200 ΛΕΣΧΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ Σ” ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=67407 

Οι παρέες του βιβλίου

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΡΟΥΤΣΩΝΗ

Τι κοινό μπορεί να έχουν οι «Νοικοκυρές σε απόγνωση» και οι «Δικηγόροι της Βοστόνης» με τις ανήσυχες γυναίκες του Βόλου και τους συμβολαιογράφους της Αθήνας;

Η παρουσία ενός συγγραφέα αποτελεί ένα επιπλέον κίνητρο για μια ζωντανή κουβέντα. Ο Ηλίας Μαγκλίνης (πρώτος αριστερά) κατά την ανάγνωση του βιβλίου του «Η ανάκριση» Η παρουσία ενός συγγραφέα αποτελεί ένα επιπλέον κίνητρο για μια ζωντανή κουβέντα. Ο Ηλίας Μαγκλίνης (πρώτος αριστερά) κατά την ανάγνωση του βιβλίου του «Η ανάκριση» Μόνο την επιτυχία που γνωρίζουν σε διαφορετικά πεδία, αφού τηλεοπτικές σειρές και λέσχες φίλων της λογοτεχνίας αφορούν δύο διαμετρικά αντίθετες αντιλήψεις περί ψυγαγωγίας: την εύπεπτη τηλεοπτική συνταγή από τη μια και την εμπειρία της ανάγνωσης ενός βιβλίου από μια μεγάλη παρέα ανθρώπων, από την άλλη. Αλλωστε, η ατμόσφαιρα στις συναντήσεις των ανθρώπων αυτών, που μοιράζονται την αγάπη για το διάβασμα, αποτελεί μια εναλλακτική πρόταση στη μονοτονία της τηλεοπτικής πραγματικότητας.

Το παρεΐστικο αυτό κλίμα ζήσαμε στο ισόγειο του πολυχώρου των εκδόσεων «Μεταίχμιο», στο κέντρο της Αθήνας, κατά τη διάρκεια μιας τυπικής συνάντησης των φίλων της ελληνικής λογοτεχνίας. Ανθρωποι που έχουν διαβάσει από πριν ένα συγκεκριμένο βιβλίο, συγκεντρωμένοι γύρω από ένα τραπέζι, αναλύουν, συμφωνούν, διαφωνούν. Συντονιστής της συζήτησης, ο Νίκος Κουνενής, συγγραφέας και δημοσιογράφος, θυμάται τις πρώτες μέρες της λέσχης, το 2006, όταν το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου είχε «ρίξει» την ιδέα για την καλύτερη οργάνωσή τους με στόχο τη στροφή του ευρύτερου κοινού προς την ελληνική λογοτεχνία και τον γραπτό λόγο γενικότερα. «Δεν ήμουν αισιόδοξος αλλά η ανάπτυξη των λεσχών, πανελλαδικά, με διέψευσε», λέει. «Στην Ελλάδα το αναγνωστικό κοινό, σύμφωνα με πρόσφατες στατιστικές, μειωνόταν συνεχώς και αυτό δεν προδίκαζε την τεράστια επιτυχία αυτών των ομάδων», εξηγεί. «Στην επαρχία μάλιστα το ενδιαφέρον ξεπέρασε κάθε προσδοκία», προσθέτει.

Σήμερα οι λέσχες ανάγνωσης σε όλη τη χώρα είναι περίπου 200. Στην ιστοσελίδα του ΕΚΕΒΙ υπάρχει αναλυτική παρουσίασή τους, αν και η μαζική προβολή για τους ανθρώπους αυτούς δεν είναι ζητούμενο. «Προτιμούμε να διαφυλάξουμε τη συμμετοχικότητα που μας ένωσε στο ξεκίνημα, όταν ανακαλύψαμε πως υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να φτιάξουν μια παρέα με στόχο την κοινή αίσθηση ανάγνωσης», υποστηρίζει ο Γιάννης Μαρκάκης, υπεύθυνος λειτουργίας του «Λυχνοστάτη» στο Ηράκλειο Κρήτης.

Διάλογος και συζήτηση γύρω από το βιβλίο, παρουσία του συγγραφέα misc: Οι λέσχες ανάγνωσης βιβλίου σε όλη την Ελλάδα Διάλογος και συζήτηση γύρω από το βιβλίο, παρουσία του συγγραφέα misc: Οι λέσχες ανάγνωσης βιβλίου σε όλη την Ελλάδα Οι περισσότερες λέσχες δεν έχουν σταθερό τόπο συνάντησης. Βιβλιοπωλεία, καφενεία ή σπίτια φιλοξενούν τις εκδηλώσεις τους, που στην πλειονότητά τους διοργανώνονται σε μηνιαία βάση. Στη Δράμα, η τοπική λέσχη ασχολείται αποκλειστικά με την ποίηση: «Διαβάζουμε ατομικά και όταν συναντιόμαστε, αναπτύσσεται ένας ουσιαστικός διάλογος», λέει ο Αλ. Αραμπατζής.«Η επιλογή της επόμενης συλλογής που θα αναλύσουμε γίνεται κατόπιν ψηφοφορίας», συνεχίζει. Οι «ανήσυχες γυναίκες» στον Βόλο προέκυψαν τυχαία, όπως μας είπε η Στέλλα Γιακούλα, από καθηγήτριες λυκείου που με αφορμή μια βραδιά κοινής ανάγνωσης οργανώθηκαν και συνεχίζουν ώς σήμερα.

Λέσχες αστυνομικής λογοτεχνίας, αρχαίας ελληνικής γραμματείας, βιβλίων μαγειρικής, βιβλίων κλασικής μουσικής. Κάθε είδος γραπτού λόγου αντιπροσωπεύεται σε κάποια λέσχη. Αν ανατρέξουμε στη μεγάλη -και διαρκώς αναπτυσσόμενη- λίστα του ΕΚΕΒΙ συναντούμε ακόμη λέσχη ανάγνωσης «για τη συναισθηματική νοημοσύνη στον χώρο εργασίας» ή λέσχη «για άτομα με προβλήματα όρασης», τους «Διαβαστερούς» της Σάμου ή τη λέσχη «Στο κύμα» του ομώνυμου μπαρ στην Καλαμάτα.

Η ευρηματικότητα στις ονομασίες τους αντικατοπτρίζει την ανάγκη για κάτι διαφορετικό. Στη σημερινή κοινωνία της κυριαρχίας της εικόνας αποτελούν ισχυρή αντι-πρόταση. Και αν, για χάρη του προλόγου, αναζητούσαμε μια αντιστοιχία με κάτι τηλεοπτικό, αυτή θα προσέγγιζε ίσως περισσότερο το ελληνικότατο «Στην υγειά μας» παρά οτιδήποτε άλλο… *

Στον πινακα που συνοδευει το αρθρο στην Αργολιδα ειναι μονο μια λεσχη βιβλιου στο Αργος.

Και η δικια μας της βιβλιοθηκης Κρανιδιου; Kανενα δελτιου τυπου να μαθουμε και εμεις τι γινεται;

Mia αναρτηση απο τον Μαρτη του 2008

22 Martioy  2008

Μαζευτήκαμε στο σπίτι του Αντώνη και της Αγγελικής λίγοι γνωστοί και φίλοι.

Ποιητική βραδυά.Πέντε εξη βιβλία στο τραπέζι.

Ομολογώ ειμασταν ολοι αμήχανοι.Δεν ειχαμε ξανακάνει κάτι παρόμοιο.

Οπως ειπε και ο ποιητής προχτές στην τηλεόραση ,ειναι καλή η ποίηση αλλά οι ποιητές θεωρούνται ονειροπαρμένοι,ξενέρωτοι,περίεργοι.Η ποίηση ειναι εξω απ την ζωή μας και οσοι την προσεγγίζουν ,το κάνουν μόνο κατ ιδίαν ,εχοντας μια μοναχική και προσωπική σχέση μαζί της, σχεδόν με ενοχή.

Η τηλεόραση δεν ηταν αναμένη.Δέν μιλήσαμε για το ασφαλιστικό ουτε για τα τρέχοντα .Δειλά δειλά αρχίσαμε, σε κάποιον αρεσε αυτό, σε κάποιαν το αλλο.Αναρωτηθήκαμε για την λέξη φρίκη στο τέλος ενός ποιήματος,ακούσαμε ενα μακρύ ποιήμα του Πατρίκιου για τα λόγια,και βέβαια ο Καβάφης,κι ο Καρούζος και αλλοι που το ονομά τους μου διαφεύγει.

Μετά διάβασε λίγα δικά του κομμάτια ο Αντώνης.Μου αρεσαν πολύ.Πόσο συχνά αγοράζουμε ποιητικές συλλογές;Γιατί οχι;

Δεν κράτησε πολύ η κουβέντα.Κράτησε οσο πρέπει για να μην κάνει κοιλιά.

 Η Αγγελική μας εβγαλε τα νοστιμότατα μεζεδάκια της.

Ηταν μια ομορφη βραδυά.Περάσαμε χαλαρά και ομορφα.Τόσο ασυνήθιστα.Θα μου άρεσε να ξαναγίνει.

Και παμε λιγους μηνες μετα  στην κοπη της Πρωτοχρονιατικης πιτας της Δημοτικης βιβλιοθηκης.

Εικόνα 221

Ειμαι καλεσμενος με ενημερωτικο μαιλ απο την βιβλιοθηκη

Εκει λοιπον γινεται μια συζητηση  αναμεσα στους λιγους -ες παρισταμενους , και προτεινω αυθορμητα την δημιουργια λεσχης αναγνωσης που θα ζωντανεψει και θα υποστηριξει τις δρασεις της βιβλιοθηκης μεσα στην κοινωνία.

Η προταση αντιμετωπιζεται απο τον κ Τοντωρη με επιφυλαξεις για την αποτελεσματικοτητα της.Βλεπω παντως μετα απο λιγο καιρο την ανακοινωση ιδρυσης της λεσχης για την οποια ξεχνανε να με ενημερωσουν εμενα που την ειχα προτεινει ετσι που να μπορω να συμμετεχω.

Εχω μπει για τα καλα στους εχθρους πλεον και δεν υπαρχω.

Ελπιζω παντα να ξεπεραστουν αυτες οι παιδιαστικες αντιδικιες και να αξιοποιηθει καθε ανθρωπος που θελει να βοηθησει ακομα κι αν δεν ειναι δικος μας. Ο Δημος και οι δρασεις του να ανοιχτουν σε ολους μιας και δεν ειανι μαγαζακι και ιδιοκτησια  κανενος.

Μαλιστα φιλοδοξια οσων εχουν την ευθυνη σημερα, θα επρεπε να ειναι να ενταξουν στις δρασεις του Δημου ακριβως οσους τους κανουν κριτικη και να αποδειξουν πως η κριτικη αυτη δεν εχει πλεον νοημα.

Αντιθετα προσωπικα μου κοψαν τα φτερα.Με τι διαθεση να παω στην λεσχη οταν νιωθω εχθρικη διαθεση; Η αυλη του Θουθουλα ειναι ιδανικη για καλοκαιριατικες βραδιες βιβλιου.

Αλλα και οι παραλιες μας ειναι το ιδιο ιδανικες να διαβαστει ενα παραμυθι το βραδυ γυρω απο τη φωτια για τα παιδια μια ενοτητα ποιηματων για τη θαλασσα για τους μεγαλους.

Φαντασια και ορεξη χρειαζονται.Υπαρχουν ;

About these ads