων της Θεοτόκου στο Λεωνίδιο (photos+video) Νοεμβρίου 21, 2014
    Ολοκληρώθηκαν σήμερα με λαμπρότητα οι εορταστικές εκδηλώσεις για τα Εισόδια της Θεοτόκου στο Λεωνίδιο, με την δοξολογία στην οποία χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας κ. Αλέξανδρος, ενώ παρέστη επίσης ο Επίσκοπος Κερνίτσης κ.Χρύσανθος. Στη συνέχεια η Ιερά Εικόνα της Παναγίας της 'Ελωνας λιτανεύτηκε στους δρόμους της πόλης του Λεωνιδίου μ […]
  • Δεκαήμερη παράταση της αποχής των δικηγόρων Νοεμβρίου 21, 2014
    Tην παράταση της αποχής των δικηγόρων για ακόμη 10 μέρες αποφάσισε η Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος που συνήλθε σήμερα εκτάκτως στην Αθήνα. Οι δικηγόροι, οι οποίοι αντιδρούν στο περιεχόμενο των ρυθμίσεων του νομοσχεδίου του υπουργείου Δικαιοσύνης για Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, θα ξεκινήσουν την αποχή τους από την Τρίτη 25 Νοεμβρίου  μέχρι τις 5 […]

Kατηγορίες

Κατηγοριες Tag

3η γιορτη ελιας Aman resorts RDF SRF RDF Αθικια Αλαβανος Αλεκος Αλλη Προταση Αναβαλος Ανεμογεννητριες Βασιλης Λαδας Βουδουρης Γιαννης Γεωργοπουλος Γιορτες ελιας Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σιδερης Δημοσια διαβουλευση Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Ελος Κοιλαδας Ευπλοια Θεσεις ΡΚΕ-Σ Ιστορικα κτηρια Ερμιονιδας Καραβασιλη Καταφυκι Κοινωφελης Επιχειρηση Αθλητισμου Περιβαλλοντος Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Λιμεναρχειο Λυματολασπη Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Ξενοδοχεια ΠΑΜΕ Πανω Πλατεια Κρανιδι Παυλος Φυσσας Πολιτιστικο μονοπατι Πολυτεχνειο 2014 Πορτοχελιωτικο Kαρναβαλι Πρασινο Σημειο Πυρηνικα Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Υδρα Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας Χριστουγεννα Ωρα της γης αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ αφαλατωση βαρεα μεταλλα στο νερο δισκουρια επιδομα ανεργιας επισιτισμος εφοπλιστικο κεφαλαιο κατοχη καυση απορριμματων κοκκιναρι κομποστοποιηση παλαια κτηρια στο Κρανιδι σφαγεια Κρανιδιου φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates

Flickr Photos

Εικόνα 1329

More Photos
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.