Χοντρικά, στον μαζικό τουρισμό  της Ελλάδας αλλα και παγκόσμια ακολουθήθηκαν δύο μοντέλα.

1.Της τουριστικής βιομηχανίας

Στο μοντέλο αυτό σύμφωνο με την καπιταλιστική οργάνωση επενδύσεων και εργασιακών σχέσεων των δεκαετιών ’60 και 70 χτίζονται μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες .

Το κράτος ( (εμείς δηλαδή συνήθως υπο δικτατορικό καθεστώς )δανείζεται χρήματα που σκορπά στους δικούς του με ευνοικούς ορους.Τις μονάδες στελεχώνουν οι ντόπιοι με ενα πασάλειμα εκπαίδευσης (συνήθως πρακτικής) χαμηλούς μισθούς και εποχιακή απασχόληση.Το κράτος (εμείς δηλαδή) φροντίζει με επιδόματα ανεργείας να τους συμπληρώσει το εισόδημα μέχρι την επόμενη χρονιά ευνοόντας ετσι και την ανασφαλιστη εργασία τον χειμώνα. Οι μονάδες κρατάνε ολο το χρήμα μέσα στο ξενοδοχείο (συνάλαγμα, εκδρομές,φαγητό,καταστήματα ) και παραβιάζουν κάθε περιβαλλοντικό περιορισμό (βιολογικοί καθαρισμοί ,κλείσιμο παραλιών,θόρυβος απο την λειτουργία των ντίσκο τα βράδυα, σπατάλη νερού).

Οι πολυθνικές εταιρείες ειναι ενα μίγμα τουριστικών γραφείων, αεροπορικών εταιρειών, εφημερίδων και περιοδικών,τραπεζών και αλλων δραστηριοτήτων που κατευθύνουν τα τουριστικά κοπάδια μαζικά και φθηνά σε συγκεκριμένους προορισμούς.

Για να το πετύχουν αυτό βάζουν το κράτος  πάλι (εμάς δηλαδή) να φτιάξει εκατοντάδες αεροδρόμια σε ολη την χώρα αυξάνοντας το χρέος του και την περιβαλλοντική μόλυνση.

Εκμεταλεύονται τους εργαζόμενους χρωστανε στο ΙΚΑ και κανείς δεν τους πειράζει κατω απο την απειλή οτι θα σαμποτάρουν την χώρα.Την χώρα που οι ιδιες δάνεισαν για να φτιάξει την τουριστική της βιομηχανία υποθηκεύοντας το μέλλον της.

Ακόμα και ετσι ομως ανοίγουν κάποια καταστήματαν περιφερειακά ,οι ντόπιοι αρχίζουν να επενδύουν,απο τις σχολές βγαίνουν επαγγελματίες ξεκινά συνδικαλισμός και διεκδικήσεις αλλα το κυριώτερο ο καπιταλισμός αποφασίζει να εξαφανίσει την εργατική τάξη.Από το ’80 μέχρι σήμερα ,οι εργαζόμενοι γίνονται ελέυθεροι επαγγελματίες με ανοικτά ωράρια και δελτία παροχής υπηρεσιών.

Ετσι και τουριστικό μοντέλο σιγά σιγά αλλάζει.

2. Ενοικιαζόμενα δωμάτια

Τώρα ειναι οι ιδιώτες που θα δανειστούν απο τις τράπεζες λεφτά για να χτίσουν τα ενοικιαζόμενα δωμάτια.

Το χρήμα φαίνεται να απλώνεται σε ολη την κοινωνία .Δημοκρατικά πράγματα.Δεν μας ληστεύουν οι ξένοι.Οι ξενοδοχουπάλληλοι χτιζουν ενοικιαζόμενα,ανοίγουν ταβέρνες και τοστάδικα μαγαζιά σουβενίρ.Δεν ειναι πιά εργάτες. Πληρώνουν δάνεια,φόρους και την ασφάλιση τους στο ΤΕΒΕ,πέρνουν και Αλβανούς για να συμπληρώσουν τα εργατικά χέρια της οικογένειας που απασχολείται στην επιχείρηση.Ο ενας κυτά να βγάλει το μάτι του αλλου σαν γνήσιοι μικροαστοί.

Και οι πολυεθνικές;

Τον χαβά τους αυτές. Πότε φέρνουν κόσμο πότε τον πάνε αλλού να κρατάνε το χαληνάρι τεντωμένο.Οι τουριστικές κρίσεις εχουν μια κανονική περιοδικότητα τα τελευταία εικοσι χρόνια περίπου ανα τετραετία.Εξ αλλου μια χώρα που εχει στραγγίξει τουριστικά ειναι καλή μόνο για φτηνό τουρισμό.Ολο και πιο φτηνό.Και πώς θα ζήσουμε ολοι εμείς στριμωγμένοι ο ενας πάνω στον αλλο με τους ολο και πιο φτηνούς πελάτες ;Τι θα κάνουμε με τα σκουπίδια,τα σκατά τους την ενέργεια που καταναλώνουν και το νερό που μας πέρνουν χωρίς να το πληρώσουν; Γιατί αυτά ειναι πανάκριβα αγαθά που δεν καλύπτονται απο την τιμή της χωριάτικης αρα θα πληρώσει το κράτος (εμείς δηλαδή).

Λέμε λοιπόν ΟΧΙ στον τουρισμό;

Λέμε οχι στον ΜΑΖΙΚΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟ.

Οποια μορφή και να πάρει εχει εξαντλήση τα ορια του κοινωνικά οικονομικά περιβαλλοντικά.Απλά η μικρή μας χώρα δεν σηκώνει εκατομμύρια επισκέπτες κάθε καλοκαίρι με ολο και πιο λίγα χρήματα.Ας μην πανυγηρίζουν οι κρατούντες με τους αριθμούς.Κάθε επιπλέον κεφάλι βουλιάζει την βάρκα. Σε πιά χωματερή πάνε τα σκουπίδια τους;Ποιός πληρώνει τον λογαριασμό στο τέλος του χρόνου;

Ναι σε εναν τουρισμό μικρής κλιμακας απο επαγγελματίες που θα σέβεται το φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον και τις αντοχές τους.Αυτό σημαίνει βιώσιμη ανάπτυξη.

Στον περιβαλλοντικό,συνεδριακό,πολιτιστικό τουρισμό. Οχι στις μάζες η στα γήπεδα γκόλφ.

Και τα δύο ακρα εξαντλούν τον τόπο.

Kαι  πάνω απ ολα το να στηρίζεται ολη η οικονομία μας μόνο στον τουρισμό σημαίνει εκβιασμούς εκμετάλευση απειλές κάθε ειδους (οχι μόνο οικονομικές) απο τις πολυεθνικές .Η χώρα πρέπει να ξανααποκτήσει ελαφρά βιομηχανία,αγροτική παραγωγή, επιστημονική ερευνα αναπτυξη πολύπλευρη που θα ανταποκρίνεται στις δυνατότητες και το μέγεθός της.

Αλλιώς η γκαρσόνια η ιδιοκτήτες πάλι χρεωμένοι θα ειμαστε.