Ευτυχως η Ελλαδα ειναι μικρη χωρα.Ολοι γνωριζομαστε ολοι μπορουμε να μιλησουμε ο ενας για τον αλλο.Δειτε το 8 λεπτο αυτο βιντεο (ετυχε να το δω την μερα που παιζοταν) και μετα διαβαστε τι λεει ενας ανθρωπος που ηταν κι αυτος εκει.Μπουρδες ειναι ολα αυτα τα καταστροφολογικα του τι θα γινει αν διωξουμε τους ξενους απο την χωρα.

Αυτος ο ευσιγκινητος κυριος στο βιντεο ειναι πρωην κομμουνιστης και νυν απολογητης των ξενων τοκογλυφων. Σαν την Δαμανακη, τον Παγκαλο, τον Τατουλη , τον Μπαροζο και παει λεγωντας.Το θεμα δεν ειναι πως ξεκινας τη ζωη σου αλλα πως την ολοκληρωνεις.

Αυτη τη στιγμη καποια φαρμακεια στην επαρχια μας δεν εχουν βασικα φαρμακα .Στην Φλωρινα διαδηλωνουν για φθηνο καυσιμο, η βενζινα καθιστα τις μετακινησεις πολυτελεια, εκατονταδες χιλιαδες σπιτια δεν εχουν τα βασικα για την διατροφη τους , τα μαγαζια κλεινουν το ενα μετα το αλλο.Αυτο ειναι το μνημονιο.Και δεν τελειωσε συνεχιζει. Γιατι οτι εχουμε και δεν εχουμε παει στα τοκογλυφικα δανεια. Για αυτο.

Δειτε τι εγινε στην Ανατολικη Γερμανια του 1953.Στις αρχές της δεκαετίας του ’50, αυτά τα μέτρα οδήγησαν σε κάθετη πτώση της αγοραστι­κής δύναμης των πολιτών, η οποία κατέρρευσε με την επιβολή έκτακτων εισφορών καθώς και με τις μειώσεις μισθών για να καλυφθούν τα ελλείμματα. Αυτα ερχονται στη χωρα μας.

Τωρα οσον αφορα τον Γιαρουζελσκι και την χουντα του.(13 Δεκεμβρη 1981)

Βεβαιως και δεν ειχε καμμια σχεση με σοσιαλισμο αυτο το δικτατορικο καθεστως στην Πολωνια.

Βεβαιως και η επανασταση των Πολωνων η ηρωικη δημοκρατικη πλουραλιστικη αμεσοδημοκρατικη εργατικη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ενεπνευσε αμετρητα κινηματα σε ολο τον κοσμο.Η δικια μου γενια διαδηλωνε στους δρομους της Αθηνας σε συμπαρασταση των εξεγερμενων εργατων και να ξερετε ειχαμε τους Σταλινικους απεναντι μας.Τους ιδιους Σταλινικους που λιγα χρονια αργοτερα ετρωγαν μπριζολες Τσερνομπιλ για να μας αποδειξουν πως η πυρηνικη ενεργεια δεν κανει κακο στην υγεια και πως οι κινητοποιησεις εναντια στα πυρηνικα εργοστασια ειναι κατευθυνομενες απο την ΣΙΑ.

Η δικια μου γενια πιστεψε πως το μελλον ηταν στους εξεγερμενους εργατες του Σοβιετικου μπλοκ.Βλεπαμε ταινιες κριτικης στο σοβιετικο μοντελλο οπως το πριμ και τις ταινειες του Βαιντα , ακουγαμε Βολφ Μπιρμαν αφουγκραζομασταν τις απεργιες μεσα απο το σκοταδι της ενημερωσης.

Ειναι κριμα που σημερα η ηγεσια του ΚΚΕ γυρνα πισω και αποκαθιστα τις χειροτερες σελιδες της ιστοριας της αριστερας της Σταλινικης περιοδου. Μονο σκοταδι υπαρχει εκει .Μονο σκοταδι.Η δικια μας γενια της αριστερας εριξε φως σε αυτο το σκοταδι. Υποστηριξαμε τους αγωνες των λαων της Σοβιετικης Ενωσης. Γιατι σοσιαλισμος χωρις πλατια απολυτη αστειρευτη δημοκρατια δεν μπορει να υπαρχει.

Πιστεψαμε λοιπον πως αυτοι οι λαοι αγωνιζονταν για μια αλλη κοινωνια περα απο τον εφαρμοσμενο σοσιαλισμο και εναντια στον καπιταλισμο.Πιστεψαμε πως η δικια τους συνειδηση ηταν προχωρημενη.Καναμε λαθος. Μετα απο 60 χρονια σοσιαλιστικη διαπεδαγωγηση οι λαοι αυτοι στραφηκαν στη δεξια. Πιστεψαν πως ο καπιταλισμος ειναι η λυση. Και το πληρωνουν τωρα.

Ετσι εχασε η Πολωνικη επανασταση στο τελος οπως ολες οι επαναστασεις. Εχασε γιατι διαβρωθηκε απο μηχανισμους και πρακτορες της Αμερικης και της Ρωσσιας απο την εκκλησια και το κατεστημενο.

 Και αντι να φερει μια δικαιοτερη κοινωνια εφερε την φτωχια της συγχρονης Πολωνιας και την εξαρτηση της απο την Αμερικη κατα κυριο λογο και την Γερμανια αμεσως μετα.Εχασε γιατι ο λαος της Πολωνιας δεν μπορεσε να υπερβει τα ορια του.Και αναζητησε ηγετες στο προσωπο καραγκιοζηδων και λαοπλανων.Ομως τα συντομα εκεινα χρονια της ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ (η εξεγερση της Ανατολικης Γερμανιας το 1953 οπως και η εργατικη εξεγερση του 1956 στην Ουγγαρια) δεν χαθηκαν απο την ιστορια.

http://www.xekinima.org/arthra/view/article/polonia-1980-kai-allileggyi-trianta-xronia-apo-mia-m/

http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2012/03/blog-post_5641.html

Στη δακρύβρεχτη αφήγηση για τις μνήμες σου από την κατάρρευση του σοσιαλισμού, πράγμα, το οποίο, βεβαίως, καμία σχέση και σύγκριση δεν έχει με τη σημερινή κρίση και τις αιτίες τnς, σου διέφυγαν κάποιες μικρές λεπτομέρειες. Θα προσπαθήσω, λοιπόν, να σου τις ξαναθυμίσω μήπως και πάψεις να βλέπεις πια εφιάλτες.
Στην Πολωνία βρεθήκαμε, τότε, κάποιοι Eλληvες να σπουδάσουμε με υποτροφία από το ΚΚΕ (σ.σ. και ο Γεράκης!) και σίγουρα δεν ήμαστε κάποιοι «ξένοι ορθόδοξοι χριστιανοί» που γυρνάγαμε από εκκλησία σε εκκλησία για να φάμε. Ήμαστε, αν δεν κάνω λάθος αγαπητέ Γεράκη, άθεοι και κομμουνιστές, ανυπότακτοι από το στρατό και με ληγμένα διαβατήρια. (σ.σ. και ο Γεράκης) Ως εκ τούτου, δεν μπορούσαμε να γυρνάμε τα καλοκαίρια στην Ελλάδα για διακοπές. Κανείς μας, όμως, δεν πείνασε, ούτε βέβαια και οι Πολωνοί ή οι αλλοδαποί συμφοιτητές μας. Εμείς, μέναμε στις φοιτητικές εστίες δωρεάν, τρώγαμε δωρεάν, είχαμε φοιτητικό επίδομα, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και τα παιδιά μας γεννήθηκαν και πήγαν σε βρεφονηπιακούς σταθμούς δωρεάν (σ.σ. και ο Γεράκης).
Τότε, στην Πολωνία, κι ενώ ο σοσιαλισμός κατέρρεε μπροστά στα μάτια μας, δεν υπήρχαν άνεργοι, ζητιάνοι άστεγοι, ενώ σήμερα υπάρχουν και κανείς δεν πέθαινε από το κρύο, ενώ σήμερα πεθαίνουν. Οι συνθήκες γύρω μας ήταν περίπου όπως τις περιέγραψες, με ελλείψεις, δελτία, ουρές, αλλά και μεγάλη κοινωνική αναταραχή, την οποία το ΚΚΕ παρακολουθούσε αμήχανα, εξεγέρσεις ανθρακωρύχων πνιγμένες στο αίμα, διαδηλώσεις, καταλήψεις σχολών… Στις τάξεις μας επικρατούσαν δύο τάσεις: Από τη μια, οι ελάχιστοι που θαρραλέα έλεγαν ανοιχτά τη γνώμη τους, ότι το να σκοτώνεις εργάτες δεν έχει καμία σχέση με τις αρχές του σοσιαλισμού και, από την άλλη, οι σταλινικοί σκληροπυρηνικοί. Στους πρώτους πρωτοστατούσα εγώ και γρήγορα έγινα το «μαύρο πρόβατο», ενώ στους δεύτερους, οι οποίοι και με έδωσαν… , εσύ «σύντροφε» Θωμά Γεράκη!
Το καλοκαίρι του 1982, με «άνωθεν» εντολές, διεκόπη η υποτροφία μου, διαγράφηκα από τη σχολή μου και απελάθηκα από την Πολωνία. Με αντιμετώπισαν σαν πράκτορα των Αμερικανών.
Δεν αλλαξοπίστησα ποτέ, δεν άλλαξα στρατόπεδο και πάντα πιστεύω σε μια πιο δίκαιη κοινωνία. Οπως και τότε, όμως, δεν θα κάτσω φρόνιμος, όπως ξεδιάντροπα μας ζnτάνε κάποιοι τύποι σαν και του λόγου σου και αυτό συμβουλεύω και τους άλλους. «Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ…»
 
ΤΑΣΟΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ, Ζωγράφος
ΥΓ: Οι καιροί και οι άνθρωποι αλλάζουν. Δεν κράτησα ποτέ σε κανέναν κακία. Αμα ξαναπεινάσεις, μην τρέχεις στις εκκλnσίες. Έλα σπίτι μου. Κάλεσε και τον Βενιζέλο. Ένα πιάτο φαί θα υπάρχει.