You are currently browsing the category archive for the ‘Ιστορια’ category.

Aναδημοσιευσα χτες Καταγγελια ενος πολιτη για τον αρχαιολογικο χωρο των Αλιεων. Καταγγελια που ο πολιτης ισχυριζεται

email.panos.christod@gmail.com
το πιο πανω εχει σταλη με συστημενη επιστολη στους Δημο Κρανιδιου,ΑΤ Κρανιδιου,Αρχαιολογικη υπηρεσια Ναυπλιου,και στο γραγειο υπουργου του Υπουργειου Πολιτισμου

Πηγα λοιπον σημερα εκει να δω τι γινεται. Εφτασα μεχρι ενα σημειο εχει πολλες λασπες και νερα βιαζομουν και επρεπε να φυγω  δεν ειδα οσα καταγγελωνται ισως ειναι πιο μεσα.

Ο αρχαιολογικος χωρος στα ιδια χαλια οπως παντα. Δεν μιλαμε για την Ακροπολη πανω στον λοφο αλλα για τον περιφραγμενο απο τον ΣΦΙΠ χωρο κατω στην παραλια μπροστα απο τα βυθισμενα ερειπια.

Αν θυμαστε ειχα δημοσιευση προ καιρου φωτογραφια μιας καθιζησης του εδαφους εξω απο τον περιφραγμενο χωρο και διπλα σε ενα τοιχος.Ηταν στις 6 Γεναρη πριν απο τρεις μηνες .

 Τωρα καποιος εχει βαλει μια παλετα μεσα και η τρυπα εχει μεγαλωσει ενω χωματα εχουν κυλησει απο τα τοιχωματα.

Ισως καποιος να μπορουσε να ενδιαφερθει. Δεν ξερω αν ο φυλακας εχει ενημερωσει την αρχαιολογικη υπηρεσια και αν ειναι αυτος που εβαλε την παλετα σαν προστατευτικο για τους διερχομενους. Ειναι και αυτη μια αποψη για την αναδειξη των αρχαιολογικων μας χωρων.

Μπορει παλι  την νυχτα οι προγονοι μας  να σκαβουν διεξοδο διαφυγης μπορει να θελουν να βγουν απο την γη και να μας παρουν  φαλαγγι, ποιος ξερει.

Επαναφερω λοιπον την παλια μου προταση

Φετος στην πανσεληνο του Αυγουστου οταν σε ολη την Ελλαδα ανοιγουν οι αρχαιολογικοι χωροι για μουσικες εκδηλωσεις και ποιητικες βραδυες ας κανουμε για πρωτη φορα κατι στον αρχαιολογικο χωρο. Να ενωσουμε την παραλια  με την Ακροπολη ξανα, να ερθουν και οι Σπαρτιατες αδερφωμενοι με τους ΑΘηναιους, τους Μακεδονες και του Νεο Ελληνες παρεα, μπας και ανοιξουν τα ματια μας και δουμε μεσα στο σκοταδι την κληρονομια που φερει αυτος ο τοπος. Γιατι στο φως του ηλιου μονο μπαζα και σκουπιδια εχουμε!.

Μονο αν ειναι να το κανουμε ας ξεκινησουμε απο τωρα. Να συμμετεχει ολη η κοινωνια να το διαδωσουμε να το οργανωσουμε σωστα και οχι βιαστικα  και πανω απ ολα να το κανουμε για μας. Οχι για τους τουριστες.

Ισως ετσι οι προγονοι μας ησυχασουν και σταματησουν να σκαβουν τρυπες τα βραδυα στο χωμα που τους σκεπαζει.

Ιανουαριος 2011 / Αυγουστος 2010  /  ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΦΛΕΒΑΡΗΣ 2009  / ΝΟΜΑΡΧΗΣ / ΠΟΛΗ ΑΛΙΑΙΩΝ /  Αλιεις 1 /  ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2009 Δημοτικη Βιβλιοθηκη / ΑΚΡΟΠΟΛΗ

Εψαξα να βρω το βιβλιο.Πηρα στην Ελευθεροτυπια και ζητησα τον κ Κιαο

Μια γυναικεια φωνη μου απαντησε στα γρηγορα (προφανως δεν ειμαι ο μονος που τηλεφωνησε) “αν ειναι για το βιβλιο εξαντληθηκε και δεν θα ξαναεκδοθει.Αανδημοσιευω το αρθρο λοιπον και η ιστορια αυτη δεν τελειωσε για μενα. Το αντιθετο.

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=263163

Έντυπη Έκδοση
Ελευθεροτυπία, Τρίτη 29 Μαρτίου 2011 ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ «ΕΠΤΑΣΦΡΑΓΙΣΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ» ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣΑυτός ήταν ο Καραγιώργης

Παρουσίαση του ΝΙΚΟΥ ΚΙΑΟΥ

Κι όμως. Εχουν περάσει 56 (ή 58;) χρόνια και δεν ξέρουμε -ούτε η σύζυγός του ξέρει ακριβώς- πότε πέθανε ο Κώστας Καραγιώργης, πού πέθανε, πώς πέθανε, υπό ποίες συνθήκες.

Το βιβλίο της Μαρίας Καραγιώργη και της Κατερίνας Ζωιτοπούλου-Μαυροκεφαλίδου Το βιβλίο της Μαρίας Καραγιώργη και της Κατερίνας Ζωιτοπούλου-Μαυροκεφαλίδου Το βέβαιο είναι ότι ήταν κρατούμενος στη Ρουμανία, τον βασάνιζαν, ναι ακριβώς τον βασάνιζαν άγρια, οι σύντροφοί του με εντολή τής τότε ηγεσίας του ΚΚΕ και οι Ρουμάνοι ασφαλίτες. Τα βασανιστήρια κράτησαν χρόνια και πέθανε στα βασανιστήρια.

Πού πήγαν τα οστά του, πού βρίσκονται (αν βρίσκονται ακόμα), πού είναι ο τάφος του (αν τον έθαψαν ποτέ). Πού είναι τα γραπτά που άφησε ο Καραγιώργης.

Η Μαρία Καραγιώργη, μαζί με την Κατερίνα Ζωιτοπούλου-Μαυροκεφαλίδου, γράφει γι’ αυτό που την πονά και την καίει σ’ όλη τη ζωή της, για τη ζωή και το θάνατο του συντρόφου και συζύγου της Κώστα Καραγιώργη, για την προσωπικότητά του και για τη μεταχείριση που του επιφύλαξαν οι σύντροφοί του- και πρώτος ο ηγέτης του ΚΚΕ τότε, ο Νίκος Ζαχαριάδης, ο στενός του φίλος από νεαρή ηλικία.

Στο βιβλίο που έγραψαν, «Κώστας Καραγιώργης (1905-1955), ο άνθρωπος, ο κομμουνιστής, ο δημοσιογράφος, ο αγωνιστής, το εξιλαστήριο θύμα», δίνει απαντήσεις σε ερωτήματα, αλλά με έκδηλο φόβο, απορία, πίκρα και οργή δεν βρίσκει απαντήσεις σε πολλά άλλα και αφήνει τον πόνο της να μιλήσει:

«Ο πιο άξιος, ικανός, πολιτισμένος, ανιδιοτελής κομμουνιστής ρίχτηκε βορά στα χέρια των λυκανθρώπων. Γιατί όλος ο συρφετός των βασανιστών του κυριολεκτικά “μετάλαβε” από το αίμα του».

«Ποιος άραγε θα θελήσει να ψάξει στα ξεχασμένα και σκονισμένα αρχεία και να φέρει στο φως κάποια ψήγματα της αλήθειας; Αλλωστε, παρά πολλά γραπτά έχουν χαθεί, όπως π.χ. τα γραπτά του Κώστα Καραγιώργη, ή, αν δεν έχουν χαθεί, ίσως να βρίσκονται καταχωνιασμένα στα υπόγεια της ρουμανικής αστυνομίας ή κρυμμένα σαν επτασφράγιστο μυστικό στα υπόγεια του Περισσού…».

Το βιβλίο της βουλευτίνας της προδικτατορικής ΕΔΑ και της κόρης του αγαπημένου φίλου του Καραγιώργη, του Γιώργου Ζωιτόπουλου (που «η ζωή του είχε μοναχικό και μελαγχολικό τέλος στο Παρίσι το 1967»), κυκλοφόρησε τον Γενάρη.

«Αφιέρωμα στον Κώστα Καραγιώργη, σε αυτοέκδοση και σε λίγα αντίτυπα, χαρίζεται σε φίλους και γνωστούς και σε όσους θέλουν να μάθουν για τη ζωή και το τέλος του…», το χαρακτηρίζουν.

Σε 180 σελίδες διηγείται, εξιστορεί και καταγράφει την πορεία της ζωής του νέου από τη Λίμνη της Εύβοιας ώς τη Ρουμανία, όπου «χάθηκαν» τα ίχνη του. Δεν είναι καθαρό πότε πέθανε. Η Μαρία Καραγιώργη εκτιμά από μαρτυρίες συναγωνιστών του, τις οποίες παραθέτει, ότι «άρα, ώς το 1955, που ετοιμαζόταν η 6η Ολομέλεια (σ.σ. της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ με την καθαίρεση του Ζαχαριάδη), ο Καραγιώργης ζούσε, έστω και σ’ αυτή την κατάσταση» (κρατούμενος, βασανιστήρια). Αλλη μαρτυρία αφήνει να βγει το συμπέρασμα ότι μπορεί να πέθανε και το 1953.

Γιατρός, με δύο ειδικότητες, καθοδηγητικό στέλεχος του ΚΚΕ και της ΟΚΝΕ νωρίτερα, δημοσιογράφος, διευθυντής και αρθρογράφος καθημερινός του «Ριζοσπάστη» από τον Νοέμβριο του 1944 ώς τον Νοέμβριο του 1947, οπότε η εφημερίδα έκλεισε με τα έκτακτα μέτρα, με κυκλοφορία πάνω από 100.000 φύλλα και την πρωτοποριακή Σχολή Δημοσιογραφίας, που ουσιαστικά δημιούργησε, διευθυντής του «Ρίζου της Δευτέρας», ηγετική φυσιογνωμία στο λαϊκό κίνημα, στην οργάνωση του κόμματος, στον ΕΛ.ΑΣ. και το Δημοκρατικό Στρατό, δεν έγινε, δεν τον έκαναν ποτέ, μέλος του Πολιτικού Γραφείου. Στο βιβλίο αναφέρονται οι διαφωνίες του κατά καιρούς με την ηγεσία του ΚΚΕ, οι διαφορετικές απόψεις του, που του στοίχισαν πολλές φορές τη διαγραφή.

Το αφιέρωμα έχει 10 κεφάλαια, τα οποία χωρίζονται σε μικρά κείμενα με δικούς τους τίτλους και καταγράφουν, μέσα από την πορεία της ζωής τού πρωταγωνιστή, την πορεία ουσιαστικά του ΚΚΕ όλα αυτά τα χρόνια. Τα κεφάλαια και τα κείμενα δένουν μεταξύ τους και το βιβλίο γίνεται συναρπαστικό.

Διαβάζουμε για τις σπουδές του, για την ένταξή του στη νεολαία και το κόμμα, για τη Γερμανία, τη Σοβιετική Ενωση και το Παρίσι, όπου πήγε, για τις διώξεις με φυλακές και εξορίες στην Ελλάδα, για τις αποδράσεις, για την Εθνική Αντίσταση, την ελεύθερη Ελλάδα, τον Εμφύλιο, τον αδελφοκτόνο πόλεμο, την ήττα, την καταστροφή, τις ανακρίσεις και τη φυλάκιση, το θάνατο, την ««κουτσή» αποκατάσταση, το 1958, στην 9η Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ, που είναι απλώς αποκατάσταση της μνήμης των συντρόφων Γιώργη Σιάντου, Νίκου Πλουμπίδη (Μπάρμπα) και Κώστα Γυφτοδήμου (Καραγιώργη)» και όχι αποκατάσταση στο κόμμα και την Κεντρική Επιτροπή.

Μαθαίνουμε γιατί αρνήθηκε να πάει στη Σχολή ΚΟΥΤΒ της Μόσχας, γιατί τον έλεγαν ειρωνικά, περιπαιχτικά, «κοσμοπολίτη», αναδεικνύοντας αρετές του.

Το επίθετό του ήταν Γυφτοδήμος και το ψευδώνυμο Καραγιώργης, το οποίο καθιερώθηκε.

Στο βιβλίο γίνονται αναφορές σε πολλά στελέχη του ΚΚΕ και περιλαμβάνονται μαρτυρίες συναγωνιστών τού Καραγιώργη.

Χωρίς υπερβολή, μπορεί να πει κανείς ότι το βιβλίο ρουφιέται.

Η αγωνίστρια Μαρία Καραγιώργη, πονεμένη από τη μεταχείριση του συζύγου της, αφηγείται, καταγράφει με πίκρα, οργή αλλά και τρυφερότητα την πορεία της ζωής του, χωρίς να κρύβει και τα ερωτικά συναισθήματα, τα δικά του και τα δικά της. Και είναι η σύντροφος που δεν αποκήρυξε ποτέ το σύντροφό της.

Στο βιβλίο προστέθηκε και απάντηση της Μαρίας Καραγιώργη στο βιβλίο της Ελλης Παππά «Μαρτυρίες Μιας Διαδρομής», το οποίο κυκλοφόρησε όταν το δικό της βρισκόταν στο τυπογραφείο. Της κάνει «παρατηρήσεις» και επισημαίνει «λάθη που έγιναν ή από κακή πληροφόρηση ή στόχευαν στην ενοχοποίηση του Καραγιώργη», όπως αναφέρει.

Είναι και αυτό ένα στοιχείο, ένα μέρος που φωτίζει πτυχές της ιστορίας του ΚΚΕ κυρίως σε ανώμαλες, αδελφοκτόνες περιόδους. *

ΑΣΚΙ/

Καραγιωργης

Ανοιξτε για δακτυολογραφημενο και χειρογραφο κειμενο του Καραγιωργη.Εδω σηκωνω μια χειρογραφη σελιδα γιατι τα γραμματα του καθε ανθρωπου μιλανε γι αυτον οσο και η φωτογραφια του.

 

 

Ριζοσπαστης

http://syn-achaias.pblogs.gr/2008/10/368991.html

http://www.perizitito.gr/persons.php?personid=52934

http://argonaftes.forumieren.com/t684-topic

http://keimenaantistasis.wordpress.com/2008/09/23/karagiorgis-logos/

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=913240

http://www.evrytan.gr/ENCYKLOPAIDIA0/isroria2/Kyvernisi_Bounou.htm

Οι Εθνοσύμβουλοι που εξελέγησαν και συμμετείχαν στο Συμβούλιο των Κορυσχάδων, ήταν:
ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ:Λαρίσης:Γυφτοδήμος Κ. (Καραγιώργης), Σταφυλάρας Α., Φιλιππίδου Φωτεινή, Κατσαρός Αθ., Ψιάρης Δημ

Πλουμπιδης

Μετα απο συνενοηση με τον προεδρο της κοινοτητας ο Δημοτης κ Μακης Σιδερης (τεχνιτης ο ιδιος στην κατασκευη πορσελανης) αγορασε καταλληλο χρωμα και αποκατεστησε τα γραμματα και την φλογα στην κορφη που ο χρονος  ειχε ξεθωριασει.

Θυμιζω πως μενουν ακομα επιδιορθωσεις του ψηφιδωτου απο βοτσαλα καθως επισης και βαψιμο των καγκελων και των δυο κανονιων.

Συνηθως οταν παμε στις σπηλιες στα Διδυμα παμε στην μικρη με τις εκκλησιες του Αγ Γεωργιου και της Μεταμορφωσης

Στην μεγαλη σπηλια σπανια παμε. Και τι να δουμε;

Μια στανη και ο γκρεμισμενος θολος.

Συνηθως ξεχναμε πως εκει πρωτοκατοικησαν ανθρωποι

Αναφερει στην σελιδα 132 στην υποσημειωση 16 του βιβλιου της 

Η Ερμιονιδα ανα τους αιωνες

που εκδοθηκε το 1996 η  Γιονα  Μικε  Παιδουση-Παπαντωνιου

Στην μια Δολινη των Διδυμων, που λεγεται Μεγαλη Σπηλια , τον Σεπτεμβρη του 1972 οι δοκτορες  Μικες Παιδουσης της αιματολογιας και Νικος Ξηροτυρης της Ανθρωπολογιας αποκομισαν νεολιθικα οστρακα επιφανειας απο την δυτικη πλευρα της σπηλιας οπου σχηματιζεται βραχοσκεπη.

Ο κ Αδωνις Κυρου στο εξαντλημενο πλεον βιβλιο του

Στο Σταυροδρομι του Αργολικου

που εκδοθηκε το 1990 και στην σελιδα 47 γραφει

Εκτος ομως απο το σπηλαιο (Φραγχθι) και την γυρω περιοχη του ,σποραδικες εγκαταστασεις του ανθρωπου της Νεολοιθικης εποχης διαπιστωθηκαν και στην Ερμιονικη πεδιαδα στα σπηλαια της ανατολικης και δυτικης περιφερειας του Διδυμου (στην βουνοπλαγια Κοταινα,κοντα στο Ηλιοκαστρο και σε καταβυθισμα της πεδιαδας του χωριου Διδυμα ) αλλα και στον κολπο του Πορτο χελι ,σε σπηλαιο του λοφου της αρχαιοελληνικης ακροπολεως ,οπου επισης υπηρχε οικηση κατα την τεκλευταια περιοδο της Νεολιθικης εποχης  (Νεωτερη Νεολιθικη 4000-3000 πΧ) αν κρινει κανεις απο μερικα κομματια αγγειων αυτης της περιοδου που βρεθηκαν στις επιχωσεις της βορειας πλαγιας του λοφου.

και στην επομενη σελιδα 48 γραφει

Δυστυχως ο μεγαλος σεισμος που στην συμβολη της 4ης με την 3η  χιλιετια συγκλονισε και , με τα επακολουθα του (παλιρροικα κυματα και καταβυθισεις στα παρακτια και πλημμυρες και κατακρημνισεις στα ενδοτερα ) σαρωσε ολοκληρη την ανατολικη λεκανη της Μεσογειου και την Μεση Ανατολη ,προκαλει την καταρρευση  των περισσοτερων σπηλαιων…….

Και φτανουμε στην επανασταση

Γραφει στην υποσημειωση που αναφεραμε παραπανω η Γιονα  Μικε  Παιδουση-Παπαντωνιου

Το εδαφος  (της  μεγαλης σπηλιας) στο σημειο αυτο και σε αρκετο βαθος αποτελειται απο γη που με καταλληλη επεξεργασια παρεχει νιτρο.

Η θεση αυτη λεγεται “Μπουλμπεριαρης” γιατι κατα την επανασταση οι Δημητσανιτες “μπουλμπεριαρηδες” προμηθευονταν απο κει νιτρο για την κατασκευην πυριτιδας.

Αναφορες στο θεμα υπαρχουν και στο βιβλιο του κ Γκατσου Η ανασυγκροτηση της Ερμιονιδας σελ 473-474 εκδοση 2001

 Για την ετυμολογια της λεξης  Μπουρμπερη

    ΕΔΩ  Βιοι Πελοποννησιων Ανδρων

Σε αυτη την πετρα στις 4 Απριλη εδωσαν τον ορκο της επαναστασης οι Κρανιδιωτες. Ειναι στον περιφερειακο στο ρεμα Γραμματικο

ΠΑΠΑΡΣΕΝΗΣ

 Ό διορισμός σαν άρχηγού Έρμιονίδας κλπ. πού δημο­σιεύεται στό Β’ μέρος μαζί μέ τά αλλα Κρανιδιώτικα έ’γγραφα λέει τά έξης:
«Σήμερον τήν 25 Μαρτίου 1821 διορίζομεν γενναίον άρχηγόν τών στρατιωτικών δυνάμεων Αργολίδος (εννοεί όπως φαίνε­ται τήν Έρμιονίδα) τόν Άρσένιον Α. Κρέσταν καί τούς οπαδούς αυτού οπλαρχηγούς, Άναστάσιον Ν. Μονοχάρτζην, Νικόλαον Α. Κρέσταν, Άναγνώστην Κ. Ζέρβαν, ώς εφόρους καί τούς έξης: Ι­ερομόναχο ν Διονύσιον Π. Βούλγαρην, ήγούμενον τής Μονής Αύγοΰ, τον ήγούμενον της Μονής Ζωοδόχου Πηγής Ίωάσαφ Οικο­νόμου ή Τζερεμέν, κατά διαταγή ν ημών νά διοικούν νά διατάσ­σουν τους οπαδούς των υπέρ της κοινής ελευθερίας και σωτηρίας του Ελληνικού Γένους. Έν “Υδρα τή 25 Μαρτίου 1821». Την διαταγή την υπογράφουν οι
Αναστάσιος Μπότασης
Ιωάννης Όρλάνδος
I. Μέξης
Γ. Κουντουριώτης
Λ. Κουντουριώτης
Γκίκας Μπότασης.
“Οταν στις 4 Απριλίου 1821 οι Κάτω Ναχαγιώτες, μετά τον όρκο στο Γκοΰρι – Βιτόρεσε στο Γραμματικό, έκαναν τον γενι­κό δρκο στο Μοναστήρι τής Κοιλάδας, ό Παπαρσένης είπε α­κριβώς; «Όρκίζομαι έν ονόματι τών τετιμημένων οστών τών παναρχαιοτάτων προπατόρων ημών Ελλήνων» και μετά άφού έπαλάμισε τό άγιον Ευαγγέλιο είπε: «Ελευθερία ή θάνατος α­δελφοί».
Στό σχετικό κείμενο πού δημοσιεύεται πάρα κάτω στό Β’ μέρος τών εγγράφων μέ τά έγγραφα αναφέρονται τά έξης:
«Εις τον δρόμον τής Κοιλάδος επί του λίθου τούτου τό 1821 τή 4η Απριλίου όταν οί προπάτορές μας έξ ε στράτευσαν κατά τών βαρβάρων τής Εθνικής όποδουλώσεως, όπου διέτρεχον τόν εσχατον τών κινδύνων, ζωή, τιμή και περιουσία, έδωσαν χείρας και κατόπιν έγένετο ό αγιασμός καϊ έξεβρόντησαν, (έκαναν oμο-βροντία όπλων, σημ. ιδ.) γονατιστοί άνδρες και γυναίκες, στόν λεγόμενο άλβανιστί «Γκούρι βιτόρεσε».

Αρχειακη

Η Κυβέρνηση στο Κρανίδι (1823)

Μαρτίου 1, 2010 από Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού

Η Κυβέρνηση στο Κρανίδι (1823)
 
 
 

 


 

Στα τέλη Νοεμβρίου 1823 το Βουλευτικό καταφεύγει στο Κρανίδι για να βρίσκεται πιο κοντά στα ναυτικά νησιά που το υποστήριζαν. Από εκεί κηρύσσει παράνομο το Εκτελεστικό και κηρύσσει νέο, με επικεφαλής τον υδραίο μεγαλοκαραβοκύρη Γεώργιο Κουντουριώτη και μέλη τους Παναγιώτη Μπόταση, Ιωάννη Κωλέττη, Νικόλαο Λόντο και Ανδρέα Ζαΐμη. Έτσι, δημιουργούνται δύο πόλοι εξουσίας, ο ένας με έδρα το Κρανίδι («Κυβερνητικοί») και ο άλλος με έδρα την Τριπολιτσά («Αντικυβερνητικοί»). Η μία κυβέρνηση κατηγορούσε την άλλη ως παράνομη, ενώ και οι δύο προκήρυξαν εκλογές για την ανάδειξη νέου Βουλευτικού.

Οι «Αντικυβερνητικοί» κατηγορούσαν τους «Κυβερνητικούς» ότι θέλουν να παραδώσουν την Ελλάδα στους Άγγλους, ενώ οι «Κυβερνητικοί» εξέφραζαν τους φόβους για τις δικτατορικές τάσεις των στρατιωτικών, που αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά των «Αντικυβερνητικών». Η πλάστιγγα έγειρε εύκολα υπέρ των «Κυβερνητικών», που είχαν τη δύναμη και τον πλούτο. Συσπείρωναν τους νησιώτες εφοπλιστές και κεφαλαιούχους, τους περισσότερους ρουμελιώτες οπλαρχηγούς, το μεγαλύτερο μέρος των πελοποννησίων γαιοκτημόνων, τους Έλληνες του εξωτερικού και τους περισσότερους φιλέλληνες. Ο Κολοκοτρώνης μπορεί να ήταν η ψυχή των «Αντικυβερνητικών», αλλά οι δυνάμεις που τον υποστήριζαν ήταν περιορισμένες.

Η Β’ Εθνική Συνέλευση είχε συνέλθει στο Άστρος της Κυνουρίας από τις 30 του Μάρ­τη του 1823 και είχε τελειώσει στις 18 του Απρίλη του ίδιου χρόνου. Αταξία, ανωμαλία και έλλειψη αμοιβαίας εμπιστοσύνης, ανάμεσα στους πολιτικούς και τους στρατιωτικούς που την απαρτίζανε, χαρακτήρισαν τις συνεδριάσεις της. Οι διαφορές μεταξύ των δυο κομμά­των είχαν αρχίσει πριν ακόμη από τη συνέλευση:  

«Οι πολιτικοί, οι έχοντες επιρροήν εν ταις επαρχίαις των, εστρατολόγουν και εζώννυαν το ξίφος· τούτο, ως προείρηται, δυσηρέστει τους οπλαρχηγούς, θεωρούντας αυτούς άρπαγας των δικαιωμάτων αυτών και πλεονέκτας· επεθύμουν δε οι οπλαρχηγοί, ως και επί της εν Επιδαύρω συνελεύσεως, να τους περιορίσωσιν εις τα πολιτικά καθήκοντά των, και κυρίως εις το να τροφοδοτώσι τα στρατεύ­ματα δια των εισοδημάτων των επαρχιών˙ επειδή δε επί των επαναστάσεων, τουτέστιν εν καιροίς καθ’ους δεν ισχύει ο νόμος, το ξίφος διαλέγεται άριστα περί πάντων, ήθελαν οι πολεμικοί, ιδιοποιούμενοι μόνοι το ξίφος, να έχωσι τους πολιτικούς υποχειρίους των».[i]

Μια από τις αποφάσεις της συνέλευσης του Άστρους ήταν η κατάργηση των κεντρικών Αρχών του Μοριά και της Ανατολικής και της Δυτικής Ελλάδας, όπως και η κατάργηση του τίτλου του αρχιστράτηγου που είχε ο Θοδωρής Κολοκοτρώνης και που διατάχτηκε από τη συνέλευση να παραδώσει τα κάστρα του Αναπλιού, καθώς και τα έγγραφα τα σταλμένα απέξω, προς τις ελληνικές αρχές: «Ο Κολοκοτρώνης παρέδωκε τα έγγραφα, αλλ’ απεποιήθη την παράδοσιν των φρουρίων επί λόγω ότι η συνέλευσις δεν ήτο κυβέρνησις και ότι επί τη προσεχεί συστάσει αυτής τα παρέδιδε».[ii]

Η Εθνική Συνέλευση του Άστρους άρχισε και τελείωσε κάτω από την επιρροή του κόμ­ματος των πολιτικών και έδωσε όλες τις εξουσίες σ’ αυτούς, πράγμα που προξένησε αγανά­κτηση στους στρατιωτικούς, με συνέπεια να δημιουργηθεί κρίσιμη κατάσταση που οδηγού­σε σε εμφύλια σύρραξη, κάτι που για την ώρα τουλάχιστο αποφεύχθηκε την τελευταία στιγ­μή.

Κάτω από τις συνθήκες αυτές το Εκτελεστικό ή Νομοτελεστικό, κόμμα των πολεμικών, μπήκε στ’ Ανάπλι, παρά τις αντιρρήσεις του Βουλευτικού, κόμματος των πολιτικών, που εγκαταστάθηκε στο Άργος. Το Νομοτελεστικό εγκαταστάθηκε στ’ Ανάπλι στις 25 του Νοέμ­βρη του 1823.

Το Νομοτελεστικό επηρεαζόταν άμεσα από τον Κολοκοτρώνη. Αλληλοκατηγορίες άρχισαν ανάμεσα στα δυο κόμματα. Οι βουλευτές που είχαν εγκατα­σταθεί στο Άργος χαρακτήριζαν τους στρατιωτικούς του Αναπλιού παράνομους. Η ίδια κατηγορία απευθυνόταν και από τ’ Ανάπλι προς το Άργος. Έτσι καταλήξανε στις αλληλοκαθαιρέσεις.

Οι νομοτελεστικοί του Αναπλιού αποφάσισαν να προλάβουν την καθαίρεση διαλύο­ντας τα μέλη του βουλευτικού του Άργους:  

«Φοβούμενοι δε και την εαυτών έκπτωσιν εκήρυτταν ότι οι εν Άργει βουλευταί ενήργον εκτός του νόμου, ελλείποντος του απαιτουμένου αριθμού· απέστειλαν δε την επαύριον εις Άργος τον φρούραρχον Ναυπλίου Πάνον Κολοκοτρώνην, τον Νικήταν και τον Τσόκρην ίνα διαλύσωσι την βουλήν και συλλάβωσι τους πρωταιτίους ως ερεθίζοντας κατά του νομοτελεστικού τους άλλους βουλευτάς».[iii]

Στο μεταξύ στο χωριό Μέρμπακα γίνονταν προσπάθειες για συμφιλίωση και συμβιβασμό των δυο κομμάτων, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Έτσι οι τρεις στρατιωτικοί μαζί με οπλι­σμένους άντρες κατευθύνθηκαν στο Άργος: «Οι σταλέντες υπήγαν εις το Άργος εν συνοδεία 200 στρατιωτών, επάτησαν το βουλευτήριον διαρκούσης της συνεδριάσεως, ήρπασαν τα αρχεία και διεσκόρπισαν τους βουλευτάς υβρίζοντες, απειλούντες και αίροντες χείρα επί τινας αυτών˙ επάτησαν δε δια νυκτός και οικίας βουλευτών και μη ευρόντες τους ενοικούντας τας εγύμνωσαν».[iv]

Τελικά τα αρχεία σώθηκαν, γιατί ο πολιτάρχης του Άργους Θεόδωρος Ζαχαρόπουλος, γιος του θρυλικού Ζαχαριά, μπόρεσε και τα πήρε επιτήδεια από τα χέρια του γυναικαδελ­φού του Νικηταρά και τα παρέδωσε στη βουλή, απόπου για ένδειξη ευγνωμοσύνης δέχτηκε ένα σπαθί.

 Ὀμως οι αποσταλμένοι από τ’ Ανάπλι, μετά τη διάλυση της βουλής, δεν φρόντισαν να πάρουν μέτρα, ώστε να μη μπορούν να ξανασυγκεντρωθούν οι βουλευτές που είχαν δια­σκορπιστεί, πράγμα που θα είχε ως συνέπεια και την πτώση τους. Έτσι οι βουλευτές μπόρε­σαν και συνεννοήθηκαν και φύγανε κρυφά από το Άργος, άλλοι από τη στεριά και άλλοι από τη θάλασσα, και συγκεντρώθηκαν στο Κρανίδι: «…επροτίμησαν δε τον τόπον εκείνον ως επί της Πελοποννήσου και υπό την επίσκεψιν της Ύδρας και των Σπετσών, ων οι κά­τοικοι ήσαν του φρονήματος αυτών».[v]

Ο Λαμπρυνίδης, αναφερόμενος σε τούτο το γεγονός, γράφει ότι στο Κρανίδι μαζεύτη­καν οι βουλευτές και οι φίλοι τους Υδραίοι και Σπετσιώτες και καθαίρεσαν μέλη του Εκτε­λεστικού. Οι καθαιρεμένοι έφυγαν τότε από τ’ Ανάπλι και πήγαν στην Τριπολιτσά. Εκεί κα­θαίρεσαν τους βρισκόμενους στο Κρανίδι. Το αποτέλεσμα ήταν να γίνουν δυο κυβερνήσεις, η μια στην Τριπολιτσά και η άλλη στο Κρανίδι.[vi]  Αυτά τον Μάρτη του 1824.

Ο Τρικούπης μας δίνει περισσότερες πληροφορίες: «Αφού συνήλθαν ένθεν κακείθεν εις την κωμόπολιν εκείνην, διεκήρυξαν επισήμως την 3 Δεκεμβρίου τα εν Αργεί συμβάντα και τα αίτια δια μετέβησαν εκεί. Ασμένως εδέχθησαν την διακήρυξίν των αι ναυτικαί νήσοι και τους ενθάρρυναν να μη αφήσωσι το έργον των ατελές, αλλά να καθαιρέσωσι και τα λοιπά μέλη του νομοτελεστικού ως παρανόμως εργαζόμενα και να εκλέξωσι νέα. Εμψυχωθέντες οι βουλευταί υπό της πανδήμως εκφρασθείσης ταύτης γνώμης των νησιωτών, και βλέπο­ντες ότι πάσα απόπειρα συμβιβασμού ήτο ματαία και ότι πάσα ελπίς επιστροφής των νομοτελεστών εις τα καθήκοντά των εξέλιπεν, εκάθηραν την 6 Ιανουαρίου 1824 και τον πρόεδρον του νομοτελεστικού Μαυρομιχάλην και το μέλος αυτού Χαραλάμπην».[vii]

Μετά την πλήρη καθαίρεση του νομοτελεστικού, στο Κρανίδι αποφασίστηκε η σύσταση κυβέρνησης όπου προσκλήθηκαν να πάρουν μέρος και οι Σπετσονυδριώτες. Έτσι εκλέχτηκε πρόεδρος της κυβέρνησης ο Γιώργης Κουντουριώτης, αφού ο μεγαλύτερος αδελφός του Λάζαρος δεν αποδέχτηκε. Εκλέχτηκαν επίσης ως μέλη ο Παναγιώτης Μπότασης και ο Νι­κόλας Λόντος και διατηρήθηκαν στη θέση τους τα δυο παλιά μέλη του νομοτελεστικού Ζαΐμης και Κωλέττης, που είχαν τα ίδια φρονήματα με τους βουλευτές του Κρανιδιού.

Πρώτη ενέργεια των νέων νομοτελεστών ήταν να καλέσουν τις επαρχίες, που οι βου­λευτές τους είχαν αποχωρήσει και είχαν καθαιρεθεί, να προβούν στην εκλογή άλλων βου­λευτών και να τους στείλουν στο Κρανίδι.

Στο μεταξύ οι νομοτελεστές του Αναπλιού προβαίνανε στις δικές τους ενέργειες: «Οι δε εν Ναυπλίω νομοτελεσταί, μαθόντες την καθαίρεσίν των, συμπαρέλαβαν τους εκεί ομόφρονάς των βουλευτάς, μετέβησαν εις Τριπολιτσάν και εκάλεσαν και ούτοι τας επαρχίας των εν Κρανιδίω βουλευτών εις εκλογήν και αποστολήν άλλων αντ’ εκείνων επί συγκροτή­σει νέου βουλευτικού».[viii]

Αποτέλεσμα λοιπόν των διαφορών, της ασυνεννοησίας και της φιλοδοξίας για το προ­βάδισμα μεταξύ των μελών του βουλευτικού και του νομοτελεστικού, ήταν ο σχηματισμός δυο κυβερνήσεων: «…ώστε εσυστήθησαν δυο κυβερνήσεις η μεν εν Κρανιδίω, η δε εν Τριπο­λιτσά και αποκαλούμεναι αμοιβαίως παράνομοι».[ix]

Πολλές προσπάθειες συμβιβασμού είχανε γίνει στο μεταξύ, χωρίς να επιτευχθεί συμφι­λίωση. Ο Υψηλάντης, που εκείνο τον καιρό είχε αποτραβηχτεί στην Τριπολιτσά, πήγε κι αυτός στο Κρανίδι με την ελπίδα να πετύχει κάποιο συμβιβασμό, αλλά τίποτε δεν μπόρεσε να πετύχει. Και στο μεταξύ τα σημάδια εμφύλιου πολέμου πλήθαιναν στην αναστατωμένη ατμόσφαιρα του Μοριά. Η κατάσταση περιπλέχτηκε ακόμη περισσότερο με την προσχώρηση στην κυβέρνηση του Κρανιδιού του Δικαίου Παπαφλέσα, που έφυγε νύχτα από την Τριπολιτσά, όπου και ήταν υπουργός των εσωτερικών στην εκεί κυβέρνηση, αποδυναμώνοντας έτσι τους ομόφρονές του.

Μέσα στην ταραγμένη ατμόσφαιρα ο Κολοκοτρώνης έδωσε οδηγίες στο γιο του Πάνο να παραδώσει τ’ Ανάπλι στους Ζαΐμη και Λόντο, με το όρο πως, παράλληλα με την παρά­δοση, η κυβέρνησή τους θα πλήρωνε τους μισθούς των στρατιωτών που ήσαν στα φρούρια. Έτσι η κυβέρνηση έφυγε από το Κρανίδι και εγκαταστάθηκε στ’ Ανάπλι, κηρύσσοντάς το πρωτεύουσά της. Μέσα στην όλη αυτή κατάσταση άρχισαν συγκρούσεις σε διάφορα μέρη του Μοριά, που δεν άργησαν να εξελιχτούν σε εμφύλιο πόλεμο. 

Γιόνα Μικέ Παιδούση – Παπαντωνίου, « Η Ερμιονίδα ανά  τους  Αιώνες », Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα, Αθήνα 1996.

ΕΜΦΥΛΙΟΣ1823-1825

Απο την συναγωνιστρια Αβα Μπουλουμπαση ελαβα και εγω το παρακατω μαιλ. Διαβαστε το και δραστε!

Πρώτη πανέξυπνη κίνηση διαμαρτυρίας !

Για τους σοβαρότατους λόγους που αναφέρει κατωτέρω ο καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης παρακαλείστε να στείλετε ταχυδρομικώς μία οποιαδήποτε κάρτα στο Καστελλόριζο, στη δ/νση:
Δημαρχείο Μεγίστης ή Δημοτικό Σχολείο
Μεγίστη
851 11
Καστελόριζο
Δωδεκάνησα
Ελλάδα
‘η
 
Megisti Municipality or Elementary School  Megisti , 851 11,  Kastelorizo , Dodekanisa , GREECE.

Από τη Βιβλιοθήκη σας στο Καστελόριζο
Μαθαίνω για το Καστελόριζο
Δηλώνω παρών.

Στείλτε ένα βιβλίο, ακόμα και απ΄ αυτά που έχετε ήδη διαβάσει,
στο ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ.

Γράψτε στην πρώτη σελίδα την αφιέρωση σας ή το μήνυμα σας
και στείλτε το με ένα απλό γραμματόσημο (κόστος γραμματ. από 1,90 έως 2,12ευρώ)
στοιχεία παραλήπτη: Δημοτικό Σχολείο Καστελορίζου Τ.Κ.85111 (συμμετοχή στην εκστρατεία του 24grammata.com)
Ενεργοποιήστε την ευαισθησία των παιδιών σας.
Δώστε το πρότυπο ως γονείς και ως εκπαιδευτικοί.

Προωθήστε παντού αυτή την πρωτοβουλία σε συλλόγους, φίλους, επαφές μέσω mails
Στείλτε κάθε είδους βιβλίο (Παιδικό, Εκπαιδευτικό, Λογοτεχνικό, Ιστορικό, Επιστήμης). Τα βιβλία δεν απευθύνονται μόνο στους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου αλλά σε όλους τους Κατοίκους του νησιού (δεν είναι και πολλοί άλλωστε). Τα 24grammata.com ενήργησαν με την έγκριση του Δημάρχου Καστελορίζου και του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Μεγίστης

Παρακαλείστε να διαβάσετε το κατωτέρω κείμενο του Καθηγητή Καρυώτη για να αντιληφθείτε τη σημασία της αποστολής.
Στόχος,  να κατακλυσθεί το Ελληνικό Καστελλόριζο με κάρτες  από όλον τον απανταχού Ελληνισμό.
Ευριπίδης Μπίλλης

Τ. Επίκουρος ΚαθηγητήςΔεύτερη  πανέξυπνη κίνηση διαμαρτυρίας !24γράμματα.ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.Στείλτε ένα ΒΙΒΛΙΟ, ακόμα και απ΄ αυτά που έχετε ήδη διαβάσει, στο ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ.Γράψτε στην πρώτη σελίδα την αφιέρωση σας ή το μήνυμα σαςκαι στείλτε το με ένα απλό γραμματόσημο (κόστος γραμματ. από 1,90 έως 2,12ευρώ)στοιχεία παραλήπτη: Δημοτικό Σχολείο Καστελορίζου ΤΚ85111 (συμμετοχή στην εκστρατεία του www.24grammata.com).γράφει ο Γιώργος Δαμιανός

Το Καστελόριζο είναι μακριά, γιατί ποτέ δε μάθαμε που, ακριβώς, βρίσκεται (απέχει πέντε ώρες, ακτοπλοϊκώς, από τη Ρόδο). Ήταν πάντα στο υποσυνείδητο του Έλληνα ως η δυσμενής μετάθεση, ή απειλή τιμωρίας για τον ατίθασο Δημόσιο Λειτουργό.
Και ξαφνικά… ξαφνικά μπήκε στη ζωή μας.
Αλλά όχι ως ευλογημένος ελληνικός τόπος που περιμένει τα παιδιά του για να τα ταΐσει και να τα ποτίσει από τη γη του.
Τώρα οι απανταχού ρήτορες και ρητορίσκοι μιλάνε για “λεκάνες Μεσογείου”, για “κοιτάσματα”, για “γεωπολιτική αξία”, για “πλούτο”, για “αρπαχτές” και για “κονόμα”
Τώρα κινδυνεύει, πραγματικά, το Καστελόριζο!!!

Αυτό φοβηθήκαμε και για αυτό στα www.24grammata.com, αποφασίσαμε να παρουσιάσουμε, πριν από οποιαδήποτε ρητορεία, την ιστορία και τον πολιτισμό του πανέμορφου νησιού σε ένα μοναδικό αφιέρωμα 40 άρθρων σε 4 γλώσσες. Συγκεντρώσαμε, για πρώτη φορά, τον πολιτισμό αυτού του νησιού στις 4 πρώτες σελίδες του www.24grammata.com. Στο τέλος, όλο το υλικό του αφιερώματος θα κυκλοφορήσει με τη μορφή free e-book.
Διαβάστε ορισμένα από τα 40 άρθρα του αφιερώματος και μετά, αν το επιθυμείτε, δηλώστε το παρόν στην παρακάτω εκστρατεία του www.24grammata.com:Από τη βιβλιοθήκη σας στο ΚαστελόριζοΣτείλτε ένα ΒΙΒΛΙΟ, ακόμα και απ΄ αυτά που έχετε ήδη διαβάσει, στο ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ.Μαθαίνω για το Καστελόριζο. Δηλώνω παρών. Ας γίνει το βιβλίο, που κιτρινίζει στη βιβλιοθήκη σας, η αόρατη κλωστή που θα σας δέσει για πάντα με το ωραιότερο νησί του Αιγαίου.Ενεργοποιήστε την ευαισθησία των παιδιών σας.Δώστε το πρότυπο ως γονείς και ως εκπαιδευτικοί.Προωθήστε παντού αυτή την πρωτοβουλία σε συλλόγους, φίλους, επαφές μέσω mails

Στείλτε κάθε είδους βιβλίο (Παιδικό, Εκπαιδευτικό, Λογοτεχνικό, Ιστορικό, Επιστήμης). Τα βιβλία δεν απευθύνονται μόνο στους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου αλλά σε όλους τους κατοίκους του νησιού (δεν είναι και πολλοί άλλωστε).

Τα www.24grammata.com ενήργησαν με την έγκριση του Δημάρχου Καστελορίζου και του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Μεγίστης

ΥΓ: παραλίγο θα ξέχναγα την εβδομαδιαία ετυμολογική αναφορά. Η λέξη Καστελόριζο, λοιπόν, παράγεται από την Ιταλική φράση Castello Rosso (: κόκκινο κάστρο) από τα κοκκινωπά βράχια που περιβάλλουν το περίφημο κάστρο του νησιού

ΑΝΑΛΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΤΟ www.24grammata.com

και άλλα 1350 άρθρα στην ελληνική, αγγλική, γαλλική, γερμανική, ιταλική και ισπανική γλώσσα. Δωρεάν e-books

Το αρθρο ειναι Κ Κορκα.

Οι φωτογραφιες του πατερα μου Κωνσταντινου Γ Κατσαΐτη ιερολοχιτη και πολεμιστη στην ερημο.

Οι δυο παρακατω χειρογραφες σελιδες ειναι απο το ημερολογιο πολεμου του και ειναι καταγραφη για το Τομπρουκ εκει που συλλαβανε δημοσιογραφους προχτες.Ειναι Δεκεμβρης του 1941 και ο πατερας μου υπηρετει στον Αγγλικο στρατο εθελοντης

http://www.greece.org/main/index.php?option=com_content&view=article&id=502&Itemid=455

4. ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

Ο Ιερός Λόχος Μέσης Ανατολής αποτελεί συνέχεια του Ιερού Λόχου των ΘΗΒΩΝ του Επαμεινώνδα και του ΥΨΗΛΑΝΤΟΥ.

Ούτος εδημιουργήθη σταδιακά και ανεπίσημα από τον Ιούλιο του 1942, πρώτα ως Στρατόπεδο Συγκεντρώσεως ανεπιθύμητων Αξιωματικών. Αρχικά ετοποθετήθησαν κατώτεροι Αξκοί διωγμένοι και προφυλακισμένοι από τα Τάγματα της 2ας Ταξιαρχίας. Βραδύτερον από όλες τις Μονάδες, επιθυμούντες και μη, φυλακισμένοι, εν εξορία, Μερτζαγιούμ και Σουδάν. Βεβαίως οι Αξκοί αυτοί ΟΥΤΕ περίσσευαν, ΟΥΤΕ και πλεόναζαν.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου, η δύναμη του Ανεξαρτήτου Λόγου ήταν 80 περίπου Αξκοί και 20 Οπλίτες. Διοικητής ορίστηκε ο Επίλαρχος Στεφανάκης.

Στις 6 Σεπτεμβρίου 1942, με διαταγή της 2ας Ταξιαρχίας (Συντ/ρχης Μπουρδάρας Αλκιβιάδης) συνεκροτήθη επίσημα Ανεξάρτητη Μονάς Αξιωματικών με Ονομασίες Λόχος Πολυβόλων, Λόχος Επιλέκτων και Λόχος Αθανάτων. Ο Συντ/ρχης Μπουρδάρας μας μίλησε, μας επιθεώρησε, μας εχαιρέτησε, και μας εφίλησε.

Στις 12 Σεπτεμβρίου 1042, ξαφνικά ενεφανίσθη στο Στρατόπεδο μας, στην Καφριώνα της Παλαιστίνης, ο Συντ/ρχης ΤΣΙΓΑΝΤΕΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ με οδηγό τον Λευτέρη Κοντομίχαλο. Εμείς 30 περίπου, τον γιουχαΐσαμε και τον αποδοκιμάσαμε και του είπαμε να φύγει. Ο Κοντομίχαλος του ανοίγει την πόρτα του αυτοκινήτου να μπει μέσα. Απότομα όμως κάνει στροφή και μας λέγει: « Έχετε δίκιο να με βρίζετε, αλλά εγώ γνωρίζω ότι, εσείς είσαστε διωγμένοι και παραμερισμένοι διότι ζητάτε να πάτε στον Πόλεμο να ελευθερώσετε την Πατρίδα. Εγώ αναλαμβάνω να σας πάω στον Πόλεμο. Αφήστε με να σας ειπώ δύο λόγια και θα φύγω». Εμείς κοιταχθήκαμε μεταξύ μας και του είπαμε ΝΑΙ. Δίπλα ήτανε μία σκηνή Σκούατ και μπήκαμε μέσα. Ο Τσιγάντες μας είπε, « Εγώ είμαι ο Λάκης Τσιγάντες, ο Ροχάλας, ο Κινηματίας, απότακτος του 1935, αλλά εγώ είμαι ένας συνάδελφος που επολέμησα στο ΣΚΡΑ όπου έχασα δύο δάκτυλα. Επολέμησα στην ΟΥΚΡΑΝΙΑ Επολέμησα στη ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ με τραύμα στα πλευρά. Ο Μεταξάς το 1940 ΔΕΝ με ανεκάλεσε όπως και τον αδελφό μου Γιάννη, είχε δίκιο. Εγώ επήγα στη Γαλλική Λεγεώνα των Ξένων και επολέμησα στο ΜΠΙΡ ΧΑΚΙΜ από όπου διέφυγα και ήλθα στην ΑΙΓΥΠΤΟ . Έμαθα για σας και ήλθα να σας πω ότι, εγώ αναλαμβάνω να σας πάω στον Πόλεμο, εάν εσείς με δεχθείτε ως διοικητή σας. Εγώ ποτέ δεν θα σας μιλήσω για πολιτική και κόμματα. Σεις μπορείτε να πιστεύετε ό,τι θέλετε». Εμείς κοιταχθήκαμε και του είπαμε ΝΑΙ.

Ο Τσιγάντες αμέσως επιστρέφει στο ΚΑΙΡΟ και ορίζεται Διοικητής του Ανεξάρτητου Λόχου. Στις 15 Σεπτ. 1942 μεταφέρει τον Λόχο στο ΜΕΑΝΤΙ κοντά στο ΚΑΙΡΟ όπου το Στρατόπεδο της 2ας ΝΖ Μεραρχίας. Ο Λόχος ενισχύεται με αρκετούς Αξκούς από όλους του Κλάδους των Ε. Δ και Σ.Α Τότε ήλθε οι Λοχαγός Καραβίτης, ως Υποδιοικητής του Λόχου, Καλλίνσκης, Αν/χης Ματθαίου, Αντ/ρχος Αλεξανδρής, Αστυνόμος Πουλικάκος, ο Μοίραρχος Μητραλέξης και άλλοι.

Η Μονάς οργανούται και εκπαιδεύεται ως Λόχος Πολυβόλων VIKERS με Αντιαρματικό Συγκρότημα.

Εν τω μεταξύ ο ΧΙΤΛΕΡ εξέδωσε την 003830/18-10-42 ΑΚΡΩΣ ΑΠΟΡΡΗΤΗ Διαταγή με την οποία εντέλλετο όπως, οι Κομμάντος – Καταδρομείς να εκτελούνται επί τόπου ΑΝΕΥ οιασδήποτε διαδικασίας.

Την 1η Νοεμβρίου 1942 Ο Λόχος Πολυβόλων έχει ονομασθεί ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ με το ρητόν «Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ» και με δόγμα « Ο ΤΟΛΜΟΝ ΝΙΚΑ» και μετασταθμεύει στο ΚΑΜΠΡΙΤ υπό Διοίκηση του 1ου S.A.S. REGIMENT (Βρετανικού Συντάγματος Καταδρομών, ενισχύεται με Αξκούς από φυλακές και την 1η Ελ. Ταξιαρχία.

 Εκεί εκπαιδεύεται εντατικά σε αντικείμενα Ανορθόδοξου Πολέμου, Αλεξίπτωτα, Πλωτά Μέσα, Καταστροφές, Ναρκοπόλεμο Εχθρικά ΄Οπλα, Μηχανοδήγηση και άλλα.

Η πρώτη σειρά Ελλήνων Αλεξιπτωτιστών 20 περίπου, μεταξύ των οποίων οι Καλλίνσκης, Δημόπουλος και Σιαπκαράς έγινε από 12 έως 26 Νοεμβρίου 1942.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στις 13 Νοεμβρίου 1942, Ομάς εξ 8 Ιερολοχιτών, Αλεξανδρής, Ματθαίου, Καραβίτης, Καζακόπουλος, Μπουρδάκος Ρήγας, Παπαδόπουλος, και Τριανταφύλλου, μετέχουν σε Καταδρομικές Επιχειρήσεις στην Έρημο της ΛΙΒΥΗΣ με Τμήματα των SAS.

Στις 4 Δεκ. 1942, Τμήμα εξ 60 Ιερολοχιτών, υπό τον Αντ/ρχη Φραδέλλο, μεταφέρεται εις ΒΕΓΓΑΖΗ με τορπιλακάτους προκειμένου να αποκόψει την υποχώρηση του ΡΟΜΕΛ εις το στενό Κόλπου ΣΥΡΤΗΣ και ΕΛ ΑΓΚΕΪΛΑ. Η Επιχείρηση εματαιώθη λόγω προώρου συμπτύξεως του ΡΟΜΕΛ.

Στις 14 Ιαν/ρίου 1943, στην ΑΘΗΝΑ έπεσε ηρωικά ο αδελφός του Ταγ/ρχης ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΓΑΝΤΕΣ, Αρχηγός της Τάξεως του 1920 και Αρχηγός της Μ. Ο. ΜΙΔΑΣ 614.

Στις 25 Ιανουαρίου 1943, Ιερός Λόχος με νέα οργάνωση, εξοπλισμό και μεταφορικά μέσα 35 JEEPS εξωπλισμένα κινείται προς ΤΥΝΗΣΙΑΝ αφού έχει αποστείλει στην ΒΥΡΗΤΟ Τμήμα 40 ανδρών δι’ εκπαίδευση στα πλωτά μέσα.

Την 1η Φεβρουαρίου 1943 ο Τσιγάντες με τους Ταγμ/ρχες Πρίγκιπα Πέτρο και Λόρδο JELICO φθάνουν στην ΤΡΙΠΟΛΙ στο Στρατηγείο της 8ης Στρατιάς. Ο Στρατάρχης Μονγκόμερυ αρχικά ηρνήθη την συμμετοχή του Ιερού Λόχου στις επιχειρήσεις. Τελικά συνεφώνησε ο Ιερός Λόχος να υπαχθεί υπό τη Δύναμη L του Γάλλου Στρατηγού Λεκλέρκ.

Στις 14 Φεβρουαρίου 1943, Ο Ιερός Λόχος έφθασε στο ΝΑΛΟΥΤ, στα σύνορα ΛΙΒΥΗΣ – ΤΥΝΗΣΙΑΣ, όπου συνηντήθη με τους Γάλλους και ετέθη Εμπροσθοφυλακή της Δυνάμεως L η οποία αφίχθη στο ΚΣΑΡ ΡΙΛΑΝ και εγκατεστάθη αμυντικώς με τον Ιερό Λόχο στις Γενικές Προφυλακές. Σε συμπλοκή εφονεύθη ο Ανθ/γός ΑΓΛΑΜΙΣΗΣ ΚΑΙ αιχμαλωτίσθηκε τραυματίας ο εφ. Ανθ/γός ΚΑΛΑΜΙΔΑΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ.

Στις 10 Μαρτίου 1943, έλαβε χώρα η Μάχη του ΚΣΑΡ ΡΙΛΑΝ με επιτυχία του συγκροτήματος Λεκλέρ. Εκεί εχάθηκαν ο Ανθστής ΤΣΑΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ και Ανθλγός Αναγνωστίδης.

Στις 3 Απριλίου 1943 ο Ιερός Λόγος ετέθη υπό Διοίκηση της 2ας ΝΖ Μεραρχίας του Στρατηγού ΦΡΑΫΜΠΕΡΓΚ, η οποία υπερκέρασε την Γραμμή ΜΑΡΕΘ και κατέλαβε το ΓΚΑΜΠΕΣ. Ο Ανθλγός ΛΑΦΟΓΙΑΝΝΗΣ και ο ΄Ιλαρχος ΜΠΟΥΡΔΑΚΟΣ εφονεύθησαν.

Ο Ιερός Λόχος ως Εμπροσθοφυλακή της 2ας ΝΖ Μεραρχίας κατέλαβε το ΣΦΑΞ και τη ΣΟΥΣ, όπου οι Κάτοικοι μας υπεδέχθησαν ως Απελευθερωτάς « VIVE LA GRECE”. Ο Δήμαρχος της ΣΟΥΣ παρέδωσε το Κλειδί της Πόλεως στον Τσιγάντε.

Η Προέλαση συνεχίσθη μέχρι την τοποθεσία ΑΜΦΙΝΤΑΒΙΛ κοντά στην ΚΑΡΧΗΔΟΝΑ η οποία το 533 μ.Χ είχε καταληφθεί από τον ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟΝ. Τότε η Καρχηδόνα και η Ρώμη ΔΕΝ ήσαν μακριά. Το κλιμάκιο εφοδιασμού αιχμαλωτίστηκε.

Στις 17 Απριλίου 1943, περατούται η δράση του Ιερού Λόχου στην Βόρειο ΑΦΡΙΚΗ και στις 2 Μαΐου 1943 επιστρέφει στην ΑΙΓΥΠΤΟ.

Ού γιάμ Κρανιδιότ μέ ντί βερε ντε χούντε

ΕΔΩ  μπορειτε να διαβασετε δικτυακα το βιβλιο Βιοι Πελοποννησιων ανδρων του Φωτιου Χρυσανθοπουλου η Φωτακου υπασπιστη του Κολοκοτρωνη .Εκδοθηκε στην Αθηνα το 1888 και υπαρχει στην βιβλιοθηκη του Χαρβαρντ . Πηγαιντε στις σελιδες 63-65 να διαβασετε για τον Παπα Αρσενη.

Γκουρι Βιτοριζα στο Γραμματικο.

«Εις τον δρόμον τής Κοιλάδος επί του λίθου τούτου τό 1821 τή 4η Απριλίου όταν οί προπάτορές μας έξ ε στράτευσαν κατά τών βαρβάρων τής Εθνικής όποδουλώσεως, όπου διέτρεχον τόν εσχατον τών κινδύνων, ζωή, τιμή και περιουσία, έδωσαν χείρας και κατόπιν έγένετο ό αγιασμός καϊ έξεβρόντησαν, (έκαναν oμο-βροντία όπλων, σημ. ιδ.) γονατιστοί άνδρες και γυναίκες, στόν λεγόμενο άλβανιστί «Γκούρι βιτόρεσε».

http://dimitriskamizis.blogspot.com/2009/11/187.html

Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2009

187 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΠΑΠΑ- ΑΡΣΕΝΗ

Το έτος 2000 καθιερώσαμε να γίνεται ετήσιο Μνημόσυνο σε αιώνια μνήμη Του , κάθε 28 Νοέμβρη ,ημέρα θανάτου του τ01822, για τον Κρανιδιώτη ήρωα της επανάστασης ΠΑΠΑ-ΑΡΣΕΝΗ ΚΡΕΣΤΑ. Την πρώτη δε μετά Κυριακή καθιερώσαμε ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ στον Αγιο Σώστη Κορινθίας στον τάφο του όπου και έπεσε ηρωικά μαχόμενος για την ελευθερία της πατρίδας. Εύγε στίς εθελόντριες γυναίκες του Λαογραφικού Κέντρου που συνεχίζουν την παράδοση και τιμούν την ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ

Απο το βιβλίο του Μακαριστού ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ Κ ΚΑΡΑΝΙΚΟΛΑ “ΤΟ ΚΡΑΝΙΔΙ”

ΚΡΕΣΤΑΣ ΑΡΣΕΝΗΣ “Η Π ΑΠ ΑΡΣΕΝΗΣ
Ό Αρσένης Κρέστης ή Κρέστας γνωστός στό Κρανίδι σαν Παπα – Αρσένης, γεννήθηκε -στό Κρανίδι τό 1779. Τό κοσμικό δνομά του ήταν Αλέξανδρος. Τό επώνυμο Κρέστας πού υπάρχει μέχρι σήμερα στό Κρανίδι, είναι αλβανική παραφθορά του Χρή­στος ή Χρήστου. “Οταν ήρθε ο Αλέξανδρος σέ ηλικία γιά χει­ροτονία, χειροτονήθηκε διάκος καϊ πήρε τό όνομα Αρσένιος. Πού χειροτονήθηκε δεν είναι γνωστό. “Ισως στ* Άνάπλι, ίσως στην Κωνσταντινούπολη. Πάντως μετά τήν χειροτονία του αργότερα άφού εγινε και παπάς διωρίστηκε ηγούμενος της Μονής Ζωοδό­χου Πηγής Κορωνίδας (Κοιλάδας) . Ηταν πολύ ευσεβής, πολύ προσηλωμένος στα θεία καί γενναιότατο παληκάρι, φυσικά, όπως οι γνήσιοι Κρανιδιώτες. Έσπούδασε σαν Ιερωμένος στήν περίφημη τότε Σχολή τής Δημητσάνας, μέ δαπάνες των Μονών Άγ. Άναργύρων και Ζωοδόχου Πηγής Κοιλάδας. “Εγκαιρα μυήθηκε στή Φιλική Εταιρεία καί έγινε έτσι Φιλικός. Κατά τήν επανά­σταση του 1821 ώνομάστηκε αρχηγός οχι μόνο τών Κρανιδιωτών άλλα ολης τής Έρμιονίδας καϊ τής Επιδαύρου, τούτο δέ, φυσικά, λόγω τής μόρφωσης του γιατί ασχολήθηκε έκτος από τά Εκκλη­σιαστικά και μέ νομικά θέματα, στό Οίκουμενικό Πατριαρχείο, όπου τοποθετήθηκε γιά διάστημα σέ υπηρεσία γιά τίς εξωτερικές υποθέσεις. Ό διορισμός σαν άρχηγού Έρμιονίδας κλπ. πού δημο­σιεύεται στό Β’ μέρος μαζί μέ τά αλλα Κρανιδιώτικα έ’γγραφα λέει τά έξης:
«Σήμερον τήν 25 Μαρτίου 1821 διορίζομεν γενναίον άρχηγόν τών στρατιωτικών δυνάμεων Αργολίδος (εννοεί όπως φαίνε­ται τήν Έρμιονίδα) τόν Άρσένιον Α. Κρέσταν καί τούς οπαδούς αυτού οπλαρχηγούς, Άναστάσιον Ν. Μονοχάρτζην, Νικόλαον Α. Κρέσταν, Άναγνώστην Κ. Ζέρβαν, ώς εφόρους καί τούς έξης: Ι­ερομόναχο ν Διονύσιον Π. Βούλγαρην, ήγούμενον τής Μονής Αύγοΰ, τον ήγούμενον της Μονής Ζωοδόχου Πηγής Ίωάσαφ Οικο­νόμου ή Τζερεμέν, κατά διαταγή ν ημών νά διοικούν νά διατάσ­σουν τους οπαδούς των υπέρ της κοινής ελευθερίας και σωτηρίας του Ελληνικού Γένους. Έν “Υδρα τή 25 Μαρτίου 1821». Την διαταγή την υπογράφουν οι
Αναστάσιος Μπότασης
Ιωάννης Όρλάνδος
I. Μέξης
Γ. Κουντουριώτης
Λ. Κουντουριώτης
Γκίκας Μπότασης.
“Οταν στις 4 Απριλίου 1821 οι Κάτω Ναχαγιώτες, μετά τον όρκο στο Γκοΰρι – Βιτόρεσε στο Γραμματικό, έκαναν τον γενι­κό δρκο στο Μοναστήρι τής Κοιλάδας, ό Παπαρσένης είπε α­κριβώς; «Όρκίζομαι έν ονόματι τών τετιμημένων οστών τών παναρχαιοτάτων προπατόρων ημών Ελλήνων» και μετά άφού έπαλάμισε τό άγιον Ευαγγέλιο είπε: «Ελευθερία ή θάνατος α­δελφοί».
Στό σχετικό κείμενο πού δημοσιεύεται πάρα κάτω στό Β’ μέρος τών εγγράφων μέ τά έγγραφα αναφέρονται τά έξης:
«Εις τον δρόμον τής Κοιλάδος επί του λίθου τούτου τό 1821 τή 4η Απριλίου όταν οί προπάτορές μας έξ ε στράτευσαν κατά τών βαρβάρων τής Εθνικής όποδουλώσεως, όπου διέτρεχον τόν εσχατον τών κινδύνων, ζωή, τιμή και περιουσία, έδωσαν χείρας και κατόπιν έγένετο ό αγιασμός καϊ έξεβρόντησαν, (έκαναν δμο-βροντία όπλων, σημ. ιδ.) γονατιστοί άνδρες και γυναίκες, στόν λεγόμενο άλβανιστί «Γκούρι βιτόρεσε».
Άπό τά άλλα κείμενα και έγγραφα προκύπτει ότι ή Επα­νάσταση στό Κρανίδι κηρύχτηκε μέ παρόρμηση του Γκίκα Μπό­ταση, Κρανιδαϊο – Σπετσιώτη στις 27 Μάρτη 1821 και άφου α­κολούθησε ή επιστράτευση, δόθηκε ο όρκος στις 4 Απρίλη 1821 στό «Γκούρι Βιτόρεσε».
Ό Παπα – Αρσένης ήταν ατρόμητος και ακαταμάχητος α­γωνιστής, ιδεολόγος δέ και αγνότατος πατριώτης και στρατιώ­της. Διακρίθηκε σέ πολλές μάχες μέχρι τό θάνατο του και άντίκρυσε μέ πολύ παληκαριά πολλές παγίδες. Διακρίθηκε κατά τήν πο­λιορκία του Φρουρίου του “Αργούς τόν Απρίλιο του 1821 όταν τό πολιορκούσε ο Κεχαγιάς του Χουρσίτ. Δέν έλειψε άπό τήν αρ­χή άπ’ τήν πολιορκία του Άναπλιου, όπου Εδειξε μέγιστο ήρωϊ-
σμό, καί στη συνέχεια της πολιορκίας, λόγο αργότερα, ανέλαβε μέ τους Κρανιδιώτες την πολιορκία της ανατολικής πλευράς του Φρουρίου του Άναπλιού. “Οταν ό Κεχαγιάμπεης (Μουσταφά Κε­χαγιάς) εισέβαλε από την Κορινθία στην Αργολίδα ό Παπα -Αρσένης θέλησε να τόν αναχαίτιση στο φράγμα του πόταμου Ξε­ριά. Άλλα τό φράγμα πού δεν ήταν ταμπούρι, άλλα κατασκεύα­σμα για την εμπόδιση των νερών του χειμάρρου δέν άντεξε στην ορμή του ξεκούραστου καί ορμητικού ίππικου των Τουρκαλβανών του Κεχαγιάμπεη καθώς καί του πεζικού του. “Ετσι όταν άρ­χισε νά κυκλώνεται το φράγμα, οι “Ελληνες αναγκάστηκαν νά υποχωρήσουν, για πολλούς δέ ή υποχώρηση μετατράπηκε σέ ά­τακτη φυγή. Άπό τούς φυγάδες τούς όποιους καταδίωκαν πιά oι Τούρκοι, μερικοί μέ 600 γυναικόπαιδα, κατάφυγαν στό παλαιό Φρούριο του “Αργους οπου ήταν τό Μοναστήρι της Κατακεκρυμμένης και άλλοι, οί πιο άοπλοι μέ άλλα γυναικόπαιδα, κατέφυγαν στους Αφεντικούς Μύλους.
Ό · Παπαρσένης ήταν στην Κατακεκρυμμένη. Ή θέση του καί τών παληκαριών του ήταν πολύ δύσκολη καί τήν έκανε α­κόμη πιό δύσκολη ή ύπαρξη έκεί τών γυναικόπαιδων πού άρχι­σαν νά υποφέρουν άπό έλλειψη τροφών καί νερού. Ό Κεχαγιάς πληροφορήθηκε ότι μέσα στο Φρούριο – Μοναστήρι ήταν καί ό ήρωας της πολιορκίας του Άναπλιου Παπά – Αρσένης, ενίσχυσε την πολιορκία, καί κάλεσε τόν Παπαρσένη νά παραδοθή. Ό Πα­πά – Αρσένης έδωσε τήν άδεια στα γυναικόπαιδα νά παραδοθούν. “Οταν δέ αυτοί του είπαν «εσύ τί θά κάνης παπούλη;» εκείνος α­πάντησε: «’Εσείς κάνετε δτι σας παραγγέλνει ό Πασάς. Έγώ τί θά κάνω είναι δουλειά δική μου». Τήν ίδια νύχτα ο Παπά – Αρ­σένης έκανε ηρωική έξοδο μέ τα σπαθιά στά χέρια καί έσώθηκε καί αυτός καί τά παληκάρια του άπό τήν βέβαιη καταστροφή τους, άπό τόν Κεχαγιά. “Οταν τόν πρωτοείδαν μετά τήν ήρωϊκή έξοδο του άπό τήν Κατακεκρυμμένη, φίλοι του καί πολεμιστές φιλέλληνες καί τόν ερώτησαν πώς έτόλμησε μια τόσο επικίνδυνη έξοδο τόσων λίγων πολεμιστών μέσα άπό τέτοιο εχθρικό καί μαι­νόμενο στρατόπεδο, απήντησε. «Έγώ τόκανα γιατί είμαι Κρανι­διώτης μέ δυό τρύπες στή μύτη». (Ού γιάμ Κρανιδιότ μέ ντί βερε ντε χούντε) . Αυτό τό τελευταίο «δυό τρύπες στή μύτη» στά αρβα­νίτικα είναι δηλωτικό τής παληκαριας καί της αφοβίας. Λίγο αργότερα ρωτούσε τόν Παπά – Αρσένη ένα φιλέλληνας γιά τό ήρωϊκό του αυτό εγχείρημα της Κατακεκρυμμένης, εκείνος δέ του απάντησε μέ λίγα λόγια: «’Άκου δώ σιορε αυτό άν έχης καρκαλέτσι τό κάνεις, άν δέν έχεις καρκαλέτσι δέν τό κάνεις». Καρκαλέτσι στά αρβανίτικα είναι ή ακρίδα, εδώ δέ ακρίδα έννοούσε ο Παπα – Αρσένης τήν εσωτερική ψυχική παρόρμηση. Ή πάρα πάνω αρβανίτικη έκφραση σώζεται ακόμα μέχρι σήμερα. ”·._, Τό 1822 έξεστράτευσε μαζί μέ τον Νικηταρά στήν Ανατολι­κή Ελλάδα. Τον Ιούνη τοϋ 1822 άπασχολήθηκε στήν πολιορ­κία του Άναπλιού καί έγραψε πρός τόν Υπουργό της Θρησκείας Έπίισκοπο Άδρούσης Ιωσήφ τό πάρα κάτω γράμμα για νά διοριστή ηγούμενος τοΰ Μοναστηρίου του Αύγου, ό Ιερομόναχος Άνανίας. Γιά τόν διορισμό αυτό ήσαν σύμφωνοι καί ο πολύ γέρος ηγούμενος “Ανθιμος του Αύγού, καί όλη ή αδελφότητα, όπως φαί­νεται από γράμμα πρός τόν Άνδρούσης Ιωσήφ της 25 Ιούνη 1822 του ηγουμένου Ανθίμου καί τής αδελφότητας τοΰ Αύγου. Ό Παπα – Αρσένης παρά τό δτι ασχολείται μέ τήν πολιορκία τ’ Άναπλιού ενδιαφέρεται καί γιά τήν ευημερία του Μοναστηρίου του Άι. Δημήτρη Αύγού. Τό έγγραφο είναι τό πάρα κάτω: «Τω Πανσεβάστω καί Θεοφρουρήτω Μινίστρω τής Θρη­σκείας κυρίω Ιωσήφ Άνδρούσης, προσκυνητής! Εις “Αργος. Πανσέβαστε. Μετά τάς υίϊκάς μου προσκυνήσεις αναφέρω τή πανσεβάστω μοι Πανιερότητι, δτι δ έπιφέρων τό ταπεινόν μου Πανοσιολογιώτατος κύριος Άνανίας, φιλήσυχος ών, πρό ήμερων μοί έζήτησεν ίνα άπέλθη εις ενα Μοναστήρων τ’ Αύγού, σεμνυνόμενον ‘έπ’ ονόματι του Αγίου Δημητρίου όπου νά μονάση’ διό πηγαινάμενος μέ γράμμα του δούλου Σας τόν έδέχθησαν οι εκεί ενα­σχολούμενοι πατέρες μέ τάς άγκάλας άνοικτάς γράφοντες πρός μέ πολλάς ευχαριστίας όπου τούς έπροξένευσα τέτοιον σεβάσμιον άνδρα δια Ήγούμενόν τους. Διό παρακαλώ τήν Σεβασμιότητά Της, νά τόν δεχθήτε, όστις φέρει μεθ’ έαυτου καί ενα μοναχόν του αγίου Μοναστηρίου, καί νά τόν θρονιάσετε δια Χειροθεσίας, νά ήγουμενεύση κανονικώς καί ελπίζω διά των Θεοφρουρήτων Σας ευ­χών, νά ευδοκίμηση, νά γίνη καί παράδειγμα πρός τήν συνοδείαν του, εις τό νά εύαρεστήσουν τόν Θεόν. Ταύτα μεν έν τοσούτω καί προσκυνώντας Σας μένω. Τή 26η Ιουνίου 1822. Έκ πολιορκίας Ναυπλίου. Ό ύποκλινής δούλος Σας Αρσένιος Κρέστης». Έκεί όμως πού τάχτηκε φρουρός καί έπεσε ηρωικά μαχόμε­νος ο Παπά – Αρσένης ήταν ο Άγιος Σωστής στά Δερβενάκια πού στάθηκε τό σημείο τής τέλειας καταστροφής του Δράμαλη. Οι Τούρκοι ήθελαν νά ενισχύσουν με τρόφιμα τ’ Άνάπλι πού κινδύνευε νά πέση από πείνα. “Εστειλαν 150 Τούρκους στρατιώ­τες στήν Κόρινθο άπό τ’ Άνάπλι. Οι στρατιώτες αυτοί πέρασαν,γιατί ήξεραν ελληνικά καί διέλαθαν και πέρασαν στα Δερβενά­κια και ήλθαν στην Κόρινθο σαν δήθεν χωριάτες “Ελληνες. “Ε­τσι ήρθε είδηση και 150 άντρες στους Τούρκους στην Κόρινθο από τ’ Άνάπλι, για τόν κίνδυνο του Άναπλιου και του Παλαμηδιου. Μέ τους ίδιους αυτούς τους μεταμφιεσμένους Τούρκους πέ­ρασαν λίγα φορτώματα τρόφιμα για τ’ Άνάπλι, άλλα τό γεγονός ανακαλύφτηκε κα’ι σταμάτησε ό ανεφοδιασμός.
Στο Β’ μέρος όπου δημοσιεύονται τά κείμενα σχολιασμένα όσα ήταν αναγκαία, δημοσιεύεται και ενα έγγραφο τοΰ Δράμαλη πού στις 20 Τούλη 1822 έκανε στους επαναστατημένους “Ελλη­νες πρόταση παράδοσης αυτών και παράδοση των δπλων τους.
Τότε οί Τοϋρκοι ανάθεσαν στόν Δελήμπασα Δελη Αχμέτ νά άνεφοδιάση τ’ Άνάπλι. Στις 27 Νοέμβρη, λοιπόν, του 1822 ό Δε-λή Αχμέτ μέ 8.000 Δελήδες (καβαλλάρηδες) καί μέ χίλια φορ­τία έφυγε από τήν Κόρινθο γιά τ’ Άνάπλι. Στην Κουρτέσσα δη­λαδή στόν κάμπο των Κλεωνών έφθασε ό Δελήμπασης, άλλά ατά στενά Άγιονορίου, Δερβενακίων μέχρι τή Νεμέα καί τήν Στι-μάγκα τους περίμεναν οί “Ελληνες. Ό θ. Κολοκοτρώνης έδωσε διαταγή στό Νικηταρά νά πάη ο Άγιοπετρίτης Ζαχαρίας νά καταλάβη -καί νά προστατέψη τή δίοδο από τόν Άγ. Βασίλη μέχρι τόν Άγ. Σώστη των Δερβενακίων. Άλλά δυστυχώς ο Ζαχαριάς δέν επήγε στήν διαταγμένη θέση. “Ετσι ο Παπα – Αρσένης καί ο Νικηταράς βρέθηκαν κυκλωμένοι από Τούρκους πού ήξεραν Ελληνικά καί πού πέρασαν από τό αφύλακτο μέρος καί τούς κτύ­πησαν από πίσω. Ό Νικηταράς σώθηκε γιατί είχε, τις παραμο­νές, φτιάξει ένα ψηλό πρόχωμα άπό ξερολίθι. Άλλά ο Παπά -Αρσένης έπεσε. Ήταν συννεφιά τό βράδυ εκείνο καί οί “Ελλη­νες έτρωγαν γιά βράδυ. Μαζί έτρωγαν ο Νικηταράς, ό Γενναίος Κολοκοτρώνης καί ό Παπά – Αρσένης. Ό Γενναίος, βλέποντας τόν Παπα – Κρέστα νά τρώη άργά είπε: «Νά τρώμε γρήγορα. Οί στιγμές είναι σοβαρές. Οί Τούρκοι -είναι στά πόδια μας». Ό Παπά – Αρσένης απάντησε: «Φέρτε νά πιούμε. Αύριο θά πάρη τούς Τούρκους ή κατάρα». “Υστερα άπό λίγο σηκώθηκαν νά πάνε στις θέσεις τους. Τότε ο Παπά – Αρσένης γυρίζοντας πρός τόν φίλο του Νικηταρά του είπε: «Αύριο τό κεφάλι μου θά πέση έδω, άλλά σπειρί στάρι δέν θά φτάση στ’ Άνάπλι».
“υστερα άπό λίγο είπε στους στρατιώτες στόν “Αγιο Σώστη: «Άν οί Τούρκοι εφοδιάσουν τό Άνάπλι, ή Ελλάδα τά χάνει όλα” ποιος ξεύρει τί μεταβολή θά έχη ή τύχη του πολέμου. Πριν ολίγοτά ενθάρρυναν τούς στρατιώτες πού πήραν απόφαση νά πεθάνουν έκεΐ, άλλα οι Τοΰρκοι νά μή περάσουν στ’ ‘Ανάπλι- τ6 πρωί οί “Ελληνες δέν τούς διέκριναν τούς Τούρκους, γιατί είχε δμίχλη, καί δπως είπαμε, μιλούσαν ελληνικά και δεν τούς έδωσαν ση­μασία. Μόλις όμως τό κύριο σώμα των Τούρκων συγκρούστηκε μέ τούς “Ελληνες, οι λίγοι εκείνοι της εμπροσθοφυλακής έπιτεθήκανε από τα πίσω καί προξένησαν σύγχυση καί μεγάλη ζημιά.
Ό Παπα – Αρσένης καί είκοσι Κρανιδιώτες γύρω του επεσον, οπως είπαμε πάρα πάνω. “Επεσε πιο πέρα καί ό φταίχτης γιά τή συμφορά Καπετάν Ζαχαρίας. Ό Νικηταράς μόλις κατώρθωσε νά σωθη γιατί είχε προβλέψει καί είχε φτιάξει ένα ταμπούρι, δπως είπαμε, άπό ξερολίθι. Ή μάχη έξελείχτηκε καί τελικά ή νίκη στεφάνωσε τά Ελληνικά δπλα. Πριν πώ έδώ τί έγραψε ό υπασπι­στής του Κολοκοτρώνη Φώτης Χρυσανθόπουλος ή Φωτακος γιά τον ήρωϊκό θάνατο του Παπα – Αρσένη, θέλω νά προτάξω αυτό πού γράφει ο Θ. Κολοκοτρώνης μέ τό χέρι του Γ. Τερτσέτη: «δυ­ναμωθήκαμε είς τον “Αγιο Σώστη. την άλλην ήμερα τοΰ Αγίου Ανδρέου έλεγα του Αρσένη: Λάκα θά τό κάνουμε εδώ; Ό Αρ­σένης μέ είπε: τό κεφάλι μου θά μείνη έδώ, άλλα σπειρί στάρι δεν θά πανε τούτοι στ’ ‘Ανάπλι. Τό ασκέρι μου έτσάκισε άπό τά ταμ­πούρια. Έσκοτώθηκε ο Αρσένιος. Τόν πήρε ενα βόλι στό κεφά­λι καθώς έλεγε τό βράδυ».
“Οταν καταδίωκαν εκεί οί “Ελληνες τούς Τούρκους, μετά τήν στροφή της μάχης πρός τό μέρος τών Ελλήνων, ο Δελήμπασης ο επικεφαλής τών Τούρκων έγύρισε γιά τήν Κόρινθο γιατί απέ­τυχε νά περάση εφόδια καί δυνάμεις, στ’ ‘Ανάπλι. Μερικοί Τοΰρκοι είχαν αποκοπεί άπό τό κύριο σώμα τοΰυΔελήμπαση. “Εναν άπό αυτούς τόν κυνήγησε ο Φωτακος κατά δέ τό κυνηγητό αυτό σέ μια στιγμή ήλθαν καί οι δυό στά χέρια. Τότε ο Τοΰρκος γιά νά ξεφύγη άπό τόν Φωτάκο, πέταγε ενα – ένα ότι κρατοΰσε καί γιά νά ελευθερώνεται καί γιά νά άπασχολή τό διώκτη του. Μετα­ξύ τών πραγμάτων πού πέταγε καί πού μάζευε ο Φωτακος, ήταν καί ενα μεγαλύτερο βαρύ δέμα. Ό Φωτακος τό άνοιξε καί βρή­κε μέσα τό κεφάλι του Παπα – Αρσένη, καί του Σπανου του Χρυσίνα, δεμένα μέ τά μαλλιά τους. Ό Φωτακος τόσο λυπήθηκε καί ταράχτηκε άπό τό θέαμα ώστε εγκατέλειψε τό κυνηγητό τοΰ Τούρκου. Τότε ένας άλλος Τούρκος, όπως τόν είδε σαστισμένο τόν πλησίασε καί επεχείρησε νά τόν σκοτώση. Άλλά ο Φωτάκος σώ­θηκε τήν στιγμή αυτή άπό τήν άμεση επέμβαση του Λιάκου Κοσμόπουλου, του Κώτσου Βούλγαρη καί του Σπύρου Σπηλιοτόπουλου. Τήν άλλη μέρα έγινε ενταφιασμός του Παπα – Αρσένη καί του Χρυσίνα, μέ τά σώματα καί τά κεφάλια καθώς καί τώνάλλων Κρανιδιωτών ηρώων, άπό Θόδωρο Κολοκοτρώνη καί τους άλλους καπεταναίους δίπλα στο Εκκλησάκι του “Αγιου Σώστη. Άπο οικογενειακή γνώση και παράδοση γνωρίζουμε ότι ο πατέρας της μητέρας της .μητέρας μου Κωνσταντής Τσιγκιλιέρης, βιολιτζής, είχε τραυματισθή στην ωμοπλάτη κατά τη μάχη των Δερβενακίων, πιθανώτατα πολεμήσας μέ τήν ομάδα Παπα -Αρσένη.
Γιά τον Παπα – Αρσένη Κρέστα, παρ’ οτι τον είχε προκα­λέσει άλλοτε στους Μύλους ο Κολοκοτρώνης και τον είχε προσ­βάλει καί είχανε βαρεία φιλονικήσει, είπε ο Γέρος τουΜωρία: «Ή Ελλάδα μας εχασεν ενα εξαίρετο πολεμιστή και ένα ενάρετο κληρικό. Ό Παπα – Αρσένης άφησε μεγάλο κενό στόν αγώνα τοΰ Γένους, πού ακολούθησε μέ το χαμό του». Οί Κρανιδιώτες καί οί πολεμιστές καί όλοι στην Έρμιονίδα δέν μπόρεσαν ποτέ να χω­νέψουν τον τόσο πρόωρο χαμό του ήρωα συμπατριώτη και αρχη­γού τους Άρχιμ. Αρσένη Κρέστα. Γιαυτο αίτιώνται τούς Κολοκοτρωναίους. Έμεις θέλουμε νά πιστεύουμε υπερβολή τήν πλη­ροφορία πού προέρχεται άπό τά κείμενα πού έσωσε ο Α. Μποΰζος. Ό πρόωρος χαμός τοΰ πολέμαρχου Παπα – Κρέστα, οφείλε­ται βέβαια στην αμέλεια του Ζαχαρία, πού άφησε ακάλυπτη τήν περιοχή μεταξύ του “Αγ. Βασίλη καί “Αγ. Σώστη καί κτύπησαν τούς Κρανιδιώτες οί Τούρκοι πού προσπέρασαν πισώπλατα. Έ­τσι δικαιολογούνται οί βαρείες υποψίες των Κρανιδιωτών, δτι τον Αρσένη τον σκότωσαν οπως ο Δαυίδ τον Ουρία, άλλα άπο τον Ζαχαρία, μέχρι τήν απόδοση ευθύνης στον Κολοκοτρώνη, υπάρχει μεγάλη απόσταση, έκτος εάν καί άλλες γερές ή παράλληλες ι­στορικές πηγές αποδείξουν κάποτε το βάσιμο τών υποψιών. “Αλ­λως τε καί ο Ζαχαρίας σκοτώθηκε τότε. Ούτε νομίζουμε πώς στήν προκειμένη δυσκολώτατη στιγμή επαιξε κάποιο εκδικητικό ρόλο, ή διαμάχη πού πάντοτε σοβουσε μεταξύ Κολοκοτρωναίων και Υδραίων στήν οποία οί Κρανιδιώτες, έκτος άπ’ τούς Μερεμεταιους, Μανιάτες στήν καταγωγή, ήσαν πάντοτε μέ το μέρος τών Υδραίων.
Τέλος ο Φωτακος, υπασπιστής του Κολοκοτρώνη, στο βι­βλίο του «Βίοι Πελοποννησίων Ανδρών», γράφει πολλά αληθι­νά εγκωμιαστικά γιά το καύχημα του Κρανιδου, τον πολέμαρχο ήρωϊκό Ιερομόναχο, τον Παπα – Αρσένη Κρέστα.
Περισσοτερες πληροφοριες

Αργολικη Αρχειακη Βιβλιοθηκη

Ειναι κατι αλλοκοτα πραγματα που με βασανιζουν .

Εδω και λιγες μερες ψαχνω να βρω αυτον το Κοσμα Κρεστα το μισοσβυσμενο ονομα στο Ηρωον Πορτο Χελίου. Ρωτησα τον

φιλο μου τον Βασιλη τον Λαδα και μου εδωσε το βιβλιο του “Σαν παραμυθι” τις μνημες του απο την Μακρονησσο.

Το διαβασα με λαχταρα σαν να ζωντανευαν αυτα τα παιδια μπροστα μου  σαν να ζητουσαν να βγουν απο το σκοταδι της ληθης να ξαναβρουν την θεση τους στην ιστορια. Να ζησουν μεσα μας μια ζωη που ποτε δεν εζησαν.

Βλεπω αυτο το λεπτο αγορι παντα κομψα ντυμενο μες την τρελα της Μακρονησσου τον σκεφτομαι να σηκωνεται ορθιος με το μαυρο παλτο ενω οι σφαιρες σφυριζουν πανω απ το κεφαλι του “Σηκωθειτε να πεθανουμε ορθιοι” και να ξεσηκωνει και τους αλλους. Γι αυτο τον φαγανε τον Κρεστα.

Φοβηθηκαν να τον αφησουν να βγει εξω στην κοινωνια. Θα ηταν μια ζωη μπροστα. Τον φοβοντουσαν και ζηλεψαν το θαρρος του.Γι αυτο τον σκοτωσαν τοτε.

Γι αυτο προσπαθησαν και προσπαθουν παντα να σκοτωσουν ξανα και ξανα αυτους του ανθρωπους απο την ιστορικη μνημη πια. Θελουν η νεολαια να βλεπει μονο προσκυνημενους. Να μην εχει παραδειγματα αντιστασης.

Και ξαφνικα καταλαβα πως ολα εγιναν σαν σημερα.Πριν απο 63 χρονια.

1η Μαρτιου 1948. Σαν σημερα.

Σαν να με τραβα απ το μανικι καποιο αορατο χερι “εδω ειμαστε”.

Οχι δεν ηταν ηρωες αυτοι. Ανθρωποι ηταν. Νεοι ανθρωποι με ονειρα ελπιδες ερωτα στην ψυχη μα πανω απ ολα περηφανεια πιστη σε εναν καλυτερο κοσμο.

Βλεπετε παγιδευτηκαν σε  μια εποχη δυσκολη.Μπορουσες να εισαι  η με τους προδοτες η με την αξιοπρεπεια. Απλα και καθαρα.Ασπρο μαυρο.

Για καποιους ο πολεμος τελειωσε την ημερα που ο Τσολακογλου κατεθεσε τα οπλα στος Γερμανους. Απο κει και περα σταθηκαν στο πλευρο των συμμαχων τους , των Ναζι πρωτα, των Αγγλων μετα και των Αμερικανων στο τελος. Φορεσαν τις στολες και τις ιδεες τους και χτυπησαν την ιδια τους την πατριδα.Γιναν προδοτες, κλεφτες, ταγματασφαλητες, βιαστες …

Για τους αλλους ο πολεμος εναντια στην κατακτηση της χωρας  συνεχιστηκε.  Αλλοι οπως ο πατερας μου πηγαν στην Μεση Ανατολη αλλοι οπως η υπολοιπη οικογενεια του  και οπως η οικογενεια της μανας μου βγηκαν στο βουνο ανταρτες. Ελασιτες.

Ο πολεμος συνεχιστηκε σαν εμφυλιος. Και χιλιαδες αγωνιστες σκοτωθηκαν στα κολαστηρια της Μακρονησσου και των τοπων εξοριας.

Απ το ΕΑΜ τον ΕΛΑΣ την ΕΠΟΝ στα εκτελεστικα αποσπασματα του Βασιλια  και των Εγγλεζων

Ο εμφυλιος πολεμος ηταν συνεχεια της κατοχης. Οι ξενες δυναμεις εβαλαν τα αδερφια το ενα απεναντι στο αλλο. Αλλα αυτοι που κρατουσαν το μαστιγιο ηταν οι ξενοι και οι ταγματαλητες. Και στην πορεια οι χειροτεροι βασανιστες ηταν οι “μετανοημενοι”.

Ολα αυτα εγιναν πολλα χρονια πριν. Οι περισσοτεροι πρωταγωνιστες εχουν φυγει απ την ζωη.

Ομως ληθη ποτε! Στην συλλογικη μας μνημη στα παιδια μας ποτε δεν θα πουμε πως κατι καπου εγινε, μια παρεξηγηση, ενα λαθος .Θα ηταν προσβολη στην μνημη των προγονων τους.

Η εθνικη αντισταση ο αγωνας εναντια στην υποτελεια της χωρας αυτοι οι απλοι ανθρωποι που αγγιξαν τον ουρανο δεν θα ξεχαστουν ποτε.

Οι μονοι που το επιθυμουν ειναι οι φονιαδες τους.Με τα ψεματα την λασπη την προπαγανδα. Ολη τους η εγνοια ειναι η παραποιηση της ιστοριας, η αποκρυψη των εγκληματων τους.Γιατι κανενας τους δεν τιμωρηθηκε.

Συνεχισαν εκτελωντας μετα τον εμφυλιο κομμουνιστες, συνεχισαν με βια και νοθεια, συνεχισαν οι ιδιοι ανθρωποι παντα με την χουντα τις εξοριες και τα βασανιστηρια ,το Πολυτεχνειο, την προδοσια της Κυπρου.

Ο ανθος της χωρας εξοντωθηκε, εξοριστηκε, μεταναστευσε , η εζησε μεσα στον εφιαλτη των διωξεων και των κοινωνικων φρονιματων.

 Και οι ξενες δυναμεις που ποτε δεν εγκατελειψαν τον στοχο τους να τσακισουν αυτο το ανυποτακτο λαο. Εναν λαο ομως που παντα μεσα του εχει και εφιαλτες.

Ξερω λιγοι θα διαβαστε τις παρακατω γραμμες. Ομως για μενα ειναι σημαντικο να τις σηκωσω. Σαν ενα αορατο χερι η συνειδηση μου να με τραβα απ το μανικι

Οχι μοναχα οι ζωντανοι μα και οι νεκροι ακολουθανε σε μιαν αραδα σκοτεινη.

Απο το βιβλιο του Βασιλη Λαδα “Σαν παραμυθι” ( η ιστορια μιας ζωης)

Λαδας

Θανατος, θα μεινω αθανατος 

Εγραφα χτες για το Ηρωον .Για το τελευταιο ονομα κατω κατω των πεσοντων αυτο που η μπογια εχει φυγει και δεν διακρινεται το σκαλισμα του. Πρεπει να πλησιασεις πολυ για να το δεις.

Με βασανιζε ολη νυχτα αυτο το ονομα.Κατι μου θυμιζε.

Πηρα μετα το βιβλιο του Βασιλη Λαδα Οι ανταρτες της θαλασσας και κει στη σελιδα 298 στο τελος βρηκα αυτο που ζητουσα.Μια φωτογραφια

Τηλεφωνησα σημερα στον συναγωνιστη Βασιλη Λαδα.

Ναι . Η εκτελεση(δολοφονια) εγινε μπροστα στα ματια του. Βεβαια ολα ειναι καθαρα σαν να τα ζει αυτη τη στιγμη μεσα στο μυαλο του.

Μου υποσχεθηκε να καταγραψει και να σηκωσει στο ιστολογιο τουhttp://vasilisladas.wordpress.com/ οτι θυμαται για αυτον τον αγωνιστη γι αυτο τον ανθρωπο τον Κοσμα Κρεστα που τοσο εκτιμησε και αγαπησε στα δυσκολα χρονια της ηττας.

Ειπαμε η ταυτοτητα μας χτιζεται μεσα στον χρονο. Η πρωτη και μεγαλυτερη ηττα ενος λαου ειναι η ληθη.

Περιμενω λοιπον την καταγραφη του Βασιλη Λαδα να γνωρισουμε και μεις οι νεωτεροι αυτον τον αγωνιστη που το ονομα του σβυστηκε απο τον χρονο στο Ηρωον Πορτο Χελιου.

http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=250112

EΔΕ για το σήμα των Ες Ες σε κράνος αστυνομικού

Ένορκη Διοικητική Εξέταση διατάχθηκε από την ΓΑΔΑ σε βάρος αστυνομικού της υποδιεύθυνσης μέτρων τάξης (ΥΜΕΤ) ο οποίος απεικονίζεται σε φωτογραφία να έχει στο κράνος του σήμα που παραπέμπει στους Ες Ες.

 Φωτογραφία από την σημερινή πορεία Όπως αναφέρει σχετική ανακοίνωση η ΕΔΕ διατάχθηκε “σχετικά με την αναγραφή συμβόλων σε υπηρεσιακό κράνος που συνιστά ασυμβίβαστη προς την ιδιότητα του αστυνομικού συμπεριφορά”.

Η φωτογραφία έχει τραβηχτεί από την πορεία των συνταξιούχων

Μπορει καποιοι αναγνωστες να θεωρησουν πω ο αστυνομικος αυτος ειναι καποιος μαγκας που εκανε μια χαζομαρα Οπως οι συναδερφοι του που συχνα πυκνα προκαλουν τους διαδηλωτες λεγοντας τους πως θα γινουν Γρηγοροπουλοι. Κανοντας ετσι τον φονια του Αλεξη Γρηγοροπουλου συμβολο και καθοδηγητη τους.

Στην Ελλαδα εκτος της Χρυσης Αυγης  που ειναι τωρινο φρουτο υπαρχει μια ιστορικη μαζικη παραδοση στις ιδεες του ναζισμου. Προσεχτε του Ναζισμου και οχι της λαιτ εκδοχης του Ιταλικου φασισμου.

Οι ναζιστες δεν εχουν στοχο τους ξενους Αυτο ειναι η βιτρινα. Η προκαλυψη που τους δινει μαζικο προφιλ στα χρονια του φοβου και της ανασφαλειας.

Οταν μιλανε για την ανωτεροτητα της φυλης μιλανε για την δικια τους ιδεολογικη ανωτεροτητα. Και οι συνταξιουχοι και οι εργατες ξενοι ειναι γι αυτους. Κατωτεροι ανθρωποι ειμαστε ολοι εμεις οι Ελληνες που δεν εχουμε στο κεφαλι μας τις ιδεες τους. Και στην Γερμανια πρωτα οι κομμουνιστες και  οι ομοφυλοφυλοι  Γερμανοι (εκτος  οσων ανοικαν στο ναζιστικο κομμα) πηγαν στα στρατοπεδα συγκεντρωσης.

Μετα ηρθαν οι Εβραιοι και οι τσιγγανοι.

Οι παρακατω φωτογραφιες απλα θυμιζουν.Ειναι αραγε τυχαιο το οτι και στην σημερινη επιθεση που δεχεται και η Ελλαδα  δεσποζουσα θεση εχει το γερμανικο μεγαλο κεφαλαιο και η δεξια κυβερνηση της Γερμανιας οπως και στον Β παγκοσμιο πολεμο;

ΟΜΑΔΕΣ ΔΟΣΙΛΟΓΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ

ΤΑΓΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
Ι Σύνταγμα – Αθήνα  [Ι, ΙΙ, ΙΙΙ Τάγματα]
ΙΙ Σύνταγμα – Τρίπολη  [Ι, ΙΙ, ΙΙΙ Τάγματα]
ΙΙΙ Σύνταγμα – Ιωάννινα  [Ι, ΙΙ, ΙΙΙ Τάγματα]ΤΑΓΜΑΤΑ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ
Ι  Κατερίνη
ΙΙ  Βέροια
ΙΙΙ  Κοζάνη
ΙV  Γιαννιτσά
V  Κοζάνη
VI  Κοζάνη
VII  Κιλκίς
VIII  Λαχανάς
ΙΧ  Κρύα ΒρύσηΤάγμα Χωροφυλακής «Καρδίτσα»
Τάγμα «Λάρισα»
Τάγμα «Λαμία»
Τάγμα «Άμφισσα»
Τάγμα Αστυνομίας «Θεσσαλονίκη»
Ι Τάγμα Αστυνομίας Αθήνα
ΙΙ Τάγμα Αστυνομίας Βόλος
ΙΙΙ Τάγμα Αστυνομίας Ιωάννινα
Τάγμα Χωροφυλακής «Εύβοια Ι»
Τάγμα Χωροφυλακής «Εύβοια ΙΙ»
Τάγμα Εθελοντών «Λεωνίδας»
ΟΜΑΔΑ ΑΝΤΩΝ ΤΣΑΟΥΣ (Του Αντώνη Φωστερίδη), που συνεργαζόταν ανοικτά με τους Βούλγαρους κατακτητές της Θράκης.  Σε ένα ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΓΛΥΞΜΠΟΥΡΓΚ του 1950 με θέμα «Περί Αναγνωρίσεως Εθνικών Ανταρτικών Ομάδων και Εθνικών Οργανώσεων Εσωτερικής Αντιστάσεως, ως και των Αρχηγών και Διοικουσών Επιτροπών αυτών», διαβάζουμε περί της αναγνωρίσεως «Της Οργανώσεως ΕΣΕΑ … [του] ΦΩΣΤΕΡΙΔΗΝ ΑΝΤΩΝΙΟΝ.»… ΜΕΤΑΞΥ ΑΛΛΩΝ!
ΟΜΑΔΑ ΠΟΥΛΟΣ (Poulos Verband – Εθνικός Ελληνικός Στρατός)ΟΜΑΔΑ ΕΑΣΑΔ (του Τάκη Μακεδόνα)
(Εθνικός Αγροτικός Σύνδεσμος Αντικομμουνιστικής Δράσεως) - ΘεσσαλίαΟΜΑΔΑ SCHUBERT (οι ‘Σουμπερτανοί’) – ΚρήτηV ΡΩΜΑΪΚΗ ΛΕΓΕΩΝΑ (Διαμάντη / Ματούση)
‘Πριγκιπάτο της Πίνδου’!

ΠΑΟ – ΕΕΣ – ΕΣΟ – ΥΒΕ
(Πανελλήνιος Απελευθερωτική Οργάνωσις)

(Εθνικός Ελληνικός Στρατός)
(Εθνικοσοσιαλιστική Οργάνωσις)

(Υπερασπισταί Βορείου Ελλάδος)

ΠΟΚ (Πατριωτική Οργάνωσις Κεφαλληνίας)

ΟΠΝΕ (Οργάνωσις Πρωτοπόρων Νέας Ευρώπης)

ΕΦΕ (Εθνικοσοσιαλιστική Φρουρά Ελλάδος) 

ΠΑΤ (Πατριωτική Αντικομμουνιστική Ταξιαρχία)

ΟΕΔΕ (Οργάνωσις Εθνικών Δυνάμεων Ελλάδος)

ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ Χ (Συνεργάτες της ΕΣΠΟ)ΟΜΑΣ 3000ΕΦΧ (Ένωσις Φίλων Χίτλερ)

ΟΜΑΔΕΣ ΤΟΥΡΚΟΦΩΝΩΝ 
(Κίτσα Μπατζάκ, Μιχάλ Αγά, Αντών Τσαούς)

Απριλίου 2014
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Μαρ    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

κοκα κολα

  • 634,693

Αρχείο

RSS Διαυγεια Δημου Ερμιονιδας

RSS Δαπανες Δημου Ερμιονιδας

RSS Αργολικα

  • Παρουσιάστηκε σφάλμα. Το κανάλι ίσως είναι εκτός λειτουργίας. Δοκιμάστε αργότερα.

RSS arcadia portal

  • Αποτελέσματα του 9ου Ημιμαραθώνιου Μαινάλου Απριλίου 17, 2014
    Για άλλη μια χρονιά είχαμε τη χαρά να υποδεχθούμε στο Μαίναλο δρομείς και φίλους του βουνού από όλη την Ελλάδα. Παρά τις δυσκολίες που συναντήσαμε λόγω εποχής (χιονούρες, πεσμένα δένδρα) καταφέραμε και διοργανώσαμε τον αγώνα προσφέροντας κάθε δυνατή διευκόλυνση στους μετέχοντες. Εξάλλου η διαδρομή, με την ομορφιά του τοπίου, αποζημίωσε όσους μετείχαν στον αγ […]
  • Η Σταύρωση του Ιησού στον Ι.Ν. Αγίου Βασιλείου Τρίπολης (photos&video) Απριλίου 17, 2014
    Κορυφώνεται την Μεγάλη Πέμπτη το Θείο Δράμα με την υμνογραφία της ημέρας να σχετίζεται με τα Πάθη του Χριστού, τη Σταύρωση και το θάνατό Του. διαβάστε περισσότερα […]
  • Πασχαλινή εορταγορά από την «Αμάλθεια» στην Τρίπολη (photos) Απριλίου 17, 2014
    Το Κέντρο Ημέρας «Αμάλθεια» πραγματοποίησε με επιτυχία το Πασχαλινό παζάρι το οποίο φιλοξενήθηκε στην πλατεία Αγίου Βασιλείου Τρίπολης με στόχο την ενίσχυση του έργου του Κέντρου. διαβάστε περισσότερα […]
  • Οι Πασχαλινές προτάσεις του Arcadia Portal Απριλίου 17, 2014
    Το ArcadiaPortal.gr σήμερα σας έχει ετοιμάσει προτάσεις για το πώς να περάσετε ωραία το Πάσχα. Οι προτάσεις μας είναι οι εξής: διαβάστε περισσότερα
  • Η προγραμματική διακήρυξη της Μαντινειακής Συμπολιτείας Απριλίου 17, 2014
    Η Μαντινειακή Συμπολιτεία παρουσιάζει την Προγραμματική της Διακήρυξη όπως διαμορφώθηκε από τις ομάδες εργασίας και εγκρίθηκε από ευρεία σύσκεψη μελών και στελεχών. Η χώρα μας αντιμετωπίζει πρωτόγνωρη κρίση. Η ανεργία και η φτώχια, η ανασφάλεια, η απουσία προοπτικής, η καλλιεργούμενη αίσθηση της αδυναμίας να επηρεάσουμε τις εξελίξεις που μας αφορούν, έχουν ο […]

Κατηγορίες

Κατηγοριες Tag

3η γιορτη ελιας Aman resorts SRF RDF Αθικια Αλαβανος Αλεκος Αλλη Προταση Αναβαλος Ανεμογεννητριες Αφαλάτωση Βουδουρης Γιαννης Γεωργοπουλος Γκατσος Δεματοποιητης Δημητρης Κοδελας Δημητρης Σιδερης Δημοσια διαβουλευση Δημοτικες εκλογες 2014 Δημοτικη Επιτροπη Διαβουλευσης Ελος Κοιλαδας Ευπλοια Θεσεις ΡΚΕ-Σ Ιστορικα κτηρια Ερμιονιδας Καραβασιλη Καταφυκι Κοινωφελης Επιχειρηση Αθλητισμου Περιβαλλοντος Κοκα Κολα απεργια Λεσχη Αναγνωσης Λιμεναρχειο Λυματολασπη Μετοχι Μονη Αυγου Μπαρου Μπουκλης Νικος Γοντικας Ξενοδοχεια ΠΑΜΕ Πανω Πλατεια Κρανιδι Πολιτιστικο μονοπατι Πορτοχελιωτικο Kαρναβαλι Πυρηνικα Ρεπουλης ΣΥΡΙΖΑ Ερμιονιδας Σκανδαλο αποχετευτικου Κρανιδιου Σουκος Στην Ερμιονη αλλοτε και τωρα Σωματειο ξενοδοχουπαλληλων ΤΑΙΠΕΔ Τατουλης Υδρα Υποψηφιοι βουλευτες Ερμιονιδας Χριστουγεννα Ωρα της γης αποαναπτυξη-τοπικοποιηση αποκατασταση ΧΑΔΑ αφαλατωση βαρεα μεταλλα στο νερο δισκουρια επιδομα ανεργιας επισιτισμος εργατες καθαριοτητας ΟΤΑ εφοπλιστικο κεφαλαιο κατοχη καυση απορριμματων καψιμο Ιουδα κοκκιναρι κομποστοποιηση μαθηματα Γαλλικων παλαια κτηρια στο Κρανιδι σφαγεια Κρανιδιου φολες στα αδεσποτα φωτια 9 Φλεβαρη φωτιες στις χωματερες φωτοβολταικα χαβουζα Κρανιδιου χελωνες

Twitter Updates

Flickr Photos

Εικόνα 1329

More Photos
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.