You are currently browsing the daily archive for Οκτωβρίου 9th, 2008.
Κάτω απ την Ακρόπολη των “ Αλιέων εκ Τίρυνθος” εκεί που οι βίλλες των σύγχρονων εποίκων εχουν κλείσει την πρόσβαση σε εμάς τους ντόπιους η επιγραφή ειναι ξεκάθαρη.
Το χώμα οργωμένο, τα κεραμικά σπασμένα παντού στο χώμα , στην παραλία σκουπίδια του πολιτισμού μας.
Χώνω τα δάχτυλα των ποδιών μέσα στη λάσπη του βυθού προσπαθώνατς να φωτογραφίσω μέρος του τείχους του ναού του Απόλλωνα.
Κάτι με τρύπησε.
Αιμα βγαίνει απο το πόδι μου..πορφύρα.
Δραπέτης
Και θα σβύσω
σαν τα ίχνη κιμωλίας στον πίνακα
Με περιτριγυρίζουν σκιές.
Θ αφεθώ στης φαντασίας το κάλεσμα
δραπέτης
πολιτείας αιχμάλωτης .
Πέταγμα
Φανοί στου διαβάτη την πορεία
τα πουλιά ζωγραφίζουν ουράνιους τόπους.
Σπίτι μου οι φωλιές των πουλιών,
ονειρεύομαι το πέταγμα.
Σκέπη μου τα φύλλα των δέντρων,
ανασταίνομαι στο θρόϊσμα.
Πάντα επιρρεπής σε φτερωτές απόπειρες.
foto Mirsini
Προ καιρού ειδα πρωτοσέλιδο στην εφημερίδα Αργολική Ανάπτυξη πώς ο Δήμαρχος Κρανιδίου πιστεύει οτι ενα αεροδρόμιο στην Ερμιονίδα θα βοηθήσει στον τουρισμό.Δεν αναφέρομαι περισσότερο γιατι δυστυχώς δεν εχω το αρθρο στα χέρια μου.
Το οραμα του αεροδρομίου ειναι παλιό. Πάει πισω στα χρόνια της χουντας. Η χωροθέτηση ηταν μέσα στα σπίτια και τα ξενοδοχεία πίσω απ το ΑΚΣ.
Ισως ενας περιφεριακός δρόμος πρός την Κόστα μέσα απ αυτή την εκταση με ταυτόχρονη παζοδρόμηση του σημερινού δρόμου της παραλίας να ανοιγε ενα παραλιακό μέτωπο τόσο πολύτιμο για το Χέλι, Ετσι κι αλλιώς ο υπαρχων δρόμος ειναι στενός επικίνδυνος και αχρηστος.
Πρίν απο δεκαπέντε περίπου χρόνια το θέμα επανήρθε με ερευνες απο το Λύκειο Κρανιδίου συνέδριο στο Πόρτο Υδρα (ηταν και η Ελσα Παπαδημητρίου εκεί ) και ξεκίνημα μιας διαδικασίας διαμόρφωσης της κοινής γνώμης.
Συζητιόταν η μεταφορά του αεροδρομίου σε αλλη θέση ( Ηλιοκαστρο ) και φυσικά η απελευθέρωση του φιλέτου μέσα στο Χέλι για οικοδόμηση απο κατασκευαστές.
Γιατί ομως το κράτος ,εμεις οι φορολογούμενοι δηλαδή ,να επωμιστούμε (αντι για τις εταιρείες ) το κόστος μεταφοράς τών τουριστών στην επαρχία μας;
Ας μην γελιόμαστε αυτό κάνει το αεροδρόμιο ρίχνει το κόστος.
Για να μας φέρουν κόσμο ειναι η απάντηση, να μεγαλώσει η σεζόν οπως γίνεται στα νησιά που εχουν τουρισμό απο Μαιο μέχρι Οκτώμβρη.
Και (κλείνοντας πονηρά το μάτι ) να πάρει αξία η σχεδιαζόμενη μονάδα γκόλφ της Κοιλάδας. Κακά τα ψέματα γκόλφ χωρίς αεροδρόμιο ειναι αχρηστο.
Και ακόμα να διευκολυνθεί η αγοροπωλησία γης σε Ευρωπαίους που θα αποκτήσουν πρόσβαση στα σπίτια που χτίζονται σε ολη την Ερμιονίδα. Διπλός ο στόχος λοιπόν.
1.Ο μαζικός τουρισμός (στα μεγάλα κλάμπ ξενοδοχεία ,η ενοικιαζόμενα δωμάτια που θα χτιστούν ) πάντα υπο τον ελεγχο τών μεγάλων εταιρειών των εκβιασμών και της κρίσης που περνουν.
2.Η οικιστική ωθηση που θα δοθεί στην αγοροπωλησία γής σε αλλοδαπούς , γήπεδα γκόλφ ,κατασκευαστικές εταιρείες .
Εχουμε ξανά και ξανά γράψει για τον μαζικό τουρισμό και τις επιπτώσεις του. Διαβάστε για την COSMAR και το φετινό ναυάγιο της XL http://www.enet.gr/online/online_text/c=114,dt=07.10.2008,id=33809584
Μην νομίζεται πώς οι αλλες Αγγλικές η Γερμανικές εταιρίες πάνε καλύτερα.
Η Αγγλική Λίρα αγγίζει το ενα ευρώ απο ο,6 που ηταν πρίν λίγους μήνες.Γιατί να μήν πάνε στη φθηνότερη και εξωτική Παταγωνία οι τουρίστες ;Γιατί να ξαναερθούν στην πανακριβη Ελλάδα;
Αλλά και οι υποδομές που απαιτούν οι εταιρίες μαζικού τουρισμού καθιστούν το οφελος συζητήσιμο. Αεροδρόμιο ,μεγάλες μονάδες βιολογικού καθαρισμού, μεγαλύτερες χωματερές, μεγαλες ποσότητες πολύτιμου νερού, κι ολα αυτά για ενα τουρίστα που κλείνει πακέτο δεκαπέντε ημερών για πεντακόσια περίπου Ευρώ .
Ταξίδι ,ξενοδοχείο,πρωινό και πιθανά ενα γεύμα. Φτηνιάρικη επένδυση το αεροδρόμιο.
Μάλλον πρός την κατασκευή βλέπω το ενδιαφέρον.Ναι αλλά για πόσο ακόμα θα χτίζουμε σ αυτο τον τόπο;
Κοιτάχτε την Ισπανία που εφάρμοσε αυτό το μοντέλο πριν απο δεκαπέντε χρόνια.
Οι συντάξεις στην Αγγλία χτυπημένες απο την επένδυση στο χρηματοπιστωτικό τζόγο εξανεμίζονται.
Τους υποσχέθηκαν οι ιδιωτικές ασφαλιστικές (στις οποίες εσπρωξε το κράτος τους εργαζόμενους ) εφ επαξ τριάντα χιλιάδες λίρες και πέρνουν κάτι ψίχουλα. Το αναπτυξιακό οραμα κλωνίζεται κι εμείς κολυμένοι στους μύθους του ‘80 ονειρευόμαστε αεροδρόμιο και συνταξιούχους Ευρωπαίους που θα ερθουν να ζήσουν στην Ελλάδα με τις μεγάλες συντάξεις τους.
Θα χορταριάσει το αεροδρόμιο σαν τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις σαν ολες τις μεγάλες ιδέες. Στο μεταξύ καποιες τσέπες (φορολογούμενων )θα εχουν αδειάσει και τα λεφτά θα πάνε στις τσέπες των κατασκευαστικών εταιριών.
Αυτοί δεν χάνουν ποτέ. Εκτός κι αν βουλιάξει και το Ελληνικό κράτος και δεν τους πληρώσει.
