Ο καλος γειτονας ΠΑΙΔΕΙΑ1 ΠΑΙΔΕΙΑ2  ΔΑΣΚΑΛΟΙ αλλα και η  φιλη κ Σκουρτη μεσα απο μια προσφατη αναρτηση στο ιστολογιο του γειτονα σχετικα με αλλη μια εκπαιδευτικη  δραση http://stamdamd.blogspot.com/2010/01/blog-post_289.html στην Ερμιονη σε συνεργασια με το Λυκειο Κρανιδιου,βαζουν το θεμα της εκπαιδευσης ΜΕΣΑ στην κοινωνια σε σχεση με την κοινωνια.

Θαθελα να καταθεσω καποιες σκεψεις μου και ισως να ανοιξουμε εναν διαλογο οι γονεις με τους δασκαλους καποτε.

Εναν διαλογο οχι για το τσιμεντωμα της αυλης και την σχολικη εκδρομη αλλα για το περιεχομενο των βιβλιων και τον ρολο του δασκαλου.

Το σχολειο εξ αλλου δεν ειναι ιερο αβατο διαπερναται απο ιδεολογικες ταξικες και αλλες αντιθεσεις, αντιθεσεις που εκφραζονται και μεσα απο τους δασκαλους-ες τα σωματεια τους και τα πολιτικα κομματα που τους εκφραζουν.

Ναι βεβαια δεν μπορει ο καθε πολιτης να μπει στο σχολειο και να πει στον δασκαλο πως να κανει τη δουλεια του οπως δεν μπορει να κανει το ιδιο με τον γιατρο στο νοσοκομειο.

Μπορουμε ομως οι πολιτες να εχουμε λογο για τα σκοτεινα παλια και χωρις εξοπλισμο σχολεια μας για παρωχημενα συστηματα διδασκαλιας και αυταρχικες συμπεριφορες καποιες φορες απο καποιους δασκαλους.

Μπορουμε και πρεπει να  μιλαμε για τις συνθηκες εργασιας  και τους μισθους και οχι να τα θυμομαστε οταν κανουν απεργια κατηγορωντας τους για διασαλευση της κοινωνικης ειρηνης.

Το αντιθετο δειχνει αδιαφορια των γονιων για τα παιδια τους δειχνει πως τα σχολεια γινωνται αποθηκες οπου στιβαζουμε την νεα γενια  και εναποθετουμε την ευθυνη για την διαπαιδαγωγηση της στα χερια (ωρομισθιων πολλες φορες) εργαζομενων που παλευουν να μαθουν γραμματα τα παιδια μας σε ενα Σισυφειο αγωνα.

http://www.cc.uoa.gr/~apapas/

«Το Προφίλ του Δασκάλου»: Στα βιβλία «η Γλώσσα μου» – Ανθολόγια του Δημοτικού σχολείου, ο Καθηγητής Αθαν. Παπάς και οι δύο συνεργάτες τoυ Δάσκαλοι και υποψήφιοι διδάκτορες: Γ. Οικονόμου και Γ. Σκαλιάπας ερευνούν, καταγράφουν, αναλύουν, αξιολογούν και τελικά κάνουν τις προτάσεις τους για το προφίλ του Δασκάλου. Η έρευνα αποτελεί και ένα Feedback για όσους έχουν την ευθύνη εκπόνησης Αναλυτικών Προγραμμάτων και σχολικών – διδακτικών βιβλίων. Η γενικότερη διαπίστωση είναι ότι το ΔΑΣΚΑΛΟΚΕΝΤΡΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ όπου ο Δάσκαλος έχει ρόλο: μεταδότη, μεταλαμπαδευτή της γνώσης και των αξιών, σμιλευτή και πυρπολητή ψυχών, δαδούχου και ιεροφάντη, παντογνώστη, πάνσοφου και κινητής εγκυκλοπαίδειας, αποτελεί παρελθόν για τη σύγχρονη εκπαίδευση και στη θέση του αναδύεται ένα σχολείο ΜΑΘΗΤΟΚΕΝΤΡΙΚΟ, όπου το προφίλ και ο ρόλος του ΔΑΣΚΑΛΟΥ είναι: βοηθητικός, συμβουλευτικός, καθοδηγητικός, συνεργατικός, αντιδιδακτικός, δημι­ουργικός, αντιαυταρχικός, κοινωνικός, πολιτικός κ.λ.π. Η ερευνητική ομάδα ελπίζει ότι τα ευρήματα της έρευνας θα παρωθήσουν τον ‘Ελληνα Δάσκαλο να ξαναδεί το ΠΡΟΦΙΛ του μέσα από τα αναγνωστικά βιβλία και να επαναπροσανατολίσει το ρόλο με πλαίσιο αναφοράς τα πορίσματα των Επιστημών της Αγωγής. 

Αυτα γραφει ο συγγραφεας.

Αυτή είναι η μια πλευρά. Η πραγματική αναζήτηση για τον ρόλο των δασκάλων (αντρών και γυναικών κυρίως γυναικών μη το ξεχνάμε που είναι τόσο πολλές μέσα στις τάξεις ) και όχι μόνο της αρσενικής εκδοχής τους μιας και οι γυναίκες έχουν ίσως έναν διαφορετικό «άλλο» τρόπο να ερμηνεύουν τον κόσμο και να μεταδίδουν πληροφορίες από ότι οι άντρες.Βέβαια η ομάδα των τριών δασκάλων που υπογράφει το παραπάνω είναι αντρική.

Ο ιδρυτής του ΕΛΛ.Ι.Ε.ΠΕΚ που στην ενότητα Θ του καταστατικού  http://www.cc.uoa.gr/~apapas/eliepek.pdf   βάζει θέμα

θ) Πειραματισμοί σε μεθόδους διδασκαλίας με στόχο την ενίσχυση της μάθησης παιδιών Ελλήνων μεταναστών

που ζουν στην αλλοδαπή, παλιννοστούντων μαθητών, οικονομικών προσφύγων, αλλοδαπών και άλλων ομάδων

που χρήζουν βοηθείας σε θέματα διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας και γενικότερα των μορφωτικών αγαθών,

που οριοθετούνται από τους σκοπούς της εκπαίδευσης, στα πλαίσια μιας Εφαρμοσμένης Διαπολιτισμικης  Παιδαγωγικής & Διδακτικής.

Φαντάζομαι θα έχει υπ όψιν του Τσιγγανόπουλα ,Αλβανοπουλα και παιδιά από την Ινδία, που απεγνωσμένα θα αναζητούν βραχάκια λογικής να πιαστούν για να μάθουν την τόσο διαφορετική από τις άλλες (και πλούσια) γλώσσα μας.

Και  όσα γράφει πιο πάνω με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο.

Υπαρχουν και αυτες οι μαχομενες δασκαλες http://www.doe.gr/index.php?categoryid=3&p2_articleid=5957

Γνωριζαν αραγε και οι δασκαλοι της Ερμιονιδας την περιπτωση;Την συζητησαν καθολου; Διαβαζω πως απο διαφορες περιοχες εστειλαν ψηφισματα συμπαραστασης. 

http://alfavita.gr/ank_b/ank14_1_10_1110.php

Είναι βέβαια και άλλοι δάσκαλοι.

ΓΙΟΥΤΛΑΚΗΣ

Παρά την ανατροπή της στάσης του κ.Γιουτλάκη, το δικαστήριο επέλεξε να τον εξετάσει ως μάρτυρα και μεταξύ άλλων, του απηύθυνε ερωτήσεις σχετικά με την απόφασή του να καταργήσει όλα τα εκπαιδευτικά προγράμματα που είχαν ως στόχο την ενσωμάτωση των αλλοδαπών μαθητών, αμέσως μετά την παραλαβή της θέσης του διευθυντή από την προκάτοχό του, κα.Πρωτονοταρίου. Σύμφωνα με τη γραμματέα του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου, κα.Παγουλάτου, ο κ.Γιουτλάκης ήταν απόλυτος και αμετάκλητος στην απόφασή του να καταργήσει όλα αυτά τα προγράμματα, ενώ όταν οι δάσκαλοι συνέχισαν να τα πραγματοποιούν εθελοντικά, αυτός τους απείλησε με καταγγελία.

Σημειωτέον ότι ο κ.Γιουτλάκης όχι μόνο κατήργησε όλα τα εν λόγω προγράμματα, αλλά υπέβαλε και μήνυση κατά της κας.Πρωτονοταρίου για «χρήση αιθουσών του σχολείου για διδασκαλία της αλβανικής γλώσσας σε μαθητές αλβανικής καταγωγής, χωρίς γραπτή άδεια από τη υπηρεσία», ενώ εμφανίστηκε στο δικαστήριο ως μοναδικός μάρτυρας κατηγορίας – ενώ αντιθέτως παραστάθηκαν περισσότεροι από δέκα μάρτυρες υπεράσπισης.

Απαντώντας στις ερωτήσεις του δικαστηρίου, ο κ.Γιουτλάκης ομολόγησε ότι είχε «άνωθεν πολιτικές εντολές» να διατηρήσει αυτή την σκληροπυρηνική στάση και ότι δεχόταν απειλές να χάσει τη θέση του αν δεν ακολουθούσε αυτή τη γραμμή. Ειδικότερα, «έδειξε» τον πρώην Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας της Νέας Δημοκρατίας, κ.Πλατή, ως υπεύθυνο για τις «εντολές» και άφησε να εννοηθεί – λέγοντας επανειλημμένα «αθωώστε την» – ότι αναγνωρίζει το νόμιμο χαρακτήρα των αποφάσεων της κατηγορουμένης πρώην διευθύντριας.

Δάσκαλοι όπως ο κ Ματουλας  του Ινστιτούτου Τσιγγάνικων Μελετών Ελληνικού Χώρου (ΙΤΣΜΕΧ). που δήλωνε για τους Τσιγγάνους

«Να φύγουν απ’ τα σχολεία»

«Στο ρατσισμό οφείλεται η άνοδος της κοινωνίας»
            (Γεώργιος Ματούλας, σχολικός σύμβουλος Άνω Λιοσίων, 14/12/96)

και ξεσήκωνε μια θύελλα αντιδράσεων (ευτυχώς)όχι μόνο από τον τύπο αλλά και επαγγελματικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις.

http://www.iospress.gr/mikro1998/mikro19981024.htm

http://www.iospress.gr/mikro1998/mikro19981031.htm

http://www.greekhelsinki.gr/greek/pressrelease/29-10-1998.html

http://www.iospress.gr/mikro1999/mikro19990123.htm

Ας δούμε και την άλλη πλευρά όμως.Το βιβλίο που διδάσκεται σαν πρωτακι η κόρη μου

Οι υπέρ ρεαλιστές (σουρεαλιστές ) ήταν ένα κίνημα που επηρέασε βαθιά   την ανθρώπινη σκέψη .Η αυτόματη γραφή του Μπρετον και της παρέας του, η σημασία των ονείρων και της φαντασίας στην ποίηση, η ανατροπή των κανόνων στην έκφραση, η αναζήτηση της αλήθειας μέσα από άλλα μονοπάτια

Ήταν και ο Φροϋδισμός ,το υποσυνείδητο τα ασυνείδητο, ψάχτηκαν όλοι αυτοί με αρχαίες θρησκείες και μορφές τέχνης, όσοι πιστοί προσέλθετε ,αναζητήστε, μάθετε, όλα απλωμένα στο τραπέζι είναι.

Υπέρ ρεαλισμός και θεωρεία του χάους, φρακταλς και κουαρκς, η ανθρώπινη σκέψη ανοίγει σε νέα μονοπάτια, ένα και ένα δεν κάνουν πάντα δυο, η αυτό δεν είναι μια πίπα ,όπως έγραψε ο Μαγκριτ κάτω από την ζωγραφιά μιας πίπας.

Όμως ένας άλλος μεγάλος μαθηματικός και ζωγράφος, ο Καντινσκυ, έγραψε πως η ανεικονική ζωγραφική θα μπορούσε νάναι και διακοσμητικό θέμα σε ασανσέρ ξενοδοχείων. η καλύτερα πως όλα αυτά θα μπορούσαν στα χέρια άσχετων διαφημιστών και εμπόρων. να γίνουν μια πελώρια κενή φούσκα.

Και αν ένα παιδάκι έξη χρονών. μπορεί να ανοίξει δρόμο μέσα από το υπερρεαλιστικό σκοτάδι ( ενός Λουις Καρολ και της Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων) και να αισθανθεί τον κίνδυνο και την χαρά, το ίδιο παιδί μπορεί να εγκλωβιστεί σε μια τυχαία διασπορά εικόνων και ήχων πάνω στο χαρτί, που βαθύτερο νόημα δεν έχουν.

Γιατί νόημα υπάρχει πάντα.

Αίσθηση, ταξίδι.

Αυτό είναι ο καλλιτέχνης.Οδηγός.

Ο άλλος είναι τσαρλατάνος.

Για δείτε λοιπόν τα μηνύματα στην ζωγραφιά.

Κάποιος έδωσε οδηγίες στον σκιτσογράφο για το πως να φτιάξει την ζωγραφιά.

Η μήπως όχι.

Μηνύματα που στέλνει ο φτιάχτης (ολόκληροι επιστημονική ομάδα παρακαλώ, χωρίς επιμελητή έκδοσης παρ όλα αυτά) στο παιδικό μυαλό

.Όλα αυτά πρέπει να τα αποκωδικοποιήσει το παιδί να τα ανασυνθέσει να τα κάνει χρηστικά εργαλεία που θα το βοηθήσουν να μάθει γράμματα .έννοιες. λέξεις.

Κάθε στοιχείο της ζωγραφιάς. πρέπει να είναι απαραίτητο και κάπου να οδηγεί .Αλλιώς γίνεται περιττό βάρος. που κουράζει στην ανάλυση και τον συσχετισμό .αποσπά από το κυρίως θέμα .που είναι η μεθοδολογία της γνώσης. οδηγεί σε αδιέξοδο την σκέψη μέσα στο λαβύρινθο της εκπαίδευσης.

Ας δούμε όμως αναλυτικά την ζωγραφιά.

Ένα σπάνιο μεταφορικό μέσο στην Ελλάδα το τρένο,διασχίζει ένα τοπίο με γρασίδι (αυτό κι αν είναι σπάνιο) και σταματά σε ένα σταθμό τρένου στο πουθενά. όπου κάποιος σταθμάρχης σηκώνει ένα σήμα ΣΤΟΠ. Σε ποιον και γιατί;

Πεδινό το τοπίο. στολισμένο αφαιρετικά με δυο κυπαρίσσια και δυο πεύκα σε συστάδα. ενώ ένα πουλί των βουνοκορφών( ένας αετός) τριγυρνά χαμηλά στον ουρανό.

Στην επόμενη σελίδα.  συνεχίζοντας την λογική του κειμένου .ο αετός φωνάζει στην κότα Τιτινα που οδηγεί το τρένο να πατήσει γκάζι . παρ όλο που το τρένο δεν έχει φρένο.

Η κότα Τιτινα. τρώει εκτός από πατάτες και καρότα .σπανακόπιτα και τυρί.

Δεν βρέχει. είναι άνοιξη ( η καλοκαίρι) όπως δείχνουν τα ρούχα των ανθρώπων. αλλά από τα κεραμίδια και μέσα από το λούκι άφθονο νερό ξεχειλίζει σε ένα βαρέλι. στα χείλη του όποιου ένας βάτραχος ταλαντεύεται. έτοιμος να πηδήξει

Μια μαύρη γάτα ισορροπεί φοβισμένη στο ξύλινο φράχτη. η ουρά φουσκωμένη το σώμα καμπυλωμένο. κάποιος σκύλος την απειλεί αλλά δεν τον βλέπουμε.

Είναι μέρα  για αυτό (;) από ένα σίδερο χωμένο στα κεραμίδια. κρέμεται ανάποδα  μια νυχτερίδα με ανοικτά μάτια,ενώ στην γωνιά μια αράχνη πιθανά ταραντούλα (απ αυτές που δεν υπάρχουν στην Ελλάδα) έχει πλέξει έναν χοντρό ιστό. που διαγράφεται ξεκάθαρα στο πρωινό φως.

Η νεαρή μαμά φωνάζει τον Ορφέα να τρέξουν. να προλάβουν. το τρένο που προφανώς. βρίσκεται εκεί μόνο για αυτούς..

Και το αποκορύφωμα. ο Ορφέας φωνάζει τη κότα για να την ταΐσει ένα πελώριο κομμάτι σπανακόπιτα.

Την κότα την λένε Τιτινα.

Έτσι η εξάχρονη κόρη μου θα μάθει το γράμμα Τ.

Αυτή η σελίδα δεν είναι η εξαίρεση.

Στην παράλια τα παιδιά φτιάχνουν κάστρα από αλάτι (σελ 27)

Το παπί είναι πάνω στην πατάτα (σελ14) η στο τόπι (σελ16) όταν δεν κουβαλάει ένα πανί (σελ18).

Το γράμμα Τ θα το μάθει η κόρη μου μέσα από αυτό το χάος αντιφατικών και μη συνδεόμενων πληροφοριών αλλά ταυτόχρονα θα μάθει να αναγνωρίζει σε μια εικόνα μια πραγματικότητα χωρίς εσωτερικό σύνδεσμο μια πραγματικότητα που δεν απαιτεί ερμηνεία.

Σαν την ζωη μας .Το υπουργείο Δημόσιας τάξης και καταστολής είναι μια νυχτερίδα μέρα μεσημέρι με ανοιχτά μάτιά κρεμασμένη από τα κεραμίδια έτοιμο να μας προστατεύσει από τι;

Οι κότες οδηγούν τρένα και τρώνε σπανακόπιτα σαν τους μισθοφόρους Έλληνες φαντάρους που σώζουν τους παραγωγούς οπίου στο Αφγανιστάν από ποιον;

Aυτα όλα δεν είναι μια ονειρική διαισθητική σύλληψη της πραγματικότητας είναι μια Οργουελιανη καταγραφή που στόχο έχει να κάνει το παιδάκι να αποδέχεται κάθε παράλογο αρκεί να είναι νομιμοποιημένο μέσα από το σχολικό βιβλίο σήμερα την επίσημη εκδοχή αύριο.

Και η ανάλυση;Η σύνθεση;H επιβεβαίωση;

Η εσωτερική (έστω) δύναμη που ενώνει τα διάσπαρτα στοιχεία ποιητικά και αφαιρετικά;

Μπα δεν νομίζω.

Διακοσμητικό θέμα σε ασανσέρ.Όχι χωρίς λόγο.Όχι τυχαία.

Μεγάλη η διάφορά από το αναγνωστικό που είχα πριν από πενήντα χρόνια. 

Η εκπαίδευση ξεκινά σήμερα στην πρώτη τάξη του δημοτικού όχι (πλέον) μεταφέροντας ιδεολογία μέσα από στερεότυπα αλλά με το μήνυμα ΔΕΝ υπάρχει ιδεολογία, δεν υπάρχει εξήγηση δεν υπάρχει λογική.

Μόνο αποδοχή της  αυθαίρετης  διασποράς  πληροφοριών, που πρέπει να γίνουν αποδεκτές ,απλά και μόνο επειδή εκφέρονται από το επίσημο μέσο.

Ότι είναι γύρω από την εκμάθηση του γράμματος Τ ,ότι το περιβάλλει, το ντύνει (το κρύβει τελικά) είναι ένα σύνολο πλίνθων, ατάκτως  ερριμένων

Σαν την κοινωνικη ζωη εμας των ενηλικων.

About these ads