You are currently browsing the daily archive for Φεβρουαρίου 29, 2008.
Είναι κατά τη γνώμη μου λάθος να βρισκόμαστε οι άνθρωποι με βάση τον φόβο και τη μιζέρια.
Η ζωή έχει προβλήματα και χαρές και μπορούμε με τις δυνάμεις απ τα θετικά να βρίσκουμε λύσεις στα προβλήματα.
Η γκρίνια, η μιζέρια, η κριτική χωρίς διέξοδο, και πάνω απ όλα ο φόβος, είναι οι χειρότεροι φίλοι για τους ανθρώπους.
Έτσι συμφωνώ με ένα άρθρο του κ.Γιαναρά που διάβασα σε γειτονικό ιστολόγιο όπου κάνει κριτική σε κάποιους «οικολόγους» που προβάλλουν την καταστροφή και τον φόβο για να κινητοποιήσουν άβουλες μάζες ανθρώπων.
Όχι το οικολογικό κίνημα δεν ήταν ούτε στο ξεκίνημα του σαν επιστημονική διερεύνηση, ούτε στην συνέχεια του σαν πολιτική δράση προπαγανδιστής του φόβου και της αγνοίας.
Αντίθετα πάντα πρότεινε την μελέτη,την πρόληψη,την δράση και την πολιτική υπευθυνότητα.
Είναι ακριβώς το αντίθετο της καταστροφολογίας αλλά και της μοιρολατρίας, της αγνοίας. Παρατηρώ, καταλαβαίνω, κινητοποιούμαι προλαβαίνω.
Παρατηρώ λοιπόν πώς τα νερά της θάλασσας έχουν τραβηχτεί τέσσερα μέτρα μέσα. Δεν είναι πρωτοφανές να τραβιώνται τα νερά, αλλά τώρα είναι εντυπωσιακή η εικόνα.
Παρατηρώ την φύση γύρω μου τέλη Φλεβάρη. Τα χόρτα ξερά σαν νάναι τέλος Ιουνίου. Αλλα χρόνια το χορτάρι είχε θεριέψει τώρα, τα μαρούλια καχεκτικά, το σπανάκι κίτρινο, η στέρνα που μαζεύουμε το βρόχινο νερό άδεια.
Πότε θα βρέξει;
Θυμάμαι είκοσι χρόνια πίσω μια μεγάλη ξηρασία, θυμάμαι λιτανεία στο Κρανίδι για να βρέξει, ξέρω πώς το πηγάδι των Διδύμων το άφηναν για δέκα χρόνια πώς το Κρανίδι εγκαταλείφθηκε δύο φορές λόγω ανομβρίας.
Φυσικά υπάρχουν κύκλοι στη φύση πάντα υπήρχαν.
Όμως αυτοί οι κύκλοι φαίνεται πώς τώρα ενισχύονται από εμάς.
Και όχι μόνο. Φαίνεται πώς ο τρόπος ζωής μας φτιάχνει ένα νέο κλίμα με τυφώνες καύσωνες πλημμύρες και ξηρασίες. Και εμείς συνεχίζουμε χωρίς σκέψη .Με ένα μόνο στόχο. Πιο πολλά υλικά αγαθά.
Λεφτά, αμάξια, σπίτια, ρούχα, φαγητό.
Λες και η ποσότητα αυτή θα μας γλιτώσει από κάτι που φοβόμαστε.
Ας κάνουμε λίγο κράτει.Όχι άλλη ανάπτυξη.Καιρός για ποιότητα.
