You are currently browsing the daily archive for Οκτωβρίου 22nd, 2008.
Σε γενικές γραμμές μια πετυχημένη συνάντηση.
Πρώτα απο ολα τα λίγα αρνητικά ( κατα την γνώμη μου πάντα ).
Ο κόσμος δεν μπορεί να συγκεντρωθεί σε ομιλίες με στοιχεία για πολύ ωρα.Κουράζεται.
Πάνω απο τρία τέταρτα ειναι αδύνατο να κρατήσης την προσοχή του κοινού.
Ετσι η ομιλία της εκπροσώπου της Μεσόγειος SOS κ Βιταλειώτου που ηρθε μετά απο την ομιλία του κ. Σωτηριάδη ( και αυτή με στοιχεία και αριθμούς ) που ακολουθήθηκε απο μια μεστή σε περιεχόμενο ομιλία του γεωπόνου απο το Αργος (δυστυχώς δεν συγκράτησα το ονομα του ) μάλλον κούρασε το ακροατήριο .
Η ομιλία του κ. Υφαντίδη ηταν περιεκτική και σύντομη.
Οταν ομως ανακοινώθηκε πώς θα ακολουθήσει ντοκυμαντέρ 55 λεπτών δημιουργήθηκε μια σύγχυση . Κάποιοι ειχαν αρχίσει να φεύγουν ηδη.
Πιο σφιχτές ομιλίες πιό λίγος χρόνος και η επιμόρφωση ενηλίκων πρέπει να εχει κάποιους κανονες και ρυθμούς πιστεύω διαφορετικούς.
Ακόμα ο Δήμαρχος κ Σφυρής μας ειπε πως του ζητήθηκε να μην μιλήσει στην συνάντηση μόνο να παρευρεθεί.
Καταλαβαίνω την αγωνία των δοργανωτών να μην εξελιχθεί σε αντιπολιτευτικό καυγά το ολο πράγμα ΑΛΛΑ δεν μπορείς να στερήσεις το δικαίωμα στον κατ εξοχήν υπεύθυνο να δεχθει ερωτήσεις και να δώσει απαντήσεις σε θέματα που αφορούν τους δημότες.
Αν δεν το κάνει αυτός ποιός δηλαδή ειναι περισσότερο αρμόδιος.
Αν πάλι δεν ερχόταν ο Δήμαρχος θα τον κατηγορούσαμε πώς δεν ενδιαφέρεται. Δύσκολο πράγμα η κοινωνία των πολιτών και εμείς ερασιτέχνες.
Πιστεύω πώς τελικά καταφέραμε να μιλήσουμε με τον Δήμαρχο χωρίς φωνές και πολώσεις. Τελικά το ζητούμενο ειναι να βρεθούν λύσεις οχι να τσακωθούμε. Κρίμα που ο πρώην Δήμαρχος κ. Καμιζής εφυγε (φαντάζομαι λόγω υποχρεώσεων ) καποια στιγμή το ξαναγράφω εγινε μια κοιλιά χρονική στην διαδικασία. Η δικιά του τοποθέτηση θάταν πολύ χρήσιμη.
Αυτά θα πάντως ειναι λεπτομέρειες που θα βρεθούν στην πορεία στις επομενες συζητήσεις.
Τα καλά τώρα. Πολλά και καλά.
Βρεθήκαμε εκατο περίπου πολίτες και πολίτισες (πολλες γυναίκες κάθε ηλικίας) απ ολη την Ερμιονίδα. Ναί ηταν εκεί οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ και αυτό εδω το blog ,πολίτες κάθε πολιτικού χώρου απο το ΚΚΕ το ΠΑΣΟΚ τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ και την ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ καθώς και απο την ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΡΜΙΟΝΗΣ. Αρκετοί καθηγητές και καθηγήτριες ανθρωποι κάθε ηλικίας και κάθε επαγγέλματος.
Υπάρχει η διάθεση να γίνει κάτι για τον τόπο και οι πολίτες που θα το υποστηρίξουν. Επαναλαμβάνω αυτη την στιγμή η κίνηση ειναι ακηδεμόνευτη απο πολιτικά κομματα κι αν μείνει ετσι θα ειναι αποτελεσματική.
Φαίνεται πώς ο Ανάβαλος ειναι η νέα χίμαιρα που μας παρασύρει ολους. Αυτό το μαγικό κι αστείρευτο ποτάμι (που παρ ολη την αναβροχιά και την κλιματική αλλαγή θα ξεπηδά για πάντα απο τη γή θα καταπιεί κάποιες δεκάδες εκατομμύρια ευρώ στην καλύτερη περίπτωση. Για τη Τζερτζελιά κάπου εχει παγώσει το πραγμα. Το διάτρητο απο γεωτρήσεις Καταφύκι δεν συζητιέται καν. Τα νερά του (ενισχυμένου με Χέλι, Κοιλάδα ) Βιολογικού δεν κατάλαβα που θα πάνε. Ο γεωτρήσεις δεν δημεύονται παρ ολη την κατάσταση εκτάκτου αναγκης ( μόνο οι τράπεζες και οι ασφαλιστικές μπορούν να κρατικοποιηθούν φαντάζομαι ) .Αυτά επι τροχάδην.
Εξω και μετά, η συζήτηση συνεχίστηκε.
Σε μια ερημοποιημένη Ερμιονίδα φτιάχνεις γήπεδα γκόλφ και μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες; Προχωράς σε ανεξέλεγκτη οικοδόμηση και μεταφορά ανθρώπινων δραστηριοτήτων απο το κέντρο ;
Υπάρχει πιθανότητα να δοθούν λύσεις στην καθημερινότητα μας χωρίς την ενημέρωση και συμμετοχή μας ;
Εμάς των απλών ανθρώπων που ξοδεύουμε ενεργεια νερό ,παραγουμε σκουπίδια και πολιτισμό.
Γνώμη μου πώς οχι. Οι λύσεις στα γραφεία, τα επιτελεία, τους συσχετισμούς και τις προσωπικές ενέργειες ,δεν ειναι λύσεις.
Χρειάζεται η Παρέμβαση των πολιτών στα κέντρα λήψης των αποφάσεων.
Των αποφάσεων που λαμβάνονται για τήν ζωή τους σήμερα και για τις επόμενες γενιές.
Εχω επανειλλημένα διαφωνήσει με γείτονες που βγάζουν τα ξερόκλαδα απο τον κήπο τους απέναντι απ το σπιτι τους μετά το δρόμο και πρός την πλευρά της θάλασσας για να τα κάψουν. Μάλιστα την δουλειά αυτή την κάνει ενας Ινδός κηπουρός που εχει αναλάβει τα περισσότερα εξοχικά στη γειτονιά μου. Για εξοικονόμηση χρόνου βάζει φωτιά σε ενα σωρό και φεύγει με το αυτοκίνητο στο επόμενο σπιτι οπου κάνει οσα εχει συμφωνήσει.
Πρίν απο χρόνια σε μια πελώρια φωτιά φώναξα την πυροσβεστική που ηρθε και εβαλε τον ανθρωπο που ειχε βάλει τη φωτιά να την σβύσει. Μια περιήγηση θα σας πείσει πώς η φωτιά εξαπλώνεται στα γειτονικά σχίνα και θάμνους.Επειδή συχνά φυσάει αεράκι κατά την διάρκεια αυτης της κάυσης ειναι θέμα χρόνου η καταστροφή εξ αμελείας.
Θάπρεπε να δείτε τα αποκαΐδια μεγάλης φωτιάς στο πλαί της βίλλας Χρυσανθόπουλου κι ακριβώς στις παρυφές του Δάσους της Λυκοφωλιάς που ξεκινά απ το Τζέμι και φτάνει στο Κουνούπι. Αν φύγει η φωτιά ολοκληρη η Ινδία να ερθει δεν την σταματά οχι ο αγνωστος κ.Ινδός κηπουρός.
Πρέπει τα ξερόκλαδα να καίγονται μέσα στις αυλές με το λάστιχο δίπλα , εκεί που αν ξεφύγει η φωτιά θα σου κάψει το σπίτι κι οχι στον δημόσιο χώρο οπου το ατύχημα γίνεται ανώνυμο και πιθανά χωρίς ατομικές συνέπειες. Και κατι ακόμα .Πολλες φορές στον σωρό μπαίνουν και σκουπίδια κάθε ειδους η διασκορπίζονται τριγύρω μπαζα κεραμίδια τσιμεντόλιθα τενεκέδες. Το περίεργο ειναι πώς οι συγκεκριμένοι ιδιοκτήτες εχουν τις αυλές τους και τους κήπους τους πεντακάθαρα και τακτοποιημένα. Βλέπετε η αισθητική τους σταματά στην εισοδο της ιδιοκτησίας τους.Τοσο στενόμυαλα.
Λίγο ο αέρας που βοηθάει ,λίγο που καηκε οτι ηταν να καεί σημερα σιγοκαίει η φωτιά. Δώδεκα το μεσημέρι ο καπνός σηκωνόταν αχνά απ την χωματερή
