Ελαβα ενημερωτικο μαιλ

ΣΥΡΙΖΑ- ΕΚΜ Αργολίδας

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

«Ολοκληρώθηκε η εκλογή αντιπροσώπων ΣΥΡΙΖΑ- ΕΚΜ Αργολίδας για την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη»

Με πολύ μεγάλη συμμετοχή και ενθουσιασμό ολοκληρώθηκε και στην Αργολίδα, όπως και στις περισσότερες οργανώσεις πανελλαδικά, η διαδικασία εκλογής αντιπροσώπων του ΣΥΡΙΖΑ- ΕΚΜ για την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη. Με την εκλογή των αντιπροσώπων, μέσα από ανοιχτές δημοκρατικές διαδικασίες το κόμμα μετασχηματίζεται από ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών, σε ΣΥΡΙΖΑ των μελών. Ένα κόμμα δημοκρατικό, πλουραλιστικό, ανοιχτό στις διαφορετικές απόψεις, κομμάτι των πολύμορφων κοινωνικών κινημάτων που στοχεύει στην κοινωνική απελευθέρωση και το σοσιαλισμό.

Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ που θα πραγματοποιηθεί από την Παρασκευή 30/11 έως και την Κυριακή 2/12, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, είναι αυτό το πρώτο, αποφασιστικό βήμα για τη μετάβαση από τον ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών σε ενιαίο κόμμα.

Η διαδικασία της εγγραφής νέων μελών φυσικά δεν έχει σταματήσει, συνεχίζεται με ευθύνη των τοπικών επιτροπών των τεσσάρων Καλλικρατικών Δήμων του Νομού. 

Αναλυτικότερα οι αντιπρόσωποι που εκλέχθηκαν:

Τ.Ο Δήμου Ναυπλιέων

Βασιλείου Δημήτρης

Γεωργόπουλος Σωτήρης

Μεντή Μάιρα

Μερσινιάδης Γιάννης

Ντάνης Βαγγέλης

Οικονομόπουλος Πέτρος

Χατζοπούλου Αγγελίνα

Τ.Ο Δήμου Άργους

Κοτσανάς Γιώργος

Κουτούζου Κατερίνα

Κωστάκης Προκόπης

Λαδόπουλος Μιχάλης

Μούρμουρα Δανάη

Ράλλη Ντιάνα

Σεραφείμ Θεόδωρος

Τσακλάνος Βαγγέλης

Τ.Ο. Δήμου Επιδαύρου

Γαλάνη Σοφία

Κουλετάκη Νίνα

Τ.Ο. Δήμου Ερμιονίδας

Βόλη Ευαγγελία

Δεβελέκος Βασίλης

Θεοδώρου Κωνσταντίνα

Λυμπερόπουλος Κώστας

Φλωρής Κώστας

 

 

Ποιος σημερινος  Σταινμπεκ θα γραψει τους συγχρονους καρπους της οργης για τις επομενες γενιες , ποιος Τζων Φορντ θα γυρισει ταινια για τους συγχρονους σκλαβους….

Ποιος  ειναι ο ενοχος.Ο ανθρωπος που δουλευει σε αθλιες συνθηκες για να επιβιωσει η ο εργοδοτης που εκμεταλευεται την αναγκη του για να βγαλει λεφτα.Τι εχουν να πουν οι δημοσιογραφοι που μας κανοναρχουν μερα νυχτα για παρανομους (και λαθρο) μεταναστες.

Ποση ανθρωπια και ποση ζωη χωραει λαθραια στις καρδιες τους.Ποιος ειναι ο ενοχος, ποιος ο παρανομος ποιος πρεπει να παει σε στρατοπεδα συγκεντρωσης καλοι μου πατριωτες δημοσιογραφοι.

Για να σας δω και σας οταν θα εχετε πεταχτει στα σκουπιδια απο τα αφεντικα σας τι θα κανετε για να ζησετε.Με τι μεροκαματο θα πατε να δουλεψετε τι δουλειες θα αναγκαστειτε να κανετε εσεις οι πτυχιουχοι , για ποσες ωρες…Θα ρθειτε εδω που ειμαστε εμεις καποια στιγμη, και θα τα πουμε απο κοντα.Γιατι τωρα ειστε ακομα πολυ μακρυα απο την αληθινη ζωη. Πολυ μακρυα.Ο κοσμος σας ειναι ενας καθρεφτης που μεσα του ναρκισευεστε.

Αναδημοσιευω απο το ιστολογιο του Κωστα.

http://airetika.blogspot.gr/2012/11/blog-post_27.html

Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

Ερώτηση της βουλευτού της ΔΗΜΑΡ Μαρίας Γιαννακάκη σχετικά με κυκλώματα δουλεμπορίου στην περιοχή Αργολίδας

ΕΡΩΤΗΣΗ Προς τους κκ υπουργούς Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Πρόνοιας, Υγείας Και Οικονομικών
Θέμα: «Σχετικά με κυκλώματα δουλεμπορίου στην περιοχή Αργολίδας»
Πριν από λίγες μέρες δημοσιεύθηκε στον Τύπο η εξής είδηση: «Καταναγκαστική εργασία σε κτήματα της Αργολίδας αποκάλυψε η αστυνομία μετά την εξάρθρωση διεθνούς κυκλώματος δουλεμπορίας που έφερνε στην χώρα μας αλλοδαπούς εργάτες που απέδιδαν τα μεροκάματά τους στους δουλεμπόρους και διέμεναν σε στάβλους. 
Οργανωμένο κύκλωμα εμπορίας ανθρώπων, τους οποίους χρησιμοποιούσε ως πραγματικούς δούλους για εργασιακή εκμετάλλευση, εξαρθρώθηκε μετά από έρευνες, από το Τμήμα Καταπολέμησης Εμπορίας Ανθρώπων της Υποδιεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος της Ασφάλειας Αττικής, σε συνεργασία με  τα τμήματα ασφαλείας Ναυπλίου και Άργους. Το δουλεμπορικό κύκλωμα τους ανάγκαζε να εργάζονται επί 12ωρο καθημερινά στη συγκομιδή πορτοκαλιών, χωρίς να τους αποδίδει τη χρηματική αμοιβή που εισέπρατταν τα μέλη του από τους εργοδότες τους. Επιπλέον τους υποχρέωνε να εφοδιάζονται από τους ίδιους τρόφιμα χρεώνοντας τους με μεγάλα ποσά, ενώ δεν τους επέτρεπε να απομακρυνθούν από τον χώρο του στάβλου, για τον οποίο τους χρέωνε με ενοίκιο 50 ευρώ το μήνα κατ’άτομο» 
Επειδή είναι γνωστή η εκμετάλλευση εποχιακών εργατών γης κατά την περίοδο συγκομιδής εσπεριδοειδών, με ημερομίσθια πείνας και κατώτερα της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, με στέγασή τους σε άθλιες συνθήκες, εκμετάλλευση που καρπώνονται, σε βάρος μάλιστα των αγροτών, μερικά κυκλώματα διακίνησης εργατών και ολίγοι παραλήπτες και μεσάζοντες στην αποκομιδή και αγορά των εσπεριδοειδών  
Ερωτώνται οι κκ Υπουργοί:
1.Εάν έχουν ξεκινήσει από το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας έλεγχοι στα συνεργεία συγκομιδής εσπεριδοειδών και εάν οι έλεγχοι αυτοί έχουν φέρει αποτελέσματα στην πάταξη των κυκλωμάτων εκμετάλλευσης εποχιακών εργατών γης.
2.Εάν υπάρχει πρόθεση εκ μέρους του Υπουργείου να εντατικοποιηθούν οι έλεγχοι κατά την κρίσιμη περίοδο της συγκομιδής
3.Εάν οι Επιθεωρήσεις Εργασίας στους νομούς Αργολίδας, Λακωνίας και στους άλλους πορτοκαλοπαραγωγούς νομούς της χώρας είναι στελεχωμένες με επαρκές και εξειδικευμένο προσωπικό για να πραγματοποιούνται οι αναγκαίοι έλεγχοι.
4.Εάν οι κατά τόπους Υπηρεσίες Υγιεινής έχουν δραστηριοποιηθεί για να ελέγξουν τις απαράδεκτες σε πολλές περιπτώσεις συνθήκες διαβίωσης των εποχιακών εργατών γης μέσα σε αποθήκες και παλαιά εγκαταλελειμμένα εργοστάσια. 
5.Εάν έχουν γίνει οι αναγκαίοι φορολογικοί έλεγχοι στους  μεσάζοντες που απασχολούν εποχιακούς εργάτες γης για τη συγκομιδή εσπεριδοειδών και εάν υπάρχει πρόθεση από το Υπουργείο Οικονομικών να εντατικοποιηθούν οι έλεγχοι αυτοί.
Η ερωτώσα Βουλευτής
Μαρία Γιαννακάκη

Ελαβα μαιλ και σας ενημερωνω

Ειμαι σιγουρος πως πολυς κοσμος  απο την Ερμιονη θα πλαισιωσει την βιβλιοθηκη της πολης τους.

Το θεμα ειναι να παμε και μεις απο την υπολοιπη επαρχια.Ο χωρος της βιβλιοθηκης ο χωρος του πνευματος ειναι ο πιο καταλληλος για να υπερβουμε τον τοσο καταστροφικο τοπικισμο που βασανιζει την επαρχια μας. Η τουλαχιστον ειναι και αυτος ενας σημαντικος χωρος.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ

Η εθελοντική ομάδα της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Ερμιόνης «Απόστολος Γκάτσος» απευθύνει πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για ίδρυση Συλλόγου «Φίλων της Βιβλιοθήκης» επιδιώκοντας τους παρακάτω σκοπούς:

  • Υποστήριξη του έργου της Βιβλιοθήκης.
  • Εκσυγχρονισμός της Βιβλιοθήκης με την προσθήκη νέων τεχνολογιών και δραστηριοτήτων.
  • Δημιουργία νέων τμημάτων.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να προσέλθουν την Κυριακή 9-12-2012 και ώρα 18:00 στην αίθουσα της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Ερμιόνης.

Η ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ

 

Ενας ζεστος χωρος στεινεται στο Κρανιδι.Ολοι βαζουμε απο κατι για να επιπλωσουμε το χωρο.Θα βρειτε βιβλια πρακτικα για διαφορες δουλειες καθως και κλασσικη λογοτεχνια.Θα βρειτε  αυτες τις μερες παντα μια καρεκλα για βαψιμο εναν φιλο  μια φιλη για κουβεντα και μπολικα σχεδια και ιδεες για δραση.Εχουμε και καφε!

http://www.kranidi.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=974&lang=el

Ανακοίνωση

          Την Τρίτη και κάθε Τρίτη από τις 16:00 το “Λαογραφικό Εργαστήρι” του Δήμου Ερμιονίδας θα είναι ανοιχτό.

          Αρχικά οργανώνουμε τον χώρο και έπειτα τις δράσεις.

          Για το πρόγραμμα των δράσεων θα υπάρξει επόμενη ενημέρωση.

          Σας περιμένουμε όλους!

Γραφω εδω και χρονια πως η δεματοποιηση ειναι ενταγμενη στον σχεδιασμο της καυσης.

Και μαλιστα η δεματοποιηση συμμεικτων απορριμματων προυποθετει ενα εργοστασιο μηχανικης διαλογης των μη καυσιμων μεσα απο την λασπη των δεματων και ξηρανσης του πολτου.Μετα ερχεται το εργοστασιο καυσης.Οι δεματοποιητες καθως και τα απαραιτητα εργοστασια που τους συνοδευουν ειναι κομπινα. Ακομα και αν σχεδιαζαν την καυση θα μπορουσαν να την συνδιασουν με διαχωρισμο στην πηγη με αφαιρεση δηλαδη πλαστικου και χαρτιου απο το οργανικο που ετσι κι αλλιως θελει ξηρανση και διαφορετικη  αξιοποιηση γυαλιου και μεταλλου που κακως μπαινουν μαζι με τα αλλα μιας και δεν παραγουν θερμοτητα (το αντιθετο μαλιστα).

Οι δεματοποιητες ειναι κομπινα.Καποιοι βγαζουν λεφτα απο αυτη την ιστορια εδω και χρονια.

Και μαλιστα επειδη προσφατα ο βουλευτης του ΣΥΡΙΖΑ κ Πετρακος δηλωσε στο Δημοτικο Συμβουλιο του Δημου Ερμιονιδας πως οι δεματοποιηση ανακυκλωσιμων ειναι καλο πραγμα (παρασυρμενος μαλλον απο την θεση του πρωην προεδρου της ΠΑΠΟΕΡ) τα ανακυκλωσιμα δεν χρειαζονται καθολου μεμβρανες ουτε δεματοποιηση.Ο ογκος τους περιοριζεται με πρεσοκοντεινερς που μαλιστα τα μεταφερουν και στον χωρο τελικης επεξεργασιας χωρις αλλη διαδικασια.

Το πλαστικο και το χαρτι δεν χρειαζονται δεματοποιητες εκατομμυριων ουτε μεμβρανες. Αλουμινιο και γυαλι επισης.Το οργανικο φορτιο χρειαζεται κομποστοποιητες.

Οι δεματοποιητες ειναι ΚΟΜΠΙΝΑ.

Μια επαρχια οπως η Ερμιονιδα ακομα κι αν βαλουμε μεσα Υδρα και Σπετσες δεν μπορει να εχει ΚΔΑΥ οπου πιθανα καποια ανακυκλωσιμα που φευγουν στο εξωτερικο χρειαζονται καλυτερη συσκευασια.

Απλα ο ογκος των απορριμματων δεν ειναι αρκετος για να ειναι οικονομικα βιωσιμο ενα ΚΔΑΥ.Αυτο που χρειαζομαστε ειναι χωρο υγειονομικης ταφης κοινος για γειτονικους δημους και συνεχη ροη των ανακυκλωσιμων ( μεσα σε πρεσοκοντεινερ συλλογης συμπιεσμενων) ητε προς ΚΔΑΥ ητε προς εργοστασια τελικης διαχειρισης.

Τα πρεσοκοντεινερς υπαρχουν σημερα στην αυλη νοσοκομειων σε πλατειες και δρομους.Μπορουν να μπουν εξω απο σουπερ μαρκετς και να μαζευουν πλαστικα μπουκαλια και συσκευασιες. Μπορουν ακομα να μαζευουν χαρτι και κουτακια αλουμινιου.

Ειναι οικονομικα ευκολα στη μεταφορα πρακτικα δεν χρειαζονται χωρους αποθηκευσης.

Σημερα η κατασταση στο Αναθεμα ειναι απαραδεκτη.

Ολη η περιοση εχει μετατραπει σε μια ανοιχτη χωματερη υψους σε καποια σημεια πολλων μετρων.

Προς το φαραγγι της Κορακιας σκουπιδια παντου τριγυρω.Σιγουρα και ιδιωτες πετανε σκουπιδια και μπαζα στον γυρω χωρο αλλα η εικονα δειχνει και απορριμματοφορα.Μεγαλοι σωροι οικιακων απορριμματων ειναι εξω απο την περιφραξη.

Υπαρχουν μαλιστα και μπουλντοζες  προφανως του διαχειριστη της χωματερης που ειναι εξω απο τον περιφραγμενο χωρο μαζευοντας σκουπιδια.Πισω βλεπετε ενα απο τα μεγαλυτερα βουνα σκουπιδιων πολλων μετρων υψους.

Εδω ο δρομος που οδηγει προς την υποχωματερη στο ξεκινημα του φαραγγιου Κορακιας Φουρνων γεματος σκουπιδα επισης.Σιγα σιγα τα δυο σημεια θα ενωθουν .

Οπως φαινεται ο Δημος Ερμιονιδας εχει εγκατελειψει την προσπαθεια διαχειρισης των απορριμματων οπως και την ανακυκλωση εξ αλλου.Εχει μαλιστα αναθεσει ακομα και μερος της αποκομμιδης σε εργολαβο.Το μεγαλυτερο μερος της διαχειρισης απορριμματων φαινεται πως ειναι σημερα ιδιωτικοποιημενο στην Ερμιονιδα. Βεβαια οι δημοτες δεν εχουμε καθολου απαλαγει απο την υποχρεωση να τους πληρωνουμε ολους αυτους για να δημιουργηθει αυτο το χαλι.

Υπαρχουν πολιτικες ευθυνες; Μεγαλες.Πρωτα απο ολα απο την πλειοψηφια μετα απο τις αντιπολιτευσεις μικρη και μεγαλη.

Και αν θελετε απο τα πολιτικα κομματα ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ που δεν μιλανε συνεχως στους κατοικους για μια αλλη πολιτικη στην διαχειριση των απορριμματων. Μαλιστα  αν μιλανε  τα κομματα της αριστερας( αραια και που) καταγγελωντας τα αδιεξοδα δεν προτεινουν λυσεις εδω και τωρα δεν κινητοποιουν τους κατοικους για αυτες τις λυσεις.Οσο για ΝΔκαι ΠΑΣΟΚ οι σπανιες κινητοποιησεις που υποστηριζουν  ειναι μαλλον προς την υλοποιηση της πολιτικης που σημερα εφαρμοζεται.Δεματοποιηση -καυση -ενεργειακη αξιοποιηση απο μεγαλες πολυεθνικες.

Ο σχεδιασμος δηλαδη των διορισμενων κκ Αγγελοπουλου-Χατχημιχαλη που συνεχιζει ο σημερινος αιρετος κ. Τατουλης. 

Ακολουθει η ΠΑΠΟΕΡ ,και ολοι εμεις οι εθελοντες και δημοτες που πιστεψαμε καπια στιγμη πως μπορει να υπαρχει μια αλλη πολιτικη στη διαχειριση των απορριμματων και με την πρωτη δυσκολια τα παρατησαμε.

Οι μονοι που περιστασιακα κινουνται ειναι καποιοι κατοικοι που με την πολιτικη καθοδηγηση της ΔΗΣΥΕΡ ζητουν κατα καιρους την “ορθη ” λειτουργια του δεματοποιητη (να γινωνται δηλαδη και να στιβαζωνται  δεματα συμμεικτων σκουπιδιων) και τελευταια βαζουν στις ανακοινωσεις τους για ξεκαρφωμα και λιγη σαλτσα ανακυκλωσης.

Και ομως αυτη η κατασταση εχει προβλεφτει απο την πρωτη στιγμη.

Οταν πρωτο αρχισαν οι συζητησεις για δεματοποιηση των απορριμματων το σχεδιο ηταν σαφες.

Χτιζουμε μια πελωρια αποθηκη δεματων ετοιμων για τα εργοσια καυσης .

Διπλα τους ανοικτες χωματερες που συνεχως θα τροφοδοτουνται με υλικο προς δεματοποιηση.

Και μετα οταν δεματα και χυμα σκουπιδια γινουν βουνο στις νεες υπερ χωματερες και οι κατοικοι αρχιζουν να φωναζουν δειχνουν με το δαχτυλο την μονη ρεαλιστικη λυση.Το εργοστασιο καυσης.

Γι αυτο δεν γινεται ανακυκλωση.Γιατι η ανακυκλωση κομποστοποιηση θα τους χαλαγε τον σχεδιασμο.Γι αυτο δεν θελουν την πραγματικη ανακυκλωση-κομποστοποιηση  και ζητανε τα διακοσμητικα σπιτακια βιτρινα σαν αλλοθι.Γιατι η ανακυκλωση -κομποστοποιηση τους στερει καυσιμη υλη .

Οπως εξ αλλου η οικονομικητους  κριση μειωνει τα σκουπιδια.

Και πως σχεδιαζουν να χτισουν τα πανακριβα εργοστασια τους με λιγωτερα  σκουπιδια οι σκουπιδιαραιοι ( ρωταω ο αφελης);

Μα με κρατικες επιδοτησεις βρε χαζουλη μου απαντουν οι ειδικοι χαμογελωντας.Με δανεια που θα παρει το κρατος απο τις Γερμανικες τραπεζες με υψηλα επιτοκια για να πληρωνει τα Γερμανικα εργοστασια που θα καινε τα σκουπιδια μας.Και μετα δικα  σου ελαχιστα λεφτα που θα εισπρατει ο Δημος με τα δημοτικα τελη.Και επειδη ο Δημος δεν θα εισπρατει γιατι δεν θα υπαρχουν θα χρεωθει κι αυτος στον κ Φαχτεν φουχτεν που γυρνα στην Πελοποννησο ειδικη οικονομικη ζωνη του κ Περιφερειαρχη(πρωην εκλεκτου των πρωην κομματων εξουσιας)και ετσι οι Φουχτεν θα ερθουν με το μνημονιο και θα κατασχουν δημοσια γη και περιουσια.Με τοπικους εκπροσωπους καθοδηγητες και συμβουλατορους φυσικα.

Βρε χαζουλη κατι ερωτησεις που κανεις!

Και τα βαρεα μεταλλα;Εκεινα που μας ελεγαν οι διαχειριστες του δεματοποιητη πως ειναι επικινδυνα;Ποιος; Τι;

Εδω και χρονια γραφω πως χρειαζοταν μια πλατεια στο Πορτο Χελι.Ενα σημειο αναφορας συγκεντρωσης αισθητικης ταυτοτητας.

Τωρα υπαρχει.Ετσι ηταν πριν το καλοκαιρι ο χωρος μπροστα στην κοινοτητα οπου και το Ηρωον.

Και για να πουμε την αληθεια ετσι ηταν μετα την επεμβαση της κοινοτητας με την βοηθεια των εθελοντικων ομαδων ermionidistas , επιχειρηματιων και κατοικων της πολης με διαδοχικες δρασεις τα δυο τελευταια χρονια.Ο χωρος βαφτηκε και καθαριστηκε απο τα χορταρια ,τα γραμματα των πεσοντων ξαναγραφτηκαν, τα βοτσαλα στην βαση μπηκαν στη θεση τους, σπασμενα μαραμαρα διορθωθηκαν.

Ο προεδρος της κοινοτητας και καποια μελη του συμβουλιου (τα αλλα που εχουν εκλεγει με τον συνδιασμο ΔΗΣΥΕΡ ειναι εξαφανισμενα )παντα παροντες οχι μονο στη σχεδιαση και οργανωση αλλα και στις πρακτικες δουλειες.

Θα μπορουσε η δουλεια να ειχε μεινει εκει.Και παλι καλα θα ηταν.Ομως η πλατεια ελειπε.

Στην πραγματικοτητα ουτε δρομος υπηρχε γυρω απο το στρογγυλο στο Ηρωον, ουτε πεζοδρομος, ουτε πλατεια, ουτε χωρος σταθμευσης.Λιγο απο ολα και τιποτα.Το γνωστο Ελληνικο χαος των πολεων μας.

Σημερα τα πραγματα ειναι αλλιως.

Το Πορτο Χελι εχει για πρωτη φορα μια πλατεια.Μικρη αλλα καλαισθητη.Ευρωπαικη θα ελεγα .Με πλακωστρωση με το μνημειο να αναδεικνυεται χωρις τα φτηνιαρικα καγκελακια γυρω γυρω,με πετρινους παγκους για να καθισεις και να μιλησεις η να περιμενεις τους φιλους σου, με καλαισθητες πλακοστρωσεις,δεντροφυτευσεις, με πεζοδρομο και απαγορευση της σταθμευσης.Κυριως αυτο.Εξ αλλου στο Χελι υπαρχει ενας απεραντος χωρος σταθμευσης προς την παραλια που κατα την γνωμη μου καποτε πρεπει να βγει εξω απο την πολη.

Δεν ξερω πως εγινε ισως καποιες κεραμοσκεπες στα γειτονικα κτηρια το βαψιμο με απαλα ομορφα χρωματα εφτιαξαν μια γωνια ομορφη που τοσο ειχε αναγκη το Χελι.Μια γωνια αξια να φωτογραφηθει και παραδειγμα για να εξαπλωθει και στον υπολοιπο οικισμο.Οικισμο που τα τελευταια χρονια ομορφαινει.Και εδω πρεπει να αναγνωρισω πως η διαμορφωση του χωρου προς την παραλια που εκανε ο προηγουμενος Δημαρχος κ Σφυρης ηταν προς αυτη την κατευθυνση ενα πρωτο βημα που σημερα συνεχιζουν οι επομενοι.

Εξ αλλου η παιδικη χαρα που μπηκε στο κεντρο της πολης με εξοδα του ΣΦΙΠ βοηθησε στην αναβαθμιση του μερους.

Οπως εξ αλλου και η αναβαθμιση και φροντιδα της αλλης παιδικης χαρας μπροστα στο Αλκυων φετος το καλοκαιρι.

Οι χωροι αυτοι κανουν το μερος  γειτονια γιατι τα παιδια και οι γονεις που μαζευονται εκει δινουν ζωη στην πολη.Το Χελι δεν ειναι πια ενας πελωριος δρομος που τον διασχιζουν τα αυτοκινητα για να σταθμευσουν στην παραλια και να μοιραστουν οι πελατες στους χωρους εστιασης αλλα αποκτα  κοινοτικα σημεια  συναντησης και χαρας ανοικτα σε ολους τους  ανθρωπους.Παυει δηλαδη να ειναι μονο χωρος καταναλωτων και αγορας   και γινεται και πολη για τους πολιτες.Με τους δικους της χωρους συναθροισης, και μη εμπορευματοποιημενης διασκεδασης. 2009.Και αυτο κατα την γνωμη μου ειναι μια πολιτικη αποψη για την διαμορφωση του χωρου μιας πολης και της ζωης των ανθρωπων που την κατοικουν και την επισκεπτονται.Μια πολιτικη αποψη που πρεπει να την αναζητησουμε σε οσους εκλεγουμε να διαχειριστουν τα κοινα.Μιας και ο ρολος τους δεν ειναι απλα διαχειριστικος της υπαρχουσας καταστασης αλλα και αλλαγης η αν θελετε θεμελιωσης του αυριο, των αυριανων απαιτησεων της κοινωνιας . 

Γραφω χωρις να γνωριζω λεπτομερειες .Ελπιζω ο κ Κοκκαλης να μας ενημερωσει με ενα δελτιο τυπου για το ποιοι εργαστηκαν για αυτη τη διαμορφωση ποιοι βοηθησαν ποιοι συνεργαστηκαν.

Ο κ προεδρος της κοινοτητας και οσοι απο τους συμβουλους  δρουν δεν διαφημιζουν τις δρασεις τους.

Αφηνουν τα εργα  να μιλησουν.

Παντα με χαμογελο περιμενουν το δικο μας χαμογελο και αποδοχη των εργων τους.Ομως ο κοσμος της πολιτικης δεν ειναι αγγελικος.Και καποτε χρειαζεται να αποδειξεις το αυτονοητο.Αυτο ειναι το ενα.Το αλλο πως σαν κοινωνια νομιζω πως πρεπει να αναγνωριζουμε οσους εκπροσωπους μας δουλευουν σωστα και υπευθυνα απο το ποστο τους. Γιατι ειναι και αλλοι που κρυβονται και δεν κανουν τιποτα.Η μαλλον κανουν αυτα που αυτοι επιλεγουν σαν συμφεροντα .Σε συνεργασια με συμφεροντα παντα.Ειπαμε ο χωρος της πολιτικης δεν ειναι αγγελικος.Καλο θα ηταν λοιπον να μην υπαρχει σιωπη απο την κοινωνια οταν γινεται καλη δουλεια.Καλο θα ηταν να ακουγεται και ενα μπραβο.Ετσι για να παιρνουν κουραγιο οσοι προσφερουν.

Τωρα δεν θα γραψω ποιοι δουλευουν και ποιοι οχι.Οσοι μενετε στο Χελι, οσοι εχετε βοηθησει στις δρασεις ξερετε πολυ καλα ποιοι απο του παρακατω βοηθουν στις δρασεις της κοινοτητας και ποιοι εχουν απλα κατσει στη καρεκλα του εκλεγμενου και χαμογελουν αυταρεσκα.Αυτα ειναι τα μελη του συμβουλιου της κοινοτητας.

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΠΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΠΟΡΤΟ – ΧΕΛΙΟΥ  
Α/Α ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΤΗΛΕΦΩΝΟ FAX
 1  ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΚΑΛΗΣ  ΠΟΡΤΟ – ΧΕΛΙ  2754051300  
 2  ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ  ΠΟΡΤΟ – ΧΕΛΙ    
 3  ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΥΠΡΑΙΟΥ – ΦΩΣΤΙΝΗ  ΠΟΡΤΟ – ΧΕΛΙ    
 4  ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΛΑΣ  ΠΟΡΤΟ – ΧΕΛΙ    
 5  ΤΟΥΛΑ ΜΑΛΑΜΑ – ΜΕΞΗ  ΠΟΡΤΟ – ΧΕΛΙ  

Στις 3 Δεκεμβρη την αλλη Δευτερα δηλαδη στις πεντεμιση το απογευμα στην Βιβλιοθηκη της Δημοτικης κοινοτητας Κρανιδιου η λεσχη αναγνωσης( με καποια χρονια λειτουργιας πλεον) σας καλει να την γνωρισετε και να μιλησετε για το βιβλιο του Σταΐνμπεκ.

Ενα βιβλιο που μιλα για μια αλλη οικονομικη κριση εκεινη του μεσοπολεμου που γενησε φτωχια ανεργια ρατσισμο και ελπιδα.Απαισιοδοξο βιβλιο.Τελειωνει με μια νεα κοπελλα που εχει χασει το παιδι της και με το γαλα της δινει ζωη σε εναν ετοιμοθανατο εργατη.

Προφητικο βιβλιο στα προθυρα του καταστροφικου Β παγκοσμιου πολεμου ειναι απο τα αντιπροσωπευτικα δειγματα του ρεαλισμου στην λογοτεχνια.Μια εργατικη ταξη προλεταριοποιημενη που γυρνα σαν τους Ρομα με ολα τα υπαρχοντα της σε ενα διαλυμενο φορτηγο, που μιλα μια εκδοχη της Αγγλικης γλωσσας (μην ξεχναμε την πολυεθνικη συσταση του Αμερικανικου κρατους και μαλιστα πολυ περισσοτερο στις αρχες του περασμενου αιωνα)εκδοχη που ο Σταινμπεκ κρατα στους διαλογους καταγραφωντας φωνητικα οσα λενε.Ειναι εκει που το μεταφρασμενο βιβλιο χανει ενα μεγαλο κομματι της γοητειας του πρωτοτυπου που μπορειτε να κατεβασετε ελευθερα εδω.Εξ αλλου και ο ιδιος ο Σταινμπεκ ειχε Γερμανο Ιρλανδικη καταγωγη.

Η περιληψη που καταγραφεται στην προσκληση δεν ανταποκρινεται καθολου στο βιβλιο.Δεν φταιει η ξηρασια που ξεσπιτωνονται εκατομμυρια χρεωμενοι αγροτες απο τις τραπεζες για να παρουν οι μεγαλες εταιρειες την γη. Η ξηρασια ειναι το εργαλειο που χρησιμοποιει το μεγαλο κεφαλαιο στα χρονια της υφεσης για να παρει για ενα κομματι ψωμι την ιδιοκτησια των μικροιδιοκτητων να ριξει τα μεροκαματα στην αγροτικη παραγωγη και να ξαναχτισει νεες οικονομικες και κοινωνικες δομες που θα του επιτρεψουν να διατηρησει τα κερδη του. Κατι σαν αυτο που γινεται σημερα στη χωρα μας.

Ο Σταινμπεκ δεν ηταν κανενας ευκαταστατος συγγραφεας.Μαλιστα αναγκαστηκε να διακοψει τις σπουδες του στη λογοτεχνια για να δουλεψει.Το βιβλιο αυτο δεν εγινε αποδεκτο χωρις αντιδρασεις πολυ περισσοτερο μαλιστα σε μια εποχη που η ΕΣΣΔ εχτιζε ενα μυθο πρωτυπο για το καθεστως της, εναν μυθο οστοσω που ενεπνεε την εργατικη ταξη σε ολο τον κοσμο και τρομαζε τους καπιταλιστες.Ακομα το βιβλιο εθιγε θεματα ταμπου για την Αμερικανικη κοινωνια και τους δικους της μυθους οπως η εξαθλιωση της εργατικης ταξης και ο ακραιος ρατσισμος κατα των προλεταριοποιημενων εργατικων στρωματων (κατι σαν αυτο με τους Ρομα σημερα στις δικες μας κοινωνιες)

 Ο Στάινμπεκ ακολούθησε το κύμα της επιτυχίας με Τα Σταφύλια της Οργής (1939), βασισμένο σε άρθρα που είχε δημοσιεύσει σε εφημερίδα στο Σαν Φραντσίσκο. Το μυθιστόρημα θα θεωρούνταν από πολλούς το καλύτερο έργο του. Κέρδισε το Βραβείο Πούλιτζερ το 1940, ενώ έγινε περίφημη ταινία σε σκηνοθεσία Τζον Φορντ, με πρωταγωνιστή τον Χένρι Φόντα ως Τομ Τζόουντ, ο οποίος προτάθηκε για όσκαρ για αυτή την ερμηνεία του.

Η επιτυχία του Τα Σταφύλια της Οργής δεν στερήθηκε αμφισβητήσεων, καθώς οι φιλελεύθερες πολιτικές απόψεις του Στάινμπεκ, η απεικόνιση της αρνητικής πλευράς του καπιταλισμού και η μυθική επανερμηνεία των ιστορικών γεγονότων των μεταναστεύσεων εξαιτίας του Dust Bowl οδήγησαν σε αντιδράσεις εναντίον του συγγραφέα, ιδιαίτερα στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Πράγματι, υποστηρίζοντας ότι το βιβλίο ήταν και άσεμνο και παραπλανητικό σχετικά με τις συνθήκες στην επαρχία, το Συμβούλιο της επαρχίας Κερν απαγόρευσε το βιβλίο από τα δημόσια σχολεία καιβιβλιοθήκες της επαρχίας τον Αύγουστο του 1939. Αυτή η απαγόρευση ίσχυε μέχρι τον Ιανουάριο του 1941. Σχετικά με αυτές τις αντιρρήσεις, ο Στάινμπεκ έγραψε, “Η δυσφήμισή μου εκεί έξω από τους μεγάλους γαιοκτήμονες και τραπεζίτες είναι αρκετά κακή. Το τελευταίο είναι μια φήμη από αυτούς ότι οι κάτοικοι της Οκλαχόμα με μισούν και έχουν απειλήσει να με σκοτώσουν επειδή λέω ψέματα γι’ αυτούς. Είμαι τρομοκρατημένος με την αυξανόμενη οργή από αυτό το καταραμένο πράγμα. Έχει ξεφύγει εντελώς από τον έλεγχο, εννοώ ένα είδος υστερίας αναπτύσσεται για το βιβλίο και αυτό δεν είναι καθόλου υγιές.”

Περισσοτερα στην συναντηση της λεσχης μην τα πουμε και ολα απο εδω.To βιβλιο εγινε μεγαλη κινηματογραφικη επιτυχια με τον Χενρυ Φοντα.

Και μην ξεχναμε τους δικους μας μεταναστες εργατες (λαθραιους τους λενε)Παλιοτερη αναρτηση

 

http://library1kranidi.blogspot.gr/2012/11/blog-post_20.html

Λέσχη Ανάγνωσης

Συναντιόμαστε στο χώρο της Βιβλιοθήκης

Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2012

5:30 μ.μ

Και συζητάμε

Τα Σταφύλια της Οργής

Του Τζον Στάινμπεκ

Χρόνια και χρόνια οι μικροεργάτες της Οκλαχόμα καλλιεργούσαν μόνο βαμβάκι, ώσπου το χώμα αδυνάτισε τόσο, που δε σήκωνε καμιά καλλιέργεια. Χώρια που την ίδια εποχή, το 1930, οι ουρανοί σταμάτησαν να ρίχνουν νερό. Οι συνθήκες αυτές ανάγκασαν την οικογένεια Τζόουντ, μαζί με ένα πλήθος μεταναστών, να τραβήξει για την πλούσια Καλιφόρνια. Εκεί υπήρχε πολλή σοδειά και απούλητη, αλλά και ο φόβος ότι οι Όκις θα τους άρπαζαν τα χωράφια

Κρανιδι Ερμιονη και Φουρνους.Οσοι γραφτηκατε μπορειτε να ψηφισετε.

Τα γραφεια του ΣΥΡΙΖΑ στο Κρανιδι τα γνωριζετε ελπιζω, εγω οχι. Τους αντιπροσωπους θα τους εκλεξετε φυσικα με βαση τις θεσεις τους πανω στα κειμενα που εχουν αναρτηθει στο διαδικτυο και σιγουρα τα εχετε διαβασει θεσεις που ακουσατε στην συζητηση της Ερμιονης πριν λιγες μερες (αναμεσα και στα οσα αλλα θλιβερα ακουστηκαν)Περιορισμενος αριθμος επιλογων μιας και στους 25 παρευρισκομενους τοποθετηθηκαν πολιτικα απευθυνομενοι στο προεδρειο (γενικα και οχι πανω στις θεσεις των κειμενων)τεσσερες ανθρωποι.

Σας θυμιζω μια  απο τις θεσεις αυτες

Από τη μεριά του, ένας πολιτικός φορέας όπως ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ μετέχει πλήρως στην ταξική και κοινωνική πάλη, προβάλλει τις ιδέες του, οργανώνει δυνάμεις, συμπυκνώνει και συνδέει αιτήματα, προσδιορίζει στόχους, αλλά δεν υποκαθιστά ούτε επιβάλλει. Αντίθετα, θέτει διαρκώς τον εαυτό του υπό τον έλεγχο εκείνων στους οποίους απευθύνεται, έλεγχο που αφορά τη πολιτική του παρουσία, τη δράση και λειτουργία του, ολόκληρη την καθημερινή πρακτική του. Ο έλεγχος αυτός γίνεται υπό το πρίσμα του στρατηγικού του στόχου, ο οποίος, αυτός, είναι αδιαπραγμάτευτος. Ο σοσιαλισμός και οι αξίες που τον διέπουν είναι ο γνώμονας και το κριτήριο του τι προτείνουμε και του πώς δρούμε, του σε ποιούς απευθυνόμαστε και πώς απευθυνόμαστε, του ποιούς πείθουμε και πώς τους πείθουμε, του πώς αποτιμούμε επιτυχίες και αποτυχίες.

Απο οσο ξερω απο οργανωμενες συνιστωσες του ΣΥΡΙΖΑ στην Ερμιονιδα υπαρχει μονο ο ΣΥΝ.

Πηγαιντε λοιπον να ψηφισετε και οταν τελειωσουν οι εκλογες ισως ο τοπικος ΣΥΡΙΖΑ βρει καιρο να ασχοληθει με τα χαρατσια και τις διακοπες ρευματος, με το νερο και τα σκουπιδια, με την ανεργια και τον ρατσισμο. 

Απ τη μερια μου συνεχιζω να ελπιζω στον ΣΥΡΙΖΑ . Να ελπιζω πως καποια στιγμη θα μπουν στον τοπικο ΣΥΡΙΖΑ νεοι ανθρωποι ενεργοι πολιτες και τα πραγματα θα αλλαξουν.Γιατι η σημερινη κατασταση οσοι και να ψηφισουν σε αυτες τις εσωκομματικες εκλογες δεν ειναι αλλαγη ουτε βοηθα σε αυτη τη κατευθυνση.Αντιθετα ελεγχεται  (σχεδον στα κρυφα απο την κοινωνια)απο τους ιδιους παλιους ανθρωπους που με τις δρασεις (η την ελλειψη δρασης τους) οδηγησαν τον τοπικο ΣΥΝ στην ανυπαρξια.

Ξερουν στις πιατσες των ανεργων οικοδομων για τον τοπικο ΣΥΡΙΖΑ;Στις δημοσιες υπηρεσιες στα σχολεια;Βγηκε καμμια αφισσα διοργανωθηκε καμμια συζητηση για τοπικα θεματα και τις προτασεις του.Εχει βγει κανενα μελος του στα δημοτικα συμβουλια να πει πως μιλα απο τη μερια του ΣΥΡΙΖΑ για οποιοδηποτε θεμα;Εδω καλα καλα δεν ξερουμε την εφταμελη γραμματεια. 

Ελπιζω να κανω λαθος και τα πραγματα συντομα να αλλαξουν.Γιατι υπαρχουν και ενεργοι πολιτες -σες σε αυτο το χωρο.Με προβληματισμο και δραση.Και ανω απο ολα υπαρχουν αλλοι τοσοι που γνωριζω εγω και υποστηριζουν ΣΥΡΙΖΑ αλλα δεν μπαινουν στο χορο.

Ενα πολυ καλο κειμενο απο την πλευρα της κομμουνιστικης αριστερας και μαλιστα της με καταγωγη ΚΚΕ αριστερας.

Στο Πολυτεχνειο ομως ηταν και μια αλλη ελευθεριακη αριστερα που ειχε καταγωγη στον Μαη του 68 (που η κομμουνιστικη αριστερα ας μη το ξεχναμε καταδικασε)μια αριστερα που συνεχισε να μεγαλωνει στα επομενα χρονια και να επιρρεαζει με τις ιδεες και τις δρασεις της τους σταλινικους που ερχονταν σε ρηξη με τις μονολιθικοτητες του χωρου τους.

Η δεκαετια του 1970 στην Ελλαδα ηταν το δικο μας 1960 της Ευρωπης και Αμερικης και το Πολυτεχνειο ο δικος μας Μαης του 68.

Και σε αυτη την αλλη αριστερα σημαντικο ρολο επαιξαν οι τοτε Μαοικοι,οι τροτσκιστες,οι καταστασιακοι οπως και φυσικα οι αντεξουσιαστες.

Αυτη η νεα αριστερα , κριτικη απεναντι στην ΕΣΣΔ και στον Σταλινισμο ειχε ανοικτο μετωπο (καποτε αιματηρο) με την παραδοσιακη αριστερα και στις διαδηλωσεις.

Για παραδειγμα εδω θα βρειτε ενα κειμενο του Χρ Κωσταντινιδη ιστορικου στελεχους του αντεξουσιαστικου χωρου (Πεζοδρομιο 7 διεθνης βιβλιοθηκη)για το Πολυτεχνειο του 73 απο την πλευρα των αντεξουσιαστων.

Η ΚΚΕ  αριστερα (και τα δυο κομματια της ) ακολουθουσε η αντιδρουσε στα γεγονοτα με παλια εργαλεια.Ποτε δεν ηταν πρωτοπορια

Αν θελετε, σημερα η παλια αντιπαραθεση και συνθεση αναπαραγεται μεσα στον ΣΥΡΙΖΑ που φιλοδοξει να εκφρασει το κομμα νεου τυπου της συγχρονης αριστερας στην Ελλαδα.Δυστυχως η ηγεσια του ΚΚΕ αυτα τα θεματα τα εχει λυμενα.Ειναι καπου στο 1956 και λιγο αργοτερα (20 -22 συνεδριο ΚΚΣΕ/6η-7η ολομελεια ΚΚΕ) οταν η αποσταλινοποιηση των ΚΚ οδηγησε σε μια μεσοβεζικη αποφαση πως ο Σταλινισμος(ο θανατος δηλαδη της επαναστασης του 1917)  ειχε και καλα (περισσοτερα μαλιστα) εκτος απο “λαθη”.

Μπορει να υπαρχει μια αριστερα περα απο την σοσιαλδημοκρατια που να πατα σημερα τα ποδια της στην πραγματικοτητα και ταυτοχρονα να αγωνιζεται για την υπερβαση για το ξεπερασμα αυτης της πραγματικοτητας και την οικοδομηση μιας αλλης κοινωνιας; Αυτο ειναι ενα στοιχημα και για τον ΣΥΡΙΖΑ εκτος απο το μνημονιο και την επαναφορα των μισθων στα 700 ευρω.

Ομως αυτο εχει σχεση και με την συνειδηση ενος λαου που για παραδειγμα στο Κρανιδι μαζευει υπογραφες για να μην φτιαξει ο Δημος παιδικη χαρα σε πλατεια (γιατι θα μαζευονται τοξικα εξαρτημενοι) ενος λαου που σε μεγαλα ποσοστα ειναι ακροδεξιων αντιληψεων και πρακτικων,θρησκοληπτος,και χωρις περιβαλλοντικη συνειδηση.

Οταν λοιπον το ΚΚΕ (η ηγεσια του σημερα ) λεει σε αυτο το λαο ή σοσιαλιστικη επανασταση (νησιδα οικονομικη της Ελλαδας μεσα στο παγκοσμιο καπιταλιστικο συστημα) ή μνημονιο τοτε αυτοματα μπαινει στο πολιτικο περιθωριο.Βεβαια θα μου πειτε( και με το δικιο σας) και το ΚΚΕ αυτου του λαου ειναι.Τα πολιτικα κομματα ολα τα πολιτικα κομματα οπως και οι εκπροσωποι μας ειναι καθρεφτης του πολιτιστικου και πολιτισμικου επιπεδου της κοινωνιας σε μια δεδομενη στιγμη.Και θελει πραγματικα μεγαλη προσπαθεια για να υπερβεις τον εαυτο σου και τις αληθειες του και να προχωρησεις μπροστα (η ακομα περισσοτερο σε μια αλλη αντιληψη για την παραγματικοτητα).Το εχουμε κανει οι Ελληνες στο παρελθον.Εχουμε υπερβει την συνειδηση μας.

Βλεπετε ομως οι συνειδησεις αλλαζουν μεσα στη δραση στην ζωη με βιωματα και σιγα σιγα .Και μαλιστα δεν αλλαζουμε ολοι οι ανθρωποι το ιδιο ουτε την ιδια στιγμη. Παντα θα υπαρχουν οπισθοφυλακες που θα αρνουνται την εξελιξη απο φοβο η συμφερον. Αυτο το γνωριζει και η ηγεσια του ΚΚΕ σιγουρα.

Αναδημοσιευω παντως κειμενο που ελαβα με μαιλ με τις θεσεις του ΚΚΕ Αργολιδας.Λενε σωστα πραγματα.Στο δια ταυτα ομως διαφωνω.Και κυριως στην λογικη ενα ειναι το κομμα και μια η αληθεια.Στην ηλικια μου εχω μαθει πως η αληθεια ειναι ενα κοφτερο διαμαντι με πολλες πλευρες.

Αντιλαϊκή συμμαχία η ΕΕ

Η όξυνση των ανταγωνισμών στην ΕΕ που κάθε τόσο έρχονται στο προσκήνιο, είτε με την καπιταλιστική κρίση που βαθαίνει στην Ευρωζώνη, και όχι μόνο, είτε με τη διαπραγμάτευση για το λεγόμενο προϋπολογισμό της Ενωσης που γίνεται αυτές τις μέρες, αποδεικνύει όλο και περισσότερο αυτό που επανειλημμένα τονίζει το ΚΚΕ από την ίδρυσή της. Οτι η ΕΟΚ και η ΕΕ είναι μια αντιλαϊκή ένωση του κεφαλαίου κάτι που φαίνεται με ακόμη πιο επώδυνο τρόπο στην περίοδο της κρίσης και που βιώνουν στις πλάτες τους οι εργάτες, οι φτωχοί αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι άνεργοι, η νέα γενιά.

Η ΕΕ δεν είναι όπως προβάλλουν αστοί και «νεοαριστεροί» οπορτουνιστές διαχειριστές του συστήματος μια διακρατική οργάνωση που απλά μπορεί να λειτουργήσει καλύτερα και… πιο αλληλέγγυα. Είναι μια διακρατική ιμπεριαλιστική ένωση, ένωση καπιταλιστικών κρατών, που θεμέλιό της έχει τα μονοπώλια. Η κάθε αστική τάξη συμμετέχει σε αυτή επιδιώκοντας οφέλη που βασίζονται στην περαιτέρω εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων στην κάθε χώρα. Από κοινού οι αστικές τάξεις της χτυπάνε λαϊκά δικαιώματα και κατακτήσεις, προβάλλουν την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, θέλοντας να φέρουν την τιμή της εργατικής δύναμης στα επίπεδα της Ινδίας και της Κίνας, για να αυξήσουν την κερδοφορία των μονοπωλίων. Ταυτόχρονα, όμως – επειδή η καπιταλιστική κρίση είναι στο DNA του συστήματος, είναι αντικειμενικό γεγονός, πέρα από τη θέληση των καπιταλιστών και των εκπροσώπων τους -, εξελίσσεται η φαγωμάρα των αστών. Εδώ βασικό στοιχείο είναι η θέση που έχει κάθε αστικό κράτος στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα, ανάλογα με την οικονομική, στρατιωτικο-πολιτική δύναμή του. Αυτή η ανισομετρία μεγαλώνει και λόγω κρίσης και λόγω της πολιτικής για το ξεπέρασμα της κρίσης σε όφελος του κεφαλαίου. Που πέρα από την καταστροφή της κύριας παραγωγικής δύναμης, της εργατικής τάξης (γενικευμένη ανεργία, ξεχαρβάλωμα εργασιακών σχέσεων, κατάργηση εργατικών κατακτήσεων κλπ), είναι απαραίτητη και καταστροφή μέρους του κεφαλαίου. Στον καταμερισμό αυτής της ζημιάς, στο κυνήγι νέων πεδίων κερδοφορίας, στον ανταγωνισμό τους με άλλα κέντρα, οι καπιταλιστές βγάζουν τα μαχαίρια…

Για τα λαϊκά στρώματα, πρώτα και κύρια τους εργάτες, πρέπει να αποτελεί βασικό κριτήριο για το πώς κρίνουν τη στάση κάθε πολιτικής δύναμης απέναντι στην ΕΕ. Οι μισθωτοί, οι αυτοαπασχολούμενοι της πόλης και της υπαίθρου, οι φτωχοί αγρότες, έχουν πλέον πολύχρονη εμπειρία. Τα αστικά κόμματα, οι κυβερνήσεις τους και η ΕΕ ευθύνονται για το σημερινό δράμα του ελληνικού λαού, τα βάρβαρα μέτρα των μνημονίων. Και οι δυνάμεις σαν το ΣΥΡΙΖΑ, που έβαλαν πλάτη στον «ευρωμονόδρομο», που και σήμερα στηρίζουν τον ίδιο καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης με άλλο μείγμα διαχείρισης, πρέπει επίσης να καταδικαστούν. Δεν υπάρχουν λύσεις για το λαό που να μη συγκρούονται με τα συμφέροντα των μονοπωλίων και της ΕΕ.

Το ΚΚΕ επιβεβαιώθηκε σε όλα όσα είπε στο λαό για την ΕΕ. Ο λαός πρέπει τώρα να απορρίψει τα σύγχρονα διλήμματα. Η ΕΕ θα αποτελεί πάντα εχθρό των λαϊκών συμφερόντων και δικαιωμάτων. Η λαϊκή πάλη μπορεί να γίνει αποτελεσματική και νικηφόρα μόνο όταν έχει στόχο την αποδέσμευση της χώρας από την ΕΕ και από τους άλλους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, μονομερή διαγραφή του χρέους, κοινωνικοποίηση των βασικών μέσων παραγωγής με εργατική – λαϊκή εξουσία. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ισχυροποίηση του ΚΚΕ, του ταξικού λαϊκού κινήματος.

                     Ν.Ε. ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ του ΚΚΕ

Πισω στο 73 λοιπον σε αντιστοιχες καταστασεις.

http://prin.gr/?p=224

PDF Εκτύπωση E-mail
To ανολοκλήρωτο Πολυτεχνείο
picasso-violin-and-grapes-1912
Δεν ήταν η ανατροπή της χούντας το μόνο αίτημα της εξέγερσης. Ταυτόχρονα και ουσιαστικά, ο στόχος ήταν η ανατροπή ενός συστήματος που καταφεύγει στις χούντες, με στρατιωτικό ή άλλο ένδυμα. Ούτε ήταν το όνειρο των εξεγερμένων η αποκατάσταση μιας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας του τύπου της μεταπολίτευσης, η οποία οδηγεί σε αυταρχισμούς, κρίσεις, αντιδημοκρατικές υποτροπές.του Θανάση Σκαμνάκηπηγή το prin.gr«Η χαμένη γενιά του ’50», μας αποκαλούσαν παλιοί Λαμπράκηδες, εκείνοι που είχαν ζήσει τη δόξα της δεκαετίας του ’60, τη μεγάλη πολιτιστική άνθιση, τη μεγάλη επαναφορά της Αριστεράς στο πολιτικό προσκήνιο – η Χαμένη άνοιξη του Τσίρκα ήρθε μετά. Ύστερα γίναμε η γενιά του Πολυτεχνείου, εκείνη που έκανε μια εξέγερση και έζησε τη δόξα της και που αργότερα έπρεπε να απολογείται γι’ αυτό, αλλά με πολλές έννοιες μια κερδισμένη γενιά, όχι όπως η επόμενη που τραγούδαγε ο Πορτοκάλογλου, «της μεταπολίτευσης καημένη γενιά».Βέβαια όσοι χρησιμοποιούν την ιδέα των γενεών, δεν το κάνουν αθώα, για λόγους ευκολίας στην ιστορική αναφορά. Με τον όρο γενιά θέλουν να τα περιλάβουν όλα, και τον Τζιαντζή και τον Λαλιώτη, και τον Κάππο και τη Δαμανάκη, και το Γαϊτανίδη και τον Ανδρουλάκη. Και μέσα στο χυλό οι πρώτοι να εξομοιωθούν με τους δεύτερους. Με αυτόν τον τρόπο εκδικούνται τα γεγονότα, διαβρώνουν τη μνήμη και υπονομεύουν το παρόν.Πριν λίγες εβδομάδες στην αίθουσα της παλιάς Βουλής πραγματοποιήθηκε εκδήλωση μνήμης για τον Κώστα Κάππο. Συγκεντρώθηκαν αρκετοί άνθρωποι, πολλοί απ’ αυτούς συγκρατούμενοι ή σύντροφοι εκείνης της εποχής. Οι άνθρωποι που βασανίστηκαν σκληρά. Ήταν όλοι γενιά του Πολυτεχνείου. Εκείνοι δημιούργησαν, πρωταγωνίστησαν και όρισαν την πορεία των γεγονότων τότε. Οι πιο πολλοί, οι πλείστοι, δεν είναι ενταγμένοι σε πολιτικούς σχηματισμούς, αλλά τους συναντώ πάντα σχεδόν στις μεγάλες διαδηλώσεις. Και δηλώνουν έτοιμοι αν κληθούν να ξαναπιάσουν το νήμα. Δεν γράφουν γι’ αυτούς οι εφημερίδες και δεν απασχολούν τα πρωινάδικα. Ούτε κατέλαβαν πολιτικές ή άλλες θέσεις.Είναι η γενιά του Πολυτεχνείου.Στην πραγματικότητα όμως, εκείνοι που προβλήθηκαν, που πήραν τις θέσεις και τα ποσά που τους αντιστοιχούν, δεν αναδείχτηκαν άδικα εκεί. Είναι εκείνοι οι οποίοι εξέφρασαν το Πολυτεχνείο που ηττήθηκε. Την εξέγερση που έμεινε στη μέση. Γιατί όπως πάντα και το Πολυτεχνείο ήταν δυο βασικά ρεύματα. Το ρεύμα που ήθελε να πάει ως το τέλος, ως μια συνολική ανατροπή, κι εκείνο που ήθελε να μείνει στους εξωραϊσμούς του πολιτικού οικοδομήματος. Νίκησε το δεύτερο. Αν και στην ουσία, όπως συμβαίνει πάντα, η αντίσταση στη χούντα, το Πολυτεχνείο και τα όνειρα μιας επαναστατημένης γενιάς, δεν χώρεσαν στα μικρομεσαία σχέδια της μεταπολίτευσης. Διεκδίκησαν και διεκδικούν να επιστρέψουν ακέραια. Και όπως συμβαίνει πάντα, εκεί και τότε, όπως εδώ και τώρα, όπως και αύριο, θα παλεύουν οι δυο γραμμές, εκείνη που ζητάει να εντάξει τις προσδοκίες της στην καθημερινότητα (όπως την συναποτελούν οι κοινωνικοί συμβιβασμοί, οι οικονομικές επιδιώξεις και οι πολιτικοί σχεδιασμοί) και εκείνη που επανεπενδύει συνεχώς τους κόπους της, προσβλέποντας στην επόμενη φορά (και πάντα, αδιάκοπα, σε μια επόμενη).Επειδή, όσο περνούν τα χρόνια ξεχνάμε τα γεγονότα όσοι τα έζησαν και τα αγνοούν όσοι τα έμαθαν ως Ιστορία, θα ήταν καλό να ξύσουμε μνήμες και πληγές. Το τοπίο της περιόδου της δικτατορίας δεν ήταν ένας κόσμος καθολικής αντίστασης, έστω σιωπηρής. Όπως συμβαίνει πάντα, το μεγάλο μέρος των Ελλήνων, υπό την επίδραση του παραλυτικού φόβου και υπό το βάρος του συντριπτικού χτυπήματος που έδωσε η χούντα στις ανέτοιμες και παραπλανημένες από τις αυταπάτες τους δυνάμεις της Αριστεράς, έμεινε μακριά ως το τέλος από την ενεργή αντίσταση. Υπήρχαν άλλωστε και εκείνοι που πολλαπλώς ωφελήθηκαν. Η φαυλοκρατία των πολιτικών που υποσχόταν να πατάξει η χούντα, αντικαταστάθηκε από τη φαυλοκρατία και τη διαφθορά της στρατιωτικής εξουσίας. Φυσικά εκ των υστέρων όλοι είχαν κάτι να πουν για την αντίστασή τους. Όπως πάντα. Ακόμα και στο Πολυτεχνείο, τη στιγμή της μεγάλης έξαρσης γύρω από το κατειλημμένα ιδρύματα και στις τρεις πόλεις, Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, ήταν στην καλύτερη περίπτωση 20.000-30.000 άνθρωποι. Σε αυτές τις στιγμές της κρίσης, το ένα ζήτημα και βασικό, είναι το πόσοι ακολουθούν την πρωτοπορία στους δρόμους, το δεύτερο, από μια άποψη αποφασιστικό, οι πολλοί που βρίσκονται με κάποιον τρόπο αλληλέγγυοι, οι οποίοι δεν τολμούν την υπέρβαση, αλλά και δεν ανέχονται να ζουν άλλο υπό την προηγούμενη κατάσταση και το τρίτο, εκείνοι που θέλουν την κατάσταση, λιγότερο ή περισσότερο, βολεύονται ή έχουν συμφέροντα μαζί της, αλλά παραλύουν υπό την επίδραση του γενικού κλίματος. Πρέπει να βρεθεί κανείς σε αυτή τη στιγμή για να καταλάβει τη μεγάλη ηθική, ψυχολογική και πολιτική σημασία αυτών των συσχετισμών και διαθέσεων.

Αλλά μέχρι την πρώτη κατάληψη της Νομικής, το αντιδικτατορικό κίνημα πορευόταν σε στεγνό τοπίο. Λίγους μόλις μήνες πριν ξεσπάσουν τα μαζικά γεγονότα, η απογοήτευση και η ιδέα πως η χούντα θα μείνει τριάντα χρόνια, ήταν κυρίαρχη ακόμα και στους δραστήριους φοιτητικούς κύκλους. Υπό αυτή την έννοια, κάθε μαζική αντίσταση φάνταζε χίμαιρα, μια ονειροφαντασία ανθρώπων που δεν πάταγαν τα πόδια τους στη γη. Οι πιο ευφάνταστοι, ρομαντικοί και, ας το πούμε, ηρωικοί, που δεν ήθελαν να κάθονται με σταυρωμένα χέρια, έβλεπαν τις βομβιστικές επιθέσεις ως τον μόνο αποτελεσματικό τρόπο να γίνεται θόρυβος, τουλάχιστον. Έτσι θα διασωζόταν και η τιμή της χώρας στο εξωτερικό και ποιος ξέρει, ίσως να αφυπνίζονταν οι ληθαργικοί Έλληνες. Από την άλλη πλευρά, οι ηγεσίες της διασπασμένης Αριστεράς, αδυνατώντας να κατανοήσουν τις δυναμικές που μπορεί να αναπτύξει το μαζικό κίνημα, εξασκούνταν σε πολιτικές προτάσεις πάσης φύσεως συνεργασιών με τις αστικές πολιτικές δυνάμεις, περιμένοντας περισσότερο τις αλλαγές από πάνω, παρά από την καταλυτική δράση ενός μαζικού κινήματος. Ιδιαίτερο παραλυτικό ρόλο είχε η πολιτική του ΚΚΕ Εσωτερικού, που πιο εμφαντικά και ακραία εξέφραζε τη γραμμή του συμβιβασμού. Ακόμα και όταν αυτό το κίνημα πήρε τα μαζικά του χαρακτηριστικά με τις καταλήψεις της Νομικής, τότε που οι βόμβες έπαψαν να είναι η πιο ηχηρή μορφή αντίστασης και οι οργανώσεις που επέλεγαν αυτή τη μορφή εντάσσονταν στο κίνημα, και πάλι η σύγκρουση κυρίως μεταξύ Ρήγα Φεραίου και ΚΝΕ βρισκόταν στο αν μπορεί να μεταφερθεί ο αγώνας μέσα στα πανεπιστημιακά ιδρύματα με τη συγκρότηση μισονόμιμων, μισοπαράνομων φοιτητικών επιτροπών. Ο Ρήγας Φεραίος επέμενε σε μορφές οργάνωσης εκτός πανεπιστημίων, με πολιτιστικές δραστηριότητες και παρόμοιες, κάπως νομιμοποιημένες μορφές. Φυσικά μέσα σε καθεστώς παρανομίας, ούτε πάντα σαφείς ήταν οι διατυπώσεις των πολιτικών γραμμών μέσα στο ζωντανό κίνημα, ούτε μπορούσαν να πειθαρχήσουν τα μέλη. Αμέσως μόλις άρχισαν οι πρώτες συγκεντρώσεις στα πανεπιστήμια, Κνίτες, ρηγάδες, εκκετζήδες και άλλοι, βρέθηκαν στις καταλήψεις, με τον ίδιο ενθουσιασμό, με την ίδια αυτοθυσία. Ποιος όμως είπε πως η ενότητα που κερδιζόταν με πολύ μεγάλη δυσκολία, δεν είχε συγκρούσεις, ρωγμές, ρήξεις, θυμούς, υπονομεύσεις και όλα αυτά τα γνωστά; Και αδιάκοπη προσπάθεια να ηγεμονεύσει η μια γραμμή; Αν φανταστεί κανείς την πορεία προς το Πολυτεχνείο, αλλά και το ίδιο το Πολυτεχνείο ως μια συναυλία αγγέλων, δεν θα έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Κι ωστόσο διαμορφωνόταν μια ενότητα ικανή να οργανώσει τον αγώνα, να αναλύει συνεχώς τα δεδομένα, να διαμορφώνει κοινή πολιτική γραμμή, να χειρίζεται την επίθεση και την άμυνα, σε συνθήκες σχεδόν πολεμικής έντασης. Να συγκρούεται και να επανενώνεται. Πάντα με τις παρεπόμενες φθορές.

Είναι γνωστό πως το Πολυτεχνείο δεν ξεκίνησε με ένα συνολικό στρατηγικό σχέδιο ανατροπής. Η άποψη της ΚΝΕ, την οποία θεωρώ ακόμα σωστή, ήταν πως μια μεγάλη έκρηξη έπρεπε να συμβεί λίγο καιρό αργότερα, καθώς εκείνη ακριβώς την περίοδο βρισκόταν σε εξέλιξη μια χειμαρρώδης διαδικασία δημιουργίας οργανώσεων, μισονόμιμων, μισοπαράνομων, φορέων, εργατικών, επιστημονικών, πολιτιστικών, η οποία διαμόρφωνε έναν τρομερό πανελλαδικό ιστό, πιθανότατα ικανό να προκαλέσει μια πανελλαδική εξέγερση. Και κυρίως, που μπορούσε να μεταφέρει το κέντρο του αγώνα από τη φοιτητική νεολαία και τα πανεπιστήμια, στην εργατική τάξη. Λίγους μήνες μετά όλα θα ήταν διαφορετικά. Μια τέτοια εξέλιξη θα όριζε με άλλο τρόπο το πολιτικό τοπίο και τότε και μετέπειτα. Αλλά, κι αυτό είναι ένα ακριβό μάθημα στην Ιστορία, τα γεγονότα δεν έρχονται όταν τα παραγγέλνεις.

Μπορεί λοιπόν η κατάληψη του Πολυτεχνείου να ξάφνιασε τη στιγμή που έγινε τις δυνάμεις του συστήματος και τις δυνάμεις της αντίστασης. Αλλά μέσα στα σπλάχνα του περιείχε τη γενιά και την ιδέα της συνολικής ανατροπής. Δεν ήταν η ανατροπή της χούντας το μόνο αίτημα. Μπορεί οι συνθήκες να το έκαναν κυρίαρχο. Αλλά ταυτόχρονα και ουσιαστικά, ο στόχος ήταν η ανατροπή ενός συστήματος που καταφεύγει στις χούντες, με στρατιωτικό ή άλλο ένδυμα. Δεν ήταν το όνειρο των εξεγερμένων η αποκατάσταση μιας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας του τύπου της μεταπολίτευσης, η οποία οδηγεί σε αυταρχισμούς, κρίσεις, αντιδημοκρατικές υποτροπές. Όπως έγραφε ο Κώστας Τζιαντζής στο περίφημο άρθρο του: «Η αντιδικτατορική πάλη χωρίζεται σε δυο περιόδους και σε δυο γενικά παρατάξεις, αντίθετες μεταξύ τους, αλλά και σφιχταγκαλιασμένες στον πολιτικό χώρο και στο χρόνο. Η πρώτη είναι η περίοδος και η παράταξη των λυγμών της προδομένης δημοκρατίας. Η δεύτερη (κυρίως από το ’71 και μετά) είναι η περίοδος – η παράταξη μιας νέας επαναστατικής επαγγελίας που αρχίζει να τραγουδά σε διάφορες παραλλαγές. Στην πρώτη ηγεμονεύουν οι διαμαρτυρίες για τον καταποντισμένο εκσυγχρονισμό του μεταπολεμικού αστικού συστήματος… Η δεύτερη παράταξη φωτίζεται από τις παλιές και τις καινούργιες υποσχέσεις των αντάρτικων, απ’ τον κόκκινο Οκτώβρη και τα μαύρα μάτια του Τσε, απ’ τις ξαναγεννημένες, σοφές και ταυτόχρονα αμάθητες επαναστατικές απόπειρες σαν του Μάη. Είναι αυτή που γεννιέται μες στα χαράματα μιας νέας ιστορικής εποχής, της καθαυτό, θα λέγαμε, “εργατικής εποχής” της ανθρωπότητας, με λίγα λόγια τη σημερινής εποχής».

Είναι αυτή η δεύτερη παράταξη που δεν νίκησε το ’73 και που δοκίμασε και δοκιμάζει ακόμα, τις πικρές γεύσεις ηττών και διαψεύσεων, αλλά και ταυτόχρονα εκδικείται με μια ήττα που ισοδυναμεί με νίκες.

Ίσως εδώ, σε ένα λογικά αντιφατικό σχήμα, που ως φραστικό εύρημα αγγίζει την παραδοξολογία, βρίσκεται το ουσιαστικό στοιχείο της ιστορικής προοπτικής. Το Πολυτεχνείο ουσιαστικά δεν ολοκληρώθηκε τότε. Αυτό του στοίχησε. Η δημοκρατία που ήρθε διέψευσε τις προσδοκίες. Επί σχεδόν 40 χρόνια εκμαύλισε ανθρώπινες ψυχές και καταβαράθρωσε μια ολόκληρη κοινωνία. Στη φθορά και την πτώση της επιδίωξε να συμπαρασύρει όλες τις ελπίδες που γέννησε εκείνη η εξέγερση. Δεν το κατόρθωσε. Το φάντασμα επιστρέφει και ζητάει να εκδικηθεί. Η δεύτερη εκείνη παράταξη εμφανίζεται και πάλι στο ιστορικό προσκήνιο, όχι για να θάψει τα πτώματα των προσδοκιών της, αλλά για να ξαναθέσει τα ερωτήματα και να διεκδικήσει και πάλι τις απαντήσεις.

Αν όλα αυτά δεν πιστοποιούν το πώς υπάρχουν ήττες που, αν και δεν ισοδυναμούν με νίκη, δημιουργούν τις προϋποθέσεις γι’ αυτήν, τότε τίποτα δεν αξίζει να θυσιάσει κανείς στο παρόν για να εξασφαλίσει το μέλλον. Πολύ περισσότερο αν δεν αντιληφθεί πως υπάρχουν πολλές φορές νίκες, οι οποίες οδηγούν σε καταστροφή, όμοια με εκείνη την παλιά ιστορία και παραβολή για τον βασιλιά της Ηπείρου, τον Πύρρο.

Το εξεγερτικό πνευμα του Νοέμβρη σφράγισε τη μεταπολίτευση.

Πριν μερικές ημέρες η τηλεόραση μετέδωσε σε επανάληψη μια συνέντευξη του Λεωνίδα Κύρκου. Το θέμα δεν είναι το πρόσωπο αλλά οι ιδέες που εξέφρασε. Σε μια συνέντευξη συνόψισε στην ακραία τους εκδοχή όλα τα χαρακτηριστικά της ηττημένης και ηττοπαθούς Αριστεράς, εκείνης της «πρώτης παράταξης», που την πρώτη περίοδο της δικτατορίας, μέχρι περίπου το 1970, διεκδίκησε να ηγεμονεύσει στο αντιδικτατορικό κίνημα. Μιας Αριστεράς ικέτισσας στο πολιτικό σύστημα, για έναν μικρό ρόλο στην παράσταση του αστικού πολιτικού έργου. Η οποία, γι’ αυτό, σερνόταν πάντα στην πιο συμβιβαστική εκδοχή των γεγονότων, από την Εθνική Αντιδικτατορική Ενότητα με τον Καραμανλή το 1974, έως την υπεράσπιση του σχεδίου Ανάν μαζί με το Γιωργάκη Παπανδρέου και την υπεράσπιση των μνημονίων της ΔΗΜΑΡ.

Το Σεπτέμβρη του 1973, λίγο πριν το Πολυτεχνείο σαρώσει τα σχέδια της χούντας και του πολιτικού κατεστημένου για μια «ειρηνική» εναλλαγή, η ηγεσία του τότε ΚΚΕ Εσωτερικού στο στρατοδικείο διεμήνυε προς το πολιτικό σύστημα πως είναι έτοιμη να πάρει μέρος στο παιχνίδι, κάνοντας εμφατική πρόταση προς το βασιλιά για συνεργασία και καλοβλέποντας προς τη Συμβουλευτική Επιτροπή που είχε συστήσει η χούντα στο πλαίσιο του σχεδίου μετάβασης. Δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος για να διαψευστούν οι …σοφές απόψεις των «ρεαλιστών» της αριστερής πολιτικής. Δυο μήνες μετά, το Πολυτεχνείο ανέτρεψε όλους τους σχεδιασμούς. Το λαϊκό κίνημα, το οποίο η ηγεσία αυτής της Αριστεράς ποτέ δεν υπολήφθηκε, έδωσε την ημιτελή μεν αλλά αποφασιστική απάντησή του. Και μπορεί το άμεσο αποτέλεσμα να ήταν η σκλήρυνση της κατάστασης, τα τανκς του Ιωαννίδη, οι σαρωτικές συλλήψεις και τα τρομερά βασανιστήρια, με επιστέγασμα την κυπριακή τραγωδία, αλλά εκείνη η λαϊκή έξαρση που δεν μπήκε τροπαιούχος στα «Παλιά ανάκτορα», αλλά ξαναμαζεύτηκε στις παράνομες γιάφκες και στις καθημερινές της ασχολίες, με την πικρή γεύση των τόσων θανάτων και της ατελέσφορης προσπάθειας, έγινε ο ουσιαστικός πολιτικός πρωταγωνιστής κάθε πολιτικής πράξης από τότε.

Αν δεν είχε συμβεί το Πολυτεχνείο, η μετάβαση στο κοινοβουλευτικό αλισβερίσι θα γινόταν με μια συμφωνία των ανύπαρκτων πολιτικών δυνάμεων, των αδειανών στολών του παλιού πολιτικού κατεστημένου και της χούντας, με τους χουντικούς μηχανισμούς και τους ανθρώπους να ορίζουν τη μεταπολιτευτική λειτουργία του κράτους. Και με την πολιτική υποταγή του λαϊκού κινήματος.

Αν το πνεύμα της μεταπολίτευσης έγινε ο στόχος των κάθε είδους πρετεντεράκων όλα αυτά τα χρόνια, ήταν γιατί αυτό το ημιτελές Πολυτεχνείο στοίχειωνε την πολιτική ζωή και επέβαλε τους δικούς του όρους. Μέχρι το 1989, οπότε η επίσημη Αριστερά (δηλ. και το ΚΚΕ) ξαναμπήκε στο τσουκάλι των αστικών μαγειρεμάτων, δικαιώνοντας, επί τέλους, τις προσδοκίες του Λεωνίδα Κύρκου και διαψεύδοντας τις ελπίδες των κομμουνιστών, που άκουγαν ενεοί τον Χαρ. Φλωράκη να δηλώνει μπρος στα εκμαυλιστικά ραδιοτηλεοπτικά μικρόφωνα, αυτός ο ηρωικός καπετάνιος του εμφυλίου, πως η Αριστερά για πρώτη φορά στην Ιστορία της βρίσκεται στο πολιτικό προσκήνιο.

Αστικό παιχνίδι σε βάρος του λαού

Τα γεγονότα του παρελθόντος διαβάζονται έγκυρα και διατηρούν τη ζωτικότητά τους, μόνο όταν προβληθούν στο παρόν. Κι η ιστορία γράφεται και ξαναγράφεται και αξιολογείται όταν οι κάθε φορά νέες γενιές την μαθαίνουν γιατί την ζουν με το δικό τους τρόπο, στη δική τους εποχή και με τα δικά τους γεγονότα. Έτσι, εκείνη η γενιά έμαθε για την επανάσταση του ’21, την κατέβασε από το εικόνισμα των σχολικών αιθουσών και την έκανε δική της καθημερινότητα. Σε κάθε περίπτωση το ημιτελές Πολυτεχνείο του ’73, παρά τις σχολικές γιορτές και τις τιμές των επισήμων, διατήρησε τη γοητευτική και εξεγερτική του δύναμη όλα αυτά τα 39 χρόνια. Και τώρα γίνεται σημείο αναφοράς μιας εποχής που καλείται να ολοκληρώσει εκείνη την έναρξη.

Το Νοέμβρη του ’73 το δικτατορικό καθεστώς υπέστη ένα βαρύ πλήγμα, που σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση και το πρόβλημα νομιμοποίησής του, οδήγησε σε κρίση. Μπορεί η κρίση αυτή να αντιμετωπίστηκε προσωρινά με την αλλαγή φρουράς και τη χούντα Ιωαννίδη, αλλά επέστρεψε –την κρίση δεν την αντιμετωπίζεις με κολπάκια – βαθύτερη και αμείλικτη τον Ιούλιο του ’74. Ζήσαμε τότε αυτό που θεωρείται κλασικό για τις επαναστατικές εποχές. Όπου οι πάνω δεν μπορούσαν να κυβερνούν όπως πριν και οι κάτω δεν ήθελαν να κυβερνούνται όπως πριν. Για κάποιες ώρες η εξουσία κυκλοφορούσε στους δρόμους. Αλλά δεν ζούσαμε σε μια επαναστατική εποχή, το λαϊκό κίνημα δεν ήταν τόσο ισχυρό ώστε να επιβάλει τη θέλησή του, η Αριστερά δεν πίστευε σε μια ουσιαστική αλλαγή, δεν είχε χαράξει σοβαρή στρατηγική, η τακτική της βολόδερνε ανάμεσα στην πλατιά αντιδικτατορική ενότητα με τις αστικές πολιτικές δυνάμεις και τη «νέα δημοκρατία» (την κατοπινή «πραγματική αλλαγή») και ούτε είχε επαρκείς δυνάμεις για να την επιδιώξει, συνεπώς η περιπλάνηση της εξουσίας στους δρόμους δεν τρόμαξε το σύστημα, που την οδήγησε με ασφάλεια στο τρίγωνο αμερικανική πρεσβεία – κτίριο της Βουλής – συγκρότημα Λαμπράκη, για να την παραδώσει αμόλυντη στον Κων. Καραμανλή.

Ένα ημιτελές θαύμα δεν είναι επαρκές και να οδηγήσει σε ένα ακέραιο αποτέλεσμα. Με αυτή την έννοια, για ακόμα μια φορά, μια μεγάλη έφοδος του λαϊκού κινήματος κατέληξε σε ένα αστικό παιχνίδι σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων. Είναι άραγε της μοίρας μας; Αρνούμενοι να αποδώσουμε στη μοίρα τις ευθύνες μας, οφείλουμε σήμερα περισσότερο από ποτέ να εξιχνιάσουμε με μεθοδικότητα και διεισδυτικότητα ντετέκτιβ του Ντάσιελ Χάμετ, τις αιτίες που μας αφήνουνε λειψούς. Να εντοπίσουμε τις ιστορικές παθογένειες του κομμουνιστικού ρεύματος στην Ελλάδα, να ανασυγκροτήσουμε σε βάθος και ουσία τη σκέψη μας, να επαναδιατυπώσουμε το στρατηγικό πρόγραμμα και να χαράξουμε ευέλικτες, πειστικές και αποτελεσματικές πολιτικές τακτικές, ικανές να συσπειρώνουν, να οδηγούν και να νικάνε. Οι συσχετισμοί δεν μας ευνοούν. Επί περίπου 70 χρόνια το κομμουνιστικό κίνημα διαπαιδαγώγησε την εργατική τάξη σε μια λογική βελτίωσης και όχι ανατροπής του καπιταλισμού, σε μια λογική κυβερνητισμού και όχι σύγκρουσης. Αυτή η δεύτερη παράταξη της νέας επαναστατικής επαγγελίας που εξέφρασε το Πολυτεχνείο, οδηγήθηκε αιμάσουσα στα ιδεολογικά αποσπάσματα της διαπιστευμένης Αριστεράς, αλλά δεν έφυγε, δεν χάθηκε και κυρίως δεν απώλεσε την ελκτική της δύναμη, ανεξάρτητα από την πορεία, τις αδυναμίες και τα λάθη των φορέων και των ανθρώπων που προσπαθούν να την εκφράσουν.

Η κάθε εποχή γεννάει τις δικές της ανάγκες και δημιουργεί τις δικές της δυνατότητες. Το Πολυτεχνείο ήταν του καιρού του. Στην ουσία, αν θέλει να είναι κανείς ακριβής, το Πολυτεχνείο έθεσε τα ερωτήματα. Το τώρα καλείται να δώσει τις απαντήσεις. Η Ιστορία ποτέ δεν τελειώνει με λύσεις της μοίρας. Επανέρχεται, στοιχειώνει και διεκδικεί.

Η δικια μου γνωμη ειναι πως θα γυρισουμε.

Την εχω γραψει εδω και χρονια σε αυτο το ιστολογιο.Ποτε δεν επρεπε να μπουμε στο ευρω.Αποψη των κυριαρχων ταξεων και των κομματων που τις εκφραζουν με πρωτεργατες τους Κ Καραμανλη (τον παλιο) και Κ Σιμητη ηταν  πως στα πλαισια της παγκοσμιοποιησης πρεπει να μπεις κατω απο την προστασια της αυτοκρατοριας για να επιβιωσεις.Πως μικρες οικονομιες σαν την Ελληνικη μικρο κεφαλαιο μεταπρατικο σαν το Ελληνικο δεν μπορουν (και δεν θα αφεθουν)  να υπαρξουν εξω απο την συγκεντρωποιημενη οικονομια των δυναμεων που κυβερνουν τον πλανητη.

Εχει βαση αυτη η αποψη.Ρεαλισμο.

Αλλα και ορια. Και μια αλλη πραγματικοτητα που λεει πως οι αυτοκρατοριες δεν κρατουν για παντα.Και μαλιστα πως καταρρεουν καποτε σαν ενας πυργος απο τραπουλοχαρτα οχι επειδη καποιος εχθρος τις κατεκτησε αλλα ακριβως λογω της μεγαλης συγκεντρωσης που τους ειναι απαραιτητη για να φτασουν εκει που ειναι. Η δυναμη τους γινεται η καταστροφη τους.

Απο την αρχαια Ρωμη μεχρι την ΕΣΣΔ.Μια μαυρη τρυπα που καταπινει την ενεργεια τους, μια εξαπλωση και συγκεντρωση ταυτοχρονα, που τις κανει δισκινητες και αυτοκαταστροφικες.Γιατι οπου δεν υπαρχει μετρο υπαρχει θανατος.Γιατι καθε τι απολυτο κρυβει μεσα του την αντιστροφη του.Και το ιδιο θα γινει και με την Κινα που τωρα ελεγχει τον πλανητη.Εχει ξαναζησει μερες αυτοκρατοριας η Κινα και τις διαδεχτηκε η ταπεινωση η εξαθλιωση και η υποταγη.Οπως η Αιγυπτος, η Ρωμη, το Βυζαντιο, οι Ατζεκοι,οι Ρωσσοι.Το θεμα ειναι πως τις αυτοκρατοριες συνοδευου παντα οι αυτοκρατορες. Τον πλουτο συγκεντρωνουν στα χερια τους ολιγαρχιες που φοβισμενες και απληστες ληστευουν λαους και περιβαλλον προσπαθωντας να αποφυγουν την νομοτελεια του θανατου.Οι αυτοκρατοριες ειναι εξ ορισμου αντιδημοκρατικες.Και παραλογες στο βαθμο που η αναπτυξη τους δεν εχει σαν στοχο την βελτιωση της ζωης των ανθρωπων αλλα την συσωρευση πλουτου. Γιατι τρωγονται μεταξυ τους ποια θα επικρατησει  με πολεμους αιματηρους που τους πληρωνουν οι παραγωγικες δυναμεις της κοινωνιας (ι εργαζομενοι),που καταστρεφουν τα παραγωγικα μεσαη μια της αλλης που με τοσο κοπο δημιουργηθηκαν.Γιατι ξοδευουν χρονο και χρημα για κατακτητικους πολεμους αντι για εκπαιδευση και υγεια.

Μπορει να υπαρχει οικονομια σημερα χωρις το μοντελλο της αυτοκρατοριας;Ναι σημερα περισσοτερο απο ποτε.

Γιατι η οικονομια μπορει και πρεπει να στραφει σε ενα αλλο μοντελλο παραγωγης  με δημοκρατια οπου ο παραγομενος κοινωνικος πλουτος θα μοιραζεται στην κοινωνια αναλογα με τις αναγκες των ανθρωπων.Με σεβασμο στο περιβαλλον με σεβασμο στον πολιτισμο, στον ανθρωπο.Ο σοσιαλισμος σημερα ειναι περισσοτερο αναγκαιος (και εφικτος ) απο ποτε.Οχι κερδη που μαζευονται στις τσεπες λιγων σε βαρος των πολλων.Ποιοτητα ζωης αυτο ειναι το ζητουμενο οχι αλλη αναπτυξη.Λιγωτερα και καλυτερα .

Με αποκεντρωση, αυτονομια, αμεση δημοκρατια .

Γιατι Ευρωπη των περιφερειων, αποκεντρωμενη Ευρωπη χωρις δημοκρατια, μπορει και να ειναι ο εφιαλτης που ονειρευεται ο κ Τατουλης των ειδικων οικονομικων ζωνων.Μια φεουδαρχικα διαμοιρασμενη  Ευρωπη που θα συντονιζει ο ποθος και το παθος για περισσοτερα κερδη τοπικων ολιγαρχων ειναι επιστροφη στο παρελθον και καταστροφη.

Τα εθνικα κρατη σιγουρα οδηγησαν σε δυο παγκοσμιους πολεμους.Απαντηση δεν ειναι  η φεουδαρχια των αυτονομων περιοχων .

Αναζητηση λοιπον μιας δημοκρατικα  οργανωμενης ενωμενης ευρωπης που ταυτοχρονα θα ειναι αλληλεγγυα και θα μοιραζεται τον συνολικο πλουτο με βαση τις αναγκες των ανθρωπων.Οπου το εθνικο δεν θα καταστελει το ανθρωπινο.Οπου η θρησκειες δεν θα ειναι πεδιο επιβολης και πολεμου.Οπου η αμεση δημοκρατια θα γινεται καθε μερα και περισσοτερο το κυριαρχο πολιτευμα.

Θα συνεχισω ομως σε επομενη αναρτηση. 

Το μετωπο στο οποιο ειναι και ο Αλαβανος εχει ξεκινησει εναν διαλογο σχετικο με το φαντασμα που ολοι ξορκιζουν. Τη επιστροφη σε ενα εθνικο νομισμα.Καλα κανει και μιλα ενα κομματι της αριστερας. Ο φοβος οι μονοδρομοι ειναι το πραγματικο προβλημα οχι η επιστροφη στη δραχμη.

Γιατι στην δραχμη θα επιστρεψουμε ητε γιατι θα ολοκληρωθει το σχεδιο  των κουρσαρων που μας εχουν επιτεθει (για αλλη μια φορα στην ιστορια του μικρου μας κρατους) ητε γιατι επιετλους οι Ελληνες θα το επιλεξουν κοντρα στην προπαγανδα των κυριαρχων ταξεων να σταθουν στα ποδια τους.

Κυριαρχων ταξεων που ηταν παντα (απο το 1821 μεχρι σημερα)υπηρετες και υπαλληλοι -μεταπρατες των μεγαλων δυναμεων.Αυτες τους εχτισαν μεσω του κρατους, αυτες υπηρετουν χωρις ιχνος αναφορας στην Ελλαδα.Ολη  η ελληνικη(με μικρο ε) τους ταυτοτητα τελειωνει στις αγαθοεργειες και στις φιλανθρωπιες με ψιχουλα απο το τραπεζι τους.

Ας μην περιμενουμε λοιπον απο το κεφαλαιο  και τα κομματα του λυση.Αυτο που θα ειναι λυση για μας θα ειναι η καταστροφη για αυτους.

Και πραγματι το Ελληνικο κεφαλαιο προσπαθει με την βοηθεια των Μερκελιστων να κατακτησει οσο περισσοτερα μπορει σε βαρος της εργατικης ταξης σε αυτα τα δυσκολα χρονια.Φοβουνται την σφαλιαρα που θα φανε, την κλωτσια οταν τα μεγαλυτερα αφεντικα θα τους εγκαταλειψουν στην μοιρα τους.Το δικο τους σχεδιο Β ειναι να υπαρχει δικια τους κερδοφορια με ορους εξαθλιωσης του λαου αν μεινουν εκτος του οικονομικου πυρηνα της ΕΕ που τοσα χρονια γεμιζε τις τσεπες τους μεσω του κρατους.

Ας παρακολουθησουμε τι λεει το Μετωπο.Φαινεται πως γυρω απο τον Αλαβανο εχουν μαζευτει εξυπνοι ανθρωποι.Και ο ιδιος ο Αλαβανος φαινεται πως μπορει να βλεπει μπροστα.Επελεξε τον Τσιπρα και προτεινε πλατυ μετωπο της αριστερας στον ΣΥΝ του 3%,μιλησε για μετωπο αντιμνημονιακο το 2010 στις δημοτικες εκλογες οταν ολοι το ξορκιζαν ,μιλησε για πλατεια Ταχριρ πριν τους αγανακτισμενους,τωρα για την δραχμη…..

Για να δουμε.

http://www.tometopo.gr/home/component/content/article/53-plan-b/1065–1.html

  PDF Εκτύπωση E-mail
”ΣΧΕΔΙΟ Β” Ευρώ ή Δραχμή; Ερωτήσεις και απαντήσεις, Μέρος 1ο.

MAA Brochure1

 «Σχέδιο Β. Ευρώ ή Δραχμη» είναι ο τίτλος του φυλλάδιου που κυκλοφόρησε το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής και απαντά σε σαράντα επιλεγμένες ερωτήσεις που σχετίζονται με το θέμα.

 Το www.tometopo.gr θα προβάλλει σε συνεχειες το φυλλάδιο και θα συμβαλει στη συζήτηση που θα ακολουθήσει.

Καλείστε να το διαδώσετε και όσοι θέλετε να συμμετάσχετε στη καμπάνια για το Σχεδιο Β, να θέσετε ερωτήσεις ή και να υποβάλετε ενστασεις, να μη διστάσετε :

 να τηλεφωνήσετε στα 6980163814, 6930344759 και 6949131018 , 11.00 -15.00

  • ή να επικοινωνήσετε στο tometopo@gmail.com
  • ή να γράψετε στη δ/ση : Σχεδιο Β, Πόρου 22-24, 11256, Αθήνα.

Ακολουθούν οι 5 πρωτες ερωτήσεις-απαντήσεις :

✔ Τι είναι το Σχέδιο Α και το Σχέδιο Β. Τι διαχωρίζει το ένα από το άλλο;

Οι δύο αυτοί όροι διαμορφώθηκαν σε διεθνές επίπεδο με βάση τις δύο διαφο­ρετικές επιλογές για την πορεία της Ελλάδας. Σχέδιο Α σημαίνει συνέχιση του εγχειρήματος για την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη. Όσο όμως το σχέδιο αυτό αποτυγχάνει παταγωδώς, προκαλώντας ύφεση και ανεργία, διευρύνοντας αντί να μειώνει το χρέος, τόσο αναπτύσσεται ο προβληματισμός για την αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ. Η συντεταγμένη αποχώρηση από τη ζώνη του ευρώ μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο σε έξοδο από την κρίση και απαλλαγή από τα δεσμά των δανει­στών, αλλά μπορεί να είναι και η αρχή για να δημιουργήσουμε μια νέα Ελλάδα.

✔ Ποιοι έχουν μελετήσει και καταρτίσει Σχέδιο Β για την αποχώρηση της Ελλάδας από την Ευρωζώνη;

Όλες σχεδόν οι κυβερνήσεις της Ευρωζώνης. Οι μεγάλες τράπεζες και οι μεγάλες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις. Πολλά από τα σχέδια αυτά έχουν δοθεί στη δημοσιότητα και έχουν συζητηθεί πολύ. Όπως της γερμανικής Bundesbank, της μεγάλης σκανδιναβι­κής τράπεζας Nordea Bank AB, του γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικής Έρευνας IFO, θεσμικού συμβούλου της Μέρκελ. Στη Γαλλία, επίσης, το Σχέδιο Β για την αποχώρηση της Ελλάδας, συντάχθηκε με την εποπτεία του ίδιου του τότε προέδρου Σαρκοζί και με την ευθύνη του υπουργού οικονομικών και συνεχίζεται τώρα με τον νέο πρόεδρο Ολάντ.

✔ Η Ελλάδα, που είναι η άμεσα ενδιαφερόμενη, έχει καταρτίσει Σχέ­διο Β και από πότε;

Είναι απίστευτο. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της Ευρωζώνης που δεν έχει Σχέδιο Β. Είναι σαν να έχει κάποιος βαριά πνευμονία, και, ενώ όλοι οι συγγενείς του απ’ το φόβο μην κολλήσουν παίρνουν ισχυρή αντιβίωση, ο ίδιος ο άρρωστος δεν παίρνει τίποτε. Ακόμα, αυτοί που είναι φανατικά υπέρ του ευρώ, μοιάζουν με αυτούς που, ενώ το μετεωρολογικό δελτίο προβλέπει την πιθανότητα μπόρας, δεν παίρνουν μαζί τους ομπρέλα. Καμία κυβέρνηση δεν έκανε τίποτε. Κανένα κόμμα της αντιπολίτευσης δεν το ζήτησε. Η Ελλάδα προχωράει γυμνή στα αγκάθια, ασύλληπτα ανεύθυνα. Ακόμη κι αν, μπροστά στο αδιέξοδο, η κυβέρνηση καταρτίσει εναλλακτικό σχέδιο, αυτό θα αποβλέπει στην αποπληρωμή των δανειστών, σε μια ισοτιμία που θα εξυπηρετεί την Ευρωζώνη και το οικονομικό κατεστημένο. Οι κοινωνικές επιπτώσεις μιας εξόδου υπό την επιτήρηση της Μέρκελ θα είναι πιο οδυνηρές κι από την παραμονή στο ευρώ. Ένα Σχέδιο Β για το λαό είναι εντελώς διαφορετικό. Περιλαμβάνει παύση πληρωμών στους δανειστές, έλεγχο στην κίνηση κεφαλαίων, εθνικοποίηση τραπεζών, παραγωγική ανασυγκρότηση, όρους απαραίτητους για την έξοδο από την ύφεση και τη μαζική ανεργία.

✔ Χρειάζεται δημοψήφισμα για το ευρώ;

Είναι επιτακτικό και κατεπείγον. Πριν ο δρόμος της καταστροφής γίνει οικονομικά και πολιτικά χωρίς επιστροφή. Αφορά την κεντρική επιλογή που επέβαλε το οικο­νομικό και πολιτικό κατεστημένο στον ελληνικό λαό μεταπολιτευτικά. Τη συνέχιση ή την ανατροπή αυτής της επιλογής μόνο ο λαός μπορεί να την αποφασίσει.

✔ Υπάρχει διαφορά μεταξύ μιας οργανωμένης, με τη βούληση του λαού, και μιας ανοργάνωτης εξόδου από το ευρώ, που θα μας επιβά­λουν οι δανειστές και η Ευρωζώνη;

Όσο η μέρα με τη νύχτα. Μια επιβολή της εξόδου μέσα στις ευρω-αυταπάτες που δημιουργούν κυβέρνηση και αντιπολίτευση θα βρει το λαό ανέτοιμο, αιφ­νιδιασμένο, σε πανικό έξω από τράπεζες και μέσα σε σουπερμάρκετ, χωρίς ηθικό και χωρίς σχέδιο. Αντίθετα, ο λαός θα εναποθέσει τις ελπίδες και θα στηρίξει με τη συμμετοχή του ένα Σχέδιο Β που προβλέπει την έγκαιρη αντιμετώπιση των σοβαρών πρακτικών προβλημάτων που εμφανίζονται σε κάθε μεταβατική εποχή, έχει κοινω­νικό πρόταγμα τις ανάγκες του κόσμου της εργασίας

Follow me on Twitter

Αυγούστου 2014
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Ιουλ    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

κοκα κολα

  • 686,062

Αρχείο

RSS Διαυγεια Δημου Ερμιονιδας

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

RSS Δαπανες Δημου Ερμιονιδας

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

RSS Διαυγεια ΔΕΥΑΕρ

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

RSS ΔΙΑΥΓΕΙΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Πελοποννησου

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

RSS Λιμενικο Ταμειο Ερμιονιδας

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

RSS Αποκεντρωμενη διοικηση Δ Ελλαδας Πελοποννησου Διαυγεια

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

RSS arcadia portal

  • 31 Συλλήψεις σε αστυνομική επιχείρηση στην Περιφέρεια Πελοποννήσου Αυγούστου 21, 2014
    Ευρεία αστυνομική επιχείρηση για την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας έγινε σε δύο Νομούς της Περιφέρειας Πελοποννήσου όπου συνελήφθησαν τριάντα ένα άτομα, προσήχθησαν εξήντα εννέα και έγινε έλεγχος σε πεντακόσια δεκαεννέα, επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι σε τετρακόσια έξι οχήματα, ενώ βεβαιώθηκαν συνολικά εκατόν δεκαεπτά παραβάσεις και βρέθηκε και κατα […]
  • Γενική συνέλευση της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Αρκαδίας Αυγούστου 21, 2014
    Σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου 4015/2011 και σε εκτέλεση της απόφασης, με την οποία αποφασίστηκε η συγχώνευση της μετατρεπόμενης ΕΑΣ Αρκαδίας με τους δεκαπέντε (15) αγροτικούς συνεταιρισμούς μέλη της ΕΑΣ, από την οποία θα προκύψει νέος αγροτικός συνεταιρισμός, καλούμε σε επαναληπτική γενική συνέλευση, τα μέλη των 15 Αγροτικών Συνεταιρισμών που συγχωνεύον […]
  • Προστατέψτε τον Αστέρα μας Αυγούστου 21, 2014
    Ανακοίνωση της ΠΑΕ Αστέρας Τρίπολης H ΠΑΕ Αστέρας ενημερώνει τους φιλάθλους της, ότι μηνύματα πολίτικου περιεχομένου είτε μέσω ενδυμασιών, πανό ή σημαιών, είτε απλών συνθημάτων μπορούν να επιφέρουν βάρια τιμωρία για την ομάδα μας και να έχουν απρόβλεπτες συνέπειες για την ασφάλεια των θεατών. Παρακαλούνται οι φίλαθλοι να απομονώσουν άμεσα όποιον η όποιους επ […]
  • Γιορτή του ψαρά στον Τυρό Αυγούστου 21, 2014
    Την Παρασκευή 29 Αυγούστου 2014 θα πραγματοποιηθεί η Γιορτή του ψαρά, της θάλασσας και των ναυτικών στο λιμάνι του Τυρού, με άφθονο κρασί, ψαρομεζέδες και ζωντανή λαϊκή μουσική. Ώρα έναρξης: 20.30 Διοργάνωση: Αλιευτικός Σύλλογος Τυρού, Δ.Ε. Τυρού. από το leonidion.gr Ειδήσεις: Δήμος Νότιας ΚυνουρίαςΠολιτισμός […]
  • Δεν «καίγεται» μόνο η Τρίπολη για τις ενστάσεις των εκλογών Αυγούστου 21, 2014
    Είναι το θέμα που μονοπωλεί τον ενδιαφέρον των συζητήσεων στις παρέες της πόλης, αλλά αντίστοιχο θέμα απασχολεί και άλλους Δήμους ανα την Ελλάδα Ο Δήμος Τρίπολης δεν είναι ο μόνος που αναμένει την απόφαση του δικαστηρίου. Σε αναμονή των αποτελεσμάτων των ενστάσεων βρίσκονται πάρα πολλοί Δήμοι της Ελλάδας, καθώς δεκάδες υποψήφιοι έχουν προσφύγει στη δικαιοσύν […]

Κατηγορίες

Κατηγοριες Tag

3η γιορτη ελιας Aman resorts SRF RDF Αθικια Αλαβανος Αλεκος Αλλη Προταση Αναβαλος Ανεμογεννητριες Αφαλάτωση Βουδουρης Γιαννης Γεωργοπουλος Γκατσος Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σιδερης Δημοσια διαβουλευση Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Ελος Κοιλαδας Ευπλοια Θεσεις ΡΚΕ-Σ Ιστορικα κτηρια Ερμιονιδας Καραβασιλη Καταφυκι Κοινωφελης Επιχειρηση Αθλητισμου Περιβαλλοντος Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Λιμεναρχειο Λυματολασπη Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Νικος Γοντικας Ξενοδοχεια ΠΑΜΕ Πανω Πλατεια Κρανιδι Πολιτιστικο μονοπατι Πορτοχελιωτικο Kαρναβαλι Πυρηνικα Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Υδρα Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας Χριστουγεννα Ωρα της γης αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ αφαλατωση βαρεα μεταλλα στο νερο δισκουρια επιδομα ανεργιας εργατες καθαριοτητας ΟΤΑ εφοπλιστικο κεφαλαιο κατοχη καυση απορριμματων καψιμο Ιουδα κοκκιναρι κομποστοποιηση μαθηματα Γαλλικων παλαια κτηρια στο Κρανιδι σφαγεια Κρανιδιου φολες στα αδεσποτα φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες χουντα

Twitter Updates

Flickr Photos

Εικόνα 1329

More Photos
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.