Οι Οικολογοι Πρασινοι για την Σαρία.

Ελαβα και γω το κυκλικο ενημερωτικο μαιλ απο το κομμα των Οικολογων Πρασινων με τα αποτελεσματα του εξασθενους χρωμιου στα εμφιαλωμενα νερα .Σημαντικο το θεμα μπορειτε να το διαβασετε στο ιστολογιο του κομματος τους  χρωμιο η στον γειτονα που αναδημοσιευει την πληροφορια http://orangespotters.blogspot.com/2012/02/blog-post_02.html

Προτιμω ομως να σηκωσω ενα αλλο μαιλ που επισης ελαβα σημερα απο το ιδιο κομμα. Και αυτο γιατι οι οικολογοι πρασινοι οπως συνεχως επαναλαμβανω δεν ειναι περιβαλλοντικη οργανωση. Ειναι πολιτικο κομμα με σφαιρικες θεσεις για την οικονομια την εργασια την εξωτερικη πολιτικη τα κοινωνικα και πολιτικα δικαιωματα.

Θεσεις που εχουν διαμορφωθει μεσα απο την πολυχρονη υπαρξη και δρασεις αυτου του πολιτικου χωρου τα τελευταια τριαντα χρονια στην χωρα μας. Μπορειτε να συμφωνειτε η να διαφωνειτε με τις θεσεις τους αλλα παντως δικαιουνται να σας τις παρουσιαζουν και εσεις να τις κρινετε.

Σε καποια σημεια δεν συμφωνω με αυτο το κομμα (αλλιως θα ειμουν μελος του) αλλα με πολλα αλλα και μαλιστα με οσα αναφερονται στο παρακατω δελτιο συμφωνω.

Ειναι παραλογο στην Τουρκια να υπαρχει νομικα κοσμικο κρατος και στην Ελλαδα οι τουρκικης καταγωγης (και οχι μονο, μιας και μουσουλμανοι ειναι και αλλες μειονοτητες Ελληνων πολιτων καποτε οπως  καποιοι Τσιγγανοι, Πομακοι κλπ) να υπαγωνται στην νομοθεσια του ισλαμικου νομου.

Ενας νομος για ολους τους Ελληνες πολιτες ανεξαρτητα απο την καταγωγη τους, το φυλλο, την θρησκεια. Αυτο λεει η λογικη των συγχρονων κρατων.

Και μαλιστα σε δικαιωματα πανανθρωπινα οπως της ισοτητας αναμεσα στους αντρες και τις γυναικες καμμια πολιτικη σκοπιμοτητα και διπλωματια δεν μπορει να ειναι δικαιολογια για να παραβιαστουν.

Σε χωρες της Αφρικης βαφτιζωνται παραδοση το δικαιωμα της κλητοριδοεκτομης και του τσαντορ η σε χωρες της Ασιας το να μην πηγαινουν οι γυναικες στο γυναικολογο και τα κοριτσακια στο σχολειο παραδοσεις που ανοιγουν την πορτα της παραβιασης θεμελιωδων ανθρωπινων δικαιωματων που εχουν κατακτηθει με αιμα και δακρυα.

Απο κει και περα ο σεβασμος στις πολιτικες, φιλοσοφικες, θρησκευτικες , πεποιθησεις καθε ανθρωπου ειναι  ενα θεμελιωδες δικαιωμα των συγχρονων κοινωνιων. Αλλο το ενα και αλλο το αλλο.

Σαρια

μέλος του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

web: www.ecogreens.gr - email: contact@ecogreens.gr

Αθήνα: Πλατ. Ελευθερίας 14 – 10553, τηλ. 210 3306301, fax 210 3834390

Θεσσαλονίκη: Πλάτωνος 1 & Εγνατία, 54631, τηλ. 231 0266705, fax 231 0269780

2.2.2012

Άμεση κατάργηση της Σαρία!

Παραβίαση της ευρωπαϊκής και διεθνούς νομοθεσίας συνιστά η συνεχιζόμενη εφαρμογή του εθιμικού ισλαμικού δικαίου στη Θράκη

Οι θέσεις που υιοθέτησαν με πρόσφατες δηλώσεις τους ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Αχμέτ Χατζηοσμάν και το στέλεχος της Δημοκρατικής Συμμαχίας Ιλχάν Αχμέτ σχετικά με τη διατήρηση του εθιμικού Ισλαμικού Δικαίου (Σαρία) στη Θράκη δεν είναι συμβατές με την ευρωπαϊκή και διεθνή νομοθεσία για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ο αυτονόητος σεβασμός των δικαιωμάτων των μειονοτήτων δεν  μπορεί να αποτελεί άλλοθι για την παραβίαση των ατομικών δικαιωμάτων γυναικών και παιδιών με  την εκχώρηση δικαστικής εξουσίας σε θρησκευτικούς λειτουργούς και την υποκατάσταση του κοσμικού δικαίου μιας χώρας από τον Ιερό Νόμο οποιασδήποτε θρησκείας.

Η Ελλάδα οφείλει να προχωρήσει άμεσα στην κατάργηση του αναχρονιστικού αυτού νομικού καθεστώτος, το οποίο καταστρατηγεί κάθε αρχή ισονομίας και δεν εφαρμόζεται σε καμιά άλλη ευρωπαϊκή χώρα αλλά ούτε και στα κράτη που σχηματίστηκαν από τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και διατηρούν συμπαγείς μουσουλμανικούς πληθυσμούς, περιλαμβανομένης της Τουρκίας όπου έχει καταργηθεί από το 1926.

Το θέμα είχε τεθεί στο Ευρωπαϊικό Κοινοβούλιο με ερώτηση του ευρωβουλευτή Μ.Τρεμόπουλου (18-1-2010) στη οποία υπογραμμιζόταν μεταξύ άλλων ότι η Σαρία θεσμοθετεί την ανισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών και σε αρκετές περιπτώσεις παραβιάζει και τα δικαιώματα των παιδιών.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι για μια ακόμη φορά τονίζουν την ανάγκη η ελληνική πολιτεία να προχωρήσει άμεσα στο χωρισμό κράτους-εκκλησίας για όλες τις θρησκείες και τα δόγματα, στον πλήρη θρησκευτικό αποχρωματισμό της εκπαίδευσης αλλά και στη φορολόγηση όλων των θρησκευτικών νομικών προσώπων στη χώρα μας.

Η Θεματική Ομάδα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα

http://www.ecogreens-gr.org/humanrights/

Περισσότερες πληροφορίες:

Θεματική Ομάδα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα 2103306301 εσωτ.104

Γραφείο Τύπου, 2103306301 εσωτ. 116

Για διαβαστε και το παρακατω.Χρησιμο ειναι.

http://www.palmografos.com/permalink/13077.html#ixzz1kBhuDpby

Η Σαρία στο… εδώλιο! – Της Χριστιάννας Λούπα

Αρχική | Απόψεις | Η Σαρία στο… εδώλιο! – Της Χριστιάννας Λούπα

Αναρτήθηκε την 20 Ιανουαρίου 2012, 21:40
Αρθρο του/της: Christianna Loupa

Με ιδιαίτερo ενδιαφέρον πληροφορηθήκαμε πρόσφατα τις δηλώσεις περί Σαρίας του αναπληρωτή υπουργού Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας κ. Σωκράτη Ξυνίδη, σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε στα ΜΜΕ της Θράκης στις 9 Ιανουαρίου. Συγκεκριμένα, ο αναπληρωτής υπουργός δήλωσε μεταξύ άλλων ότι το καινούργιο νομοσχέδιο είναι μια γέφυρα μέχρι την οριστική κατάργηση των δικαστικών αρμοδιοτήτων των μουφτήδων.

Ας ρίξουμε όμως μια ματιά στο ιδιαίτερο νομικό καθεστώς που ισχύει σε μια ολόκληρη περιφέρεια της Ελλάδας. Όσο κι αν ακούγεται παράξενο, η απονομή Δικαιοσύνης για τους μουσουλμάνους της Θράκης είναι αρμοδιότητα του μουφτή, ενός ιεροδίκη δηλαδή χωρίς τις παραμικρές νομικές γνώσεις, ο οποίος εφαρμόζει τη Σαρία, δηλαδή τον ιεροϊσλαμικό νόμο.

«Σε χωρίζω, σε χωρίζω, σε χωρίζω», μπορεί ο μουσουλμάνος σύζυγος να πει μπροστά στο μουφτή κι έτσι απλά να βγει το διαζύγιό του, σύμφωνα με τη Σαρία  που, μολονότι ακόμα και στην Τουρκία έχει καταργηθεί από το 1926, στη Δυτική Θράκη εξακολουθεί να διακυβεύει το Οικογενειακό και Κληρονομικό Δίκαιο των Ελλήνων μουσουλμάνων.

Σύμφωνα με τη Σαρία εξ άλλου, η γυναίκα δεν δικαιούται να ζητήσει διαζύγιο. Την επιμέλεια των παιδιών, σε περίπτωση διαζυγίου, έχει η μητέρα για τα αγοράκια μέχρι τα επτά τους χρόνια, για τα κοριτσάκια μέχρι τα εννιά. Μετά τα παίρνει ο πατέρας χωρίς δεύτερη κουβέντα. Η γυναίκα δικαιούται μόνο τρίμηνη διατροφή – που στην πράξη ούτε κι αυτή επιδικάζεται – ενώ υποχρεώνεται να φύγει από τη συζυγική εστία, παίρνοντας μαζί της μόνο ό,τι της ανήκε κατά τη μέρα του γάμου.

Σε όλες τις αποφάσεις διαζυγίου που εκδίδει ο μουφτής, η σύζυγος δεν ακούγεται καν, οι αποφάσεις παίρνονται ερήμην της, ενώ στερείται παντελώς το δικαίωμα αντίκρουσης (ή υποστήριξης) του λόγου του διαζυγίου. Επίσης, ανατίθεται η επιμέλεια σε έναν γονιό, χωρίς να ελεγχθεί η καταλληλότητά του και χωρίς καν να ερωτηθεί. Και τίθεται το ερώτημα: αν τέτοιες αποφάσεις δεν είναι αντισυνταγματικές, τότε ποιες είναι;

Επίσης, κατώτερη ηλικία γάμου είναι τα δώδεκα. Επιτρέπεται ο γάμος δι’ αντιπροσώπων(!!!) και ο άντρας επιτρέπεται να πάρει μέχρι τέσσερις συζύγους. Ας σημειωθεί βέβαια εδώ ότι (ευτυχώς) περιπτώσεις πολυγαμίας δεν έχουν αναφερθεί στη Θράκη.

Η γυναίκα θεωρείται μοιχός αν συνάψει σχέση ακόμα και αφού την έχει εγκαταλείψει ο σύζυγός της(!)

Θα περιγράψουμε εδώ μία περίπτωση που αποτελεί μέρος της καθημερινότητας στη Θράκη:

Έλληνας μουσουλμάνος, δεκαοκτώ μήνες παντρεμένος και πατέρας ενός μικρού αγοριού, εμφανίστηκε μαζί με τη μητέρα του ενώπιον του μουφτή Ξάνθης, λέγοντας τα εξής: «Πριν δεκαπέντε μέρες έφυγε η γυναίκα μου χωρίς να με ρωτήσει και να πάρει την άδειά μου. Με τα μάτια μου την είδα που πήγε κι έκανε παρέα μ’ έναν Τούρκο, ο οποίος μάλιστα έμενε στο σπίτι της. Για το λόγο αυτό τη χωρίζω και θέλω να κηρύξετε τη διάζευξή μου απ’ αυτή.»

Χωρίς να καλέσει τη γυναίκα ο μουφτής – ιεροδίκης έκανε δεκτό το αίτημα και έλυσε το γάμο! Ταυτόχρονα ανέθεσε την επιμέλεια του παιδιού στη σύζυγο μέχρι την ηλικία των επτά ετών.

Κι όμως, όσο κι αν αυτό φαίνεται απίστευτο, η απόφαση αυτή του μουφτή έγινε δεκτή από το Πρωτοδικείο Ξάνθης με αριθμό 45/2000 και κηρύχθηκε εκτελεστή! Και δυστυχώς δεν είναι η μόνη. Γιατί όσο κι αν αυτό αποτελεί την πιο κραυγαλέα και κατάφωρη παραβίαση ατομικών δικαιωμάτων, κάθε χρόνο εκδίδονται δεκάδες τέτοιες αποφάσεις από το μουφτή Ξάνθης ή Διδυμοτείχου.

Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως στο παραδοσιακό Ισλάμ δεν υπάρχει νομοθεσία. Υπάρχει μόνο η Σαρία, που είναι η ερμηνεία του κορανικού νόμου από τον ουλεμά, ο οποίος θεωρείται εκπρόσωπος του θεϊκού νόμου επί της Γης και αντιστοιχεί στον νομοθέτη του ευρωπαϊκού νομικού συστήματος. Η ερμηνεία του ουλεμά χρησιμεύει για την απονομή Δικαιοσύνης μέσω του μουφτή, που ασκεί τη δικαστική εξουσία και του καντή, που ασκεί την εκτελεστική. Η Δικαιοσύνη απονέμεται κατά περίπτωση και δεδικασμένο δεν υπάρχει. Όλο αυτό το σύστημα παραπέμπει σε αιώνες πριν, όταν στη Δύση ο κόσμος έχυνε το αίμα του για να καταργήσει την αυθαιρεσία και ό,τι ακριβώς ισχύει σήμερα στο ιερονομικό μουσουλμανικό Δίκαιο, κατακτώντας μία δίκαιη και αμερόληπτη απονομή της Δικαιοσύνης.

Οι γυναίκες όμως δεν είναι αδικημένες μόνο στο Οικογενειακό Δίκαιο, αλλά και στο Κληρονομικό. Η Σαρία ορίζει ρητά πως οι γιοί παίρνουν πάντα διπλό κληρονομικό μερίδιο από τις κόρες. Και για του λόγου το αληθές, η πατρική περιουσία διανέμεται ως εξής: η χήρα κληρονομεί τον άνδρα της κατά ποσοστό 1/8 εξ αδιαιρέτου και τα 7/8 παίρνουν τα παιδιά του κατά τρόπο τέτοιο, ώστε ο κάθε γιος να λαμβάνει διπλάσιο μερίδιο από κάθε κόρη.  Επίσης, όταν ο αποθανών αφήσει μόνο κόρες τότε στην κληρονομιά υπεισέρχονται οι άρρενες συγγενείς του κληρονομουμένου, ενώ αν δεν υπάρχουν καθόλου παιδιά και ο πατέρας του αποθανόντος είναι εν ζωή, αυτός θα πάρει τα 3/4 της περιουσίας, περιορίζοντας το δικαίωμα της συζύγου στο 1/4.

Προ τριετίας πάντως, μουσουλμάνα φαρμακοποιός προσέφυγε στα ελληνικά δικαστήρια, διεκδικώντας ίσο κληρονομικό μερίδιο με τον αδελφό της και δικαιώθηκε από το Μονομελές Πρωτοδικείο Ροδόπης. Στην απόφασή του εξ άλλου, ο δικαστής σαφώς σημειώνει ότι «Οι δικαιοδοτικές αρμοδιότητες του μουφτή, οι οποίες είναι σαφές από το γράμμα και το πνεύμα της Συνθήκης της Λωζάννης ότι εφαρμόζονται αποκλειστικά και μόνο επί της συγκεκριμένης μοναδικής ελληνικής μουσουλμανικής μειονότητας, δεν θα ήταν δυνατόν να λειτουργήσουν προς την κατεύθυνση της παραβίασης ατομικών δικαιωμάτων των μουσουλμάνων, τα οποία προστατεύονται ρητά από το Σύνταγμα όσο και από την ευρωπαϊκή Σύμβαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Ρώμης και το συμπληρωματικό Πρωτόκολλο των Παρισίων». (ΤΑ ΝΕΑ, Δ. Δαμιανός, 26/3/2008)

Πολύ συχνά αναρωτιέται κανείς, εάν είναι δυνατόν μέσα στην ίδια χώρα να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά ως προς την εφαρμογή του νόμου, δύο διαφορετικά συστήματα Δικαίου δηλαδή, τα οποία αυτόματα δημιουργούν πολίτες πρώτης και δεύτερης κατηγορίας.

Αναπάντητο επίσης παραμένει το ερώτημα, πώς είναι δυνατόν μία ευνομούμενη και δημοκρατική πολιτεία του 21^ου αιώνα, μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας, με κατοχυρωμένη συνταγματικά την ισότητα των δύο φύλων, να ανέχεται την μειονεκτική και προφανώς άνιση αντιμετώπιση των γυναικών ενώπιον του νόμου, όσον αφορά τα θέματα Οικογενειακού και Κληρονομικού Δικαίου.

Ασφαλώς το περίπλοκο και ασαφές αυτό ζήτημα ανέκυψε μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών του 1923. Υπάρχει ωστόσο η άποψη ότι η Συνθήκη της Λοζάνης δεσμεύει το ελληνικό κράτος ως προς την εφαρμογή της Σαρίας ή την αναγνώριση του μουφτή ως ιεροδίκη, η οποία όμως στερείται κάθε ερείσματος. Πουθενά η Συνθήκη της Λοζάνης δεν περιέχει τέτοια δέσμευση. Συγκεκριμένα, με το άρθρο 42 η Ελλάδα απλώς δεσμεύεται να σέβεται τα έθιμα της μειονότητας για τα οικογενειακά ή προσωπικά ζητήματα των μελών της. Όπως προκύπτει μάλιστα από το αρχείο του Βενιζέλου, το 1931 η ίδια η Τουρκία διατύπωσε την επιθυμία να καταργηθούν τα θρησκευτικά δικαστήρια στη Θράκη.

Η Σαρία προφανώς και σαφέστατα αντίκειται όχι μόνο στο άρθρο 12 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αλλά και στο άρθρο 116, παρ. 2 του ελληνικού συντάγματος: «Το κράτος μεριμνά για την άρση των ανισοτήτων που υφίστανται στην πράξη, ιδίως σε βάρος των γυναικών».

«Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις», πρεσβεύει το ελληνικό Σύνταγμα στην παράγραφο 4. Όμως, σε μία περιφέρεια της Ελλάδας η δικαστική εξουσία δεν ανήκει στα δικαστήρια της χώρας, αλλά σε κάποιον ιεροδίκη, χωρίς τις παραμικρές νομικές γνώσεις, με αποτέλεσμα να υπάρχει ανομοιογένεια ως προς την εφαρμογή του νόμου ανάμεσα στους πολίτες της ίδιας χώρας.

Ας ελπίσουμε τέλος – μολονότι αναμένεται να υπάρξουν αντιδράσεις – ότι ο νέος νόμος θα αποτελέσει ένα ρηξικέλευθο βήμα για την κατάργηση αυτού του απαράδεκτου νομικού απολιθώματος και θα συμβάλει σημαντικά στην ορθότερη απονομή της Δικαιοσύνης μεταξύ των πολιτών του ελληνικού κράτους.

Χριστιάννα Λούπα

από: Palmografos.com – Η Σαρία στο… εδώλιο! – Της Χριστιάννας Λούπα